1988 ย้อนเวลารัก ย้อนเวลาเรา เล่ม 1

1988 ย้อนเวลารัก ย้อนเวลาเรา #1

by Ai Kan Tian, อ้ายค่านเทียน, Kanapy (Illustrator)

“ฉันอยากย้อนกลับไปตอนเด็กจริงๆ เริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น รู้จักนายใหม่อีกครั้ง”
หมี่หยางคิดในใจ ไป๋ลั่วชวนยังคิดอยากย้อนกลับไปตอนเด็กอีกเหรอ?!
ถ้าเป็นเขา เขาไม่อยากกลับไปใช้ชีวิตอีกรอบแล้ว ชีวิตตอนนี้ออกจะดี จะทรมานทำไม
ขณะที่คิดแบบนี้ หมี่หยางก็สะลึมสะลือหลับไป
พอตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็ถูกพันไว้ในผ้าอ้อมกลายเป็นทารกน้อย
ตรงหน้าคือใบหน้าอ่อนเยาว์ กระปรี้กระเปร่า เมื่อยี่สิบปีก่อนของพ่อแม่เขา

504 pages, Paperback

Published November 1, 2022

About the author

Associated Names:
* Ai Kan Tian (English)
* 爱看天 (Chinese)
* อ้ายค่านเทียน (Thai)

Reviews

[Chanyaku · Rating 4 out of 5]

ช่วงแรกๆ อ่านได้ช้ามากกก เพราะนายเอกย้อนกลับมาเป็นตัวเองตั้งแต่วัยเบบี๋อยู่ในห่อผ้าอ้อมเลย พาร์ทนี้ปูความเป็นมาสองครอบครัวระหว่างพระนาย แล้วก็บรรยายกิจวัตรประจำวันของทารก ซึ่งก็มีนอน กินนม กินอาหารบด พลิกตัว อ้อแอ้ๆ เล่นน้ำลาย 555555 คือสโลว์ไลฟ์ของจริง พอพ้นช่วงวัยทารกไปอนุบาลก็เริ่มสนุก อ่านลื่นขึ้นมาก

[Bunnyb · Rating 5 out of 5]

เคยอ่านงานของนักเขียนคนนี้มาแล้วเรื่องนึง เป็นแนวที่ตัวเอก
ผูกพันกันมาตั้งแต่เด็ก ตอนแรกเลยไม่ค่อยสนใจเรื่องนี้
คิดว่าอาจจะเหมือนๆ เรื่องนั้น แต่อ่านเล่ม 1 จบแล้วสนุกดีค่ะ 😃

นายเอกคือ "หมี่หยาง" ย้อนกลับมาเริ่มต้นชีวิตใหม่ตั้งแต่อายุ 3-4 เดือน
ตัวหมี่หยางเองไม่ได้อยากย้อนอดีตมาหรอก คิดว่าน่าจะเป็นเพราะ
ความต้องการของพระเอกมากกว่า 555 ตัวหมี่หยางเองออกจะพอใจกับชีวิต
แต่พระเอกคือ "ไป๋ลั่วชวน" รู้สึกไม่ได้ดั่งใจ คนที่ตัวเองรักไม่เคยจะสนใจเค้าซักที
เลยอยากย้อนมาเริ่มต้นใหม่

ประเด็นคือ หมี่หยางที่ย้อนเวลากลับมาใหม่จำเรื่องราวเก่าๆ ได้เกือบหมด
เป็นผู้ใหญ่ในร่างเด็ก แต่จะทำตัวเกินเด็กก็ไม่ได้ ต้องค่อยๆ พัฒนาไปตามวัย
เดี๋ยวผิดธรรมชาติ 😂 คาแร็คเตอร์หมี่หยางจะเป็นคนว่าง่าย เชื่อฟัง
คิดเป็น รู้ว่าครอบครัวไม่รวย (ตอนแรกพ่อเป็นทหารค่อนข้างชั้นผู้น้อย
เงินเดือนนิดเดียว) เค้าพยายามทำตัวให้พ่อกับแม่ห่วงน้อยที่สุด ใครมีลูกแบบนี้คือโชคดีสุดๆ

ส่วน "ไป๋ลั่วชวน" มาแบบตรงกันข้ามมากๆ เป็นอันธพาลตัวน้อยตั้งแต่เด็ก
แต่คาแร็คเตอร์มันให้อ่ะ!!! คือตัวโตกว่า กินเก่งกว่า บ้านรวยกว่ามากกก
แม่ตามใจ สมองดี อยากได้อะไรคือได้ ดีที่ชีวิตนี้ตั้งแต่เด็กมาเค้าไม่ค่อยต้องการอะไรมาก
เพราะที่สุดสำหรับเค้าคือหมี่หยาง หวงมาก เป็นห่วงมาก

เล่ม 1 ยังไม่ไปถึงไหนเท่าไหร่เพราะเริ่มตั้งแต่อายุไม่กี่เดือนไปจนถึงประมาณ 14
ยังไม่ขึ้น ม.ปลายเลย แต่หมี่หยางกับไป๋ลั่วชวนอยู่ด้วยกันแทบตลอด
เราจะได้เห็นพัฒนาการของความผูกพันของเค้าสองคนแบบบริสุทธิ์
จะคล้ายๆ พี่น้องที่โตมาด้วยกัน คนอื่นเห็นก็มักจะคิดแบบนี้

ฉากหลังช่วงแรกๆ จะอยู่ในค่ายทหารที่ครอบครัวของทั้งสองฝ่ายทำงานอยู่
แล้วต่อมาก็จะมีอีกเมืองที่เป็นที่อยู่ของญาติทั้งสองฝ่าย แล้วก็มีเมืองหู้
ซึ่งจะเป็นเมืองที่ไป๋ลั่วชวนกับหมี่หยางมาเรียนหนังสือ อ่านแล้วเพลินดีค่ะ
ท้ายเล่มมีตอนนึงที่ทำให้เห็นเลยว่า ไป๋ลั่วชวนรักหมี่หยางมากขนาดไหน
กลัวเสียหมี่หยางไปมากแค่ไหน คู่นี้อยู่ด้วยกันแล้วน่ารักมากๆ
ดราม่าหนักมากยังไม่มี พ่อแม่ของทั้งสองคน ณ ตอนนี้ก็ดีมากเหมือนกัน
เดี๋ยวรอลุ้นเล่มต่อไปค่ะ

[Panchaya · Rating 3 out of 5]

3.5 เป็น slice of life ที่อ่านง่าย เล่าตั้งแต่ทารกอ้อแอ้ๆ ป้ายน้ำลายกันจนเข้าโรงเรียน ไม่ได้มีไดนามิคมาก

[Ning · Rating 3 out of 5]

เหมาะกับสายฟิน
ถ้าชอบแบบรักกันมาก .. มีกันอยู่สองคน ไม่มีอุปสรรค
ไม่ควรพลาด

แต่ถ้าไม่ใช่ ก็อาจจะไม่ใช่แนวนะ

[Angkana Saetang · Rating 3 out of 5]

มันอืดดดด
คือได้ย้อนกลับไปตั้งแต่ยังแบเบาะ พูดยังไม่ได้เลยอ่ะ
ผ่านไปสองร้อยหน้าคือช่วงป.3
โห..ถึงว่ามีตั้งสามเล่มจบ
เราเปิดอ่านผ่านๆ มันเนือยๆเนิบๆ ว่าจะข้ามเล่มสองแล้วไปอ่านเล่มสามโลด

[yourteaandmybooks · Rating 4 out of 5]

ฟีลกู้ดม้ากกกก เป็นอีกหนึ่งเรื่องลูกรัก มีเสียน้ำตานิดหน่อยให้กับความอบอุ่นในครอบครัวเอยใจ