het is te hopen dat de bieb snel weer open gaat want van alleen maar lezen over dat de volwassenheid niets anders is dan het verzoenen met de menselijke machteloosheid word ik niet veel gelukkiger
Anna Blaman is a good find. A surprisingly female author who's topic is lonesomeness. The novel barely has any plot but that's not a problem. Instead we follow protagonist Stephan's encounters with many overtly complicated and thereby realistic women.
Een boek als een Nouvelle Vague film. Met diepzinnige dialogen. Niets willen geloven. Alles willen afwijzen. Het boek komt wat traag op gang. Waarbij je je afvraagt of de hoofdpersoon niet gewoon een aansteller is. Na 150 pagina's begint echter hoge literatuur, zoals je in een Franse roman verwacht.