Wat ik nog weet

by Annie M.G. Schmidt, Tine van Buul (Narrator), Reinold Kuipers (Narrator)

Zo rond haar tachtigste is Annie Schmidt gaan opschrijven `wat ze nog wist van haar Zeeuwse kinderjaren, en van haar jeugd. Te midden van rechtgelovige `landbouwers , trouwe kerkgangers in zwart laken of met witte kap, groeide de kleine Anna op, die het maar niet kon laten zich een `stadsmeisje te voelen, een vreemde eend in de bijt. `Nee, we waren geen buitenmensen, we waren huismussen. De pastorie was een burcht waarin we ons veilig waanden tegenover de barre wereld van de landbouwers. Maar ook die grote, warme, vertrouwde pastorie waarin ze opgroeide, ontsnapte met zijn bewoners niet aan de scherpe observatie van de kleine Anna/Annie, die vaak meedogenloos is, soms ook van hartelijk medeleven getuigt.

Het precieze waarnemen, het kernachtig formuleren, het feilloos de vinger op de wonde leggen hebben Annie M.G. Schmidt (1911-1995), in combinatie met een unieke lichte toon en een groot gevoel voor humor, tot een van Nederlands bijzonderste schrijfsters gemaakt. Of zij nu schrijft over haar witkatoenen kinderjurkje met rouwsjerp, over de ongelovige dominee die haar vader was, over haar bikkelende vriendinnetjes of over haar diepgelovige verloofde Henk, de unieke toon van `Annie , Nederlands meest geliefde schrijver van gedichten, cabaretteksten, liedjes en kinderboeken, is onmiskenbaar.

Genres: Nonfiction, Memoir

143 pages, Paperback

First published January 1, 1992

About the author

Anna Maria Geertruida Schmidt was a Dutch writer.

Although she wrote a variety of poems, songs, books, plays, musicals, and radio- en television drama, she is known best for her children's literature, for which she received the Hans Christian Andersen Award in 1988. She committed suicide a day after her 84th birthday and was buried in Amsterdam.

Reviews

[José Van Rosmalen · Rating 4 out of 5]

Annie Schmidt groeide op in een dorp in Zeeland. Haar vader was er dominee. Haar ouders lazen veel en Annie las zelf als kind ook al veel. Dit boek werd uitgebracht in 1992, toen Annie de tachtig was gepasseerd. Het bevat stukjes die al in de jaren vijftig zijn geschreven, maar ook stukjes die Annie op latere leeftijd schreef. Het zijn stukjes over haar kindertijd en haar leven als jonge vrouw. Het zijn ook portretjes van haar vader, moeder en oudere broer. Annie groeide op in een domineesgezin, maar was zelf niet gelovig. Het boek eindigt met het overlijden van haar ouders en een bespiegeling over haar eigen overlijden. De columns lezen plezierig en zijn vaak ook ontroerend. Je leert er Annie Schmidt ook beter door kennen. Ze beschrijft bijvoorbeeld hoe ze als negentienjarig meisje in Hannover een au pair meisje is in een gezin met nazi-sympathieën. Haar moeder komt er langs en neemt haar mee naar huis. Zelf was ze toen nog te naïef om het door te hebben, zo schrijft ze zestig jaar later.

[Annabelle · Rating 3 out of 5]

Annie is zo grappig!!!! Groot fan ben ik, kan niet anders zeggen dan dat deze vrouw zo’n gevatte slimme originele kijk op het leven heeft en het genieten is om haar korte verhalen over haar jeugd in oa Zeeland te lezen. Hoe ze haar dorpsgenoten, familieleden en vrienden omschrijft is tegelijkertijd uit een andere tijd maar eigenlijk ook herkenbaar en tijdloos. Ze omschrijft de dingen simpel, zo helder en zo raak. Kan niet meer zeggen dan dat ik nog meer fan ben dan ik al was. De laatste hoofdstukken over de dood raakte me ook echt.

Deze eerste quote vind ik prachtig omdat het is wat lezen is en ze omschrijft het BAM zo in een keer goed.

“Ik had een nieuw Engels boek, dat was verrukkelijk: een venster waardoor je eindelijk de wereld kunt zien.”

En hier ging het over dood en verlossing en ik weet niet maar vond t mooie zin.

“Maar wel een ander soort verlossing. Een verlossing uit de ban van de tijd. De leugenachtige oneigenljjke tijd, die voorthollende alles meesleurende rivier, vol gif uit het verleden.”

Aanrader!

[Laure]

Annie M.G. ❤️

[Moira Macfarlane · Rating 3 out of 5]

Met veel plezier gelezen. Genoten van de subtiele onderliggende humor in de stukjes die ze schreef over haar jonge jaren.

[Merel · Rating 4 out of 5]

Schmidt tekent haar jeugd in Zeeland op in pakkende korte verhalen vol sfeer. Vaak hardop gelachen!

[Gijs Zandbergen · Rating 3 out of 5]

Plezierige verrassing met herinneringen van de Zeeuwse domineesdochter. Veel daarvan zijn columns, opgeduikeld uit Het Parool van de jaren vijftig, wat toen een toonaangevende krant was. Sommige stukken, vooral de latere, geuren naar de zelfvoldaanheid die Schmidt óók had, maar dat vergeef ik haar graag vanwege haar humor, durf, eerlijkheid en stijl.

[Annemie Van Winckel · Rating 4 out of 5]

herinneringen van Annie M.G.Schmidt aan haar jeugdjaren in Zeeland. Prachtig geschreven, grappig, snedig en met veel liefde voor haar ouders en wie er nog passeerde in haar jeugd. Dochter van een ongelovige dominee en een nuchtere no-nonsense moeder. Een deugddoende portie vrolijke lectuur op regenachtige dagen. Je wordt er gewoon gelukkig van.

[Arne Wesstra · Rating 4 out of 5]

De auto reed op de weg tussen Goes en Bergen op Zoom. Het was in de jaren vijftig en op die weg reed nog bijna geen verkeer. Een wat sombere grijze dag en een saaie eentonige weg. Niets bijzonders, behalve dan de stem van mijn [demente] moeder die bleef roepen dat we gek waren.
Toen zagen we de kameel.
Aan de kant van de weg liep een man met een kameel aan een touw. Waarschijnlijk van een circus of een kermis uit een van de naburige dorpen. Mijn moeder keek en zag het ook.
'Daar heb je 't!' riep ze. 'Zie je nou wel dat jullie gek zijn? Een kameel!'
Voor haar was dit het overtuigende bewijs dat wij gek waren en zij volstrekt normaal... Er zat een mooie logica in haar redenering. Ik wist op dat moment ook niet goed meer wie van ons gek was.
We leverden haar af. We bezochten haar. Ze zei niets meer. Een maand later stier ze. De uitroep over de kameel was haar laatste felle uitspraak geweest.

[Emy · Rating 5 out of 5]

Langzamerhand, als je ouder wordt, klonteren alle herinneringen aaneen, herfst betekent: alle herfsten door elkaar.

Ik vond dit boekje in een kringloop, en ik ben blij dat ik het mee heb genomen. Ik vond het ontzettend leuk
om te lezen, al die korte stukjes over het leven van Annie. Ze groeide op vlak bij waar ik woon, dus dat maakte het extra leuk.

[Lisbeth Vandoorne · Rating 5 out of 5]

Stukjes als koekjes bij de thee. Heerlijk.

[Rita · Rating 4 out of 5]

Wat een vriendelijk boek, ooit verschenen columns geloof ik. Als Annie MG-adept fijn om te lezen.

[Annemarie · Rating 3 out of 5]

"Wat ik nog weet" is een fijn boekje om te lezen. De hoofdstukken zijn kort en op zichzelf staand. Je hoeft dus niet het hele boek te lezen om te begrijpen waar het over gaat: je kunt het boek open slaan en gewoon een hoofdstukje lezen. Daarom is het erg ontspannen om te lezen. Het gaat over herinneringen van Annie M.G. Schmidt van toen ze nog jong was. Het geeft een mooie kijk over het leven in de tijd dat zij jong was, meerdere decennia geleden. Het geeft je een nostalgisch gevoel: soms kun je verlangen naar de tijd dat alles simpeler was.

[Linda · Rating 4 out of 5]

Ik kende weinig van Schmidts werk voor volwassenen, maar ik ben erg enthousiast over dit boek waarin zij beschrijft wat zij nog weet van haar jeugd. Wat een stoer wijf, en wat kan ze droog zijn. Het verhaal over de witte jurken in 'een monnikje tussen de bruiden' is bijvoorbeeld geweldig.

Sommige verhalen doen me overigens denken aan de gevatte columns van Sylvia Witteman, en doen me beseffen dat laatstgenoemde waarschijnlijk schatplichtig is aan Schmidt.

Een aanrader.

[Anneke W · Rating 4 out of 5]

Met vlagen droogkomische columns van mijn favoriete Nederlandse kinderboekenschrijfster!

[Mirjam · Rating 4 out of 5]

Heerlijk. Ik houd van Annie’s schrijven.

[Mandy · Rating 5 out of 5]

Wat was ze een leuk mens! En wat kon ze heerlijk over haar leven schrijven. Extra bijzonder is dat ze hier vlakbij opgroeide en de omgeving van een aantal verhalen mij goed bekend is. Maar ook wat niet bekend was, kon me zeer bekoren. Ik heb met grote regelmaat hardop gegierd van het lachen.

[Sel En Sam · Rating 2 out of 5]

Ik van alles van Annie leuk ;)

[Rita · Rating 3 out of 5]

c 1992, leeskring

[Jan Mars · Rating 4 out of 5]

Snoezige herinneringen aan een jeugd van een eeuw geleden, opgeschreven in een superieure stijl.

[Sjan · Rating 5 out of 5]

Geboren in 1911, schetst Annie M.G. Schmidt beeldend haar kinderjaren in Zeeland tot en met het overlijden van haar ouders in de jaren 50. Een prachtig tijdsbeeld, verteld zoals alleen zij dat kon.

[Ingrid · Rating 4 out of 5]

Leuke en mooie jeugdherinneringen.

Great childhood memories.

[Marleen · Rating 5 out of 5]

Heerlijk om naast een ander boek te lezen. Korte verhaaltjes voor het slapen gaan, hilarisch geschreven door Annie.

[Emily · Rating 5 out of 5]

zo'n eigenaardige vrouw, die zo mooi en grappig kon schrijven
(voor OC)

[Lydia Bottenburg · Rating 5 out of 5]

Heerlijk!

[Bert Huisman]

4 t6

[aeeilmn · Rating 3 out of 5]

thank you annie and your fun stories from the 1920s for keeping me company as i spent 18 hours in the kids playground at an airport because i cant afford to get a hostel

[Moniek Baars · Rating 4 out of 5]

Heerlijke columns

[Adinda · Rating 5 out of 5]

Hier heb ik echt heel erg van genoten. Annies werk voor kinderen is al briljant, maar als ze voor volwassenen schrijft komt haar droogkomische stijl nog beter naar voren.

Ik wist eigenlijk ook niet dat ze in Zeeland is opgegroeid, maar die plattelands-setting geeft de korte verhaaltjes nog extra charme. Qus sfeer deed het me bijna een beetje denken aan Dik Trom, maar dan met de scherpe pen van Annie. Heerlijk leesvoer!

[Danielle · Rating 5 out of 5]

Het is jammer dat het boekje zo dun is, want ik had hier nog veel meer van willen lezen! Wat een geweldige schrijfstijl heeft ze toch. Ik vind dit een must read voor iedereen. Is het niet omdat iedereen (denk ik) wel is opgegroeid met de kinderverhalen van haar, dan is het wel omdat Annie M.G. Schmidt gewoon een heldin is! Goede stukjes vol humor.

[Inge Hulsker · Rating 5 out of 5]

Fijn boek. Je krijgt het idee dat je Annie zelf hoort praten. Ze kijkt zo heerlijk nuchter op alles, zelfs als het om de tweede wereldoorlog of handtastelijke geestelijken gaat.
Na de biografie Annie en het ABC waarin anderen over Annie MG aan het woord zijn, is het lekker om eens haar eigen kijk op alles te lezen.