Le testament syriaque

by Barouk Salamé, Vincent Colonna, François Guérif (Series Editor)

Paul Mesure, journaliste, a déniché à Tombouctou un codex qu'il compte revendre à bon prix. Lorsqu'il fait appel aux meilleurs spécialistes pour le déchiffrer, les cadavres commencent à se multiplier. Afin de comprendre le document et de démêler l'écheveau des crimes qu'il laisse dans son sillage, le commissaire Sarfaty se plonge dans l'univers de la naissance de l'islam et de ses énigmes.

528 pages, Paperback

First published January 1, 2009

Reviews

[Vasilis Manias · Rating 3 out of 5]

Νομίζω πως η Συριακή Διαθήκη πάσχει από το σύνδρομο που κατατρέχει τα τελευταία χρόνια όλες τις πολυδιαφημισμένες ταινίες του Hollywood. Αν και έχει το τέλειο οπισθόφυλλο (trailer), δεν καταφέρνει να το μετουσιώσει σε ένα σπουδαίο αστυνομικό βιβλίο. Και το χειρότερο; Η ιδέα υπάρχει και είναι εκπληκτική.

Η χαμένη διαθήκη του Προφήτη, το ιερό δισκοπότηρο των Μουσουλμάνων, βρίσκεται στα χέρια ενός γάλλου δημοσιογράφου και ένα τσουνάμι δολοφονιών οδηγεί στην αποκάλυψη της ουσίας του κειμένου. Πρόκειται για παραχάραξη, είναι πραγματικότητα πως ο Μωάμεθ κατάφερε κ άφησε διαθήκη με τις γραπτές εντολές του για τη συνέχιση της θρησκείας που ο ίδιος ίδρυσε, ή μήπως τους σκληρούς πυλώνες του ισλαμισμού τους δημιούργησαν άλλοι, εκμεταλλευόμενοι το όνομά του;

Για να μην μακρυγορώ, το βιβλίο δυστυχώς δεν αποκτάει ρυθμό ποτέ. Ατυχώς, προσπαθεί πολύ, θέλει να γίνει Inferno και Κώδικας Da Vinci αλλά σημαδεύει διαρκώς το δοκάρι.

Πόσο, μα πόσο κρίμα.

[Makis Dionis · Rating 4 out of 5]

Μία ακόμα αναφορά στην προέλευση κ το στόχο των θρησκειών. Οι αντιφάσεις που περικλείουν κ είναι σχεδόν πανομοιότυπες σε όλες τις παγκόσμιες εκδοχές τους. After all, δεν προήλθαν από παρθενογένεση, αλλά εκμεταλλεύτηκαν τις συγκυρίες... ισλαμισμός<--χριστιανισμος<--- ιουδαϊσμός<--- μονοθεϊστικές λατρείες των φαραώ κτλ.... Πάντως απευθύνονται σε ανθρώπους - πρόβατα έτοιμα να υποκύψουν στα εκάστοτε θελήματα των ταγών τους. Η θρησκεία δεν είναι ζήτημα δόγματος και η δικαιοσύνη δεν μπορεί να οικοδομηθεί με θεμέλιο την αδικία.Η δικαιοσύνη δεν έχει θρησκεία, ακριβώς όπως και η αλήθεια.

[Martinocorre · Rating 3 out of 5]

Tre stelle scarse.

Un "Codice da Vinci" in salsa islamica con alcuni personaggi ben riusciti e molti altri proprio no, allo stesso modo si passa da alcune scene poliziesche ben costruite a molte altre pagine che lasciano abbastanza a desiderare.
Interessante la teoria per cui l'Islam nasce come corrente della religione cristiana, mette la pulce nell'orecchio a chi vuole poi andare a leggersi qualche saggio specializzato sulla materia.
Insomma, libro carino ma si poteva fare molto meglio.

[Vasilis · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετικο βιβλιο, με πολλα και καθαρογραμμενα κεφαλαια που το κανουν ευκολο στην αναγνωση.
Εμαθα πολλα για το Ισλαμ και την σχεση του με τις αλλες μεγαλες μονοθειστικες θρησκειες.
Τελος ειναι καταπληκτικο το εξωφυλλο της ελληνικης εκδοσης με την λεξη "Ανεκτικοτητα" στα αραβικα.

[Rosana Schone · Rating 5 out of 5]

As far as I´m concerned, it is a very good detective-historical-theological romance. Although I had to search something about some old ancient civilizations mentioned, I enjoyed it very much. Knowlegment is always welcome. The author questions the origins of Christian and the Islam showing some parts of History, so I had to search about gassanids, Efeso Council. I recomend it because it is an active reading.

[Katherine · Rating 2 out of 5]

Finally finished this one.

I was quite keen to read "Le Testament Syriaque" because I thought I might learn something about Islam, and I thought a smart, religious-themed thriller might be fun.

However, after a little while, I decided that it was quite Da Vinci Code-like, without the fun of the puzzles. I have just seen that I made an earlier comment about an albino character, but I can't remember that at all. I felt the author was putting a wish-fulfillment version of himself into the book in Sarfaty (a well-dressed, intelligent man who knows a lot about religion, has a motorcycle and seems to be unaware of his effect on several of the women in the book - hmmm). Even though there were several major female characters, I found there was too much "breasting boobily" for my liking (see https://michaelgraeme.wordpress.com/2... if you don't know what I mean).

Because I didn't get into the story, I put this book down a few times, and then found it hard to get back into. In the end, I rushed through the end of the story, rolling my eyes from time to time.

The author seemed to be trying to show everyone how well-versed he was in religion, with footnotes and everything, but I think the book could have been improved by being shorter. I had suggested it for a book club a few years ago, but we chose not to read it because it was too long. I was very glad about that.

I have seen that there is a sequel, and even a prequel, but I don't think I'll bother.

[Katerina Koltsida · Rating 4 out of 5]

Εξαιρετικό ανάγνωσμα με πολλές και ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες.

Παρα το μέγεθός του, δε γίνεται κουραστικό, αντιθέτως ρέει η ανάγνωση πολύ εύκολα. Κι αυτό επειδη ο συγγραφεας επιτυγχάνει μια άριστη ισορροπία μεταξύ ιστορίας, θρησκειολογίας, δράσης, χαρακτήρων, πολιτικής καταστασης, πλάθοντας μια ιδιαιτερα ενδιαφέρουσα και χορταστική ιστορία.

[Nura Lou · Rating 2 out of 5]

Inizialmente si presenta come un romanzo da treno/autobus. Ed effettivamente, sul piano narrativo, lo è. L'intreccio delle azioni dei personaggi è gradevole ma niente di sensazionale o coinvolgente. Se però lo si valuta, così come vorrebbe l'autore, come un "giallo storico-teologico", si può rilevare una rispettabile componente storica mirata alla conoscenza dell'Islam. Le fonti sono autorevoli, e riportate dall'autore con la cura di un laureando in Islamistica. Da leggere per chi ha il piacere di seguire una storia semplice ma impreziosita da informazioni non superficiali su una religione fin troppo strumentalizzata e sul problema delle sue origini.

[Angeliki Yiakoumaki · Rating 3 out of 5]

Ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την θεωρία περί της προέλευσης της ισλαμικής θρησκείας από τη χριστιανική. Παράλληλα εξελίσσεται η μυθοπλασία στα πλαίσια της αστυνομικής διάστασης αυτού του θρησκευτικού-ιστορικού μυθιστορήματος.

[Didier MARIAS · Rating 4 out of 5]

Très bon roman policier avec de nombreuses références religieuses et historiques

[Luisa نور · Rating 3 out of 5]

Un sentiment de légère déception avec cette suite du "Testament Syriaque". L'écriture n'est pas toujours hyper convaincante de réalisme, mais au delà de ca, il y a surtout une impression amère d'orientalisme délibéré. Comme dans le Testament, on apprend plein de de choses passionnantes dans le domaine de l'islamologie et de l'histoire des religions (grandes passions chez moi), et l'histoire est bien ficelée, donc globalement je suis quand même contente.
Mais au delà de ces choses passionantes, on a finalement l'impression d'un règlement de compte entre l'auteur et le monde arabe actuel sans beaucoup de nuances. Les personnages non-occidentaux sont rarement intéressants (sauf peut être le prince Abdul Aziz), même Benazir paraît creuse, un genre de Lara Croft exotique dont seules les formes et le caractère de gosse gâtée ne ressortent, et surtout, devant les vues hypercritiques (selon le terme académique) du personnage principal Sarfaty sur la religion et les sociétés arabes, les autres personnages n'avancent aucun argument valable, ce qui ne fait que ressortir Safarty comme seul personnage intelligent (alors que ses arguments sont parfois bien bancals). Heureusement à la toute fin Benazir rattrape pour les autres en convaincant Sarfaty de terminer son enquête avec une phrase jolie, je cite de mémoire "la vie et l'imperfection valent mieux que la mort et la perfection" (ouf, il était temps).
Bref, on a une impression de "avant c'était bien, du temps des bédouins mystérieux dans leur désert mystérieux, avant qu'ils ne deviennent politiques comme ces satanés Saoud" façon mythe du bon sauvage bien connu en anthropologie, et qu'aujourd'hui rien n'est valable et digne d'être êtudié (et les rares personnes intéressantes sont de toutes façons rayées de la carte).
Alors qu'au contraire, pour ne rester que sur les Saouds, même si on les déteste, on peut trouver cette dynastie intriguante et à étudier en ce que malgré n'avoir en apparence rien d'autre à proposer qu'un courant religieux extrême, ils aient tenu à travers tout le vingtième siècle (deux guerres mondiales, des révolutions et des colonisations dans le monde arabe) par une habile alternance de répressions et de compromis, comme tout bons politiques ...
Une fois de plus, je fatigue un peu de cet orientalisme ambiant à la mode, pour ne pas dire politiquement correct ("on a rien contre les arabes, c'est juste que ceux d'aujourd'hui ne valent pas ceux d'hier" ... Discours qu'on retrouve partout, façon "ah les jeunes aujourd'hui, c'est plus ce que c'était !"), qui vient gâcher un très bon policier, et cette mine d'infos historiques intéressantes (bien que certaines soit discutables) que constitue cette suite du super "Testament Syriaque".

[Alexander Theofanidis · Rating 3 out of 5]

Ο "Κώδικας Ντα Βίντσι" του Ισλάμ.

Εντάξει, σίγουρα καλύτερο από το χυλό που πουλάει ο Dan Brown για βιβλία (και χωρίς τους γελοίους γρίφους), αλλά παρά τις φιλότιμες προσπάθειες και την πολυμάθεια του συγγραφέα περί τα των θρησκειών, καταφέρνει να είναι απλώς ένα αποδεκτό θρίλερ της σειράς, πράγμα περίεργο, γιατί οι χαρακτήρες και το θέμα έχουν το ενδιαφέρον τους.

Ίσως εκεί που χάνει είναι ο ρυθμός. Πολλά κομμάτια "ξεπετιούνται" με τη μορφή "exposition" (αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο όρος σε βιβλίο) και σε άλλα επιμένει υπερβολικά πολύ.

Το ζουμί της υπόθεσης είναι η ανακάλυψη ενός χειρόγραφου, που μετά από μια πρόχειρη εξέταση φαίνεται πως είναι η διαθήκη του Μωάμεθ, η οποία ανατρέπει τα δεδομένα του ισλαμικού κόσμου. Πολύς κόσμος ενδιαφέρεται να βάλει το χέρι του στη διαθήκη, ο καθένας για διαφορετικό λόγο και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα αρκετά πτώματα, οπότε εμπλέκεται και η αστυνομία, με εκπρόσωπό της τον πολυμαθή λόγιο αστυνόμο Σαρφατύ, χήρο, άθεο και σκεπτικιστή αλλά και γνώστη των θρησκειών και των διαιτεροτήτων τους. Από την άλλη, το βιβλίο δεν έχει έναν κεντρικό ήρωα και παρακολουθούμε την πλοκή μέσα από αρκετά διαφορετικά POV, όχι όλα τους πετυχημένα.

Είναι περίεργο, αλλά τα αμιγώς θεολογικά κομμάτια είναι μάλλον πιο ενδιαφέροντα από την ίδια την πλοκή, σε βαθμό που ίσως να είχε μεγαλύτερη επιτυχία σαν εγχειρίδιο συγκριτικής θρησκειολογίας :p οπότε συγχωρούμε το συγγραφέα για τη λίγο αυτάρεσκη παράθεση των γνώσεών του πάνω στο ζήτημα, αλλά όχι για τη μέτρια πλοκή.

Γενικώς, είναι λίγο κάτω από το μέσο όρο των τίτλων που επιλέγουν οι εκδόσεις Πόλις και τείνει προς το... Bell. Αν έλειπαν και τα θρησκειολογικά στοιχεία θα ήταν αμιγώς ανάγνωσμα παραλίας.

[Carlos Barboza]

O testamento siríaco