De taal der liefde

by Gerard Reve

Omslag onfris / Cover not so good, 1e druk / edition / édition / Ausgabe / 9025380689 / Numbered first prints Dutch Literature / Nederlands / Dutch / Néerlandais / Niederländisch / paperback / 13 x 20 cm / 231 .pp /

Genres: Fiction, Dutch Literature, Queer, Literature, Erotica, LGBT

231 pages, Paperback

First published January 1, 1972

About the author

Gerard Reve was een Nederlands schrijver en dichter. Samen met Harry Mulisch en W.F. Hermans wordt hij gerekend tot De Grote Drie: de drie belangrijkste Nederlandse schrijvers van na de Tweede Wereldoorlog. Tot zijn bekendste werken behoren De avonden (roman uit 1947) en Werther Nieland (novelle uit 1949). Tot 1973 schreef Reve onder zijn oorspronkelijke naam Gerard Kornelis van het Reve, maar vereenvoudigde deze later tot Gerard Reve. Hij debuteerde in 1946 in het tijdschrift Criterium met de novelle De ondergang van de familie Boslowits, een jaar later verscheen de klassieker De avonden. Reve zou uiteindelijk een enorm oeuvre voortbrengen, waaronder een groot aantal ‘brievenboeken’. In 1969 ontving Reve de P.C. Hooftprijs en in 2001 werd zijn werk bekroond met de Prijs der Nederlandse Letteren. Zijn werk wordt tot op heden nog altijd veel gelezen en besproken.

Reviews

[Rebekka Vandeputte · Rating 3 out of 5]

5 sterren voor de brieven. 4 sterren voor de synoniemenlades. 3 sterren voor Woelrat. 2 sterren voor de pornografische sidderingen en 1 ster voor minderjarige jongetjes martelen.

[Ward L · Rating 2 out of 5]

Boeiende schrijver en unieke verhalen, maar dit boek hangt met haken en ogen aan elkaar. Vond het mijn tijd waard, maar valt niets over aan te bevelen. De brieven vind je elders ook terug.

[Vin · Rating 2 out of 5]

And maybe I would’ve enjoyed this more if Gerard hadn’t put me in an epistolary hell for 109 pages, just after lots of pedophilia.

Engaging homoeroticism, though 💯 maybe 2.5 stars

[Adrian Santiago · Rating 4 out of 5]

Genial conocer una versión europea y poco conocida de... digamos, la homosexualidad bdsm-era.

No siento que la historia sea tan profunda, ya que va más por el típico relato erótico. Y se siente como un Las Mil y Una Noches, mezclado con otras historias conocidas como Querella. Pero es bastante entretenida, y dicho sea de paso, bastate "hot" en algunos momentos y descripciones. Más si te gusta el tema de los efebos y la sumisión.

Que también tiene su reconocimiento la traducción, y más que la obra es de 1980.

Algunas frases y párrafos se sienten un poco cortadas, igual que el final.

[Olaf Koopmans · Rating 2 out of 5]

Misschien heb ik iets gemist, maar in mijn optiek is dit geen boek. In ieder geval niet in de zin van een samenhangend geheel dat iets te vertellen heeft.
Het is wat mij een een samen geraapte hoeveelheid sexuele bespiegelingen zonder kop en start, waarbij de verhaaltjes zelf ook nog eens regelmatig op een vreemde manier afdwalen naar zaken waar ik het verband niet van begrijp. Enige grappige daarbij is wel dat hij dat zelf, of door Woelrat ook laat aangeven, maar daar wordt het voor mij niet beter van.
Maar daarnaast worden deze verhaaltjes dan ook nog eens onderbroken door een eindeloze briefwisseling met een Kunstbroeder, waarvan we alleen van het Reve z’n deel lezen en er een heleboel dingen besproken worden die wij als buitenstaanders niet (meer) kennen. De link van deze briefwisseling met de rest van het boek is mij volkomen onduidelijk, waardoor de toch niet al te voor de hand liggende structuur nog onduidelijker wordt.
Ik zekere zin is dit boek een bevestiging van het beeld dat ik van het Reve heb gekregen door het lezen van Nop Maas biografie. Daarin komt van het Reve naar voren als een schrijver die tijdens meerdere periodes van zijn leven boeken uitgaf in de wetenschap dat hij geld nodig had, zijn uitgever hem niet echt corrigeerde of redigeerde en dat zijn trouwe (huisvrouwen) publiek hem toch wel zou kopen.
Ik heb gelukkig ooit al eens De Avonden gelezen, wat ik één van de allerbeste (Nederlandse) boeken vind die ik ooit gelezen heb. Dus geen reden om te twijfelen aan de schrijvers kwaliteiten van het Reve. Ik hoop alleen dat er mensen mij kunnen aanraden welke boeken van hem wel de moeite van het lezen waard zijn. Want Taal der Liefde is dat voor mij niet. Maar zoals ik al zei: Misschien heb ik iets gemist...

[Bram De longhi · Rating 4 out of 5]

Schandelijk! Godsdienstschennis, majesteitschennis en een rascist. Maar wat kan die vent een zinnen bouwen!
27. Bedoelde jongeman zou straks weer naar Zürich afreizen en in zijn automobiel weer rond zou trekken en voor zijn baas lelijke kleren in lelijke winkels voor lelijke mensen verkopen, om 's avonds, na gedane arbeid, in de vele kafees van Zürich die 'speciaal geschikt voor ons ' waren, zoals hij het uitdrukte, voor nieuwe hoereringen rond te hangen, tot eens zijn lichaam een skelet en zijn hoofd een kleine doodskop zou zijn geworden, en de eeuwige Vergetelheid hem zou bedekken.
34. Nadat de voortplanting had plaatsgevonden zag ik, hoe op de zandige, met bijna mikroskopies kleine stukjes tak en blad bezaaide bodem een grote mier als een razende heen en weer liep voor wat ik geplengd had en nu als een bleek, zachtplestik kussentje op de aardkorst rustte: kennelijk boezemde de ongewone neerslag het dier verbazing en mogelijk zelfs vrees in, wat niet zo gek was, want hoeveel jaren zou het geleden zijn dat ooit eerder enig mensenkind op deze één of anderhalve vierkante centimeter zijn vloeibare plestik kussentje had neergevleid?
71. Ik ben er erg voor, dat die prachtvolken zo gauw mogelijk geheel onafhankelijk worden, en ons niks meer kosten, zodat we ze allemaal met een zak vol spiegeltjes en kraaltjes op de tjoeki tjoeki stoomboot kunnen zetten, enkele reis Takki Takki oerwoud, meneer!
81. Ik stelde de invoering voor van het woordje den, in de funksie van het Engelse it. Jan bracht de hond naar Piet en gaf hem een schop wordt dan den een schop.
207. Je eerste witte offer is voor Haar witheid.
227. "... als slaan ze U dood, Majesteit, met permissie, dan snapt U nog niet waar het over gaat!..."

[Maud Van · Rating 3 out of 5]

Moest erg wennen in het begin, maar schrijfstijl is brilliant!

[Laurens Monster · Rating 3 out of 5]

queer fiction i guess? lots of flogging raping and torturing seventeen year olds. mixed with all the lot of reve's reactionary politics, expressed in one hundred pages of letters to simon carmiggelt that are randomly placed in the middle of the book. the immeasurable contrast between this and de avonden is baffling. if i did not already, i now officially hate this man; and myself. because i do n0t want to find his prose beautiful even though it is. so much love seeps through his tender sentences. why? and do not get me started on his fascistic ideations, they are best not to be discussed (do find it funny how he wishes death to the working class whilst still using proletarian spelling). nine more to go....fuck.

Ik hield, geloof ik, wel van hem, maar zijn zorgeloze, verwende, bijna behaagzieke, overgave aan het eigen vermoeide lichaam wekte mijn wrevel, en die wrevel wekte, al was het nog maar in de verte, reeds weer mijn lust, zodat ik mijn hand op zijn moegespeelde en moegezongen fluit moest leggen.

[Anne Bergsma · Rating 3 out of 5]

Een warm mensenboek. Desondanks niet Van het Reve's sterkste werk. De passage met Woelrat zijn nauwelijks om door te komen, ondanks de sprekend opgevoerde Koningin Juliana. De brieven aan Carmiggelt vormen de hoogtepunten van boek, mede dankzij de openhartige, en nochtans broeierige politieke passages, waarin vrijmoedig over de toenmalige rijksgenoten wordt gesproken. Je vraagt je af welke hedendaagse uitgever de moed zou hebben thans een werk als dit te doen verschijnen.

[Jan Mars · Rating 3 out of 5]

Het is mooi opgeschreven, qua stijl, maar wat is het? Korte verhalen? Een brievenroman? Ironie? Of moet je het maar gewoon nemen zoals het valt? Je hoeft niet des schrijvers voorkeur voor Jongens en hun billetjes te delen om dit te waarderen. Ik moest aldoor hardop lachen bij de bedconversatie van Wolf met Woelrat over de Vliegende Hollander, Frankie en Fonsje, de koningin. De brieven aan de kunstbroeder S zijn superieur gemopper over futiliteiten.

[Stan Dokter · Rating 2 out of 5]

Main story line leuk, die brieven zijn kk saai

[Rowian · Rating 4 out of 5]

Em sento molt culpable que m'hagi agradat aquest llibre. No sé com sentir-me. No està bé

[Daniel]

Moeilijk te raten

[cellus · Rating 2 out of 5]

soms stylistisch sterk, maar grotendeels Brusselmansiaans niveau van vunzige praat.

[Lotte Bootsman · Rating 3 out of 5]

ik heb dingen gelezen die nooit gelezen hadden mogen worden (zoals honderd gore lul synoniemen)

[Eef Michielsen · Rating 2 out of 5]

ik kom er niet doorheen. pornografisch en gay

[Bookguide · Rating 1 out of 5]

Sinds ik in Nederland woon, lees ik steeds goede recensies over de boeken van Reve, weliswaar in de tijdschrift van de ECI boekenclub, maar toch. Ik vind dat Eckleburg's beschrijving (in een review op BookCrossing) van "inhoudelijk gewoon niks aan" geniaal, want het drukt mijn gevoel precies uit, zonder iets los te laten over het waarom van dat gevoel. Ik ben niet zo spitsvondig, dus zeg ik het gewoon zoals het is: het boek vond ik eerst leuk om te lezen, en het is niet erg op zich dat het over homo-liefde gaat (waarover trouwens niets op de kaft staat!). Maar toen ik na 50 pagina's eventjes verder bladerde, en zag dat het alleen maar verder ging met beschrijvingen van seks, dan wist ik dat ik niet verder wou lezen. La rêve est passé, oftewel, de droom is voorbij.

BookCrossing review: http://www.bookcrossing.com/journal/6...

[Johannes Vriend · Rating 4 out of 5]

Toen ik dit boek voor het eerst gelezen had, gaf ik het twee sterren. Ik denk dat ik er met mijn tere zieltje 'nog niet klaar voor was'. Er zitten behoorlijk ruige gedeelten in De Taal Der Liefde.

Zoals immer is de stijl van Reve weergaloos. (Ik durf te beweren dat de Nederlandse taal in Reve haar hoogtepunten gevonden heeft.) De waarde van het meerendeel van zijn boeken ligt in de specifieke verwoordingen.
Als iemand daarentegen mij vraagt 'waar dit boek nu eigenlijk over gaat', moet ik een antwoord schuldig blijven.

De opgenomen brieven aan Carmiggelt bevatten mooie passages, maar deze indeling geeft het boek iets rommeligs.

[Andor Mostert · Rating 4 out of 5]

Het stuk met de brieven aan Simon Carmiggelt is ronduit fantastisch; de rest is 'gewoon' goed. Vier sterren.

[Nathalie · Rating 2 out of 5]

Niet uitgelezen (tot +-100 blz). De brieven (waaruit het boek bestaat) omvatten geen verhaal wat duidelijk ergens toe leidt. Momenteel niet iets waar ik zin in heb om te lezen.