Tien vrolijke verhalen

by Gerard Reve

Genres: Dutch Literature

166 pages, Hardcover

First published January 1, 1961

About the author

Gerard Reve was een Nederlands schrijver en dichter. Samen met Harry Mulisch en W.F. Hermans wordt hij gerekend tot De Grote Drie: de drie belangrijkste Nederlandse schrijvers van na de Tweede Wereldoorlog. Tot zijn bekendste werken behoren De avonden (roman uit 1947) en Werther Nieland (novelle uit 1949). Tot 1973 schreef Reve onder zijn oorspronkelijke naam Gerard Kornelis van het Reve, maar vereenvoudigde deze later tot Gerard Reve. Hij debuteerde in 1946 in het tijdschrift Criterium met de novelle De ondergang van de familie Boslowits, een jaar later verscheen de klassieker De avonden. Reve zou uiteindelijk een enorm oeuvre voortbrengen, waaronder een groot aantal ‘brievenboeken’. In 1969 ontving Reve de P.C. Hooftprijs en in 2001 werd zijn werk bekroond met de Prijs der Nederlandse Letteren. Zijn werk wordt tot op heden nog altijd veel gelezen en besproken.

Reviews

[José Van Rosmalen · Rating 4 out of 5]

Reve schreef deze verhalen toen hij ergens in de dertig was. Hij noemde ze vrolijke verhalen, maar dat is denk ik meer uit marketingoverwegingen dan dat de verhalen echt vrolijk zijn. Het boek begint met een fictief interview met de schrijver, duidelijk geschreven door zijn alter ego. Van de tien verhalen zijn diverse echte thrillerverhalen, waarbij het met de hoofdpersoon doorgaans niet goed afloopt, zoals bij een eenzame vrouw die door een man in kerstmanvermomming wordt overmeesterd.
Geestig is het verhaal over een voorleessessie in een provinciestad waarbij de auteur dronken wordt en nauwelijks in staat is om de vragen uit het publiek te beantwoorden. Het laatste verhaal gaat over een boottocht naar Londen waar de jonge schrijver naar toe gaat om daar beter Engels te leren en in het Engels wil gaan schrijven. Dat heeft Reve ook gedaan, maar uiteindelijk is hij toch vooral in Nederland bekend geworden en gebleven. Dit is een mooie gebonden uitgave van De Bezige Bij, ruim veertig jaar na de eerste druk. De verhalen zijn zeker verrassend om te lezen, ze horen tot het kwalitatief goede werk van de jonge Reve, later viel hij nogal eens in herhalingen, maar dat is hier zeker niet het geval.







.

[Nienke · Rating 4 out of 5]

4.5- bijzonder boek. Reve is geweldig is het omschrijven van sferen en tekent echt een verhaal. Het interview aan het begin is erg interessant. Is dit hoe hij zichzelf echt ziet? Maakt hij zichzelf ergens belachelijk, is het ergens overdreven?
De verhalen slaan eigenlijk bijna allemaal nergens op, of slaan juist op heel veel. Er gebeurd zo weinig en je blijft over met honderd en een vragen. De ene gruwelijk, de ander weer sfeervol. Reve is een hele goede schrijver en ik ga zeker meer van hem lezen.
Mijn favoriete verhalen waren: Geld verdienen, Amulet, Bloed en Kerstavond.

[Dennieh · Rating 4 out of 5]

Verhalen over o.a. armoede, de oorlog, (bij)geloof. De titel is ironisch bedoeld. Niet alle verhalen zijn even sterk, Reve is niet zo'n plotschrijver, maar de eerste drie of vier dragen wel echt zijn stempel en zijn dus geniaal. Het begint met een fictief interview met de schrijver over zijn schrijfproces en poetica:

'Als ooit God mij ter verantwoording zou roepen, zou ik me niet vrijwillig vernederen en niet in het stof vallen. Ik zou zeggen: 'Ik heb gedaan wat ik kon. Ik heb maar één hoofd en één rechter hand gehad. Als u het niet goed vindt, schrijft U het dan maar zelf.'

[Thijs · Rating 3 out of 5]

Pure sferen die Reve neerzet in deze tien verhalen. Wees gewaarschuwd: dit zijn zeker geen vrolijke verhalen, eerder het tegendeel. Maar het is erg amusant hoe er elke keer weer de contouren geschetst worden van een nieuw verhaal en hoe dit tot een bepaald plot leidt, als het verhaal al tot een plot leidt. Achteraf ben je soms verbijsterd hoe je weer een verhaal in bent gezogen in slechts een aantal pagina’s. Gerard Reve speelt in een aantal van deze verhalen ook zelf de hoofdrol, en thema’s uit zijn leven passeren de revue. Ik vond zelf het interview het vermakelijkst in het begin van het boek, het geef een leuk inkijkje in hoe de schrijver zichzelf ziet.

[Jan De Meulder · Rating 4 out of 5]

Marvelous short stories. Not cheerful at all.

[Gert Dronkers · Rating 4 out of 5]

Duidelijk geïnspireerd door macabere verhalen in de lijn van Poe en Dahl, met de voor Reve zo kenmerkende misantropie als een solide uitgangspunt. Niet onverdienstelijk.

[Mike van Holsteijn · Rating 3 out of 5]

Ik vertrouw geen enkele Kerstman meer.

[Menno Beek · Rating 3 out of 5]

Ik dacht dat ik Reve wel ongeveer integraal gelezen had, en dan wel een paar keer zelfs, maar dit boekje vond ik bij de kringloop en ik kende het niet. op geheel onnavolgbare wijze altijd over het hoofd gezien. Viel zeker niet tegen: hier zijn een paar hele vreemde en hele sterke verhalen in deze geinige collectie. Enige nadeel: ik vond het eerste verhaal, 'Lezing op het platteland', onder de sterke verhalen het sterkst: volstrekt vintage Reve, met gezeur, gezuip en geestigheden erin. Verder wat experimentele teksten met Gothische trekjes, en wat andere meer fijngevoelige stukjes, ook fijn, en tegelijk, het eerste verhaal was het beste. Dus gaat er een ster af. Kan ondertussen niemand wat schelen, de erven Reve ook niet, zolang het boek bij de kringloop vandaan komt, want een opbrengst van 75 cents, daar komen die de deur niet voor uit.

[Laurens Bynens · Rating 4 out of 5]

Een vermakelijke bundel die ondanks de uiteenlopende verhalen toch heel herkenbaar en typerend voor de auteur is. Wie De Avonden maar niks vond, vindt ook hier vermoedelijk zijn gading niet.
Geweldige kortverhalen: Een Lezing op het land, De kerstavond van Zuster Magnussen
Zeer degelijk: Geld verdienen, Haringgraten, Bloed, Afscheid, Amulet
Vergeetbaar: Brieven, Afgrond, Lof der scheepvaart

[Tsoek · Rating 4 out of 5]

vrolijke melancholiek...

[Bene het Lijm · Rating 5 out of 5]

Ja vijf sterren waarom ook niet is best wel geniaal volgens mij

[Willem Maarten · Rating 4 out of 5]

Enkele verhalen in het midden van de bundel zijn matig, maar andere zijn meesterlijk, aangrijpend en zeker niet “vrolijk” in de normale zin van het woord. Er zit iets agressiefs in. Een gekweld mens schrijft het kwaad van zich af door in verhalen de boze hoofdpersoon steeds te laten omkomen. Het eerste verhaal is hilarisch, het laatste is echt Reve, humoristisch, gekweld, zwaar, ook religieus. Bovenal ontroerend. Alles wordt voorafgegaan door een mooi gesprek met de schrijver.

[Rolf · Rating 2 out of 5]

Zo vals en en onwaarachtig als een schuimpje van zand tussen je kiezen: "We worden [in Nederland] al sinds onheuglijke tijden gekweld door het zogeheten lichtvoetige proza. Een ware gesel Gods. Neem niets ernstig, babbel maar een beetje aan, en geef het in druk. [...] Als je een vulpen kunt vasthouden en meer dan vier en zestig pagina's volkletsen, dan wordt je uitgegeven." ('Gesprek met Van het Reve', in Tien vrolijke verhalen; Witte Olifant-editie, 1965) p. 16 en 17.

[Gijs · Rating 4 out of 5]

Leuk boek met 10 korte verhalen en een door Reve gemaakt interview met zichzelf. De 10 vrolijke verhalen zijn vrolijk voor een sadist. Meestal bevatten deze verhalen donkere humor, die meestal haar hoogtepunt vindt in de laatste (paar) regel(s).

[Jan Manenschijn · Rating 4 out of 5]

Pas op. Bevat allesbehalve vrolijke verhalen!

[Gerard Hofman · Rating 5 out of 5]

Heerlijk om weer eens Reve te lezen. Sommige verhalen heb ik zelfs drie keer.