Kind tussen vier vrouwen

by Simon Vestdijk

Kind tussen vier vrouwen is Vestdijks eerste roman. Het is een volledig beeld van een opgroeiende jongen tussen zes en zestien. De roman is veel meer dan Vestdijks herinneringen aan zijn jongensjaren in Harlingen. Naast een indringende confrontatie met het kind dat hij zelf geweest is, is het een schitterende poging een roman te schrijven waarin een jongen, ontgoocheld door wereldse zaken om hem heen, trouw blijft aan zijn ideaalbeeld. De vier vrouwen in het leven van de jongen zijn de moeder, de meisjes Ina Damman en Marie van den Boogaard, en het dienstmeisje Jank.



''Herinner ik het mij goed, dan zijn de vier vrouwen... min of meer symbolisch kinderliefde, ideale liefde, zinnelijke verliefdheid, zuiver lichamelijke seksualiteit. Een afdalende reeks dus, al zou men over de volgorde van de eerste twee stadia kunnen twisten,' becommentarieerde Vestdijk zijn eigen boek.



Kind tussen vier vrouwen werd geschreven in 1933, maar kon toen geen uitgever bekoren. Pas in 1972 verscheen het voor het eerst. In de editie van 1985, waarop deze uitgave is gebaseerd, is een aantal wijzigingen doorgevoerd na vergelijking met het originele manuscript van Vestdijk. Het boek bleek de palimpsest van veel van Vestdijks latere werken te zijn.

591 pages

First published January 1, 1972

About the author

Born in the small town of Harlingen, Vestdijk studied medicine in Amsterdam, but turned to literature after a few years as a doctor. He became one of the most important 20th-century writers in the Netherlands. His prolificity as a novelist was legendary, but he was at least as important as an essayist on e.g., literature, art, music and religion. He also wrote poetry and short stories. His work has been translated into most Western European languages.

Reviews

[Marco · Rating 3 out of 5]

Langzame lezer. Literaire verhandeling over het het opgroeien gezien door de ogen van het kind zelf, de protagonist Anton Wachter. Hele stukken beschrijving die bewondering afdwingen, maar veel tempo zit niet in het verhaal: in de jeugd lijken de dagen eindeloos. De prachtige zinnen met oprispingen als het gaat om aandacht voor de seksuele ontdekkingen van de jeugd, de strapatsen in de pubertijd en de ontgoocheling gepaard gaande aan het opgroeien maakt dat ik het heb weten vol te houden tot het einde. Geschreven in 1933, gepubliceerd in 1972 na de dood van Vestdijk.

[Abel Romkes]

Mooie jeugdroman die me op een Hollandse manier aan Proust deed denken.

[Gijs Zandbergen · Rating 4 out of 5]

Ik kan begrijpen waarom de uitgever dit debuut van Vestdijk niet wilde uitgeven, want het is een enorme turf met nauwelijks alinea's en al helemaal Vestdijk met zijn kronkelingen, onverwachte zinswendingen, komma's en tegenstellingen. Daar moet je van houden, of op zijn minst aan gewend zijn. Moest ik kiezen, dan koos ik de eerste drie delen van de Anton Wachterserie, die met behulp van dit oermanuscript zijn geschreven. Die zijn overzichtelijker, strakker gecomponeerd en hebben beter aangezette accenten. Ze zijn literairder, als ik het zo mag zeggen. Maar desondanks, wat een boek.

[CorrieGM · Rating 4 out of 5]

Ik lees niet veel literatuur, dus het ging moeizaam. Maar ik heb nu eindelijk een boek van Simon Vestdijk gelezen. Overigens in het kader van Hebban uitdaging: 'Een debuutroman van een heel succesvolle auteur'.