What do you think?
Rate this book
Een schitterend gebrek
Lucia en Casanova leren elkaar kennen op een feest nabij Venetië, worden verliefd en beloven elkaar eeuwige trouw. Maar kort daarna verdwijnt Lucia plotseling uit Casanova's leven. Vele jaren later ontmoeten ze elkaar in een Amsterdamse schouwburg bij toeval opnieuw. Hij heeft er geen weet van dat zij het is omdat ze haar gezicht onder een sluier verbergt, en hij probeert haar te veroveren op de van hem bekende wijze.Voor Lucia is de schokkende confrontatie aanleiding tot een haar jeugd in de Veneto, haar kortstondige maar heftige liefde voor Casanova, de verwoestende ziekte die haar trof, haar vlucht naar Amsterdam en haar werk als hoer. Langzaam wordt duidelijk dat haar verdwijning geen verraad was, maar een daad van liefde.
239 pages, Hardcover
First published September 1, 2003
266 people are currently reading
7170 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 927 reviews
May 4, 2025
(Review in Dutch)
Is het innerlijk of het uiterlijk belangrijker? Wat weegt zwaarder mee wanneer iemand een oordeel over je moet maken?
Dit boek is oprecht een aanrader voor de lijst.
Wat een aangrijpend verhaal! Lucia moest keuzes maken die voor een mens lastig zijn te nemen. Arthur Japin heeft dit mooi verwoord en het verhaal zet je aan het denken. Het taalgebruik was ook goed te doen (niet al te langdradig of saai). Het was echt een prachtig verhaal.
Wat ik wel wat minder vond was dat het verhaal een andere kant op ging op ongeveer de helft van het boek. Persoonlijk had ik niet verwacht dat het boek zo diep op die wat heftige/zware omstandigheden in ging over het leven in de 17de eeuw (al hoewel dit niet in al te veel detail wordt beschreven). Ik vond sommige scènes ook niet echt heel prettig om te lezen. Dat kwam dus als een verrassing voor mij. Maar in het algemeen was het een interessante boek.
Quote:
"Om gered te worden moeten we iets eenvoudigs doen dat ons desalniettemin het zwaarst van alles valt: wegschenken waarna wij juist het meest verlangen."
Is het innerlijk of het uiterlijk belangrijker? Wat weegt zwaarder mee wanneer iemand een oordeel over je moet maken?
Dit boek is oprecht een aanrader voor de lijst.
Wat een aangrijpend verhaal! Lucia moest keuzes maken die voor een mens lastig zijn te nemen. Arthur Japin heeft dit mooi verwoord en het verhaal zet je aan het denken. Het taalgebruik was ook goed te doen (niet al te langdradig of saai). Het was echt een prachtig verhaal.
Wat ik wel wat minder vond was dat het verhaal een andere kant op ging op ongeveer de helft van het boek. Persoonlijk had ik niet verwacht dat het boek zo diep op die wat heftige/zware omstandigheden in ging over het leven in de 17de eeuw (al hoewel dit niet in al te veel detail wordt beschreven). Ik vond sommige scènes ook niet echt heel prettig om te lezen. Dat kwam dus als een verrassing voor mij. Maar in het algemeen was het een interessante boek.
Quote:
"Om gered te worden moeten we iets eenvoudigs doen dat ons desalniettemin het zwaarst van alles valt: wegschenken waarna wij juist het meest verlangen."
July 28, 2011
I took with skepticism a book of Casanova's first love Lucia, thinking that it would be easy or foolish read. But I was pleasantly surprised...
This is a moving novel about enduring love, mystique, self-sacrifice, deception, heartbreak, humiliation, about woman who struggle between emotion and reason, sense and instinct, story of innocence and experience. Presented from Lucia's perspective as a legacy to her unborn child, to know what a woman is capable of to survive in the cruel world and to sacrifice herself so she can save the man she loves not to marry her for obligation or pity because of her horrible disfigurement caused by smallpox, or even worse - to disgust her.
And maybe it's unreal to read about (I've read somewhere) a "prostitute with a 24-karat intellect", but I really enjoy the philosophical parts, especially Lucia's conversations with Zélide, a French female archaeologist that she works for as a secretary.
Very well written!
Some quotes that I liked:
"Other carry a sorrow in their heart. Unseen it hollows them out from within. My salvation was that I wear my sorrow on the outside, where no one can miss it.”
"I hide the world.
I have lowered a curtain before it.
Through that haze of lace and silk it looks so much softer."
"Self-delusion has the benefit of letting us believe that everything is still possible... Truth is more than the things you see; that is why its value is only relative... The only thing that can change reality is the mind. ... If one would change things, one needn’t touch them; one need only see them differently"
"Reason is but the shell of consciousness, beneath which emotion is far more knowing"
"If you accept others as equals, you embrace them unconditionally, now and forever. But if you let them know that you tolerate them, you suggest in the same breath that they are actually an inconvenience, like a nagging pain or an unpleasant odour you are willing to disregard."
"The profound peace I feel in libraries goes beyond silence. The paper doesn't just muffle sound but stills the roar of my thoughts... [and] things written down are easier to let go of."
"My love was alive, not because I was loved, but because I myself loved!"
This is a moving novel about enduring love, mystique, self-sacrifice, deception, heartbreak, humiliation, about woman who struggle between emotion and reason, sense and instinct, story of innocence and experience. Presented from Lucia's perspective as a legacy to her unborn child, to know what a woman is capable of to survive in the cruel world and to sacrifice herself so she can save the man she loves not to marry her for obligation or pity because of her horrible disfigurement caused by smallpox, or even worse - to disgust her.
And maybe it's unreal to read about (I've read somewhere) a "prostitute with a 24-karat intellect", but I really enjoy the philosophical parts, especially Lucia's conversations with Zélide, a French female archaeologist that she works for as a secretary.
Very well written!
Some quotes that I liked:
"Other carry a sorrow in their heart. Unseen it hollows them out from within. My salvation was that I wear my sorrow on the outside, where no one can miss it.”
"I hide the world.
I have lowered a curtain before it.
Through that haze of lace and silk it looks so much softer."
"Self-delusion has the benefit of letting us believe that everything is still possible... Truth is more than the things you see; that is why its value is only relative... The only thing that can change reality is the mind. ... If one would change things, one needn’t touch them; one need only see them differently"
"Reason is but the shell of consciousness, beneath which emotion is far more knowing"
"If you accept others as equals, you embrace them unconditionally, now and forever. But if you let them know that you tolerate them, you suggest in the same breath that they are actually an inconvenience, like a nagging pain or an unpleasant odour you are willing to disregard."
"The profound peace I feel in libraries goes beyond silence. The paper doesn't just muffle sound but stills the roar of my thoughts... [and] things written down are easier to let go of."
"My love was alive, not because I was loved, but because I myself loved!"
December 11, 2021
Ik vond dit een zeer aangrijpend boek. Het vertelt het verhaal van Lucia, de dochter van de concierge op een groot landhuis, waar nogal eens wat gasten verblijven. Zo wordt ze op een dag de kamermeid van de jonge Giacomo Casanova, en de twee worden verliefd, en na een tijdje verloven ze zich zelfs.
Dan moet Giacomo op reis, en het huwelijk zal bij zijn terugkomst worden voltrokken. Helaas, tijdens zijn afwezigheid overkomt Lucia iets verschrikkelijks, en omdat ze Giacomo niet wil belasten met haar ongeluk, slaat ze op de vlucht.
Vanaf dan volgen we het leven van Lucia, die met veel vallen en opstaan zich staande weet te houden. In Amsterdam ontmoet ze Giacomo weer, maar ze wil onbekend voor hem blijven. En zo kan ze uiteindelijk afscheid nemen van haar eerste grote liefde, en verder gaan met haar leven.
Heel boeiend, triest en schrijnend bij wijle.
Dan moet Giacomo op reis, en het huwelijk zal bij zijn terugkomst worden voltrokken. Helaas, tijdens zijn afwezigheid overkomt Lucia iets verschrikkelijks, en omdat ze Giacomo niet wil belasten met haar ongeluk, slaat ze op de vlucht.
Vanaf dan volgen we het leven van Lucia, die met veel vallen en opstaan zich staande weet te houden. In Amsterdam ontmoet ze Giacomo weer, maar ze wil onbekend voor hem blijven. En zo kan ze uiteindelijk afscheid nemen van haar eerste grote liefde, en verder gaan met haar leven.
Heel boeiend, triest en schrijnend bij wijle.
June 2, 2015
Niet te geloven hoe mooi..
August 4, 2020
Op een complexe manier schrijven over eenvoudige zaken is niet per se een kunst. Er wordt aan elke dialoog in dit boek zoveel gewicht gegeven, alsof er diepe filosofische inzichten worden meegegeven. Dit was doorgaans niet het geval en als ik een pagina vol lastige, inhoudsloze zinnen moet lezen, zone ik gewoon uit. De personages zijn ook weinig interessant en de beslissingen die ze nemen worden niet overtuigend verklaard. Dit is een boek dat ik waarschijnlijk veel meer sterren had gegeven als ik het had gelezen voor de aanvang van mijn studies letteren, toen ik nog dacht dat een moeilijk en hoogdravend boek vast wel een goed boek moest zijn.
Zoals gewoonlijk, een citaat: "Hierdoor duurde het even voor ik doorzag wat de Hollanders zelf allang wisten, dat tolerantie iets anders is dan acceptatie, ja eerder het tegenovergestelde, en dat zulke verdraagzaamheid tegelijk een slim middel tot onderdrukking is. Iemand die je als gelijke aanneemt, omarm je onvoorwaardelijk, voor eens en altijd. Maar door iemand te laten weten dat je hem verdraagt, suggereer je in dezelfde adem dat hij eigenlijk een last is, als een zeurende pijn of een onaangename stank waarover je bereid bent tijdelijk heen te stappen."
Zoals gewoonlijk, een citaat: "Hierdoor duurde het even voor ik doorzag wat de Hollanders zelf allang wisten, dat tolerantie iets anders is dan acceptatie, ja eerder het tegenovergestelde, en dat zulke verdraagzaamheid tegelijk een slim middel tot onderdrukking is. Iemand die je als gelijke aanneemt, omarm je onvoorwaardelijk, voor eens en altijd. Maar door iemand te laten weten dat je hem verdraagt, suggereer je in dezelfde adem dat hij eigenlijk een last is, als een zeurende pijn of een onaangename stank waarover je bereid bent tijdelijk heen te stappen."
December 24, 2021
Leven en liefhebben. Met hart en ziel. In een oprecht verhaal. Roman op basis van historische bronnen. Terechte winnaar van de Libris literatuurprijs.
February 6, 2017
Nope, it just won’t work between me and Japin. This book seems to give a brilliant portrait of the 18th century, revolving round the intriguing character of Casanova. In addition, there's a tragic romantic story which results in some nice encounters and dialogues, and is related to all kinds of philosophical reflections. What more could one want? Answer: some consistency and credibility. Because that is really missing in this novel. Main character Lucia is drifting along regions and social backgrounds, sells all sorts of wise considerations, regularly changes her opinions on life and love, and then makes the most improbable of choices. Japin has kind of made a mess of this story. In addition the tragic Lucia reminded me very much of Hella Haasse's (another Dutch writer) sequel on De Laclos’ “Dangerous Liasons” (under the name "Een gevaarlijke verhouding", I don't know if there is an English edition), a magnificent novel in which a French Marquise at the end of the 18th century takes refuge in the Netherlands, with a face disfigured by smallpox, and in which she offers very subtle reflections on love and the fate of the women. Japin still has a long way to go before he can equal this level.
November 5, 2016
Mooi boek, mooi verhaal, mooi geschreven. Met een zeer nuchtere visie over liefde en schoonheid, wat het thema tijdloos maakt.
Er wordt mij wel vaker verweten dat ik mezelf achter mijn voile verstop, maar het tegendeel is waar.
Ik verstop de wereld.
Ik heb een sluier voor haar neergelaten.
Door die waas van kant en zijde oogt zij zoveel zachter.
Er wordt mij wel vaker verweten dat ik mezelf achter mijn voile verstop, maar het tegendeel is waar.
Ik verstop de wereld.
Ik heb een sluier voor haar neergelaten.
Door die waas van kant en zijde oogt zij zoveel zachter.
September 30, 2012
Like all great books, In Lucia's Eyes shares a moral lesson. How do we approach/react to love in an unmerciful world. But more than that, Arthur Japin has crafted a protagonist that seeks to answer a poignant question: do we yield to our emotions, or allow reason to be the driving force behind our decisions? In matters of love, Lucia chose the latter, convinced that the high road, the one she thought spared her lover the most pain, was the right decision to make.
For this reader, "In Lucia's Eyes" is much more than a love story minus the typical "happily ever after" ending. The motivation for the protagonist's actions happens to be the results of an illness she cannot control, one that ravishes her body and permanently damages her face. The veil she wears, and its connection to the author's choice of title has metaphorical significance that speaks to the heart of the story. Lucia tries to be objective, to make her decisions via a devotion to reason and logic. In the end, she realizes the only true way to live is to find the right balance between the heart, and the mind.
Another concept that resonated with me was Lucia's take on love; what it is, and what it is not. One of Lucia's most poignant revelations is "We are unhappy because we think that love is something we require from someone else... We must give away the thing we most long for." This was the true "veil" through which Lucia viewed the world.
Japin's novel did not end the way I thought it would. I figured Lucia and Giacomo would be reunited, that he would look past her disfigurement and love the woman she had become. Instead, what I discovered was that Lucia, in her own heart, had begun to accept the woman she had become, and that the veil she wore became her saving grace. She learned to make peace with the decisions she'd made, and discovered a strength inside herself more powerful than the love between man and woman could ever be.
"In Lucia's Eyes" is a powerful story. In her own words, she is resigned to accept what she has lost, and move forward... "What I have lost is beyond my reach forever. I have no choice but to forget it. The future is not different from the past in this respect; there is nothing to be done about it but to be on our way". The author channels Lucia's voice with acute precision. Incredible how applicable fiction can be to the reality of our own lives.
For this reader, "In Lucia's Eyes" is much more than a love story minus the typical "happily ever after" ending. The motivation for the protagonist's actions happens to be the results of an illness she cannot control, one that ravishes her body and permanently damages her face. The veil she wears, and its connection to the author's choice of title has metaphorical significance that speaks to the heart of the story. Lucia tries to be objective, to make her decisions via a devotion to reason and logic. In the end, she realizes the only true way to live is to find the right balance between the heart, and the mind.
Another concept that resonated with me was Lucia's take on love; what it is, and what it is not. One of Lucia's most poignant revelations is "We are unhappy because we think that love is something we require from someone else... We must give away the thing we most long for." This was the true "veil" through which Lucia viewed the world.
Japin's novel did not end the way I thought it would. I figured Lucia and Giacomo would be reunited, that he would look past her disfigurement and love the woman she had become. Instead, what I discovered was that Lucia, in her own heart, had begun to accept the woman she had become, and that the veil she wore became her saving grace. She learned to make peace with the decisions she'd made, and discovered a strength inside herself more powerful than the love between man and woman could ever be.
"In Lucia's Eyes" is a powerful story. In her own words, she is resigned to accept what she has lost, and move forward... "What I have lost is beyond my reach forever. I have no choice but to forget it. The future is not different from the past in this respect; there is nothing to be done about it but to be on our way". The author channels Lucia's voice with acute precision. Incredible how applicable fiction can be to the reality of our own lives.
March 8, 2016
Een erg boeiend boek! Geen straf om te lezen voor de literatuurlijst.
Uitgebreide review:
Het boek greep me meteen aan, ik vond Lucia's verhaal enorm interessant en ik was heel benieuwd hoe ze van het Italiaanse platteland in Amsterdam terecht was gekomen. Op sommige stukken is het een beetje verwarrend om gebeurtenissen aan elkaar te linken. maar over het algemeen zijn het verleden en het heden duidelijk te onderscheiden en heeft verhaal een logisch verloop. Uiteindelijk komt de verhaallijn uit het verleden samen met die uit het heden en dat is ook pas het punt waarop Lucia haar verleden echt kan afsluiten en laten gaan. Het einde vond ik persoonlijk iets minder, ik had liever een echte confrontatie gehad maar ik vind dit einde ook wel weer goed bij de volwassen Lucia passen. Het verhaal is wel echt klaar na de laatste pagina, wat ik persoonlijk fijn vind want ik houd niet zo van een open einde.
Uitgebreide review:
Het boek greep me meteen aan, ik vond Lucia's verhaal enorm interessant en ik was heel benieuwd hoe ze van het Italiaanse platteland in Amsterdam terecht was gekomen. Op sommige stukken is het een beetje verwarrend om gebeurtenissen aan elkaar te linken. maar over het algemeen zijn het verleden en het heden duidelijk te onderscheiden en heeft verhaal een logisch verloop. Uiteindelijk komt de verhaallijn uit het verleden samen met die uit het heden en dat is ook pas het punt waarop Lucia haar verleden echt kan afsluiten en laten gaan. Het einde vond ik persoonlijk iets minder, ik had liever een echte confrontatie gehad maar ik vind dit einde ook wel weer goed bij de volwassen Lucia passen. Het verhaal is wel echt klaar na de laatste pagina, wat ik persoonlijk fijn vind want ik houd niet zo van een open einde.
June 1, 2022
Supermooie quotes en ik werd ook een gedeelte van het boek helemaal meegesleept (ik zat echt een tijd op vier sterren), maar... ik vond het plot uiteindelijk best wel onbevredigend. Het werd voor mij niet voldoende duidelijk waarom de karakters kozen wat ze kozen (het voelde voor mij niet logisch) en daardoor eindigde het een beetje op een anticlimax voor mij.
July 14, 2023
"De mensen op de kade slaan geen acht."
Prachtig boek, werkelijk prachtig. Ik ga er verder ook niks over zeggen, want je moet 'm gewoon gaan lezen xxx
Prachtig boek, werkelijk prachtig. Ik ga er verder ook niks over zeggen, want je moet 'm gewoon gaan lezen xxx
May 6, 2024
Graag gelezen. Een beetje te telescopisch, te weinig onder de huid voor mij om me echt te kunnen grijpen. Ik moest geregeld aan Camerons Titanic denken. Waar ik allicht het meest over struikelde (ik probeer niet te spoilen): de basisaanname dat we door ons gezicht, ons verleden, ons wezen te verbergen onherkenbaar zouden worden voor wie ons - goedschiks of kwaadschiks - in het hart heeft. Dat is allicht net de anomalie die het verhaal ons wil tonen ... En zo ga ik tijdens en door het schrijven van deze recensie wat meer gehecht raken aan het boek :). Casanova daarentegen zou bij mij al snel weten waar de deur is ...
September 14, 2024
Wat een schitterend boek zonder gebreken. Via de memoires kijkt ze terug op haar leven en reflecteert hoe zij naar de wereld, maar vooral hoe zij naar zichzelf kijkt. De onderlinge dialogen en ontmoetingen dragen hier ook aan bij. Haar inzicht over het creëren van eigenwaarde, geeft het boek een prachtig slotstuk.
November 25, 2016
-- HIDDEN SPOILERS CONTAIN MAJOR SPOILERS! --
This was definitely one of the best Dutch books I've ever read!
Based on a true story, this book tells us about Lucia, the woman who did Giacomo Casanova wrong, or so he believes.
Throughout the book, you'll find out what Lucia's real story is - one that differs from what Giacomo has always believed.
As someone who doesn't usually like historical novels, it took me by surprise how much I enjoyed it - mainly the first part of the book. I liked how the plot didn't come too soon, and I also liked how a big part of the book takes place in Italy.
Although I did not really agree with the message of the story , it was a very nice read. I'd surely recommend it to anyone who's up for a mix of mystery, history and the raw side of love and life.
This was definitely one of the best Dutch books I've ever read!
Based on a true story, this book tells us about Lucia, the woman who did Giacomo Casanova wrong, or so he believes.
Throughout the book, you'll find out what Lucia's real story is - one that differs from what Giacomo has always believed.
As someone who doesn't usually like historical novels, it took me by surprise how much I enjoyed it - mainly the first part of the book. I liked how the plot didn't come too soon, and I also liked how a big part of the book takes place in Italy.
Although I did not really agree with the message of the story , it was a very nice read. I'd surely recommend it to anyone who's up for a mix of mystery, history and the raw side of love and life.
March 19, 2015
Mijn verwachtingen waren hoog gespannen voor dit boek, daar dit doorgaans heel lovende commentaar krijgt. Ik heb me echt door dit boek moeten sleuren, herhaaldelijk mezelf moeten aansporen om verder te lezen. En ik heb volgehouden, tot de laatste bladzijde zelfs... Maar het heeft me jammer genoeg niet voldoende kunnen bekoren. Het tempo was traag, de herhalingen veelvuldig en de analyses van wat de liefde is of behoort te zijn, vond ik soms saai en langdradig. Jammer!
Misschien moet ik dit ooit nog eens teruglezen, als ik wat ouder ben en nog meer de balans van het leven heb opgemaakt. Voor mij krijgt dit boek 2.5 sterren.
Misschien moet ik dit ooit nog eens teruglezen, als ik wat ouder ben en nog meer de balans van het leven heb opgemaakt. Voor mij krijgt dit boek 2.5 sterren.
February 7, 2022
Een heerlijk boek, dat steeds beter wordt en zijn hoogtepunt echt bereikt op het eind.
(Hopelijk lees ik dit ooit nog opnieuw)
(Hopelijk lees ik dit ooit nog opnieuw)
November 21, 2019
'De beste roman van 2003' aldus een literair recensent van een belangrijk Vlaams tijdschrift die deze titel in zijn eindejaarslijstje bovenaan plaatste. Toch wel een minder voor de hand liggende keuze, gezien de relatief geringe naambekendheid van de auteur. In Nederland vond het boek In dat jaar goed ingang, maar in Vlaanderen hadden weinigen het op dat moment al onder ogen gehad.
Het boek verhaalt een ongewoon liefdesverhaal dat zich afspeelt in het historisch kader van het West-Europa van de 18de eeuw. We zijn getuige van de eerste liefde van Giacomo Casanova - u weet wel, de man die zowat de grootste minnaar aller tijden genoemd wordt. Zijn geliefde, de veertienjarige Lucia, verlaat hem echter om redenen die verder in het boek - doorheen flash-backs - uit de doeken gedaan worden. Zij is het die ons gaandeweg de redenen van haar verdwijning uit Giacomo’s leven onthult.
Verraad aan een geliefde, het verlies van de onschuld, de zoektocht naar het wonder van de liefde en de relatieve waarde van schoonheid worden in dit boek op een bevreemdend mooie manier weergegeven. Een aantal passages zijn herkenbaar en blijven dan ook hangen. De roman opent bijvoorbeeld met een wondermooie passage die bijna een gedicht op zichzelf vormt :
"Als ik één ding kan is het liefhebben. Dat lijkt niet veel bijzonders, maar ik ben er trots op. Ik heb het geleerd zoals een zwerfhond leert zwemmen : omdat hij met de rest van een worp in een jutezak werd gepropt en in een snelstromende rivier is geworpen.
Die ene die het tegen alle verwachting in gered heeft, dat ben ik. Met in mijn oren nog het gejank van degenen die het niet haalden, moest ik leren ergens van te houden.
Ik ben niet onder gegaan.
Ik heb de kant bereikt.
Ik heb lief.
Andere mensen dragen hun verdriet in hun hart. Ongezien holt dat hen vanbinnen uit. Het is mijn redding geweest dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan."
Velen hebben wel eens soortgelijke gedachten gehad, maar in de poëtische en soms schitterend droevige manier waarop ze neergeschreven zijn, vindt Arthur Japin zijn gelijke niet. Na het lezen van het verhaal, krijgt dit fragment nog een extra betekenis mee. Net zoals tal van andere passages trouwens.
Sommige mensen lezen enkel ‘s avonds of ‘s nachts voor het slapengaan en wisselen de nacht voor de dag in met een andere wereld achter de oogleden. Ik behoor tot dit ras van lezers. Neem het van mij aan: lees dit boek ‘s nachts. En denk aan volgende gedachte uit het verhaal die dan ingevuld kan worden: "Het is geen uitdaging te zien wat er is, maar wat er geweest zou kunnen zijn." Zie het als een uitnodiging.
Het boek verhaalt een ongewoon liefdesverhaal dat zich afspeelt in het historisch kader van het West-Europa van de 18de eeuw. We zijn getuige van de eerste liefde van Giacomo Casanova - u weet wel, de man die zowat de grootste minnaar aller tijden genoemd wordt. Zijn geliefde, de veertienjarige Lucia, verlaat hem echter om redenen die verder in het boek - doorheen flash-backs - uit de doeken gedaan worden. Zij is het die ons gaandeweg de redenen van haar verdwijning uit Giacomo’s leven onthult.
Verraad aan een geliefde, het verlies van de onschuld, de zoektocht naar het wonder van de liefde en de relatieve waarde van schoonheid worden in dit boek op een bevreemdend mooie manier weergegeven. Een aantal passages zijn herkenbaar en blijven dan ook hangen. De roman opent bijvoorbeeld met een wondermooie passage die bijna een gedicht op zichzelf vormt :
"Als ik één ding kan is het liefhebben. Dat lijkt niet veel bijzonders, maar ik ben er trots op. Ik heb het geleerd zoals een zwerfhond leert zwemmen : omdat hij met de rest van een worp in een jutezak werd gepropt en in een snelstromende rivier is geworpen.
Die ene die het tegen alle verwachting in gered heeft, dat ben ik. Met in mijn oren nog het gejank van degenen die het niet haalden, moest ik leren ergens van te houden.
Ik ben niet onder gegaan.
Ik heb de kant bereikt.
Ik heb lief.
Andere mensen dragen hun verdriet in hun hart. Ongezien holt dat hen vanbinnen uit. Het is mijn redding geweest dat ik mijn verdriet aan de buitenkant draag, waar het niemand kan ontgaan."
Velen hebben wel eens soortgelijke gedachten gehad, maar in de poëtische en soms schitterend droevige manier waarop ze neergeschreven zijn, vindt Arthur Japin zijn gelijke niet. Na het lezen van het verhaal, krijgt dit fragment nog een extra betekenis mee. Net zoals tal van andere passages trouwens.
Sommige mensen lezen enkel ‘s avonds of ‘s nachts voor het slapengaan en wisselen de nacht voor de dag in met een andere wereld achter de oogleden. Ik behoor tot dit ras van lezers. Neem het van mij aan: lees dit boek ‘s nachts. En denk aan volgende gedachte uit het verhaal die dan ingevuld kan worden: "Het is geen uitdaging te zien wat er is, maar wat er geweest zou kunnen zijn." Zie het als een uitnodiging.
June 14, 2017
Meh. Zoals ik ook weinig met lange, 'moeilijke' tragedies in het theater heb, zo had ik ook moeite om mijn aandacht bij dit historisch drama te houden.
Het plot is op zich interessant, maar ook veel simpeler dan Japin het (door in mijn optiek nodeloze en zelfs afleidende 'mooischrijverij) doet voorkomen. Girl (Lucia) meets boy (Casanova), girl raakt verminkt door de pokken en vlucht, komt hem jaren later en kilometers verder weer tegen - gesluierd en anoniem - en zet de romance voort zonder dat boy weet dat zij het is. Ondertussen is zij hoer moeten worden om rond te komen, wat hij (wel vrij succesvol) ook niet weet. De twee blijken nogal uit elkaar gegroeid en een van de dingen die Japin met dit verhaal lijkt te willen zeggen, is: 'heb' niet lief, maar 'geef' liefde.
Uhm, oke? Waarom dan? Is dit verhaal dan zo'n toonbeeld van een schitterend gebrek? De pokken en het tanende uiterlijk van Lucia - zo'n probleem in Venetië en de reden voor haar vertrek bij Casanova - lijkt in dit geval vooral een op iedere manier onontkoombaar probleem. Lucia wil met haar verhaal een waarschuwing afgeven, maar waarvoor? Iets met de rede tegenover de impuls, iets met het uiterlijk tegenover het innerlijk, maar Japin blijft hierin wel erg abstract.
Japin dus, en dan even niet meer Lucia. Net als in Japins 'Maar buiten is het feest', had ik vaak het idee niet meer naar de verteller, maar naar de schrijver te luisteren, zéker in het nogal saaie, plotonderbrekende tweede deel van het boek waarin Lucia allemaal slimme mensen ontmoet, die er vooral toe lijken te dienen dat Japin zijn essay kan schrijven.
Jammer, want er zijn ook echt wel sterke momenten, vooral als Japin dichter bij zijn research blijft en krachtig neerzet hoe de Hollandse cultuur (hoezo tolerantie, hoezo vrijheid om te zijn wie je bent?) aan het einde van de 18e eeuw er ongeveer uit moet hebben gezien.
Het plot is op zich interessant, maar ook veel simpeler dan Japin het (door in mijn optiek nodeloze en zelfs afleidende 'mooischrijverij) doet voorkomen. Girl (Lucia) meets boy (Casanova), girl raakt verminkt door de pokken en vlucht, komt hem jaren later en kilometers verder weer tegen - gesluierd en anoniem - en zet de romance voort zonder dat boy weet dat zij het is. Ondertussen is zij hoer moeten worden om rond te komen, wat hij (wel vrij succesvol) ook niet weet. De twee blijken nogal uit elkaar gegroeid en een van de dingen die Japin met dit verhaal lijkt te willen zeggen, is: 'heb' niet lief, maar 'geef' liefde.
Uhm, oke? Waarom dan? Is dit verhaal dan zo'n toonbeeld van een schitterend gebrek? De pokken en het tanende uiterlijk van Lucia - zo'n probleem in Venetië en de reden voor haar vertrek bij Casanova - lijkt in dit geval vooral een op iedere manier onontkoombaar probleem. Lucia wil met haar verhaal een waarschuwing afgeven, maar waarvoor? Iets met de rede tegenover de impuls, iets met het uiterlijk tegenover het innerlijk, maar Japin blijft hierin wel erg abstract.
Japin dus, en dan even niet meer Lucia. Net als in Japins 'Maar buiten is het feest', had ik vaak het idee niet meer naar de verteller, maar naar de schrijver te luisteren, zéker in het nogal saaie, plotonderbrekende tweede deel van het boek waarin Lucia allemaal slimme mensen ontmoet, die er vooral toe lijken te dienen dat Japin zijn essay kan schrijven.
Jammer, want er zijn ook echt wel sterke momenten, vooral als Japin dichter bij zijn research blijft en krachtig neerzet hoe de Hollandse cultuur (hoezo tolerantie, hoezo vrijheid om te zijn wie je bent?) aan het einde van de 18e eeuw er ongeveer uit moet hebben gezien.
May 4, 2008
My previous read (The House at Riverton) was a good premise moderately executed, while this book is beautifully executed and thought provoking. After ordering In Lucia's Eyes online, I was somewhat concerned to receive it and see that it was a translation from the original in Dutch. While it took a little while to get into this book, I pretty easily became accustomed to the language and the narrator's present day narrative alongside her looks back to her youth. It is not what I would describe as an easy read, but it's certainly worth reading.
I particularly enjoyed Lucia's conversations and musings with her mentor and found it somewhat painful to read about the way her newfound knowledge and social skills separated her from her parents. The passage where she and her tutor discuss the value of knowledge and its worth even when it brings pain is well-written and leaves the reader asking what role knowledge plays in his/her own life.
Throughout this book, Lucia muses on reason versus emotion and the mastery of mind over circumstances. The scene near the end when Lucia realizes what has brought her happiness made me think about sources of happiness now and whether I fully hold on to the happiness I have access to on a daily basis.
What a good read!
I particularly enjoyed Lucia's conversations and musings with her mentor and found it somewhat painful to read about the way her newfound knowledge and social skills separated her from her parents. The passage where she and her tutor discuss the value of knowledge and its worth even when it brings pain is well-written and leaves the reader asking what role knowledge plays in his/her own life.
Throughout this book, Lucia muses on reason versus emotion and the mastery of mind over circumstances. The scene near the end when Lucia realizes what has brought her happiness made me think about sources of happiness now and whether I fully hold on to the happiness I have access to on a daily basis.
What a good read!
August 2, 2022
Ik had al eens eerder, heel lang geleden, een boek gelezen van Arthur Japin en vond toen dat er zoveel overeenkomsten waren met een boek van Rosita Steenbeek, dat ik Japin's boeken daarna altijd links heb laten liggen. Misschien onterecht, maar er is altijd de mogelijkheid van een herkansing en die kwam met Een schitterend gebrek. Mooi geschreven, zwierig, met veel quote-waardige zinnen. Qua gedachten en karakterontwikkeling vond ik het interessant, het plot wat minder. Dat nam niet weg dat ik wilde weten hoe het zou eindigen. Dat einde zag ik niet komen, maar toch paste het wel: een verstandige beslissing, tegenover het gevoel, waar veel van het boek over ging. Veel ging over uiterlijk, knap zijn of niet, wat Lucia vooral merkt als ze littekens overhoudt aan een ziekte. Daardoor was ik erg teleurgesteld over een heel kleine opmerking, die ze maakt als ze een sluier gaat dragen. Daardoor merkt ze dat ze de mannen voor het kiezen heeft en daarom wijst ze de lelijke af. Die opmerking was als een ballon die leeggeprikt wordt, ze is dus eigenlijk net als al die anderen die haar uitjouwen of mijden om haar uiterlijk. Ik weet niet of Japin dit bewust zo gemeld heeft, het wordt wel erg terloops genoemd, maar daardoor bekeek ik Lucia anders.
2022 Books #54
2022 Books #54
February 19, 2025
?Ik was benieuwd naar een boek van deze auteur.
🤔Deze historische roman is me prima bevallen! Interessant verhaal en prettige schrijfstijl.
MW 15/4/21
=> Dit jaar lezen we met mijn leeskring Wat stilte wil
MW19/2/25
🤔Deze historische roman is me prima bevallen! Interessant verhaal en prettige schrijfstijl.
MW 15/4/21
=> Dit jaar lezen we met mijn leeskring Wat stilte wil
MW19/2/25
December 27, 2018
Mijn eerste Japin, maar zeker niet mijn laatste. Mooie woorden en zinnen, fijn uitgewerkte historische achtergrond en een verhaal dat een mens al eens doet nadenken, zonder te doen "werken".
November 7, 2021
This fascinating historical tale provides a fresh look at Casanova through the eyes of his first love. Highly recommended.
March 11, 2024
There are good reasons to appreciate the historical novel In Lucia’s Eyes (original title: Een schitterend gebrek). Dutch writer Arthur Japin (1956) tells the story of Lucia alias Galathée de Pompignac and Giacomo Casanova alias chevalier De Seingalt at rapid pace. Towards the end, , I even had the impression of reading something like
The Count of Monte Cristo
. The novel has too many deficiencies though for an actual comparison. There are some interesting, well-written parts, but the level occasionally drops. Japin impresses with his background research into 18th-century Venice and Amsterdam, yet his style remains sterile. I liked his focus on the value of stories and lies the best.
January 13, 2025
Prachtig verhaal 🩷 het taalgebruik was soms vrij moeilijk, maar dit hoort wel echt bij de tijd waarin het zich afspeelt
April 25, 2021
Het is de tweede keer dat ik het verhaal van Lucia lees, de eerste liefde van Casanova. Het is een prachtig boek over de liefde en het lot. Heerlijke zinnen, en wat een levenskracht heeft die Lucia.
May 24, 2022
“De wereld is vol mensen die hun hele leven op zoek blijven naar het wonder van de liefde zonder het ooit te zien. Het is heel simpel en vanzelfsprekend, maar onvindbaar voor wie ernaar zoekt.”
Een oprecht en meeslepend verhaal over de vernietigende kracht van de liefde, maar tegelijk over de schoonheid ervan. Enigszins herkenbaar door de tijdloze manier van schrijven. De passage die mij het meest is bijgebleven : Mensen zijn ongelukkig omdat we denken lief te moeten hébben. Om gered te worden moeten wij iets eenvoudigs doen dat ons desalniettemin het zwaarst van alles valt, wegschenken waarnaar wij juist het meest verlangen.
Tip: hou een potlood en latje bij de hand, want elke pagina bevat wel een kleine (of grote) levenswijsheid!;)
Een oprecht en meeslepend verhaal over de vernietigende kracht van de liefde, maar tegelijk over de schoonheid ervan. Enigszins herkenbaar door de tijdloze manier van schrijven. De passage die mij het meest is bijgebleven : Mensen zijn ongelukkig omdat we denken lief te moeten hébben. Om gered te worden moeten wij iets eenvoudigs doen dat ons desalniettemin het zwaarst van alles valt, wegschenken waarnaar wij juist het meest verlangen.
Tip: hou een potlood en latje bij de hand, want elke pagina bevat wel een kleine (of grote) levenswijsheid!;)
September 17, 2025
Het portret van een door het leven en de liefde getekende vrouw. Enorm genoten van Japins plechtige doch ontroerende schrijfstijl: zowel de diepste krochten van Lucia's ziel als de speelse dialogen met Giacomo verwoordt hij met een grote verhevenheid, en toch weet hij de vinger op al je wondes te leggen. Zo creëert hij een fris contrast: de afstand die je als lezer voelt ten opzichte van de 18e-eeuwse context steekt af tegen de vertrouwdheid van Lucia's immer universele gevoelens van schaamte, onzekerheid, en rouw om een niet bewandeld levenspad.
February 26, 2025
Na het fiasco van 'De verborgen geschiedenis' begon ik met grote scepsis aan de herlezing van deze dierbare roman.
Ik had een exemplaar uit de bib. Er was duchtig in onderlijnd, er stonden verwijzingen in de kantlijn en er werd gestrooid met uitroeptekens. Het was tegelijk enerverend en boeiend om dit boek met iemands anders ogen te lezen.
Maar het moet gezegd: ik las het zelf ook met andere ogen. Ik ben niet meer dezelfde als 15 jaar geleden. Zoveel ervaringen rijker, zoveel dieper de leeservaring.
Dat een boek dit kan, je in verschillende levensfases en op verschillende niveau's zo diep raken is fantastisch. Opnieuw ⭐⭐⭐⭐⭐ voor dit meesterwerk!
Ik had een exemplaar uit de bib. Er was duchtig in onderlijnd, er stonden verwijzingen in de kantlijn en er werd gestrooid met uitroeptekens. Het was tegelijk enerverend en boeiend om dit boek met iemands anders ogen te lezen.
Maar het moet gezegd: ik las het zelf ook met andere ogen. Ik ben niet meer dezelfde als 15 jaar geleden. Zoveel ervaringen rijker, zoveel dieper de leeservaring.
Dat een boek dit kan, je in verschillende levensfases en op verschillende niveau's zo diep raken is fantastisch. Opnieuw ⭐⭐⭐⭐⭐ voor dit meesterwerk!
Displaying 1 - 30 of 927 reviews