Er is iets met Emma. Ze is anders dan andere mensen. Ze weet hoe dat komt, maar ze ontdekt al op jonge leeftijd dat ze daar beter niet openhartig over kan zijn. Het noodlot lijkt een oogje op haar te hebben. Ze verliest steeds de mannen van wie ze houdt. Dat maakt haar woedend. De woede zoekt een uitweg in een niet alledaagse vorm.
Er is iets met Cees. Dat komt door een gebeurtenis uit zijn jeugd, die zijn leven blijft beinvloeden. Cees is verliefd op Emma. Maar hij vindt Emma vreemd. Te vreemd. Hij verlaat haar. Emma wil hem terug. Cees weigert.
Loes den Hollander schrijft al vanaf het moment dat ze kon lezen. Aanvankelijk poëzie, later columns, daarna verhalen en ten slotte haar eerste boek. Toch kwam het nooit in haar op om van schrijven haar beroep te maken, omdat ze zich helemaal richtte op haar carrière in de gezondheidszorg. Dat veranderde toen ze in 2001 een verhalenwedstrijd won. Vanaf dat moment ging er voor haar gevoel een luik in haar hoofd open waar een onstuitbare lading teksten achter zit die zich allemaal verdringen om te worden opgeschreven. Toen ze in 2006 haar carrière als directeur van een gezondheidszorginstelling beëindigde, vond ze vrijwel tegelijk een uitgever voor Vrijdag, haar eerste literaire thriller. Daarna volgde al snel het zinderende Zwanenzang en sindsdien is schrijven haar voornaamste bezigheid.
Loes den Hollander schreef al eerder columns voor bekende vrouwenbladen. Zij was van 2002 tot 2009 hoofdredacteur van Denkbeeld, een vakblad voor de gezondheidszorg en is nu nog als gastredacteur aan het blad verbonden.
"Er is iets met Emma. Ze is anders dan andere mensen. Ze weet hoe dat komt maar ze ontdekt al op jonge leeftijd dat ze daar beter niet openhartig over kan zijn. Het noodlot lijkt een oogje op haar te hebben. Ze verliest steeds de mannen van wie ze houdt. Dat maakt haar woedend. De woede zoekt een uitweg in een niet alledaagse vorm.
Er is iets met Cees. Dat komt door een gebeurtenis uit zijn jeugd, die zijn leven blijft beïnvloeden. Cees is verliefd op Emma. Maar hij vindt Emma vreemd. Te vreemd. Hij verlaat haar. Emma wil hem terug. Cees weigert.
De gevolgen zijn niet te overzien."
Ik ben sinds kort aan Loes den Hollander begonnen en ik ben ontzettend fan geworden. Ze schrijft op een prettige en vlotte manier, waardoor je het lekker weg kunt lezen. Het is vanaf de eerste pagina als spannend waarbij je wordt vastgegrepen in haar greep. Je wil en moet verder lezen. Ik vind het ook weer een verassend einde.
HET VERHAAL Emma en Steffie zijn zussen en elkaar absolute tegenpolen. Emma wordt afgeschilderd als vreemd in het boek, terwijl Steffie opgewekt en vrolijk is. Ze geeft roekeloos geld uit en ze is prachtig, met vervelende gevolgen van Emma. Die verliest namelijk haar vriendjes aan haar mooie zusje. Dit gebeurde met haar grote liefde Cees. Emma is daar nooit overheen gekomen. Ondertussen hadden Cees en Steffie samen al een kind, Isha.
In het boek gaat Emma met Edo op date. Een collega van haar bij de apotheek. Nadat ze samen een goede vriendin Jannie hebben laten inslapen (dmv euthanasie), houdt Emma stiekem de poeder en gaat ze later zelfs met Edo op date. Ze hebben het gezellig en hebben zelfs seks. Een paar dagen later komt Steffie dronken bij Emma aan om haar excuses aan haar aan te bieden. Ze gaat nog langs bij een andere man, waar ze al eerder op de avond een aantal drankjes mee heeft gedaan. Tot Emma's verbazing is het Edo. Dit is voor Emma de druppel. Steffie heeft de sleutel van Edo, dus Emma brengt haar naar Edo en vermoord Steffie met de poeder. Ze legt Steffie op de zolder van Edo, zodat het lijkt alsof hij de schuldige is.
Politie-onderzoeken vervolgen en Edo wordt opgepakt, maar al snel wordt hij vrijgelaten omdat ze niet genoeg bewijs tegen hem hebben. Cees verdenkt al snel Emma en Martine verdenkt haar ook. Emma probeert alles op Edo te gooien, maar hij heeft een alibi. Emma weet wat haar te doen staat. Ze wil de plek van Steffie innemen, of Isha voor zichzelf hebben.
Ondertussen hoort Emma verschillende stemmen in haar hoofd. Ze komen haar halen en haar tijd is gekomen. Ze probeert dit van zich af te schudden, maar de stemmen komen steeds terug. Het is de dood, die haar wil komen halen. Hier had ze als kind al last van, maar ze heeft geleerd om dit te onderdrukken. Haar vader probeert haar in bescherming te nemen, maar haar moeder weet wel beter. Haar kind is een monster.
Ze koopt een gele versleten Mazda en rijdt hiermee naar Leeuwarden, daar ontmoet ze Janet, een manisch depressieve moeder die haar kind niet mag zien. Samen maken ze een plan om hun kinderen terug te krijgen. Het plan is als volgt, Janet probeert Isha mee te nemen en daarna vluchten ze naar het buitenland. Janet's kind wordt dan vervolgens door Emma meegenomen. Tijdens de missie hoort Emma voor een langere tijd niets van Janet, maar later ziet ze op het nieuws dat de gele Mazda tegen een vrachtwagen is gereden en dat de vrouw is overleden. Het kind dat ze had meegenomen zat ongedeerd op het trottoir.
Emma vervloekt alles en besluit het heft in eigen handen te nemen. Ze keert terug naar Lutjebroek en belt Cees op. Ze wil met hem praten. Dit vindt hij goed, maar hij weet dat er meer achterzit. Hij probeert tijdens haar bezoek zoveel medeleven te tonen en zo meegaand als maar kan met haar te zijn. Ze valt ervoor en speelt de act mee. Ze doet net alsof ze het heel erg vindt van Steffie en dat ze hier niet is om haar plek in te nemen.
Als ze vervolgens naar huis gaat, wordt er twee dagen niets van haar vernomen. Cees wordt gebeld door Andre, de vader van Emma en Steffie. Emma is dood gevonden in haar kamer. Het was poeder, waardoor haar leven ten einde is gekomen. Terwijl iedereen er vanuit gaat dat dit zelfmoord is geweest, weet Cees wel beter.
Martine bekent schuld aan Cees en zegt dat dit haar taak was. Zij had het monster op de wereld gezet en ze moest het er zelf weer afhalen. In de buik was Emma namelijk een tweeling, maar alleen zij is er levend uitgekomen. Toen zij Martine in de ogen keek als baby, zag Martine een triomfantelijke uitdrukking bij de baby. Ze wist dat het toen al niet goed zat. Ze verzwijgen het.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Driftleven volgt Emma, een vrouw die altijd al anders is geweest dan de meeste mensen om haar heen. Wanneer mannen van wie ze houdt haar keer op keer verlaten, of, nog pijnlijker, in de armen van haar zus Steffie belanden, groeit haar woede.
Cees was ooit Emma’s grote liefde, totdat Steffie hem ‘inpikte’. Althans, dat is hoe Emma het ziet. Steffie en Cees krijgen samen een kind, waarna Emma alle banden met hen verbreekt. Maar dan staat Steffie op een avond dronken voor Emma’s deur. Ze biecht op dat ze onderweg is naar een andere man; ze bedriegt Cees. Tot Emma’s schok blijkt dat die man dezelfde is als degene met wie zijzelf een aantal keer heeft afgesproken. Voor Emma is dit de ultieme vernedering: opnieuw voelt het alsof Steffie haar geluk steelt. Verblind door woede neemt Emma een drastisch besluit: Steffie moet verdwijnen. Na Steffie’s dood raakt Emma’s obsessie met Cees en hun kind alleen maar groter. Maar terwijl Emma zichzelf steeds meer vastbijt in haar verlangen, groeit bij Cees juist de angst. Hij ziet Emma niet langer als de vrouw van wie hij ooit hield, maar als een bedreiging die steeds vreemder en gevaarlijker wordt. Dit wordt Emma uiteindelijk zelfs fataal...
Ik vond het een leuk boek, want het hield me geboeid en ik wilde niet stoppen met lezen. Maar, soms was het te voorspelbaar of ongeloofwaardig. Zo had ik snel door wie Steffie, Lex en uiteindelijk Emma had vermoord. En vond ik het feit dat Steffie met Emma’s nieuwe prela was geweest en dat dat was gebeurd in een totaal andere stad nogal toevallig.
Ook miste ik soms wat perspectieven. Ik had graag meer gelezen uit het perspectief van de ouders van Emma. Hoe hebben zij dit ervaren? Hoe vreemd was Emma echt? Wat deed ze dan allemaal vroeger? Zo lees je wel vanuit Cees perspectief, maar ook die vond ik soms wat vaag. Dan is er de vogel. is ‘ie echt of speelt hij zich af in Emma’s hoofd? Haar ouders zien aan het einde wel een vogel; aan de ene kant vind ik dat mooi, want het laat ruimte voor eigen uitleg; aan de andere kant had ik wel graag wat duidelijkheid gehad hoe het precies zit.
Al met al vond ik Driftleven een leuk boek. Het is geen superdiepe literaire thriller, maar het boeit. Perfect voor een middagje bij het zwembad of om mee te nemen op vakantie.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Dit is het vierde boek wat ik van Loes van Hollander heb gelezen. Het was een prima boek, maar tot nu toe vind ik dit wel het minst leuke boek. Dit komt mede doordat het verhaal is opgesplits in 4 delen, waarbij per deel vanuit Emma of vanuit Cees (hoofdpersonen) in 'ik-vorm' wordt geschreven, hier moest ik een beetje aan wennen. Het las minder gemakkelijk. Daarnaast was het boek soms wat voorspelbaar of had ik juist verwacht dat er meer aandacht zou worden besteed aan onderwerpen, waar dit toch niet gebeurde. Verder vond ik dat dit boek - in tegenstelling tot de andere boeken die ik van Loes den Hollander heb gelezen - pas verderop in het verhaal spannend werd.
Dit was het eerste boek dat ik van deze auteur las. Persoonlijk niet zo'n fan van dit boek. Ik stoorde me nogal aan de schrijfstijl in de tegenwoordige tijd en de herhaling van bepaalde uitspraken. Op zich wel een spannend boek, maar ik vond het toch enigszins voorspelbaar. Na het lezen van de positieve reviews over dit boek had ik er meer van verwacht.
Wat een verrukkelijk boek toch weer. De achterflap sprak me helemaal niet aan, maar alle andere boeken die ik tot nu toe van Loes heb gelezen zijn goed bevallen, dus wilde ik het toch een kans geven. Dat bleek een goed besluit.
Geniale thriller waarbij ik meermaals de spanning voelde over de vraag wie wat gedaan heeft. Een van haar beste boeken voor zover ik ze gelezen heb (en dat zijn er een hoop)
Ik moest er in het begin even inkomen, halverwege werd het spannend. Toen ging het lezen snel! Boek is achtergelaten op Malta, in het DoubleTree by Hilton hotel in de boekenkast. Veel leesplezier!
Zoals verwacht van Loes las ook dit boek weer heerlijk snel weg door haar schrijfstijl en korte hoofdstukken. Toch vind ik Driftleven niet haar beste boek. Ik vond het minder boeiend als haar voorgaande boeken, maar dat neemt niet weg dat ik ervan genoten heb! Als rasechte fan van Loes zal ik dan ook zeker weer haar volgende boek kopen! :-)
Loes stelt me wederom niet teleur. Gewoon een heerlijk boek om te lezen. Eigenlijk vind ik dat met alle boeken van Loes. Deze vond ik wel iets minder dan Vrijdag en Zwanenzang (want die vond ik echt helemaal geweldig) maar toch is Driftleven ook weer de moeite waard. Kom maar op met het volgende boek van Loes.
Voor mij het tweede boek van Loes. Ook deze keer weet ze weer een gruwelijk spannende en grimmige sfeer te creëren tussen de familieleden/hoofdpersonen. Wel een sterretje afgetrokken voor de gebeurtenissen in het verhaal die 'per toeval' gebeuren maar de personages té goed uitkomen. Ook het begin was iets minder; allemaal hele simpele korte zinnetjes die voor 80% met 'Ze' begonnen.