Librarian's Note: this is an alternate cover edition for ISBN 13: 9789041411549
Sylvia en Eddie hebben samen twee kinderen. Ze wonen in een groot pand in Amsterdam- Zuid en het ontbreekt hen aan niets. Er is één levensgroot probleem: het vele geld dat Eddie binnenbrengt is crimineel geld. Sylvia heeft zijn activiteiten altijd geaccepteerd, maar haar geweten begint te knagen. Na enkele bedreigende confrontaties is het haar duidelijk dat ze met haar kinderen bij Eddie weg moet. Maar ze beseft ook dat hij haar niet zomaar zal laten gaan. Ze weet immers te veel. Schone handen is een huiveringwekkend spannend verhaal over een vrouw die het heft in eigen hand wil nemen. Als haar leven daarvoor op het spel komt te staan, moet zij willens en wetens beslissingen nemen met levensgrote consequenties.
Ik ben zo blij dat ik dit boek uit heb. Ik had de film al gezien en die vond ik echt steengoed. Misschien dat de twee sterren daar door komen, maar ik denk het niet. Ik had gewoon niets met de schrijfstijl en ik zat ook niet echt lekker in het verhaal.
Leuk boek maar niet fantastisch. Het verhaal dat wordt verteld is leuk maar er zit niet heel erg veel spanning in en dat had ik persoonlijk wel verwacht bij dit boek. Op het einde gebeuren opeens een hoop dingen maar ook deze zijn niet echt spannend te noemen.
Het eind zelf vond ik ook een beetje ongeloofwaardig maar ook wel leuk om te lezen.
Schone handen is een lekker vlot boek dat je zo uitleest. Een echt tussendoortje: goed geschreven, herkenbaar in toon en stijl, en met personages waar je echt een gevoel bij krijgt. Zoals vaker bij René Appel volgen we weer een man die denkt dat hij tot de onderwereld behoort, maar in werkelijkheid vooral zijn eigen directe omgeving bedreigt en emotioneel (en fysiek) beschadigt.
Hoewel het boek prettig leest, is het wel voorspelbaar. De opbouw volgt duidelijk de bekende Appel-formule, waardoor het verhaal weinig verrassingen biedt. Het is zeker geen thriller in de klassieke zin van het woord. Eerder een spannend familiedrama met criminele randjes.
Als je houdt van Appels stijl en zoekt naar een kort en goed geschreven boek, dan is dit een prima keuze. Maar wie op zoek is naar echte spanning of een originele twist, zal hier misschien wat op zijn honger blijven zitten.
Zeer goed. Spannend vanaf het begin. Een boek/verhaal dat in de werkelijkheid zeker kan gebeuren. Hierdoor is er echter geen echt plot. we zoeken geen dader. Mooi beschreven karakters/figuren. Een moeder die in opstand komt tegen haar man en haar kinderen wil beschermen. Eddie, de man, de zoveelste drugsdealer die geen waarde en normen kent. De politie kan niets doen, net als in de werkelijkheid, en keek er naar. Een probleem dat met de jaren erger zal worden. Kijk maar naar Antwerpen, ontploffingen van granaten, en Amsterdam, een advocaat die op straat in klaar daglicht vermoord werd. Men kan dat beschouwen als vakantie lectuur maar het boek vertelt zeer veel over de samenleving van vandaag.
Ik weet inmiddels dat je in die samenstelling vooral geen waarde meer moet hechten aan dit adjectief maar het is eigenlijk wel jammer dat de toevoeging zo betekenisloos is geworden.
Ik wissel graag af wat betreft genre en kan een goede thriller op z'n tijd erg waarderen. Maar de al te makkelijke 'weglezers' kunnen me vaak toch niet helemaal bekoren. En daar is dit zonder meer een voorbeeld van.
Af en toe vind ik het fijn om een thriller te lezen. Normaal gesproken is René Appel een goede schrijver. Maar dit boek viel zwaar tegen. Steeds herhaling van zetten, zeer voorspelbaar. Jammer.
Had de Nederlandse film al gezien waardoor ik de personages wat lastig los kon zien van de film. Anders dan dat een oké boek. Beetje omslachtig en net niet helemaal mijn ding.
Schone handen is het eerste boek wat ik lees van René Appel. Het leest heerlijk makkelijk weg, maar nagelbijtend spannend? Nee, dat kon ik er niet in vinden. Eerder ontspannend ;-) Pas helemaal op het einde van het boek voelde ik wel heel even die tinteling naar spanning, maar dat dreef ook heel makkelijk weer weg. Ik kon het boek dan ook makkelijk even weg leggen zonder dat het mij aan stond te staren om verder gelezen te worden. Ik miste wat gevoel alsof het met afstand geschreven is. Hierdoor had ik dus niet echt een klik met het boek. Toch vind ik het wel een leuk boek als tussendoortje en zal het mij ook niet weerhouden om nog eens een boek te lezen van René Appel. Sterker nog, Weerzin ligt op de NTL stapel :-)
Dit boek valt onder de noemer literaire thriller. Dat is het ook. Wie gaat voor een spannend boek, moet dit niet lezen. Het boek leest wel lekker, maar dat is meer omdat je verwacht dat er nog iets zou moeten gebeuren. De problemen van Eddie in zijn business komen wel een beetje naar voren, maar had wat meer aandacht mogen krijgen. Maar de relatie tussen Eddie en Sylvia voert de boventoon. Het echt spannende gedeelte zit hem in het laatste hoofdstuk, maar wat er met Eddie gebeurt is nogal een anticlimax.
Niet echt spannend en ook niet echt gevoel voor de hoofdpersoon. En wat me helemaal tegenstond was het feit dat ze een andere vent nodig had om genoeg vertrouwen te krijgen echt bij haar criminele man weg te gaan. Jammer, want het gegeven is heel goed, de uitvoering laat helaas veel te wensen over.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Een makkelijk te lezen boek. Je hebt het zo uit. Het is boeiend genoeg. Waarom dat toch maar drie stemmen? Op de achterkant staat dat het huiveringwekkend spannend is maar dat vind ik dus echt niet. Wel boeiend genoeg om door te blijven lezen maar huiveringwekkend spannend....nee!
Niet perse het meest spannende boek, maar leest lekker weg. Doordat het boek vanuit twee karakters geschreven is wist je bijna elke keer wat er ging gebeuren. Denk dat het spannender zou zijn wanneer het vanuit een persoon geschreven is.