Το χειρόγραφο του καθρέφτη

by Luis Sepúlveda, Αχιλλέας Κυριακίδης (translator)

«Έζησα σ’ ένα γκέτο, αν και οι πολίτες δεν έλεγαν ποτέ έτσι αυτό το τμήμα της πόλης. Μιλάω για κάποιους δρόμους που κατεβαίνουν ώς τη χωματερή του λιμανιού, για παλιά σπίτια που επέζησαν από κάτι που ήταν χειρότερο από πόλεμο, αν και αυτό δε θα μαθευτεί ποτέ, για ξεφλουδισμένους τοίχους και για γραμματοκιβώτια στις εισόδους που έχουν πάψει εδώ και καιρό να δέχονται γράμματα, λογαριασμούς ή διαφημιστικά φυλλάδια.
Στο γκέτο κατοικούσαμε όσοι δεν είχαμε δικαίωμα να είμαστε εκεί, όσοι δεν έπρεπε ποτέ να ’χουμε πάει εκεί, όσοι δεν έπρεπε να ’χουμε γεννηθεί ποτέ σ’ αυτούς τους μακρινούς τόπους που τους έχουμε χάσει για πάντα. Στην πραγματικότητα, υποστηρίζουν κάποιοι, δε θα ’πρεπε να ’χουμε γεννηθεί πουθενά. Περιττεύουμε.»

* * *

Ο Λουίς Σεπούλβεδα έχασε τη μάχη με τον κορονοϊό στις 16 Απριλίου 2020. Δύο χρόνια αργότερα, ο επιστήθιος φίλος και συνοδοιπόρος του —«φωτογράφος των συγγραφέων»— Ντανιέλ Μορτζίνσκι, με τη βοήθεια της οικογένειας του Λ.Σ., συγκέντρωσε μια σειρά ανέκδοτα κείμενα που παρουσιάζονται σε αυτόν τον τόμο, διανθισμένα με φωτογραφίες τραβηγμένες στα κοινά ταξίδια που έκαναν οι δυο τους τα τελευταία τριάντα χρόνια.

136 pages, Paperback

First published November 16, 2022

About the author

(Ovalle, Chile, 1949 – Oviedo, España, 2020) Luis Sepúlveda was a Chilean writer, film director, journalist and political activist. Exiled during the Pinochet regime, most of his work was written in Germany and Spain, where he lived until his death.

Author of more than thirty books, translated into more than fifty languages, highlighting An Old Man Who Read Love Stories (Tusquets Ed., 2019) and The Story of a Seagull and the Cat Who Taught Him to Fly (Tusquets Ed., 1996). Among his numerous awards are the Gabriela Mistral Poetry Award (Chile), the Primavera Novel Award (Spain) and the Chiara Award for Literary Career (Italy). Knight of the Order of Arts and Letters of France, and doctor honoris causa by the universities of Toulon (France) and Urbino (Italy).

In a direct, quick-to-read language, full of anecdotes, his books denounce the ecological disaster affecting the world and criticize selfish human behavior, but they also show and exalt the most wonderful manifestations of nature.

Reviews

[Katerina Koltsida · Rating 4 out of 5]

"Τα όνειρα ή συνοδεύονται από ένα μεγάλο θράσος, ή δεν είναι πια όνειρα"

Κρατώ τούτη τη φράση, και τη θλίψη για τον χαμό αυτού του μεγάλου Χιλιανού ονειρευτή

[Makis Dionis · Rating 4 out of 5]

Νοσταλγικος Sepulveda , μας δειχνει όλα αυτα για τα οποια τον αγαπησαμε

[Ορφέας Μαραγκός · Rating 5 out of 5]

Δεν είναι τρομερά κείμενα, δεν είναι σίγουρα η καλύτερη συλλογή του, αλλά αν τον έχεις διαβάσει και έχεις αγαπήσει τα βιβλία του δύσκολα θα καταφέρεις να ολοκληρώσεις αυτό το βιβλίο χωρίς δάκρυα στα μάτια.

[Halazonitis Dimitris · Rating 5 out of 5]

Ανέκδοτα γραπτά αυτού του γέρου (έτσι τον φώναζαν με τρυφερότητα τα παιδιά του)που έγραφε ιστορίες αγάπης και ελευθερίας. Το διάβασα σε ένα πρωινό. Με απλά από καρδιάς λόγια μιλά για πρόσωπα της ζωής του και για Χιλιάνους αγαπημένους που πάλεψαν μέχρι την τελευταία τους στιγμή. Όταν το τελείωσα κάπνισα ένα gauloise μαζί του και σκέφτηκα πως αν τα συμπυκνωνες όλα σε μία πρόταση αγαπημένε μου γέρο, αυτή θα ήταν : Πιστεύουμε ακόμα στα όνειρα γιατί θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι. Πολύ ελεύθεροι

[Stefanos · Rating 5 out of 5]

Αυτό το βιβλίο σίγουρα δεν είναι για 5 αστεράκια. Το πολύ 4. Τότε γιατί να του δώσει κανείς 5;
Ίσως γιατί οι γέροι ξέρουν να ψήνουν και να γράφουν καλύτερα.
Ίσως γιατί αγαπάει κανείς τον Κίνο, τον πατέρα της Μαφάλντα.
Ίσως γιατί μαγεύεται από τις βόλτες στην Παταγονία, στο Αμβούργο, στη Χιχόν.
Ίσως γιατί ακόμη πιστεύει στα όνειρα.

Μικρές, πολύ προσωπικές ιστορίες συνθέτουν το συγκινητικό αντίο του Λουίς Σεπούλβεδα που μετά τον αγώνα του εναντίον της δικτατορίας του Πινοτσέτ - και κάθε δικτατορίας -, μετά 16 χρόνια εξορίας, μετά κάθε λογής περιπλανήσεις στις εσχατιές του κόσμου, τον νίκησε ο κορονοϊός το 2020.

[Jordi Salazar · Rating 4 out of 5]

Es tan corto el amor y tan largo el olvido