Шэпт

by Сяргей Лескець

Nine years ago, the author of the book started his great journey into the world of Belarusian rural magic. He intended to make a series of portraits of those who bear the knowledge of most secretive and protected tradition - healing with words. The author wandered from village to village, looking for local magicians, healers, and herb women.
The reader will feel the spirit of journeying and the world of tradition, almost gone now. All the life stories, healing practices, and dialogues are portrayed as they were told by the healers, in the language they use in daily life. The book combines the notes from the expedition and the author's own travel diaries.

Genres: Nonfiction

332 pages, Hardcover

Published January 1, 2022

Reviews

[Elvira Burchik]

Як жа мне спадабалася гэта кніга! Я чакала нешта больш навуковае пра абрады ды людзей, што іх робяць, але яна аказалася нечым іншым.

Калі чытаеш, адчуваеш, быццам ты разам з Сяргеем сядзіш у хатах гэтых бабак, чуеш іх распаведы, пах зёлак, бачыш промні сонейка на падворку. Вельмі цікавыя гісторыі людзей, пра якіх разумееш болей прачытаўшы перш "Па што ідзеш, воўча" Евы Вежнавец.

Раю чытаць дзесьці на прыродзе, найлепш бліжэй да лесу, тады лепей адчуваецца атмасфера твору ды спамінаецца вёска.

Вельмі радая, што гэта кніга існуе, параіла прачытаць усей сям'і!

Дарэчы, можа хто не ведае, ёсць відэа-інтэрв'ю з Сяргеем на YouTube, яго вельмі цікава пасля паглядзець. - https://www.youtube.com/watch?v=l9Mj5...

[Viktoria]

Кнігу лепш чытаць не спяшаючыся, інакш можа здавацца, што чытаеш адно і тое ж.
З кнігі дазнаешся, ад якіх хвароб дапамагалі розныя травы/зёлкі, як называюцца розныя хваробы.

Шэпты - гэта нешта на містычным, таемным. Гэта пласт культуры, які быў асабліва не даследаваны. Але, дзякуючы аўтару, які шмат год ездзіў па вёсках і збіраў інфармацыю, мы маем магчымасць адкрыць для сябе гэтую частку беларускай культуры.

У кнізе прыведзены некаторыя шэпты, а таксама фотаздымкі бабуль-шаптух. Гэтыя фатаздымкі, імёны бабуль, канкрэтныя шэпты, нібы дапамагаюць адчуць сапраўднасць такой з'явы як Шэпт/Замова. Што гэта не прыдумка нейкая, а частка жыцця. І пакуль гэтая частка яшчэ ёсць, трэба захаваць яе.
Ад гэтай кнігі становіцца цёпла, бо ёсць адчуванне, што размаўляеш/слухаеш сваіх бабуль. І яны ўсё табе зычаць здароўя, дабрабыту, лёгкага жыцця.
Няхай так і будзе!

[57 hours later]

in Belarus, we don't say "everybody scream", we say "everybody whisper", and i think it's beautiful. [гэта алюзія на новы трэк Florence + The Machine, калі што]

адзін з маіх улюбёных беларускіх твораў яшчэ з часоў падлецтва - "Шляхціц Завальня", калі адкінуць рэлігійныя павучанні і засяродзіцца на паўсядзённасці чараўніцтва ў беларускім светаўспрыняцці. гэта роўна так, як я ўспрымаю сусвет. так што гэтая кніга безумоўна адразу займае асаблівае месца ў маім сэрцы.

калі чытала пра шаптух з Глыбоччыны, асабліва з Мосару, ажно скінула гэтыя колькі старонак маме, бо надта ўжо знаёмыя імёны і прозвішчы - мо хтосьці з бабуліных сваячак.

улюбёная цытата:
- А-яй-яй, я ж поволюса.
- Не волнуйса, далей зямлі не ўпадзеш.

[Pepsichka]

Бабці-бабулечкі нашыя вясковыя, соль зямлі, нашыя ахоўніцы і лекары. Таемныя веды, якія перадаюцца шэптам і ўпотай разам з зёлкамі роднай прыроды, вялікай верай і бязмежным дабром, праз шурпатыя і скручаныя бясконцай працай рукі.
Гэта і ёсць наша душа, наша нацыянальная рыса, адметнасць, беларускасць, дзіўная сумесь паганства і зацятай веры ў Хрыста.

[Hanna]

Вялікі дзякуй аўтару за тое, што апісаў гэты ўнікальны і на жаль знікаючы сусвет. Разнастайная палітра жаночых жыццяў, характараў і лёсаў, аб'яднаных уменнем лекаваць.
З мінусаў адзначу, што часам было цяжка зразумець, да якой гісторыі адносіцца фатаздымак (у мяне другое выданне). А яшчэ вельмі б дапамог слоўнічак хвароб і траў, бо сучаснаму чытачу часта незнаёмыя народныя назвы.

[Hanna Piatushek]

Нарэшце мне выпала шчасце прачытаць гэтую выдатную кнігу. Напісана яна простым, але адначасова вытанчаным стылем. За кожным словам, радком, старонкай атрымлівала асалоду ад чытання. Як і ау́тар я таксама так і не зразумела, што такое шэпты, гэта больш, чым традыцыя, больш, чым, слова, больш, чым вера, гэта большае за разуменне простае чалавечае.

[Maria]

поўны космас

[Артур Басак]

Вельмі захапляльная і ўнікальная для Беларусі і не толькі кніга. Недзе на мяжы творчасці, этналогіі і чараўніцтва.

[Olga Kivel]

Вялікі дзякуй аўтару за гэтую працу! Гэта кніга стала яшчэ адной крыніцай пазнання беларускай душы.

[Zuber]

не мой кубак гарбаты. кожны аповяд накшталт новы, але адчуванне, што ўсё адно і тое ж. не атрымалася захапіцца і сысці ў струмень