Dit boekje kriebelt je gedachten over verschillende moeilijke themas (denk aan vrijheid, ethiek en waarheid), maar daar blijft het bij.
Wat mij betreft had ik het boekje ook net zo goed niet hoeven lezen. De meeste ideeen zijn niet zo nieuw of bijzonder; de auteur geeft ook voornamelijk zijn eigen mening zonder dat er enige discussie plaatsvindt tussen zijn gedachtegoed en dat van anderen (de auteur citeert ook niets).
Tenslotte wijkt mijn eigen visie af van de auteur en zat ik af en toe met kromme tenen en verontwaardiging te lezen.
Een van de zinnen waar ik bijzonder over viel was deze: "Embryo's kunnen het respect voor het eigen leven door vernederende behandelingen niet verliezen omdat ze nog geen eigen leven hebben." Ik weet dat er verschillende visies zijn of embryo's wel of geen mensen mogen heten (vooral wanneer het aankomt op abortus), maar ik vraag mij toch sterk af, waar ligt die grens dan? En wat bedoelt de auteur hier met "geen eigen leven"? Een embryo heeft toch zeker een eigen lichaam dat leeft? Wat is dan de definitie van een "eigen leven" dat een pasgeboren baby het wel heeft en een embryo niet?