Vila Pouca

by Gerrit Komrij

Sinds 1988 woont Gerrit Komrij in het Portugese dorpje Vila Pouca da Beira. Vanuit zijn witte landhuis observeert hij sindsdien het dorp en zijn zesentachtig bewoners. Twee oude mannetjes houden een stokkengevecht om een wulpse Spaanse schone. De zwarte dorpspastoor lokt vooral vrouwelijke kerkgangers. Traditionele families werpen hun schaduw. Buurman Antonió vernielt een hek als zijn vrouw blijkt te zijn bevallen van een zwarte baby. Door Komrij s schitterende, precieze beschrijvingen en zijn droogkomische observaties roept Vila Pouca het landleven op in al zijn grootsheid en dreiging. Een hartverwarmend portret van het dorp waar Gerrit Komrij zich het meeste thuis voelt, maar waar hij ook altijd een buitenstaander zal blijven.

Genres: Ebooks, Travel, Dutch Literature

214 pages, Hardcover

First published January 1, 2008

About the author

Gerrit Jan Komrij was a Dutch poet, novelist, translator, critic, polemic journalist and playwright. He rose to prominence in the early 1970s writing poetry that sharply contrasted with the free-form poetry of his contemporaries. He acquired a reputation for his prose in the late 1970s, writing acerbic essays and columns often critical of writers, television programs, and politicians. As a literary critic and especially as an anthologist he had a formative influence on Dutch literature: his 1979 anthology of Dutch poetry of the 19th and 20th centuries reformed the canon, and was followed by anthologies of Dutch poetry of the 17th and 18th centuries, of Afrikaans poetry, and of children's poetry. Those anthologies and a steady stream of prose and poetry publications solidified his reputation as one of the country's leading writers and critics; he was awarded the highest literary awards including the P. C. Hooft Award (1993), and from 2000 to 2004 he was the Dutch Dichter des Vaderlands (Poet Laureate). Komrij died in 2012 at age 68.

Reviews

[Marjet · Rating 5 out of 5]

Het is alweer even geleden dat ik Vila Pouca las, maar ik heb genoten van Komrij's treffende stijl

[Isabelle Del'haye · Rating 4 out of 5]

Als je kan schrijven, hoef je geen ingewikkelde verhaallijn. Komrij leidt je rond in zijn Portugese dorp, als een buitenstaander observeert en vertelt hij over de huizen, de straten en de mensen. Dit in een schitterende taal en voorzien van de nodige ingehouden kritiek. Ik vond het zalig lezen.

[Herman · Rating 4 out of 5]

De meerwaarde van dit boek zit hem voor mij in de herkenbaarheid, omdat ik zelf al 15 jaar in zo'n Portugees dorp woon. Het klopt gewoon allemaal en kennelijk maakt het niet uit in welk deel van Portugal het dorp staat.
En daar komt dan nog de fraaie stijl van Komrij bovenop. Proza van iemand die (ook) dichter is, dat levert meestal iets moois op.

[Francisca den Otter · Rating 3 out of 5]

Veel negatieve columns vond ik, ik vroeg mij op een gegeven moment ook af waarom is de auteur ooit in de Niemandsland dorp gaan wonen, want dat hij jaren in Portugal heeft gewoond heb ik natuurlijk wel even gecheckt.

[Annick Esselen · Rating 3 out of 5]

Het deed me denken aan La superba van Pfeiffer maar dan een saaiere versie. Het dorp wordt heel uitvoerig beschreven, er is weinig verhaal.

[Jelle Mostien · Rating 4 out of 5]

Net zoals in zijn verhalenbundel 'Zakenlunch in Sintra' neemt Komrij de lezer in zijn eigen hoogwaardige literaire stijl mee door 'zijn' Portugal.

[Stef Smulders · Rating 3 out of 5]

Wel aardig maar niet meer dan dat. Komrij's stijl zit een echte kijk op de dorpelingen van Vila Pouca nogal eens in de weg. Het blijven grove schetsen en cliché's. Verder soms wat rommelig en er blijven wat losse eindjes liggen.

[Bart · Rating 4 out of 5]

Ik kan me wel vinden in de kordate, beschrijvende maar ook spottende schrijfstijl van Komrij. Inleven in het Portugese plattelandsleven werd me vergemakkelijkt door 't uitzicht over de Toscaanse heuvels alhier.