Ο βιομήχανος Σεμίνογλου καλεί στο σπίτι του στο Ψυχικό τρεις ανθρώπους: τον εραστή της γυναίκας του, τον παιδικό της φίλο και τον επαγγελματικό του ανταγωνιστή. "Σας κάλεσα για να σας σκοτώσω" τους λέει. Την ίδια στιγμή σβήνει το φως. Όταν το φως ανάβει ύστερα από λίγα δευτερόλεπτα ο ίδιος ο οικοδεσπότης είναι νεκρός. Κι όμως το δωμάτιο στο οποίο οι τέσσερις άνθρωποι βρίσκονταν είναι κλειστό. Ποιος σκότωσε τον Σεμίνογλου και γιατί; Ένας από τους τρεις; Φυσικά ένας από τους τρεις αφού δεν υπήρχε τέταρτος. Κι όμως ο αστυνόμος Μπέκας στρέφει την προσοχή του προς έναν τέταρτο ύποπτο.
Τρεις ιστορίες σε ένα βιβλιαράκι 1. Ο τέταρτος ύποπτος: Ήδη ο τίτλος αποδείχθηκε προδιάθεση της λύσης του μυστηρίου. Ο αστυνόμος Μπέκας και ο φίλος του δημοσιογράφος Μακρής αντιμετωπίζουν την υπόθεση μαζί. Το ότι κατάλαβα ποιος είναι ο δολοφόνος αμέσως δεν βοήθησε να ενθουσιαστώ για την ιστορία.
2. Η κυρία της καμπίνας: Αυτή η ιστορία είναι λίγο πιο μπλεγμένη, λίγο πιο ενδιαφέρουσα. Πολύ συνωμοσία και ένα ερωτευμένο ζευγαράκι, ένα ταξείδι υπεραντλαντικό με πλοίο (ακούγεται τόσο εντυπωσιακό στις μέρες μας). Πού είναι το βιβλίο; Και πάλι ο αστυνόμος Μπέκας και ο φίλος του Μακρής, περισσότερο μάλιστα ο δεύτερος από τον πρώτο. Αλλά αίσιο τέλος και ο μικρός ερωτευμένος ηθοποιός δεν κινδυνεύει πια. Πάντως μου αρέσει το γράψιμο του Μαρή.
3. Μια νύχτα πρωτοχρονιάς: Μια ιστορία λίγων σελίδων. Πολύ σκοτεινή ιστορία και χωρίς αστυνομικούς ή δημοσιογράφος. Διαδραματίζεται εντός ολίγων ωρών. Δεν την βρήκα ενδιαφέρουσα ούτε αυτήν.
Η έκδοση περιείχε τις εξής ιστορίες: - Ο Τέταρτος Ύποπτος - Η Κυρία της Καμπίνας 17 - Μια Νύχτα Πρωτοχρονιάς...
Η καλύτερη ιστορία, για μένα, ήταν "Η κυρία της καμπίνας 17". Ήταν μεγαλύτερη και είχε ένα μικρό twist που την έκανε πιο ενδιαφέρουσα. Στον "Τέταρτο Ύποπτο" κατάλαβα τί είχε συμβεί μόνο από μία λέξη (είτε εγώ έχω γίνει καλή με τόσα αστυνομικά που διαβάζω, είτε μερικές ιστορίες του Μαρή δεν είναι τόσο δουλεμένες). Η "Νύχτα Πρωτοχρονιάς" ήταν η μικρότερη ιστορία και η πιο περίεργη. Νομίζω ότι ο Μαρής απλά είχε την ιδέα για το βασικό γεγονός, δεν ήξερε ή δεν ήθελε να την αναπτύξει παραπάνω και την έγραψε έτσι.
Γενικά, δεν βαρέθηκα, δεν αγανάκτησα, δεν αναφώνησα "έλεος!", αλλά δεν είπα και "ουάου!". Νομίζω τα τρία αστεράκια είναι όσα πρέπει.
Μια σειρά από τρεις ιστορίες του μεγάλου πρωτομάστορα: Μια νύχτα Πρωτοχρονιάς, Η κυρία της καμπίνας 17 και ο Τέταρτος ύποπτος. Παρ' ότι κατάφερα να υποθέσω τη λύση στον Τέταρτο ύποπτο, και οι τρεις ιστορίες είναι εμπνευσμένες και καλογραμμένες από το εξόχως επιδέξιο χέρι του "πατέρα της ελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας". Όσο τον διαβάζω, τόσο περισσότερο τον αγαπώ και εκτιμώ!