امشب در سینما ستاره

by پرویز دوائی

درباره این کتاب در _pen.persianblog.irنوشته ام

Genres: Short Stories, Iran

First published January 1, 2008

Reviews

[HAMiD · Rating 3 out of 5]

خاطره بازي هاي دوايي از دوره ي نوجواني و پيوندهايش با زندگي كهن سالي. براي هر خواننده اي شايد گيرا نباشد چرا كه سبك و سياق نوشتن دوايي به تامل و تاخير هم نياز دارد در خواندن. تصاوير ذهني كه مي آيند و چه ها كه نمي كنند

[Amene · Rating 2 out of 5]

به نظرم خیلی خاطرات شخصی بودند و برای من واقعا گیرایی نداشت.

[Behnoosh E · Rating 4 out of 5]

گاهی اوقات دلم میخواد بجای نسل سوم بودن از نسل شورشی پدرم و همسالانش بودم ( مثل دوایی )و دنیای اونها رو تجربه میکردم ، با اینکه خیلی برای قدیمها ارزش قایل هستن و همیشه ورد زبونشون اینه که : دیگه هیچی مثل قدیمها نیست ، حتی مزه نوشابه !!!!

[Saman]

كتاب (امشب در سينما ستاره) تا اين لحظه كه دارم اين متن را مي‌نويسم(چهاردهم دي ماه هشتاد و هفت) آخرين مجموعه داستان از آقاي (پرويز دوايي) است كه چند روزي بيشتر نيست كه روانه‌ي كتابفروشي‌ها شده است
در بين كتاب‌خوانان نام (پرويز دوايي) نه به خاطر داستان‌ها و ترجمه‌هايي‌ست كه انجام داده است مطرح است؛ بلكه بيش‌تر و بيش‌تر به خاطر نقدهاي سينمايي كه در زمان پيش از انقلاب مي‌نوشته محبوب است و اكنون نام پرويز دوايي تداعي كننده‌ي آن فضا و نوستالژي آن فضا و نوشته‌هاست

[Amin Ebrahimi · Rating 3 out of 5]

در واقع ۳/۵ ستاره
۳ ستاره به خاطر کلیت کتاب و نیم ستاره هم فقط به خاطر بخش پایانی کتاب《ماریا》.

[Hamidreza Hosseini · Rating 4 out of 5]

این دومین کتابی بود که از پرویز دوایی خوندم و مثل کتاب اول، «ایستگاه آبشار»، لحن روایت داستان هاش رو خیلی دوست داشتم.
پرویز دوایی برای هواخوری و قدم زدن میره به دور و اطراف محل سکونتش و با توجه به حال و هوای اون لحظه هاش، شروع میکنه از خاطرات شیرین گذشته اش تعریف کردن.

بعد از خوندن آخرین جمله ی داستان «پیله ی برفی تنهایی»، ناخودآگاه بلند گفتم: «ای جان!» بس که لذت برده بودم از داستان و از مدل قصه گویی نویسنده

[میترالبافی · Rating 4 out of 5]

درباره کتاب در وبلاگ کوجه خوشبخت نوشته ام به نشانی
http://omid_pen.persianblog.ir