What do you think?
Rate this book
Guds tystnad #3
The Silence
126pages. poche. Broché.
- GenresDramaMedia Tie In
First published January 1, 1963
About the author
Ingmar Bergman
166 books625 followersErnst Ingmar Bergman was a nine-time Academy Award-nominated Swedish film, stage, and opera director. He depicted bleakness and despair as well as comedy and hope in his explorations of the human condition. He is recognized as one of the greatest and most influential filmmakers in cinematic history.
He directed 62 films, most of which he wrote, and directed over 170 plays. Some of his internationally known favorite actors were Liv Ullmann, Bibi Andersson, and Max von Sydow. Most of his films were set in the stark landscape of his native Sweden, and major themes were often bleak, dealing with death, illness, betrayal, and insanity.
Bergman was active for more than 60 years, but his career was seriously threatened in 1976 when he suspended a number of pending productions, closed his studios, and went into self-imposed exile in Germany for eight years following a botched criminal investigation for alleged income tax evasion.
He directed 62 films, most of which he wrote, and directed over 170 plays. Some of his internationally known favorite actors were Liv Ullmann, Bibi Andersson, and Max von Sydow. Most of his films were set in the stark landscape of his native Sweden, and major themes were often bleak, dealing with death, illness, betrayal, and insanity.
Bergman was active for more than 60 years, but his career was seriously threatened in 1976 when he suspended a number of pending productions, closed his studios, and went into self-imposed exile in Germany for eight years following a botched criminal investigation for alleged income tax evasion.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
October 14, 2026
The Silence (1963) by Ingmar Bergman is the third in a trilogy of films, mostly dealing with family and faith struggles. Mental health, physical health, spiritual health. All intense, and though celebrated in their time, I have a hard time imagining many people flocking to see them today. The Silence is about the things we don’t say to each other, and also the silence of God one senses when in the deepest of struggles. All these films are based on issues Bergman faced in his own life.
The plot focuses on two sisters; Anna, the younger and more sensuous/sexual woman with a young son, and Ester, the elder and more intellectually oriented and seriously ill, and their tense relationship as they travel via train toward home through Europe, on the brink of war.
One way to think of the action--and most of the action is really talk--in these films is as occurring in a kind of hyper-real state where people begin to actually say the things they feel. Many scenes exist without talk at all, silent, but as Ester gets sicker, and Anna goes out to be with a man, Ester makes her disapproval clear and they begin to dig into their differences. I had to look it up, but I recalled that some people think of the two sisters as two sides of the same woman, one sensual, the other intellectual. The boy speaks little but watches everything and is like the conduit through which we experience much of the conflict.
Bergman writes, "These three films deal with reduction. Through a Glass Darkly – conquered certainty. Winter Light – penetrated certainty. The Silence – God's silence – the negative imprint. Therefore, they constitute a trilogy.” It was and remains a critical success, but against all odds and the expectations of the filmmakers themselves, it was a box-office hit!
I just reread the screenplay, in a collection of the trilogy, and will add more thoughts after I see the film again.
The plot focuses on two sisters; Anna, the younger and more sensuous/sexual woman with a young son, and Ester, the elder and more intellectually oriented and seriously ill, and their tense relationship as they travel via train toward home through Europe, on the brink of war.
One way to think of the action--and most of the action is really talk--in these films is as occurring in a kind of hyper-real state where people begin to actually say the things they feel. Many scenes exist without talk at all, silent, but as Ester gets sicker, and Anna goes out to be with a man, Ester makes her disapproval clear and they begin to dig into their differences. I had to look it up, but I recalled that some people think of the two sisters as two sides of the same woman, one sensual, the other intellectual. The boy speaks little but watches everything and is like the conduit through which we experience much of the conflict.
Bergman writes, "These three films deal with reduction. Through a Glass Darkly – conquered certainty. Winter Light – penetrated certainty. The Silence – God's silence – the negative imprint. Therefore, they constitute a trilogy.” It was and remains a critical success, but against all odds and the expectations of the filmmakers themselves, it was a box-office hit!
I just reread the screenplay, in a collection of the trilogy, and will add more thoughts after I see the film again.
January 1, 2014
مرثیه‌ای برای تنهایی آدم‌ها. استر٬ آنا و فرزند او یوهان هر سه با هم‌اند و هر سه تنهایند و هرکدام با این تنهایی به طریقی کنار می‌آیند٬ یکی با خودارضایی٬ دیگری با هرزه‌گی و یوهان کوچک با سرگردانی
با توجه به اینکه دیالوگ‌هایش بسیار کم هستند٬ فکر می‌کنم تماشای فیلمش لذت بخش‌تر باشد.
با توجه به اینکه دیالوگ‌هایش بسیار کم هستند٬ فکر می‌کنم تماشای فیلمش لذت بخش‌تر باشد.
June 27, 2025
سکوت ساخته اینگمار برگمان، یک شاهکار در عرصه سینمای فلسفی و روانشناسانه است که با دقتی بی‌نظیر به بررسی عمیق‌ترین لایه‌های تنهایی، ارتباط و بیگانگی انسانی می‌پردازد. داستان حول دو خواهر، استر و آنا، و فرزند کوچک آنا، یوهان، در یک کشور بیگانه و ناآشنا جریان دارد؛ فضایی سرد و بی‌روح که نمادی از فاصله‌های عمیق میان انسان‌ها و ناتوانی در برقراری ارتباط است.
برگمان در این فیلم از حداقل دیالوگ بهره می‌برد و هر سکوت را با بار روانشناختی سنگینی پر می‌کند، به گونه‌ای که سکوت به خودی خود تبدیل به یک شخصیت می‌شود؛ نمادی از خلأ معنایی، بی‌کلامی و انزوای عمیق در روابط انسانی. این سکوت‌ها، پر از ناگفته‌ها و دردهای سرکوب‌شده‌اند که شخصیت‌ها را در محاصره قرار داده‌اند.
فیلم با قاب‌های بسته، رنگ‌های سرد و فضای بسته، حس خفقان و فشار روانی را به مخاطب منتقل می‌کند و نشان می‌دهد چگونه انسان‌ها حتی در نزدیکی فیزیکی هم ممکن است در بزرگ‌ترین تنهایی‌ها گرفتار باشند. استر، که نماد افسردگی و درون‌گرایی است، در تقابل با آنا قرار می‌گیرد که تلاش می‌کند بار سنگین تنهایی و مشکلات خود را پنهان کند.
مواجهه‌ی این سه شخصیت با سکوت پیرامون‌شان، باعث می‌شود تا فیلم به یک سفر درونی تبدیل شود؛ سفری به اعماق روان انسان، جایی که زبان و کلمات ناکافی‌اند و احساسات در سایه سکوت فرو می‌روند. برگمان، با این رویکرد، مرزهای سینما را گسترش می‌دهد و اثری خلق می‌کند که بیشتر یک تجربه‌ی احساسی و فلسفی است تا صرفاً روایت داستانی.
سکوت نه فقط فیلمی درباره‌ی روابط خانوادگی، بلکه تفسیر ظریفی‌ست از تنهایی وجودی انسان در جهانی که به نظر می‌رسد هر روز از او دورتر می‌شود؛ جهانی که سکوت در آن فریاد واقعی است. فیلم پرسش‌های عمیقی درباره‌ی معنا، ایمان، ارتباط و خلأ در زندگی مدرن مطرح می‌کند و مخاطب را وادار می‌کند تا در مواجهه با این پرسش‌ها، خودش را نیز به چالش بکشد.
این اثر برگمان، با بازی‌های بی‌نظیر گونیله تالیندر در نقش استر، اینگرید تولین در نقش آنا و یوا کالم در نقش یوهان، یک تراژدی روانشناسانه‌ی ناب و ماندگار است که همچنان پس از دهه‌ها، یکی از پیچیده‌ترین و بحث‌برانگیزترین فیلم‌های تاریخ سینما به شمار می‌آید.
برگمان در این فیلم از حداقل دیالوگ بهره می‌برد و هر سکوت را با بار روانشناختی سنگینی پر می‌کند، به گونه‌ای که سکوت به خودی خود تبدیل به یک شخصیت می‌شود؛ نمادی از خلأ معنایی، بی‌کلامی و انزوای عمیق در روابط انسانی. این سکوت‌ها، پر از ناگفته‌ها و دردهای سرکوب‌شده‌اند که شخصیت‌ها را در محاصره قرار داده‌اند.
فیلم با قاب‌های بسته، رنگ‌های سرد و فضای بسته، حس خفقان و فشار روانی را به مخاطب منتقل می‌کند و نشان می‌دهد چگونه انسان‌ها حتی در نزدیکی فیزیکی هم ممکن است در بزرگ‌ترین تنهایی‌ها گرفتار باشند. استر، که نماد افسردگی و درون‌گرایی است، در تقابل با آنا قرار می‌گیرد که تلاش می‌کند بار سنگین تنهایی و مشکلات خود را پنهان کند.
مواجهه‌ی این سه شخصیت با سکوت پیرامون‌شان، باعث می‌شود تا فیلم به یک سفر درونی تبدیل شود؛ سفری به اعماق روان انسان، جایی که زبان و کلمات ناکافی‌اند و احساسات در سایه سکوت فرو می‌روند. برگمان، با این رویکرد، مرزهای سینما را گسترش می‌دهد و اثری خلق می‌کند که بیشتر یک تجربه‌ی احساسی و فلسفی است تا صرفاً روایت داستانی.
سکوت نه فقط فیلمی درباره‌ی روابط خانوادگی، بلکه تفسیر ظریفی‌ست از تنهایی وجودی انسان در جهانی که به نظر می‌رسد هر روز از او دورتر می‌شود؛ جهانی که سکوت در آن فریاد واقعی است. فیلم پرسش‌های عمیقی درباره‌ی معنا، ایمان، ارتباط و خلأ در زندگی مدرن مطرح می‌کند و مخاطب را وادار می‌کند تا در مواجهه با این پرسش‌ها، خودش را نیز به چالش بکشد.
این اثر برگمان، با بازی‌های بی‌نظیر گونیله تالیندر در نقش استر، اینگرید تولین در نقش آنا و یوا کالم در نقش یوهان، یک تراژدی روانشناسانه‌ی ناب و ماندگار است که همچنان پس از دهه‌ها، یکی از پیچیده‌ترین و بحث‌برانگیزترین فیلم‌های تاریخ سینما به شمار می‌آید.
May 2, 2019
بدون تردید باید فیلم دیده بشه تا فهم روابط تصویری بسیار خشن ، خشونت بی کلام ، قابل فهم تر بشه
واقعی ، فوق العاده واقعی
واقعی ، فوق العاده واقعی
May 8, 2014
Hard to rate this Movie
A story of Silence between two sisters , together for a reason that is not known ,,, Strangers in a city where they are as If a lone ,,, their own language , their own world of life crossing through others
I don't Know How to draw the experience of this Silence - as all Bergman art works- in words !!
A story of Silence between two sisters , together for a reason that is not known ,,, Strangers in a city where they are as If a lone ,,, their own language , their own world of life crossing through others
I don't Know How to draw the experience of this Silence - as all Bergman art works- in words !!
Read
April 25, 2008در صورت تمایل، جهت مشخصات فیلمی که بر اساس این کتاب ساخته شده است؛ می‌توانید از لینک زیر استفاده بفرمایید
http://www.imdb.com/title/tt0057611
Displaying 1 - 6 of 6 reviews