เขาชื่อกานต์

by สุวรรณี สุคนธา

เรื่องราวของชีวิตหมออุดมคติ ผู้มีอดีตที่ยากจนและต้องการออกไปอยู่ในชนบทเพื่อจะได้ใช้ความรู้ความสามารถของตนออกรับใช้บริการคนบ้านนอก คนยากจน ผู้มีชีวิตอย่างยากจนแร้นแค้นและขาดแคลนหมอรักษาโรคแผนใหม่

คุณค่าของนวนิยายเรื่องนี้อยู่ที่จุดเกิดของนวนิยายที่เกิดขึ้นมาในยุคมืดช่วงที่ 2 ของสังคมไทย คือช่วงรัฐบาลถนอม-ประภาส ที่สืบอำนาจต่อจากยุคเผด็จการของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ซึ่งในยุคนี้ นวนิยายต่าง ๆ ที่ตีพิมพ์เผยแพร่อยู่ในบรรณพิภพส่วนใหญ่เป็นนวนิยายพาฝัน เรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ในครอบครัวที่เรียกกันว่าน้ำเน่าเป็นส่วนใหญ่ เขาชื่อกานต์ จึงถือได้ว่าเป็นงานวรรณกรรมที่มีลักษณะบุกเบิกทางความคิดซึ่งขาดช่วงหายไปเป็นเวลากว่า 10 ปี

First published September 1, 1971

About the author

สุวรรณี สุคนธา เป็นนามปากกาของสุวรรณี สุคนธ์เที่ยง นักเขียนชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2475 จบการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาจิตรกรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร เป็นครูสอนศิลปะที่โนงเรียนศิลปศึกษา ก่อนไปเป็นอาจารย์ประจำที่มหาวิทยาลัยศิลปากร

"จดหมายถึงปุก" (2508) เรื่องสั้นเรื่องแรกของเธอ ได้รับการตีพิมพ์ในสตรีสาร ใช้นามปากกาว่า "สุวรรณี" ต่อมา ประมูล อุณหธูป บรรณาธิการสยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ ได้ตั้งนามปากกาให้ใหม่ว่า "สุวรรณี สุคนธา" เมื่อได้ส่งเรื่องสั้นให้ตีพิมพ์ในสยามรัฐ โดยนวนิยายเรื่องแรกของเธอ "สายบ่หยุดเสน่ห์หาย" (2512) ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี

ผลงานการเขียนของสุวรรณีมีจุดเด่นตรงการเน้นตัวละครที่สมจริง ตัวเอกของเรื่องมิใช่คนสวยวิเศษแสนดีตามแบบฉบับที่นิยมกันในสมัยนั้น แต่มีชีวิตจิตใจ อารมณ์ และกิเลสเหมือนบุคคลทั่วไปที่ผู้อ่านสามารถพบเจอได้ในชีวิตจริง ทั้งตัวละครยังสะท้อนด้านมืดของความเป็นมนุษย์ ภาษาที่ใช้เรียบง่าย งดงาม และเสียดสีสังคม

ผลงานที่โดดเด่นของเธอ อาทิ เขาชื่อกานต์ (2513) ความรักครั้งสุดท้าย (2514) คนเริงเมือง (2516) เรื่องของน้ำพุ (2517) เก้าอี้ขาวในห้องแดง (2518) ฯลฯ