سرباز کوچک

by محمد کلباسی

Genres: Short Stories

165 pages, Paperback

First published January 1, 1979

Reviews

[Behzad · Rating 2 out of 5]

دو داستان اول و گویا یکی از داستان ها در میانه دربارۀ خانوادۀ واحدی هستند و در ابتدا این شبهه ایجاد میشه برای خواننده که شاید با مجموعه داستان دنباله داری طرفه. که اینطور نیست و از داستان سوم دیگه موضوع ها متنوع و متفاوت میشه؛ البته نباید میگفتم متنوع، چون سه چهار داستان هیچ تنوعی ندارن و بیشتر دربارۀ راوی مذکری هستن که چندان توانمند نیست و خانوادۀ نابسامانی داره و زن و فرزند و دوست و همکار تحقیرش میکنن؛ که خب این شکل کلی همونطور که گفتم در چند داستان تکرار میشه و جاهایی هم که تکرار نمیشه، یه مولفه ی حاضر به هر حال هست، حتا در داستان اول.
یکی از داستان ها دربارۀ دعوا و درگیری های کلاه مخملی های دوران پهلوی هست و از ابتدای داستان به ما گفته نمیشه که چرا دو تا لات دعوا دارن و یکی اون یکی رو میکشه، ولی خب از اونجا که این داستان به شدت کلیشه ای هست من حدس زدم که دعوا سر زن باشه (به طریق مشابه فیلم فارسی های زمان پهلوی) که خب حدس ساده ای بود و درست هم در اومد.
ابهام هم در شکل و هم در محتوا حضور داره، و خب یه ابهام دوست نداشتنی هست، چون انگار تحمیل شده به موضوع و شخصیت ها. و خب این ابهام در داستان "سرباز کوچک" تا حدودی جذابه و تا حدودی ناجذاب و در بسیاری از داستان های دیگه ی کتاب به شدت ناجذابه.
داستان اول بی نظیر بود، از همه نظر. و خب بعد از خوندنش بسیار ذوق زده شدم و خوشحال شدم که قراره چند ده صفحه ی دیگه هم داستان های همینطوری بخونم، که خب متأسفانه حال و هوا و فضای داستان ها تغییر بنیادین پیدا کرد و تبدیل شد به اون نوع از داستان هایی که اصلن خوشایند من نیستن.

[Amir Shayan · Rating 1 out of 5]

داستان "نبرد تن به تن آقای فراست" خوب بود. داستانِ "ناگهان عبدالحسین‌خان" خوب بود، فاصله داشت نسبت به حرافی‌هایِ داستانای دیگه. در کل نخوندنش عذاب وجدانی روی دوش آدم نمی‌ذاره. این نویسنده یه داستان خیلی خوب داره، یعنی عالیه، اونم "نوروز آقای اسدی"یه. ولی از داستاناش می‌شه فهمید که داستان و انواع داستان رو می‌شناسه، ادبیات رو هم بلده، فقط نویسنده نیست.

[Ehsan Movahed · Rating 3 out of 5]

دو داستان اول کتاب که در عالم کودکی می‌گذرن مخصوصا اولی رو خیلی دوست داشتم. هردو داستان در مورد یک خانواده‌ن و راوی یک پسربچه‌س. بقیه داستان‌ها هم نمی‌گم از لحاظ فنی قوی نبودن. ولی تو اکثرشون انقدر سوژه‌ها محو و مبهم یا گاهی بی‌مزه بودن که زود فراموش میشدن. توی اون بخش، شاید داستان ناگهان عبدالحسین‌خان .. به خاطر نوع روایتش در خاطر آدم بمونه. کلا به نظرم کلباسی نویسنده خوبیه. امیدوارم در آینده کتابی با سوژه‌های بهتر ازش پیدا کنم.