ที่โรงภาพยนตร์ไกลบ้านคุณ

by นวพล ธำรงรัตนฤทธิ์

เด็กบ้าหนังและหนุ่มโสดในฝันคลีโอในร่างเดียวกับผู้นี้ พาคุณไปท่องเบอร์ลินแบบไม่มีบท ไม่มีสคริปต์ เที่ยวจริง เจ็บจริง ไม่ใช้สลิง ไม่ใช้ตัวแสดงแทน!

Genres: Nonfiction

240 pages

First published January 1, 2008

Reviews

[Panchaya · Rating 4 out of 5]

ดิบ สด ตลก เล่นจริง เจ็บจริง ไม่วอนนาบี |

เพราะอ่านเรื่องนี้หลังอ่านฮ่องกงกึ่งสำเร็จรูป เลยรู้สึกเหมือนตัวเองตามรอยแฟงค์ แบบพลิกไปพลิกมา (ซึ่งชอบ) และพี่เต๋อตลก! มีความแมสที่สามารถสร้างเสียงหัวเราะครืน ๆ และความเคอะเขินที่จะพูดอะไรดี ๆ แบบลึกซึ้ง ๆ (ตามประสาขาเกรียน) และก็มีความเซอร์เรียลบางอย่างที่น่าสนใจมาก ๆ |

หนังสือเล่มนี้เล่าถึงชีวิตการเดินทางไปงานเทศกาลหนังเบอร์ลิน เยอรมนี (และหักมุมจบที่ปารีส ฝรั่งเศส อ้าว!) -
เป็นเบอร์ลินยุคที่โกดักยังเฟื่องฟู,
เป็นเบอร์ลินยุคที่ยังต้องเดินไปหยอดตู้โทรศัพท์สาธารณะ,
แต่เป็นเบอร์ลินยุคที่เครื่องใช้ไฟฟ้าภายในบ้านเป็นระบบเปิดปิดอัตโนมัติด้วยระบบเรดาห์จับสัญญาณคลื่นมนุษย์ และน้ำจากก๊อกดื่มได้ (จนต้องอุทานว่า เฮ่วโหล่ววบางกอก!) |

ถ้าเปรียบเป็นหนัง ก็มีอินโทรที่ตรึงให้นั่งติดเก้าอี้มาก มีช่วงขำขัน มีช่วงเนือย ๆ แบบต้องแอบย่องไปล้างหน้าล้างตาสักหน่อย และจากเนือย ๆ อยู่ ๆ ก็ปล่อยมุกฮาครืนขึ้นมาไม่ทันตั้งตัว อะไรแบบนั้น |

สรุป ไปเบอร์ลินต้องไปชิมเคบับ เพราะนวพลเป็นคนชอบกลนัก :)

[REMEMI3ER · Rating 4 out of 5]

บันทึกการเดินทางไปร่วมงาน Berlin Talent Campus เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติที่เบอร์ลินเมื่อประมาณสิบปีนิดๆที่แล้วของพี่เต๋อนวพล บวกกับการเดินทางท่องเที่ยวในปารีสอีกนิดหน่อย เพิ่งเคยอ่านหนังสือของพี่เต๋อนวพลเป็นครั้งแรก ติดภาพของผู้กำกับหนังมาโดยตลอด จริงๆก็เหมือนการเล่าเรื่องจากคนธรรมดาคนนึงที่เล่าประสบการณ์ให้เราฟังในภาษาของเขา และเล่มนี้ก็เป็นฉบับ remastered ที่ถูกจัดพิมพ์อีกครั้ง ชอบตรงคำนำหนังสือเล่มนี้ที่พี่เต๋อบอกว่า “หนังสือฉบับนี้ไม่ได้มีการแก้ไขอะไรมากมายนัก อะไรห่วยจะปล่อยไว้ อะไรเหวอๆก็ให้มันเป็นไปแบบนั้น” คือรู้สึกว่า ทุกคนก็ต้องมีครั้งแรกกับการทำอะไรสักอย่างด้วยกันทั้งนั้น ทุกอย่างมันเต็มไปด้วยความไม่รู้ แต่เราได้เห็นตัวเองเติบโตจากวันเหล่านั้น

[Ariya · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้อ่านโดยไม่ต้องใช้ที่คั่นหนังสือเพราะสนุกจนอ่านได้แบบรวดเดียวจบ (มีแอบขี้โกงตอนลุกไปทำนู่นทำนี่แล้วคว่ำหน้าที่อ่านไว้) เป็นหนังสืออ่านเพลินๆ ที่เข้ามาได้ถูกที่ถูกเวลามากๆ อีดิชั่นที่อ่านหน้าปกดูฮิปสเตอร์มากกว่านี้ แต่ขี้เกียจส่งคำร้องขอเพิ่มในกู้ดรี้ดแล้ว

[Pumsish · Rating 4 out of 5]

เขียนหนังสือสนุกมาก
เนื้อหาไม่ค่อยมีอะไร(ซึ่งเราก็ไม่ได้ต้องการอยู่แล้ว)
เหมือนอ่านไดอารี่สนุกๆ
เป็นคนที่เที่ยวได้ไม่น่าอิจฉาเล้ย 555

[belliophile · Rating 5 out of 5]

เรื่องราวของพี่เต๋อ นวพล ที่เดินทางไปเข้าร่วม ทาเล้นเเคมป์ ที่เบอร์ลิน จะพูดไงดีตอนพี่เขาไปเรา 1 ขวบ อะฮ่า มันเลยเหมือนมารับรู้ความ struggle ในยุคที่อินเต้อเนตยังไม่เข้าถึงชีวิตเราขนาดนั้นยังไงไม่รู้ ทั้งการซื้อบัตรโทรศัพท์ โทรกลับที่บ้าน

เเอบมีเหนื่อยๆบ้าง บางช่วงเเต่ไม่มาก เขียนออกมาสนุก +ตลก สดดี ไม่ปรุงเเต่ง (เหมือนไกลบ้านฉบับหนังสือ) ใดๆ พี่เขาไม่ได้ไปเที่ยวเเลนมาคขนาดนั้น เเต่ไปเที่ยวสถานที่ที่มีคุณค่าทางจิตใจ เช่นการตามรอยหนัง เเต่ก็มีไปเเลนมาคบ้างตามประปราย

[Gunn · Rating 4 out of 5]

เนิ่บๆ เพลินๆ เรื่อยๆ ไม่เบื่อ

[Thananan · Rating 4 out of 5]

กลับมาอ่าน(ใหม่)อีกครั้ง หลังเคยดองไว้เมื่อนานมาแล้ว พบว่าแม้จะผ่านไป10กว่าปี แต่โลกก็พัฒนาไปมาก ทั้งโทรศัพท์ อินเตอร์เน็ต ขำช่วงเมมโมรี่การ์ด 2gbพัง คือสมัยนี้พกไปได้เป็นร้อยๆ ในยุคที่จะกดถ่ายเท่าไรก็ได้กับยุคที่จะถ่ายแต่ละทีต้องคิดคำนวณ อ่านแล้วเหมือนได้ย้อนเวลาเลยรู้สึกสนุกไปอีกแบบ การเล่าเหมือนเพื่อนเล่าให้เราฟังอ่านเพลินมาก ชอบตรงไปเที่ยวตามรอยหนังดูแพชชั่นดี(แหง่ละเขาเป็นผู้กำกับ!)

[Puppybluesea · Rating 4 out of 5]

เป็นการไปเบอร์ลินเมื่อปี 50 คือ 8 ปีที่แล้วของนวพลที่ยังต้องซื้อการ์ดโทรศัพท์ และแบก Lonely Planet ไปเพื่อเป็นคู่มือในการเดินทาง
ทำให้อยากไปเบอร์ลินสักครั้งล่ะนะ

[Tiabtawan Limjittrakorn · Rating 3 out of 5]

ทำหนังดีแล้วนะพี่นะ...

[Pakawadee · Rating 5 out of 5]

ชอบความ real คือ เหมือนเราคือตัวแทนพี่เต๋อ เราเห็นภาพพวกนั้นอีกครั้ง สำหรับเราเราชอบมาก

[Mong Thanaponkiat · Rating 3 out of 5]

เพลินและดิบและดี