สามชาย

by ดอกไม้สด

600 pages, Hardcover

First published January 1, 1973

Reviews

[APAPANNEE S.]

พระเอกของท่านหม่อมหลวงบุปผาไม่เคยทำให้ผิดหวังเลย สิ่งที่ทำให้รักในตัวละครพระเอกของท่านที่สุดก็คือความใฝ่ใจในคุณธรรมนี่แหละค่ะ ชอบภาษาที่ใช้ของท่านด้วยค่ะ ทุกเรื่องเลย สมัยก่อนเขาพูดจากันแบบนี้จริงๆ ใช่ไหมคะ ชอบมากๆ เลย ไม่รู้ตัวเองหลงยุคมาหรือเปล่า อยากใช้ภาษาแบบนี้คุยกับใครๆ บ้าง ><"

สามชายก็คือผู้ชายสามคนเป็นเครือญาติสนิทสนมกัน เติบโตมาด้วยกัน เปิดเรื่องด้วยในวัยเด็ก จะเห็นต้นสายปลายเหตุนิสัยใจคอของสามหนุ่ม รวมถึงสาวน้อยคนสำคัญอีกผู้หนึ่งด้วย (พอย้อนหลังไปเล่าเรื่องรุ่นพ่อ ก็มีสามหนุ่มกับอีกหนึ่งสาวเหมือนกันเด๊ะ)

ชายคนแรก "อนุวัตร์" เป็นลูกของน้องชายแท้ๆ ของพ่อนางเอก พ่อแม่ตาย พ่อนางเอกเลยรับเลี้ยงไว้เหมือนลูก ชอบทำอะไรตามใจ ฉลาดแต่ไม่เฉลียว หยิ่งในชาติตระกูลและการศึกษาจนทำให้ชอบดูถูกผู้อื่นเสมอ สำมะเลฯ แต่ก็เกรงใจน้อง เคารพลุง สำคัญคือไม่ถูกกันกับพระเอก แต่ก็คุยกันได้

ชายที่สอง "รัตน์" พระเอกของเรา เป็นหลานของน้องชายปู่นางเอก (ก็คือพ่อเป็นลูกพี่ลูกน้องของพ่อนางเอง) หลังพ่อตายแม่พาย้ายมาขออาศัยพึ่งพาพ่อนางเอก มีปมว่าญาติฝั่งนี้สองมาตรฐาน ทั้งที่ก็เป็นหลานเหมือนกัน เลยพยายามทำตัวให้เก่งให้ดี ความทะเยอทะยานนี้ไม่เป็นไปในทางร้ายเพราะเธอได้บวช จึงได้ซาบซึ้งในรสพระธรรม ทำให้พระเอกของเราเป็นคนดีมากๆ ทุกคนให้ความเชื่อใจและนับถือ แต่ก็ยังเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาที่ยังมีทิฐิ มีรัก มีโกรธ พระเอกเราสนิทสนมกับนางเอกมาก มีอะไรปรึกษากันตลอด น่ารักมาก

ชายที่สาม "ประวัติ" ลูกชายของน้องสาวลูกพี่ลูกน้องพ่อนางเอก เป็นคนสนุกสนาน ชอบพูดไม่คิด คิดดีได้แต่ไม่ค่อยอยากทำ มีความสัมพันธ์ที่ดีกับทั้งรัตน์และอนุ

นางเอกของเรื่อง "พัชรี" หรือ คุณน้องของพี่รัตน์ เป็นสาวสวย ฉลาด เข้าใจความรู้สึกส่วนลึก(ปม)ของรัตน์ เป็นผู้นำให้อนุเสมอ แต่กับรัตน์ทักจะเชื่อฟังขอคำปรึกษา เป็นคนที่เห็นความดีในตัวรัตน์ที่สุดแล้ว

กว่าพระนางของเราจะได้รู้ใจกันก็ ยาวค่ะ จุดปัญหาของทั้งคู่มีอยู่อย่างเดียว คือตอนพัชรีถูกพ่อบังคับแต่งกับอนุ เนื้อเรื่องส่วนใหญ่จะเป็นปัญหาของคนอื่นๆ ซะมากกว่า แต่ก็สนุก อย่างคู่ของเพื่อนคุณรัตน์จ้าวจากทางเหนือ คู่ของประวัติยิ่งสนุกเลย อนุเองก็มีไปติดพันกับผู้หญิคนนึง ในเรื่องมีตัวละครน่าสนใจหลายตัวค่ะ อ่านได้เรื่อยๆ ไม่น่าเบื่อ

[Murainik_]

เนื้อเรื่องถือว่าเฉยๆ ตัวร้ายก็ล้มง่ายเกิ๊น อยู่ๆก็ตกรอบไปเลย5555 ซีนพระนางน้อยมาก ละงอนกันก็เพราะต่างคนก็ต่างเงียบ ไม่ยอมบอกว่ารักกันสักที แต่สิ่งที่ทำให้เรื่องมีสีสันขึ้นคือพระเอกจริงๆ ถ้าให้เขียนอธิบายพร้อมยกตัวอย่างนี่สิบหน้ากระดาษเอสี่แน่ๆ ย่อๆคือเป็นตัวละครที่มีมิติ จับต้องได้ พื้นฐานเป็นคนดีแต่ก็มีความเห็นแก่ตัวและหยิ่งอยู่บ้าง ใดๆคือเขินสรรพนาม’คุณน้อง’ที่พระเอกใช้เรียกนางเอกมาก อยากเป็นคุณน้องของพี่รัตน์บ้างเจ้าค่ะ🥹

[Daisy]

สามชายของดอกไม้สดเป็นนิยายเรื่องแรก ๆ ที่มีโอกาสได้อ่านจึงจำได้คร่าว ๆ จนถึงทุกวันนี้ บทสรุปของเรื่องจำได้ว่าเข้าทำนอง 'คนที่มีนิสัยต่างกันอาจอยู่ด้วยกันได้แบบพอเหมาะพอดี แต่ยิ่งคนนิสัยเหมือนกันได้อยู่ด้วยกันก็ยิ่งอยู่ดีอยู่นาน' คือจำเป๊ะไม่ได้ค่ะ จำได้ว่าประมาณนี้
พออ่านจะให้กลิ่นอายของความโบราณนิด ๆ แฝงอยู่ ทั้งการใช้ชีวิต ชื่อตัวละคร พล็อตไม่ได้ซับซ้อน แต่คิดว่าสำหรับนิยายที่แต่งไว้เมื่อเกือบร้อยปีก่อน (2476) ก็นับว่าไม่เลวเลยนะคะ