ศัตรูของเจ้าหล่อน

by ดอกไม้สด

“ศัตรูของเจ้าหล่อน” นวนิยายเรื่องแรกของ “ดอกไม้สด” ซึ่งจะทำให้ผู้อ่านเห็นภาพในสมัย พ.ศ. 2432 ได้เป็นอย่างดี (ได้ตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือพิมพ์ไทยเขษมรายเดือน ระหว่างมิถุนายน – กันยายน พ.ศ. 2472) สะท้อนภาพความขัดแย้งระหว่างสองวัฒนธรรมสมัยการเปลี่ยนแปลงการปกครอง เป็นนวนิยายเกี่ยวกับความรักของคนในสังคมชั้นสูงที่ได้รับอิทธิพลจาก วัฒนธรรมตะวันตกเนื่องมาจากการไปใช้ชีวิตในต่างแดนเพื่อเรียนหนังสือ และตัวละครเอกมีความคิดที่จะต่อสู้กับแนวคิดแบบเก่าๆที่ล้าสมัย และดำเนินการประท้วงไปจนกระทั่งพบจุดจบแบบกลับตาลปัตรที่กลายเป็นว่า วัฒนธรรมไทยแบบเดิมๆนั้นกลายเป็นสิ่งดีและปลอดภัยที่สุดสำหรับผู้หญิง

ความสำเร็จของนวนิยายเรื่อง “ศัตรูของเจ้าหล่อน” เป็นเสมือนบทโหมโรงที่จะทำให้ผู้อ่านมีความสนใจในนวนิยายเรื่องต่อไปของบุปผา นิมมานเหมินทร์ มากขึ้น และทำให้นามปากกา “ดอกไม้สด” มี ชื่อเสียงมากพอที่จะทำให้เธอสามารถผลิตนวนิยายออกมาอีกหลายเรื่อง และทุกเรื่องก็ส่งผลให้เธอกลายเป็นนักเขียนนวนิยายสตรีคนแรก และเป็นคนที่ดีที่สุดในบรรดานักเขียนนวนิยายของไทยในเวลาต่อมา

236 pages, Hardcover

Reviews

[Kamons · Rating 4 out of 5]

เรื่องศัตรูของเจ้าหล่อน เรื่องมีอยู่ว่าพระเอกโดนคู่หมั้นปฏิเสธเพราะฝ่ายหญิงไม่อยากถูกคลุมถุงชน พระเอกเลยปลอมตัวไปทำงานเป็นผู้ช่วยคุณพ่อนางเอก แล้วพอเจอหน้ากันประชดประชันจิกกัดนางเอกตลอด

สำหรับเรา ถ้าเราเป็นนางเอกคงงง แบบอิหยังวะ เจอหน้ากันครั้งแรกก็มาปั้นปึงใส่ มาพูดประชดประชัน จิกกัด เราคนอ่านก็แบบพระเอกแกเป็นอะไรรรรร  พระเอกกินยาผิดเหรอ

นี่คือตัวอย่างบทสนทนาของพระ - นาง

นางเอก : นายประสมเกลียดฉันเพราะเหตุไร?
พระเอก: จำไม่ได้ว่าได้เคยบอก
นางเอก: ไม่จำเป็นต้องบอกด้วยคำพูด ฉันสังเกตดูท่าก็พอรู้
พระเอก : ยินดีที่บุตรีของนายมีความฉลาดถึงเพียงนั้น มิเสียแรงที่ได้เคยศึกษาวิชาที่ประเทศอเมริกา
นางเอก: ไม่ต้องเล่นสำนวนประชด เชิญนั่งสิ
พระเอก: ขอบคุณนั่งที่นั่นยืนสบายกว่า

คนอ่าน:..........

แต่นางเอกก็สนใจพระเอกแหละ เพราะหล่อ (เท่ด้วย)

แต่พระเอกตั้งใจจะปลอมตัวมาทำไมก็ไม่เข้าใจ ปลอมมาด่างี้เหรอ ตลกกก
และเป็นพระเอกที่ creepy อ่ะเอาจริง
พระเอกมองว่านางเอกเป็นกรรมสิทธิ์ของตัวเอง ดังนั้นหล่อนจะถอนหมั้นไม่ได้
และจริงๆ ก็มีพฤติกรรมที่(ดูเหมือน)จะโรแมนติก เช่นต่อยคนว่าที่ดูถูกนางเอก แต่ชั้นอ่านแล้วเหมือนปกป้องเกียรติตัวเองมากกว่านางเอก
แล้วมีพฤติกรรมที่ดูจะโรแมนติก แต่ชั้น  creepy มาก เช่น เอาดอกไม้ที่เคยปักบนอกเสื้อนางเอกมาจุมพิตด้วยอาการดูดดื่ม?!? หรือแอบตาม ?!? คาบเกี่ยวระหว่างโรแมนติกกับโรคจิตมากแม่

เขียนมาขนาดนี้ใช่ว่าเราจะแอนตี้ จริงๆ แล้วมันก็สะท้อนค่านิยม แนวคิดในยุคนั้น สังคมชายเป็นใหญ่อ่ะเธอ มันอาจจะดูโรแมนติกคลั่งรักดีไง

และสุดท้าย เราชอบงานของดอกไม้สดนะเพราะเดาทางไม่ได้ พล็อตมันตรงๆ แหละ ดูน้ำเน่า แต่พฤติกรรมของตัวละครหรือแนวทางความคิดมันเกินจะคาดเดาได้ สนุกดี

[Murainik_ · Rating 1 out of 5]

ไม่ชอบเพราะพระเอกล้วนๆ ความมั่นหน้ามั่นใจของผู้ชายที่เติบโตมาในสังคมปิตาเป็นไงมาดูนี่ จนถึงตอนจบก็ยังไม่รู้สึกว่าพระเอกรักนางเอกเลย เหมือนแค่ตัวพระเอกได้เอาชนะเพศหญิงที่ทำให้เขาเสียหน้าได้เฉยๆ ไม่รวมซีนคริ้นจ์ๆที่พระเอกเอาดอกกุหลาบที่เคยปักบนหน้าอกนางเอกมาดมนะ แถมพอเขาจับได้ก็พุ่งเข้าจูบเลย อะไรก๊อนน
คือถ้าเป็นนิยายแจ่มใสนี่ต้องมีชื่อประมาณว่า นายเจ้าเล่ห์ปราบพยศยัยมารร้าย อะไรแบบนี้แหงๆ555

การดำเนินเรื่องโดยรวมก็รวบฉั๊บฉับไวไม่มีอะไรมาก แนวๆเรื่องสั้น ขอตัดคะแนนเรื่องความสนุกไปด้วย เพราะรู้สึกว่ามันไม่มีอะไรจริงๆอะ เลิฟไลน์แปกๆ ขนาดคุณหม่อมหลวงบุปผายังเคยบอกเลยว่าอยากรีไรท์เรื่องนี้ใหม่อยู่ แต่ถ้าแก้ก็ต้องแก้ทั้งเรื่อง เข้าใจแหละว่าเป็นผลงานแรกๆของชีวิตนักเขียนคุณเขาเลย🥹
ดาวนึงนี่คือคะแนนความสวยของสำนวนเลย เรานี่แฟนหนังสือดอกไม้สดอยู่แล้ววว

[Natt · Rating 4 out of 5]

นิยายรัก แนวปลอมตัวพิสูจน์ความรัก
อ่านนิยายเก่า เพื่อจินตนาการถึงฉากและบรรยากาศในสมัยก่อน

[May Sa · Rating 2 out of 5]

2.5 พระเอกอุมาก ทั้งฉากดอกไม้ ฉากบอกว่าจะกินน้ำพริกไม่ได้ (จะชกเขาว่างั้น) หรือการเข้าประชิดตัวได้เกือบจะทันทีเวลานางเอกมีเรื่องอะไรเนี่ย ดูแปลกมาก ส่วนละออที่โปะยาสลบคือ โห นี่มันอะไรกันนี่ นางเอกก็เหมือนเข้าสภาวะจำยอมต้องรักพระเอก เพราะตัวนางก็บอกเองว่านางไม่มีใคร แล้วก็คงจะใจเสียมากจากเหตุการณ์นั้น เลยตกล่องปล่องชิ้นกับพระเอกไป

[Bannarot · Rating 4 out of 5]

3.5

“ผมรึ ? สิ่งใดเป็นของผม ผมต้องเก็บรักษา ต้องเป็นกรรมสิทธิ์ของผมตลอดกาล หญิงที่หมั้นกับผมแล้วต้องเป็นกรรมสิทธิ์ของผม ถ้าใครบังอาจมาแย่ง ผมก็ยิงเสียทั้งคู่เท่านั้น“

จำได้ว่าตอนเรียนน่าจะเคยอ่านงานของดอกไม้สดอยู่บ้าง น่าจะสามชาย ไม่ก็ผู้ดี ส่วนศัตรูของเจ้าหล่อนที่เป็นนิยายเรื่องแรกของหม่อมหลวงบุปผา นิมมานเหมินท์ เพิ่งมีโอกาสได้อ่านเอาตอนนี้

จริงๆ จะว่าเป็นแบบฉบับนิยาย Enemy to Lover แบบไทยๆ ได้ไหมนะ

พระเอก -ประสงค์- เป็นนักเรียนนอกที่หมั้นหมายกันแต่อ้อนแต่ออกกับนางเอก -มยุรี- ซึ่งพอเติบโตมา หล่อนก็เป็นสาวสมัยใหม่จากอเมริกาเช่นกัน เรื่องเริ่มที่นางเอกปฏิเสธการหมั้น เรียกว่าเป็นหญิงที่ทำตามความต้องการของตัวเองสุบๆ (จริงๆ พ่อก็ตามใจด้วย)

แต่นั่นแหละ พ่อพระเอกไม่ยอมตามโควตข้างต้น ปลอมตัวเข้ามาเป็นเลขานุการในบ้าน แล้วก็เข้าไปพัวพันกับชีวิตของนางเอก ขวางกันทุกบททุกตอน ปต่ขณะเดียวกัน พระเอกก็แสดงความเป็น “สุภาพบุรุษ” ที่ปกป้อง ”ศักดิ์ศรี“ ของนางเอกหลายครั้ง จนท้ายที่สุดก็ตามสูตรเลย

ถ้าว่ากันในฐานะนิยายเรื่องแรก และด้วยฐานะทางสังคมของผู้เขียน งานที่ออกมาแบบนี้ก็ถือว่าก้าวหน้าทางความคิดอยู่เหมือนกัน มยุรีเก็บภาพหญิงสมัยใหม่ไว้ได้เปรี้ยวเข็ดฟัน แม้สุดท้ายเรื่องมันจะพาให้เธอต้องพึ่งพาผู้ชายอยู่ดี แต่ก็ ณ ช่วงปี 2470 เท่านี้ก็ถือว่าน่าสนใจละ

ศัตรูของเจ้าหล่อนเก็บภาพกิจวัตรของชนชั้นนำในยุคสมัยใหม่ได้เยอะเลย ทั้งการเต้นแทงโก้แบบฝรั่ง การจัดเลี้ยงงานวันเกิดในสวน ดึกหน่อยก็ไปดูหนังที่บ้านหม้อ ค่ำกว่านั้นก็ไปกินข้าวต่อกันที่ราชวงศ์

ภาษาเก่า อ่านเรื่อยๆ ไม่ได้หวือหวาอะไร แต่มีเสน่ห์และกลิ่นอายของยุคสมัย