What do you think?
Rate this book
The Travels of Reverend Ólafur Egilsson
In the summer of 1627, Barbary corsairs raided Iceland, killing dozens of people and abducting close to four hundred to sell into slavery in North Africa. Among those taken were the Lutheran minister Reverend Olafur Egilsson. Reverend Olafur (born in the same year as William Shakespeare and Galileo Galilei) wrote The Travels to chronicle his experiences both as a captive in Algiers and as a traveler across Europe (he journeyed alone from Algiers to Copenhagen in an attempt to raise funds to ransom the captives that remained in the Barbary States). He was a keen observer, and the narrative is filled with a wealth of detail-social, political, economic, religious-about both the Maghreb and Europe. It is also a moving story on the human level: we witness a man enduring great personal tragedy and struggling to reconcile such calamity with his understanding of God.
The Travels is the first-ever English translation of the Icelandic texts. Until now, the corsair raid on Iceland has remained largely unknown in the English speaking world. To give a clearer sense of the extraordinary events connected with that raid, this edition of The Travels includes not only Reverend Olafur's first-person narrative but also a wealth of contemporary letters describing both the events of the raid itself and the conditions in North Africa under which the enslaved Icelanders lived. The book has appendices containing background information on the cities of Algiers and Sale in the seventeenth century, on Iceland in the seventeenth century, on the manuscripts accessed for the translation, and on the book's early modern European context.
The combination of Reverend Olafur's narrative, the letters, and the material in the Appendices provides a first-hand, in-depth view of early seventeenth-century Europe and the Maghreb equaled by few other works dealing with the period. We are pleased to offer it to the wider audience that an English edition allows.
The Travels is the first-ever English translation of the Icelandic texts. Until now, the corsair raid on Iceland has remained largely unknown in the English speaking world. To give a clearer sense of the extraordinary events connected with that raid, this edition of The Travels includes not only Reverend Olafur's first-person narrative but also a wealth of contemporary letters describing both the events of the raid itself and the conditions in North Africa under which the enslaved Icelanders lived. The book has appendices containing background information on the cities of Algiers and Sale in the seventeenth century, on Iceland in the seventeenth century, on the manuscripts accessed for the translation, and on the book's early modern European context.
The combination of Reverend Olafur's narrative, the letters, and the material in the Appendices provides a first-hand, in-depth view of early seventeenth-century Europe and the Maghreb equaled by few other works dealing with the period. We are pleased to offer it to the wider audience that an English edition allows.
128 pages, Paperback
First published January 1, 1852
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 44 reviews
October 7, 2023
I first came to hear of the events described in this book a few years ago when Sally Magnusson, a well-known TV presenter in Scotland, (who is of part-Icelandic descent) published a historical novel in which the main character was Rev Egilsson’s wife. The novel doesn’t really interest me, but the story itself does. I listened to the audiobook version.
Rev. Egilsson was one of about 240 Icelanders abducted in 1627 by “Barbary corsairs” – slave raiders from North Africa. These raiders operated around the coasts of Europe for centuries and the scale of their attacks was astonishing, but it was unusual for them to range as far as Iceland. The country was attacked by ships from both Algiers and from Salé in present-day Morocco. Most of the captives, including Rev. Egilsson and his family, were taken from Heimaey, a small island off the south coast of Iceland itself, and were sold into slavery in Algiers.
Rev. Egilsson was a man in his sixties, on his second marriage. He had 4 children by this marriage, 2 were captured with him and another was born during the voyage to Algiers. We can infer from this that his second wife was much younger than he was, and actually she is known to have outlived him by 30 years. Because he was educated but of little value as a slave, he was released and sent as a messenger to the King of Denmark (the ruler of Iceland at the time) with a demand for ransom of some of the captives. Prisoners taken to Algiers had two possible fates. The Ottoman governor of the city was entitled to choose one-eighth of the slaves for his own or public use, and these people were never ransomed. Those who were bought by private individuals had a fairly good chance of being ransomed, provided they had a sponsor who could come up with the money. Rev. Egilsson travelled by sea to Livorno in Italy. He attempted to travel overland through Germany to Denmark, but was driven back because the Thirty Years War was raging at the time. He went back to Livorno, and managed to get to Copenhagen via a series of sea journeys, first to Genoa, then to Marseille; Holland; Jutland; and finally Copenhagen.
The book describes the raid, giving us a sense of not just the physical violence involved but the shock and disorientation of the captives. Egilsson then describes each of the places he visited, and the miseries of his journey. He is a keen observer, though hopelessly confused about geography. Though a literate and educated man, he was lacking in experience of the wider world. He was fervently religious, typical of his era. Of course he strugglers to reconcile his sufferings with the notion of a just God, but holds fast to his beliefs. He ends every chapter with a biblical reference and has a fatalistic outlook - “In all things, we are the Lord’s”. The extent of his religious devotion seems strange to modern day secular Europeans.
Rev Egilsson’s account actually takes up less than half of the book. It is followed by several other contemporaneous documents, including several letters written by the Icelandic slaves in Algiers, pleading with the Danish authorities for ransom. It’s clear that these people were in a living Hell, and their letters are quite moving. There are also several modern-day appendices, describing Algiers, Salé and Iceland during the early 17th century, as well as wider historical background. These are quite thoughtful.
I took a little while to get used to the narrator. I realise that he was reading the account of a man who was going through intense suffering, but at times his tone seemed a little too dolorous. I must give credit though, for his research on pronouncing Icelandic names, which sounded very authentic to my, admittedly untutored, ear.
An important historical account.
Rev. Egilsson was one of about 240 Icelanders abducted in 1627 by “Barbary corsairs” – slave raiders from North Africa. These raiders operated around the coasts of Europe for centuries and the scale of their attacks was astonishing, but it was unusual for them to range as far as Iceland. The country was attacked by ships from both Algiers and from Salé in present-day Morocco. Most of the captives, including Rev. Egilsson and his family, were taken from Heimaey, a small island off the south coast of Iceland itself, and were sold into slavery in Algiers.
Rev. Egilsson was a man in his sixties, on his second marriage. He had 4 children by this marriage, 2 were captured with him and another was born during the voyage to Algiers. We can infer from this that his second wife was much younger than he was, and actually she is known to have outlived him by 30 years. Because he was educated but of little value as a slave, he was released and sent as a messenger to the King of Denmark (the ruler of Iceland at the time) with a demand for ransom of some of the captives. Prisoners taken to Algiers had two possible fates. The Ottoman governor of the city was entitled to choose one-eighth of the slaves for his own or public use, and these people were never ransomed. Those who were bought by private individuals had a fairly good chance of being ransomed, provided they had a sponsor who could come up with the money. Rev. Egilsson travelled by sea to Livorno in Italy. He attempted to travel overland through Germany to Denmark, but was driven back because the Thirty Years War was raging at the time. He went back to Livorno, and managed to get to Copenhagen via a series of sea journeys, first to Genoa, then to Marseille; Holland; Jutland; and finally Copenhagen.
The book describes the raid, giving us a sense of not just the physical violence involved but the shock and disorientation of the captives. Egilsson then describes each of the places he visited, and the miseries of his journey. He is a keen observer, though hopelessly confused about geography. Though a literate and educated man, he was lacking in experience of the wider world. He was fervently religious, typical of his era. Of course he strugglers to reconcile his sufferings with the notion of a just God, but holds fast to his beliefs. He ends every chapter with a biblical reference and has a fatalistic outlook - “In all things, we are the Lord’s”. The extent of his religious devotion seems strange to modern day secular Europeans.
Rev Egilsson’s account actually takes up less than half of the book. It is followed by several other contemporaneous documents, including several letters written by the Icelandic slaves in Algiers, pleading with the Danish authorities for ransom. It’s clear that these people were in a living Hell, and their letters are quite moving. There are also several modern-day appendices, describing Algiers, Salé and Iceland during the early 17th century, as well as wider historical background. These are quite thoughtful.
I took a little while to get used to the narrator. I realise that he was reading the account of a man who was going through intense suffering, but at times his tone seemed a little too dolorous. I must give credit though, for his research on pronouncing Icelandic names, which sounded very authentic to my, admittedly untutored, ear.
An important historical account.
May 1, 2015
I had no idea that Turkish pirates raided Iceland and took slaves in the 1600's. This story - the translated biograpy of Olafs Egilssonar - is amazing. It is an amazingly quick read. The last part of the book contains letters written by others who were taken captive and wrote to those left at home. There is also a firsthand account of the raid compiled by a man who was not taken captive. Amazing book. I cannot imagine being in this situation, and yet, even though this was written almost 400 years ago, things like this are still happening today!
December 8, 2020
This is a fairly recent English translation to work that is nearly 400 years old. More than half of this is what is left of Ólafur Egilsson's account of the Muslim raid in Iceland in 1627 where nearly 400 Icelanders were taken captive, but others were beaten, raped, cut and even murdered--burnt as well, but this is a relative term, since they weren't given three meals a day and were sleeping crowded on a ship with no beds, etc.. although not all of the slaves survived the journey to Algiers. That said, healthy people were then taken fairly good care of in order to fetch a better price. After his account, there are are surviving letters, etc, from witnesses of the raid and others taken captive.
Make no mistake, this was not a civilized slavery. On the one hand, some masters were "gentle" and treated their slaves well, but there were also masters as cruel and vicious as the worst accounts we hear of American slavery (slaves were not only beaten, they were whipped, burnt at stakes, hanged upside down, raped and many other things).
Egilsson was one of two men released fairly early on who were sent to their respective kings in order to request ransom. Given that he was already over 60 years old and that he wasn't given enough money to pay his way all of the way back (but was given safe passage written in a number of languages), this isn't as strange as you might think.
This is neither easy reading nor strictly secular even thought it is about secular history. Egilsson was a devout Lutherin clergyman, and given the fact that this is not far after the main part of the Reformation, it isn't surprising that he talks about God, his faith and there are things you can see about early 17th century theology. In addition, at least some of the letters at the end are also Christian, and not only by other members of the clergy.
Make no mistake, this was not a civilized slavery. On the one hand, some masters were "gentle" and treated their slaves well, but there were also masters as cruel and vicious as the worst accounts we hear of American slavery (slaves were not only beaten, they were whipped, burnt at stakes, hanged upside down, raped and many other things).
Egilsson was one of two men released fairly early on who were sent to their respective kings in order to request ransom. Given that he was already over 60 years old and that he wasn't given enough money to pay his way all of the way back (but was given safe passage written in a number of languages), this isn't as strange as you might think.
This is neither easy reading nor strictly secular even thought it is about secular history. Egilsson was a devout Lutherin clergyman, and given the fact that this is not far after the main part of the Reformation, it isn't surprising that he talks about God, his faith and there are things you can see about early 17th century theology. In addition, at least some of the letters at the end are also Christian, and not only by other members of the clergy.
July 2, 2019
Ólafur Egilsson wird 1627 zusammen mit seiner Frau, seinen Kindern und einigen Hundert weiteren Isländern von nordafrikanischen Piraten nach Algiers verschleppt und dort verkauft. In diesem Buch beschreibt er den Überfall, seinen kurzen Aufenthalt in Algiers und seinen langen Weg zurück nach Island (um Lösegeld herbeizuschaffen). Alles daran ist interessant. Auch die Kommentare der Herausgeber sind sehr gut.
August 7, 2009
The diary is relatively short but a fascinating look into the experiences of one educated Icelandic priest. His observations of the North African pirates, daily life in North Africa of of peoples and places on his journey back to Denmark and then his home islands often surprise.
Glad this important Icelandic historical document is now available in English translation.
Glad this important Icelandic historical document is now available in English translation.
November 26, 2019
Een leeservaring die ik niet had willen missen.
De illustraties die in het boek zijn opgenomen zijn een goede aanvulling op hetgeen geschreven is. Op deze manier ga je mee terug in de tijd. Ook de voetnoten zijn zeker de moeite waard om te lezen. Het is achtergrondinformatie die je zeker niet moet missen!
Je leest over slaven, piraten, koningshuizen en de rauwheid van de tijd waarin het boek geschreven werd.
Nederland en de Nederlanders hebben een grote rol gespeeld in de beschreven gebeurtenissen. Zo schrijft Ólafur Egilsson in 1628:
"Wat de mensen in Nederland betreft, die zijn in alle opzichten anders dan alle andere. Ze zijn humaan en welwillend, met name de zeelieden. De vrouwen zijn nergens zo mooi als daar, en je kunt wel zeggen dat ze uitermate aantrekkelijk zijn."
Lees mijn recensie hier verder: https://graaggelezen.blogspot.com/201...
De illustraties die in het boek zijn opgenomen zijn een goede aanvulling op hetgeen geschreven is. Op deze manier ga je mee terug in de tijd. Ook de voetnoten zijn zeker de moeite waard om te lezen. Het is achtergrondinformatie die je zeker niet moet missen!
Je leest over slaven, piraten, koningshuizen en de rauwheid van de tijd waarin het boek geschreven werd.
Nederland en de Nederlanders hebben een grote rol gespeeld in de beschreven gebeurtenissen. Zo schrijft Ólafur Egilsson in 1628:
"Wat de mensen in Nederland betreft, die zijn in alle opzichten anders dan alle andere. Ze zijn humaan en welwillend, met name de zeelieden. De vrouwen zijn nergens zo mooi als daar, en je kunt wel zeggen dat ze uitermate aantrekkelijk zijn."
Lees mijn recensie hier verder: https://graaggelezen.blogspot.com/201...
April 25, 2020
An unusual tale
This is a fascinating history that I never knew about. Interesting but kind of short,but still I would recommend it
This is a fascinating history that I never knew about. Interesting but kind of short,but still I would recommend it
August 2, 2019
'Een weerloze en onschuldige groep mensen
is nog nooit zoiets afschuwelijks aangedaan.
niet in het buitenland, niet in IJsland,
zelfs niet tijdens de vernietiging van Jeruzalem.'
- Kláus Eyjólfsson, Lögréttumaður, 1627
Geen vakantie door Europa voor Ólafur Egilsson
De reizen van Olafur Egilsson. Een 17e-eeuwse IJslander ontvoerd door moslimpiraten is het jubileumboek van Uitgeverij de Brouwerij. De kroon op 12,5 jaar noeste arbeid en de honderdste publicatie van de uitgeverij.
Roosje- Het is een bijzonder boekje geworden; het riep bij mij enerzijds herinneringen op aan boeken van Jules Verne (Reis naar het middelpunt van de aarde), ook door de gravures; anderzijds aan IJsland zelf, dat geologisch zo bijzondere eiland, waar ik een paar jaar geleden ruim 3,5 week rondgetrokken heb terwijl het ‘s nachts niet donker werd; wat een uitzonderlijke ervaring is dat!
Truusje- Op dit boekje zat ik al een hele poos vol ongeduld te wachten. De reizen door IJsland die Uitgeefster Henriette Faas op Facebook postte heb ik met bovenmatige interesse gevolgd. Een prachtig land, waar ik veel indrukwekkende stukken natuur heb gezien.
Het jubileumboek is een heel bijzondere, zowel qua verhaal, als qua uitvoering. Een prachtig genaaid gebonden hardcover, compleet het leeslint en kapitaalbandje.
Dit is het verhaal over een brute inval op van dinsdag 17 juli 1627 op het eilandje Heimaey - onderdeel van de Vestmannæyjar (Westman Eilanden) ten zuiden van IJsland - door Barbarijse moslim-piraten uit Noord-Afrika om er slaven te roven. Dat is op zich al heel heel bijzonder. Waarom reizen Noord-Afrikanen, Algerijnse moslim slavenhandelaars, ‘Turken’ ( zo werden de moslims in de 17e eeuw vaak genoemd), helemaal naar IJsland om daar mensen te roven? Enerzijds omdat er veel op IJsland gezeild werd, meestal om vis te vangen, maar ook omdat er, verrassend genoeg, Nederlanders bij betrokken waren. Meer willen we daar nu niet over kwijt, dan geven we te veel weg.
Eerwaarde Ólafur Egilsson heeft het allemaal meegemaakt: drie zeilschepen naderden het eiland en in een ommezien werden de sloepen gevuld met zo'n 300 man, Barbarijse piraten maar ook een handjevol Engelsen die als gids dienden te fungeren. Ze waaierden uit over het eiland en de paniek onder de bevolking sloeg toe. Veel om zich te verdedigen hadden ze niet, slechts wat buskruit en een paar musketten. Gedurende twee etmalen roofden de piraten alles wat los en vast zat, staken huizen inbrand, slachtten de zich verzettende bevolking op barbaarse wijze af en wisten uiteindelijk bijna 250 mensen te overmeesteren en gevangen te zetten. Vanuit de Oostfjorden waren er ook al ongeveer 150 gevangenen, wat het totaal aan mannen, vrouwen en kinderen op zo'n 400 man bracht. Ze werden allen ondergebracht in het ruim van de drie schepen.
Ook Ólafur werd met vrouw en kinderen gevangen gezet en naar Algiers gevaren, waar ze als slaven verhandeld zouden worden. Dominee Ólafur zocht veel steun in zijn geloof.
'Alles geschiedt zoals de Heer wil: als we geoordeeld worden, dan worden we gestraft door God, zodat we niet eeuwig verloren zijn.'
Hijzelf werd vanuit Algiers weggestuurd om losgeld te verzamelen om zichzelf en zijn gezin vrij te kopen. Dat is een situatie die op dit moment nog steeds bestaat: dat mensen gevangen genomen worden en dat voor hen losgeld gevraagd wordt. Zo komen opstandelingen in met name in Afrika, en ook piraten!, aan broodnodige inkomsten. Zo’n situatie wordt bijvoorbeeld ook beschreven in het laatste boek van Peter Buwalda, Otmars zonen, waar in Nigeria een beroemde vrouw en haar vriend gekidnapt worden; daar schijnt het zelfs zo te zijn dat je als prooi-in-spe gebeld wordt en dan kun je jezelf direct vrijkopen, nog voor je gevangen genomen wordt. Een geweldloze oplossing van het probleem chantage.
Ólafurs reis door Europa naar de Deense koning om een grote som geld in te zamelen, maken wij mee. Saillant detail is zijn beschijving van Nederland, waar hij zich verbaasde over de vele windmolens die hij tegenkwam en waar de aardigste mensen en aantrekkelijkste vrouwen woonden.
Helaas was hij onfortuinlijk en moest onverrichterzake naar huis terugkeren. De kans om zijn vrouw en kinderen vrij te kunnen kopen zag hij verdwijnen als sneeuw voor de zon.
Door de bisschop werd hem gevraagd om zijn wederwaardigheden op te tekenen. Zijn manuscript werd pas veel later uitgegeven in 1741, in het Deens, en daarvan verscheen nog weer later een Engelse vertaling. Het oorspronkelijke manuscript van Ólafur werd handmatig gekopieerd. De boekdrukkunst die zich in Europa explosief ontwikkelde als de moderniteit bij uitstek, te vergelijken met onze digitale wereld, vond in IJsland geen vruchtbare bodem: te duur wellicht en er woonden te weinig mensen om dure drukpersen in te voeren.
Ólafurs verdriet en ontberingen zijn zeer navoelbaar. Dat maakt dit reisverslag voor een groot deel herkenbaar en sympathiek. Zijn omzwervingen door een Europa dat zo heel anders is dan zijn geboorte-eiland, zijn erg aandoenlijk, temeer hij ook geen geld heeft om rond te komen en van giften afhankelijk was. Van de reis wist hij zich nog veel te herinneren, waardoor hij vele details heeft kunnen beschrijven. Ook de geografische en historische beschrijvingen van hetgeen hij onderweg ziet en meemaakt, zijn invoelbaar en op een bepaalde wijze een beetje grappig, misschien omdat hij aandoenlijk is.
'Tot aan de avond slaagde ik er niet in om onderdak te vinden, hoewel ik bij meer dan twintig woningen smeekte of ik er mocht blijven. Bij zonsondergang, toen ik ergens zat te treuren, kwam er een vrouw naar me toe. Ze sprak feilloos IJslands en vroeg: 'Wat voor iemand bent u?' Ik antwoordde: ' Ik ben een arme IJslander.' 'Bent u IJslander?' Vroeg ze. 'Kom dan maar met mij mee. Ik ben ook IJslander. Verbannen, net als u. Ik zal u vannacht een kamer geven.'
Roosje- Ik was nog vergeten te vermelden dat de 17e eeuw mijn speciale interesse heeft, met name de geschiedenis van de Republiek. Dan is zo’n boekje als dit natuurlijk een geweldig kleinood. Van een economische tak als de slavenhandel waar zo’n beetje iedereen bij betrokken kon zijn, word je niet vrolijk maar het was de realiteit, overal in de wereld.
De plaatjes, die afkomstig zijn uit de Engelse uitgave, zijn heerlijk en ademen helemaal de sfeer van de 17e eeuw. Ik heb genoten!
Vrij snel nadat Heimaey was overvallen schreef Kláus Eyjólfsson zijn oggetuigeverslag, opdat deze afgrijselijke gebeurtenis nooit meer vergeten zal worden. Ook dit verslag is opgenomen in het boek.
Dit boek is van een voorwoord voorzien door Prof. dr. Hans Renes. De proloog en epiloog zijn van de hand van Karl Smári Hreinsson en Adam Nichols, de vertalers die in 2008 het originele IJslandse verhaal in het Engels hebben vertaald. Hierin beschrijven ze veel opmerkelijke details die een magnifieke aanvulling zijn op het verhaal.
Truusje- Ach die arme Eerwaarde Ólafur, aan zijn eigen God overgeleverd. Zo hartroerend en onmachtig, misschien zelfs wel wat naïef. Hij moest zijn gezin in den vreemde achterlaten en een reis van bijna twaalf maande vervolbrengen. Een reis die helaas zonder het beoogde succes zou eindigen in IJsland.
Een prachtig hebbe-boek om de oogstrelende uitvoering en illustraties, en de historische waarde die het heeft vanwege een stuk geschiedenis dat ik eigenlijk nog niet kende.
De uitmuntende vertaling van de hand van Joris van Os bracht me wat vraagtekens. In de tekst van de reis beginnen veel zinnen met 'toen', wat voor een auteur natuurlijk een no go is, maar de authenticiteit van dit document wel recht doet. Toch Joris maar eens om commentaar gevraagd...
'Eerwaarde Ólafur was geen literator, maar iemand die gewoon opschreef wat hij zag en dacht.
Als vertaler is het dan heel verleidelijk om het ‘mooier’ te maken. Om er fraaie literaire volzinnen van te maken. Zeker als de vertaler zelf eigenlijk schrijver is. Maar dat is als vertaler weer een no go. Je mag de brontekst natuurlijk niet veranderen. Zeker niet bij een historische tekst.
Ik heb er dus voor gekozen om de ‘naïeve’ toon van het origineel te handhaven. Dat maakt ook deel uit van de charme van de oorspronkelijke tekst, en de onmacht die Ólafur in den vreemde gevoeld moet hebben.
Het is het eeuwenoude dilemma van de vertaler: moet ik naar de geest of de letter vertalen?
Als iets lelijk is, moet ik het dan mooier maken? Als iets fout is, moet ik het dan verbeteren?
Het maakte deze vertaling bijzonder en frustrerend tegelijk.'
Gefeliciteerd Uitgeverij de Brouwerij!
Titel: De reizen van Ólafur Egilsson
Originele Titel: The travels of referend Ólafur Egilsson
Vertaling: Joris van Os
Bindwijze: Hardcover
Pagina's: 176
ISBN: 9789078905097
Uitgevenrij de Brouwerij Brainbooks
Verschenen: juli 2019
is nog nooit zoiets afschuwelijks aangedaan.
niet in het buitenland, niet in IJsland,
zelfs niet tijdens de vernietiging van Jeruzalem.'
- Kláus Eyjólfsson, Lögréttumaður, 1627
Geen vakantie door Europa voor Ólafur Egilsson
De reizen van Olafur Egilsson. Een 17e-eeuwse IJslander ontvoerd door moslimpiraten is het jubileumboek van Uitgeverij de Brouwerij. De kroon op 12,5 jaar noeste arbeid en de honderdste publicatie van de uitgeverij.
Roosje- Het is een bijzonder boekje geworden; het riep bij mij enerzijds herinneringen op aan boeken van Jules Verne (Reis naar het middelpunt van de aarde), ook door de gravures; anderzijds aan IJsland zelf, dat geologisch zo bijzondere eiland, waar ik een paar jaar geleden ruim 3,5 week rondgetrokken heb terwijl het ‘s nachts niet donker werd; wat een uitzonderlijke ervaring is dat!
Truusje- Op dit boekje zat ik al een hele poos vol ongeduld te wachten. De reizen door IJsland die Uitgeefster Henriette Faas op Facebook postte heb ik met bovenmatige interesse gevolgd. Een prachtig land, waar ik veel indrukwekkende stukken natuur heb gezien.
Het jubileumboek is een heel bijzondere, zowel qua verhaal, als qua uitvoering. Een prachtig genaaid gebonden hardcover, compleet het leeslint en kapitaalbandje.
Dit is het verhaal over een brute inval op van dinsdag 17 juli 1627 op het eilandje Heimaey - onderdeel van de Vestmannæyjar (Westman Eilanden) ten zuiden van IJsland - door Barbarijse moslim-piraten uit Noord-Afrika om er slaven te roven. Dat is op zich al heel heel bijzonder. Waarom reizen Noord-Afrikanen, Algerijnse moslim slavenhandelaars, ‘Turken’ ( zo werden de moslims in de 17e eeuw vaak genoemd), helemaal naar IJsland om daar mensen te roven? Enerzijds omdat er veel op IJsland gezeild werd, meestal om vis te vangen, maar ook omdat er, verrassend genoeg, Nederlanders bij betrokken waren. Meer willen we daar nu niet over kwijt, dan geven we te veel weg.
Eerwaarde Ólafur Egilsson heeft het allemaal meegemaakt: drie zeilschepen naderden het eiland en in een ommezien werden de sloepen gevuld met zo'n 300 man, Barbarijse piraten maar ook een handjevol Engelsen die als gids dienden te fungeren. Ze waaierden uit over het eiland en de paniek onder de bevolking sloeg toe. Veel om zich te verdedigen hadden ze niet, slechts wat buskruit en een paar musketten. Gedurende twee etmalen roofden de piraten alles wat los en vast zat, staken huizen inbrand, slachtten de zich verzettende bevolking op barbaarse wijze af en wisten uiteindelijk bijna 250 mensen te overmeesteren en gevangen te zetten. Vanuit de Oostfjorden waren er ook al ongeveer 150 gevangenen, wat het totaal aan mannen, vrouwen en kinderen op zo'n 400 man bracht. Ze werden allen ondergebracht in het ruim van de drie schepen.
Ook Ólafur werd met vrouw en kinderen gevangen gezet en naar Algiers gevaren, waar ze als slaven verhandeld zouden worden. Dominee Ólafur zocht veel steun in zijn geloof.
'Alles geschiedt zoals de Heer wil: als we geoordeeld worden, dan worden we gestraft door God, zodat we niet eeuwig verloren zijn.'
Hijzelf werd vanuit Algiers weggestuurd om losgeld te verzamelen om zichzelf en zijn gezin vrij te kopen. Dat is een situatie die op dit moment nog steeds bestaat: dat mensen gevangen genomen worden en dat voor hen losgeld gevraagd wordt. Zo komen opstandelingen in met name in Afrika, en ook piraten!, aan broodnodige inkomsten. Zo’n situatie wordt bijvoorbeeld ook beschreven in het laatste boek van Peter Buwalda, Otmars zonen, waar in Nigeria een beroemde vrouw en haar vriend gekidnapt worden; daar schijnt het zelfs zo te zijn dat je als prooi-in-spe gebeld wordt en dan kun je jezelf direct vrijkopen, nog voor je gevangen genomen wordt. Een geweldloze oplossing van het probleem chantage.
Ólafurs reis door Europa naar de Deense koning om een grote som geld in te zamelen, maken wij mee. Saillant detail is zijn beschijving van Nederland, waar hij zich verbaasde over de vele windmolens die hij tegenkwam en waar de aardigste mensen en aantrekkelijkste vrouwen woonden.
Helaas was hij onfortuinlijk en moest onverrichterzake naar huis terugkeren. De kans om zijn vrouw en kinderen vrij te kunnen kopen zag hij verdwijnen als sneeuw voor de zon.
Door de bisschop werd hem gevraagd om zijn wederwaardigheden op te tekenen. Zijn manuscript werd pas veel later uitgegeven in 1741, in het Deens, en daarvan verscheen nog weer later een Engelse vertaling. Het oorspronkelijke manuscript van Ólafur werd handmatig gekopieerd. De boekdrukkunst die zich in Europa explosief ontwikkelde als de moderniteit bij uitstek, te vergelijken met onze digitale wereld, vond in IJsland geen vruchtbare bodem: te duur wellicht en er woonden te weinig mensen om dure drukpersen in te voeren.
Ólafurs verdriet en ontberingen zijn zeer navoelbaar. Dat maakt dit reisverslag voor een groot deel herkenbaar en sympathiek. Zijn omzwervingen door een Europa dat zo heel anders is dan zijn geboorte-eiland, zijn erg aandoenlijk, temeer hij ook geen geld heeft om rond te komen en van giften afhankelijk was. Van de reis wist hij zich nog veel te herinneren, waardoor hij vele details heeft kunnen beschrijven. Ook de geografische en historische beschrijvingen van hetgeen hij onderweg ziet en meemaakt, zijn invoelbaar en op een bepaalde wijze een beetje grappig, misschien omdat hij aandoenlijk is.
'Tot aan de avond slaagde ik er niet in om onderdak te vinden, hoewel ik bij meer dan twintig woningen smeekte of ik er mocht blijven. Bij zonsondergang, toen ik ergens zat te treuren, kwam er een vrouw naar me toe. Ze sprak feilloos IJslands en vroeg: 'Wat voor iemand bent u?' Ik antwoordde: ' Ik ben een arme IJslander.' 'Bent u IJslander?' Vroeg ze. 'Kom dan maar met mij mee. Ik ben ook IJslander. Verbannen, net als u. Ik zal u vannacht een kamer geven.'
Roosje- Ik was nog vergeten te vermelden dat de 17e eeuw mijn speciale interesse heeft, met name de geschiedenis van de Republiek. Dan is zo’n boekje als dit natuurlijk een geweldig kleinood. Van een economische tak als de slavenhandel waar zo’n beetje iedereen bij betrokken kon zijn, word je niet vrolijk maar het was de realiteit, overal in de wereld.
De plaatjes, die afkomstig zijn uit de Engelse uitgave, zijn heerlijk en ademen helemaal de sfeer van de 17e eeuw. Ik heb genoten!
Vrij snel nadat Heimaey was overvallen schreef Kláus Eyjólfsson zijn oggetuigeverslag, opdat deze afgrijselijke gebeurtenis nooit meer vergeten zal worden. Ook dit verslag is opgenomen in het boek.
Dit boek is van een voorwoord voorzien door Prof. dr. Hans Renes. De proloog en epiloog zijn van de hand van Karl Smári Hreinsson en Adam Nichols, de vertalers die in 2008 het originele IJslandse verhaal in het Engels hebben vertaald. Hierin beschrijven ze veel opmerkelijke details die een magnifieke aanvulling zijn op het verhaal.
Truusje- Ach die arme Eerwaarde Ólafur, aan zijn eigen God overgeleverd. Zo hartroerend en onmachtig, misschien zelfs wel wat naïef. Hij moest zijn gezin in den vreemde achterlaten en een reis van bijna twaalf maande vervolbrengen. Een reis die helaas zonder het beoogde succes zou eindigen in IJsland.
Een prachtig hebbe-boek om de oogstrelende uitvoering en illustraties, en de historische waarde die het heeft vanwege een stuk geschiedenis dat ik eigenlijk nog niet kende.
De uitmuntende vertaling van de hand van Joris van Os bracht me wat vraagtekens. In de tekst van de reis beginnen veel zinnen met 'toen', wat voor een auteur natuurlijk een no go is, maar de authenticiteit van dit document wel recht doet. Toch Joris maar eens om commentaar gevraagd...
'Eerwaarde Ólafur was geen literator, maar iemand die gewoon opschreef wat hij zag en dacht.
Als vertaler is het dan heel verleidelijk om het ‘mooier’ te maken. Om er fraaie literaire volzinnen van te maken. Zeker als de vertaler zelf eigenlijk schrijver is. Maar dat is als vertaler weer een no go. Je mag de brontekst natuurlijk niet veranderen. Zeker niet bij een historische tekst.
Ik heb er dus voor gekozen om de ‘naïeve’ toon van het origineel te handhaven. Dat maakt ook deel uit van de charme van de oorspronkelijke tekst, en de onmacht die Ólafur in den vreemde gevoeld moet hebben.
Het is het eeuwenoude dilemma van de vertaler: moet ik naar de geest of de letter vertalen?
Als iets lelijk is, moet ik het dan mooier maken? Als iets fout is, moet ik het dan verbeteren?
Het maakte deze vertaling bijzonder en frustrerend tegelijk.'
Gefeliciteerd Uitgeverij de Brouwerij!
Titel: De reizen van Ólafur Egilsson
Originele Titel: The travels of referend Ólafur Egilsson
Vertaling: Joris van Os
Bindwijze: Hardcover
Pagina's: 176
ISBN: 9789078905097
Uitgevenrij de Brouwerij Brainbooks
Verschenen: juli 2019
September 24, 2019
Een niet alledaags verhaal markeert de 12,5e verjaardag van uitgeverij De Brouwerij, dat tegelijkertijd hun 100ste publicatie is. In plaats van Vikingen die de wereld veroveren tussen de 8e en de 11e eeuw gaat het in De reizen van Ólafur Egilsson over de omgekeerde richting. Namelijk over de ‘Barbarijse’ piraterij uit de 17e eeuw die tot het hoge Noorden doordrong, tot in IJsland toe.
In 1627 wordt een IJslands dorp, met name Heimaey (een van de Westmaneilanden), aangevallen door drie piratenschepen die uit Algiers komen. Algiers is in die tijd een belangrijke koopvaardijstad, met een haven waar kapers aanlegden na hun rooftochten over de Middellandse Zee en slaven mee naar toe terugbrachten om te verkopen. Bij die aanval doodden ze tientallen eenvoudige dorpelingen en namen ze ongeveer 250 mensen gevangen. Samen met de gevangenen van de zuidelijkere gelegen Oostfjorden brachten ze 400 mannen, vrouwen en kinderen bijeen op hun schepen.
De reden dat we dit zo exact weten, is omdat onder de bijeen gedreven dorpelingen ook dominee ‘eerwaarde’ Ólafur Egilsson zich samen met zijn gezin bevond. Nadat hij in Algiers was aangekomen en daar van de ene koopman naar de andere werd gestuurd, kreeg hij een vrijbrief om in Denemarken de Deense koning om losgeld te vragen, om zijn eigen gezin (en bij uitbreiding alle IJslandse slaven) vrij te krijgen.
Hierdoor maakte hij voor een eenvoudige IJslandse dominee een zware reis per schip over de Middellandse Zee, langs Italië via Duitsland en Nederland naar Denemarken. Bij terugkomst op IJsland werd hij waarschijnlijk door zijn chef, een IJslandse bisschop, gevraagd om zijn reiservaringen op schrift te stellen. Het manuscript dat zo is ontstaan, werd al in 1741 gepubliceerd in het Deens, de toenmalige officiële taal van de Deense ‘kolonie’. Twee eeuwen later in 1969 werd het in het IJslands onder de titel Reisubók séra Ólafs Egilssonar uitgebracht, en in 2008 volgde de eerste Engelse editie, vertaald door Karl Smári Hreinsson en Adam Nichols. De Nederlandse schrijver en vertaler Joris van Os stond ten slotte dit jaar in voor de Nederlandse vertaling.
De avonturen van Egilsson zelf maken net iets meer dan de helft uit van deze weliswaar mooi uitgevoerde uitgave, die daardoor echter inboet aan inhoud die er echt toe doet. Uiteraard is historische en bibliografische omkadering belangrijk bij zulke tekst, maar het verhaal blijft door de verschillende delen (een voorwoord, proloog, epiloog én nawoord, evenals de bijhorende voetnoten om alle achtergrondinformatie te verschaffen) eerder academisch en afstandelijk. De opgenomen originele illustraties maken gelukkig wat goed.
Echt meeleven met de IJslandse 17e-eeuwers die dit waargebeurde verhaal meemaakten, is en blijft moeilijk omdat de stijl van Egilsson heel zakelijk en wetenschappelijk is. Dat maakt het narratief minder interessant voor de 21e-eeuwse lezer. Het is wél een goede keuze van de vertaler om de specifieke stijl van Egilsson niet op te poetsen, om zo de oorspronkelijkheid te benadrukken. Egilsson was een goed opgeleide dominee, maar zijn manuscript toont hiaten in zijn geografische kennis buiten IJsland en Denemarken – wat logisch was voor zijn tijd.
Ook herbergt het verhaal enkele raadsels die niet goed zijn overgeleverd, al dan niet door latere kopiisten. Hij geeft onder andere interessante ooggetuigenverslagen van een paar Italiaanse steden en het Nederlandse Enkhuizen en Vlieland mee. Je kan echter niet om de talrijke verbeteringen en aanvullingen heen en dat maakt het soms moeilijk om de beschreven observaties juist te plaatsen.
De link met Nederland gaat trouwens verder, omdat een deel van de kapers waarschijnlijk uit de toenmalige Verenigde Nederlanden afkomstig waren. Deze waren namelijk niet meer nodig in de oorlog tegen de Spanjaarden in de Tachtigjarige Oorlog, maar bleven daarop als een soort huurlingen schepen kapen. Ze vestigden zich aan de Noord-Afrikaanse kusten, waar ze zich eveneens tot de islam bekeerden. Dit klinkt ons, in het licht van de huidige oorlog in Syrië en hun bekeerde en geradicaliseerde strijders, bijna bekend in de oren.
Het reisverhaal van dominee Egilsson is op heel wat vlakken zeker leerzaam. Ten opzichte van de wereldwijde geschiedenis weegt een verhaal van enkele honderden gevangen genomen IJslandse slaven uiteraard niet erg zwaar, en is dit vrij onbekende verhaal echt geen klassieker uit de ‘wereld’literatuur te noemen. De reizen van Ólafur Egilsson brengt ons wederom wel bij dat de strijd om macht en geld van alle eeuwen is.
Deze recensie verscheen eerder als Hebban-recensie. Zie: https://www.hebban.nl/recensie/nathal...
In 1627 wordt een IJslands dorp, met name Heimaey (een van de Westmaneilanden), aangevallen door drie piratenschepen die uit Algiers komen. Algiers is in die tijd een belangrijke koopvaardijstad, met een haven waar kapers aanlegden na hun rooftochten over de Middellandse Zee en slaven mee naar toe terugbrachten om te verkopen. Bij die aanval doodden ze tientallen eenvoudige dorpelingen en namen ze ongeveer 250 mensen gevangen. Samen met de gevangenen van de zuidelijkere gelegen Oostfjorden brachten ze 400 mannen, vrouwen en kinderen bijeen op hun schepen.
De reden dat we dit zo exact weten, is omdat onder de bijeen gedreven dorpelingen ook dominee ‘eerwaarde’ Ólafur Egilsson zich samen met zijn gezin bevond. Nadat hij in Algiers was aangekomen en daar van de ene koopman naar de andere werd gestuurd, kreeg hij een vrijbrief om in Denemarken de Deense koning om losgeld te vragen, om zijn eigen gezin (en bij uitbreiding alle IJslandse slaven) vrij te krijgen.
Hierdoor maakte hij voor een eenvoudige IJslandse dominee een zware reis per schip over de Middellandse Zee, langs Italië via Duitsland en Nederland naar Denemarken. Bij terugkomst op IJsland werd hij waarschijnlijk door zijn chef, een IJslandse bisschop, gevraagd om zijn reiservaringen op schrift te stellen. Het manuscript dat zo is ontstaan, werd al in 1741 gepubliceerd in het Deens, de toenmalige officiële taal van de Deense ‘kolonie’. Twee eeuwen later in 1969 werd het in het IJslands onder de titel Reisubók séra Ólafs Egilssonar uitgebracht, en in 2008 volgde de eerste Engelse editie, vertaald door Karl Smári Hreinsson en Adam Nichols. De Nederlandse schrijver en vertaler Joris van Os stond ten slotte dit jaar in voor de Nederlandse vertaling.
De avonturen van Egilsson zelf maken net iets meer dan de helft uit van deze weliswaar mooi uitgevoerde uitgave, die daardoor echter inboet aan inhoud die er echt toe doet. Uiteraard is historische en bibliografische omkadering belangrijk bij zulke tekst, maar het verhaal blijft door de verschillende delen (een voorwoord, proloog, epiloog én nawoord, evenals de bijhorende voetnoten om alle achtergrondinformatie te verschaffen) eerder academisch en afstandelijk. De opgenomen originele illustraties maken gelukkig wat goed.
Echt meeleven met de IJslandse 17e-eeuwers die dit waargebeurde verhaal meemaakten, is en blijft moeilijk omdat de stijl van Egilsson heel zakelijk en wetenschappelijk is. Dat maakt het narratief minder interessant voor de 21e-eeuwse lezer. Het is wél een goede keuze van de vertaler om de specifieke stijl van Egilsson niet op te poetsen, om zo de oorspronkelijkheid te benadrukken. Egilsson was een goed opgeleide dominee, maar zijn manuscript toont hiaten in zijn geografische kennis buiten IJsland en Denemarken – wat logisch was voor zijn tijd.
Ook herbergt het verhaal enkele raadsels die niet goed zijn overgeleverd, al dan niet door latere kopiisten. Hij geeft onder andere interessante ooggetuigenverslagen van een paar Italiaanse steden en het Nederlandse Enkhuizen en Vlieland mee. Je kan echter niet om de talrijke verbeteringen en aanvullingen heen en dat maakt het soms moeilijk om de beschreven observaties juist te plaatsen.
De link met Nederland gaat trouwens verder, omdat een deel van de kapers waarschijnlijk uit de toenmalige Verenigde Nederlanden afkomstig waren. Deze waren namelijk niet meer nodig in de oorlog tegen de Spanjaarden in de Tachtigjarige Oorlog, maar bleven daarop als een soort huurlingen schepen kapen. Ze vestigden zich aan de Noord-Afrikaanse kusten, waar ze zich eveneens tot de islam bekeerden. Dit klinkt ons, in het licht van de huidige oorlog in Syrië en hun bekeerde en geradicaliseerde strijders, bijna bekend in de oren.
Het reisverhaal van dominee Egilsson is op heel wat vlakken zeker leerzaam. Ten opzichte van de wereldwijde geschiedenis weegt een verhaal van enkele honderden gevangen genomen IJslandse slaven uiteraard niet erg zwaar, en is dit vrij onbekende verhaal echt geen klassieker uit de ‘wereld’literatuur te noemen. De reizen van Ólafur Egilsson brengt ons wederom wel bij dat de strijd om macht en geld van alle eeuwen is.
Deze recensie verscheen eerder als Hebban-recensie. Zie: https://www.hebban.nl/recensie/nathal...
May 1, 2024
This was better than I expected. It felt like every other page I was encountering things I had misconceptions about. Even in the beginning it was a shock when some of the captured Icelanders are released from captivity for various reasons. A man with a bad hand was freed because he wouldn't make a good slave. They didn't kill these people, and they weren't mistreated on the ship after they were underway. Even from this Reverend's point of view it's hard to see the raiders as entirely evil. There's a more complex story here.
January 5, 2021
Een 17e -eeuwse dominee ontvoerd door moslimpiraten, of het reisverslag van de laatste kans!
In dit boek wordt beschreven hoe in de zomer van 1627 Barbarijse zeerovers uit Noord-Afrika de zuidkust van IJsland kwamen plunderen. Tijdens hun rooftocht namen de piraten 400 mensen gevangen, waaronder het gezin van de Lutherse dominee Ólafur Egilsson. Zij werden bijna allemaal in Algiers verkocht als slaaf, de dominee uitgezonderd. Hij kreeg van de zeerovers een vrijbrief en moest terug naar Denemarken waartoe IJsland behoorde. Hij moest bij de overheid aankloppen en losgeld vragen om zijn familie en de andere gevangenen vrij te kopen. Op zijn terugreis via o.a. Marseille, Vlieland en Kopenhagen observeerde de dominee erg goed de bevolking en beschreef hun levensgewoontes, hun eetgewoontes, hun kleding, hun godsdienstbeleving, hun…
Dit prachtige boek De reizen van Ólafur Egilsson verscheen ter gelegenheid van het 12,5 jarig bestaan en de honderdste uitgave van Uitgeverij de Brouwerij.
Het verhaal werd opgetekend in 1628 en een eerste keer gepubliceerd in 1741. In IJsland werd het in 1969 uitgegeven om pas in 2008 in het Engels te worden vertaald. In 2016 verscheen er een wetenschappelijke uitgave. Het was wachten tot 2019 voor er eindelijk een Nederlandse editie op de markt kwam.
Het boek is ingedeeld in zeven delen:
Een voorwoord met duiding.
De proloog en de epiloog van Karl Smári Hreinsson en Adam Nichols – de oorspronkelijke vertalers naar het Engels – waarbij ze het verhaal aanvulden en detailleerden en waarin o.a. beschreven wordt hoe de kapers op Heimaey tekeergingen.
Een verslag van een lokale notabele en overlevende van de zeeroversaanval Kláus Eyjólfsson.
Een hoofdstuk van de vertalers over wie Ólafur Egilsson eigenlijk was.
Het beklijvende reisverslag van Ólafur Egilsson.
Het nawoord van de uitgever hoe deze jubileumuitgave tot stand kwam.
Het is een fantastisch mooi reisverslag geworden, waar zeker van gezegd moet worden dat de dominee oog had voor detail en een erg goede observator was. Tevens had hij een redelijk goed geheugen, want op de heen- en terugreis had hij er niet aan gedacht zijn bevindingen/ervaringen neer te schrijven. Hij deed dit pas toen zijn vriend en lutherse bisschop Oddar Einarsson hem dit bij terugkomst in IJsland vroeg. Door het late uitschrijven van zijn belevenissen, slopen er wel wat foutjes in de schrijfsels, waardoor heel wat voetnoten het verslag verhelderen, verduidelijken en/of verbeteren.
Over zijn doortocht door Nederland beschrijft hij heel terecht: ‘de vele windmolens die voor de waterhuishouding zorgen, de stevige gebouwen in de steden, de humane en welwillende zeelieden en de Nederlandse vrouwen die nergens zo mooi en aantrekkelijk zijn.’ Er is sindsdien weinig veranderd, toch!
Dat de dominee diep gelovig was, staat buiten kijf. Ondanks het onrecht dat hem, zijn familie en lotgenoten werd aangedaan, bleef hij zijn geloof meer dan trouw en legde zijn lot meer dan eens in Gods handen. Niet verwonderlijk dus dat hij onder elk hoofdstuk een Bijbelse slotregel schreef.
Tijdens het lezen word je je ervan bewust dat het om een echt reisverslag gaat en dat het barslechte omstandigheden waren waarin de dominee leefde, reisde en bleef volhouden om zijn doel/opdracht te volbrengen. Hiervoor kun je niets anders dan veel bewondering en respect hebben!
Dit unieke, interessante, beklijvende, spannende en ongelooflijk mooie boek over de Noord-Afrikaanse slavenhandel, de Barbarijse piraten is prachtig uitgegeven in een hardcoverversie in handig formaat met leeslint, een erg aantrekkelijke cover en eenvoudig versierde binnenschutbladen met een weerkerend 17e -eeuws schip. Binnenin werden recent getekende kaarten gebruikt waarop de reisroutes mooi te volgen zijn, naast mooie historische etsen/prenten/gravures over mensen en steden.
Ik heb uitermate genoten van dit jubileumboek, dat heel vlot wegleest en mij nooit verveelde: integendeel!. Het boek, het verhaal an sich verraste en pakte mij volledig in, ook omdat het handelde over een – IJslandse – tijdsperiode waar ik helemaal niet vertrouwd mee ben, en voor het uitermate leerzame en historische karakter.
Ik wil de uitgeverij voor dit aparte boek complimenteren en kan mijn waardering enkel onderschrijven met vijf sterren.
Meer leuke recensies te lezen op: www.indeboekenkast.com
In dit boek wordt beschreven hoe in de zomer van 1627 Barbarijse zeerovers uit Noord-Afrika de zuidkust van IJsland kwamen plunderen. Tijdens hun rooftocht namen de piraten 400 mensen gevangen, waaronder het gezin van de Lutherse dominee Ólafur Egilsson. Zij werden bijna allemaal in Algiers verkocht als slaaf, de dominee uitgezonderd. Hij kreeg van de zeerovers een vrijbrief en moest terug naar Denemarken waartoe IJsland behoorde. Hij moest bij de overheid aankloppen en losgeld vragen om zijn familie en de andere gevangenen vrij te kopen. Op zijn terugreis via o.a. Marseille, Vlieland en Kopenhagen observeerde de dominee erg goed de bevolking en beschreef hun levensgewoontes, hun eetgewoontes, hun kleding, hun godsdienstbeleving, hun…
Dit prachtige boek De reizen van Ólafur Egilsson verscheen ter gelegenheid van het 12,5 jarig bestaan en de honderdste uitgave van Uitgeverij de Brouwerij.
Het verhaal werd opgetekend in 1628 en een eerste keer gepubliceerd in 1741. In IJsland werd het in 1969 uitgegeven om pas in 2008 in het Engels te worden vertaald. In 2016 verscheen er een wetenschappelijke uitgave. Het was wachten tot 2019 voor er eindelijk een Nederlandse editie op de markt kwam.
Het boek is ingedeeld in zeven delen:
Een voorwoord met duiding.
De proloog en de epiloog van Karl Smári Hreinsson en Adam Nichols – de oorspronkelijke vertalers naar het Engels – waarbij ze het verhaal aanvulden en detailleerden en waarin o.a. beschreven wordt hoe de kapers op Heimaey tekeergingen.
Een verslag van een lokale notabele en overlevende van de zeeroversaanval Kláus Eyjólfsson.
Een hoofdstuk van de vertalers over wie Ólafur Egilsson eigenlijk was.
Het beklijvende reisverslag van Ólafur Egilsson.
Het nawoord van de uitgever hoe deze jubileumuitgave tot stand kwam.
Het is een fantastisch mooi reisverslag geworden, waar zeker van gezegd moet worden dat de dominee oog had voor detail en een erg goede observator was. Tevens had hij een redelijk goed geheugen, want op de heen- en terugreis had hij er niet aan gedacht zijn bevindingen/ervaringen neer te schrijven. Hij deed dit pas toen zijn vriend en lutherse bisschop Oddar Einarsson hem dit bij terugkomst in IJsland vroeg. Door het late uitschrijven van zijn belevenissen, slopen er wel wat foutjes in de schrijfsels, waardoor heel wat voetnoten het verslag verhelderen, verduidelijken en/of verbeteren.
Over zijn doortocht door Nederland beschrijft hij heel terecht: ‘de vele windmolens die voor de waterhuishouding zorgen, de stevige gebouwen in de steden, de humane en welwillende zeelieden en de Nederlandse vrouwen die nergens zo mooi en aantrekkelijk zijn.’ Er is sindsdien weinig veranderd, toch!
Dat de dominee diep gelovig was, staat buiten kijf. Ondanks het onrecht dat hem, zijn familie en lotgenoten werd aangedaan, bleef hij zijn geloof meer dan trouw en legde zijn lot meer dan eens in Gods handen. Niet verwonderlijk dus dat hij onder elk hoofdstuk een Bijbelse slotregel schreef.
Tijdens het lezen word je je ervan bewust dat het om een echt reisverslag gaat en dat het barslechte omstandigheden waren waarin de dominee leefde, reisde en bleef volhouden om zijn doel/opdracht te volbrengen. Hiervoor kun je niets anders dan veel bewondering en respect hebben!
Dit unieke, interessante, beklijvende, spannende en ongelooflijk mooie boek over de Noord-Afrikaanse slavenhandel, de Barbarijse piraten is prachtig uitgegeven in een hardcoverversie in handig formaat met leeslint, een erg aantrekkelijke cover en eenvoudig versierde binnenschutbladen met een weerkerend 17e -eeuws schip. Binnenin werden recent getekende kaarten gebruikt waarop de reisroutes mooi te volgen zijn, naast mooie historische etsen/prenten/gravures over mensen en steden.
Ik heb uitermate genoten van dit jubileumboek, dat heel vlot wegleest en mij nooit verveelde: integendeel!. Het boek, het verhaal an sich verraste en pakte mij volledig in, ook omdat het handelde over een – IJslandse – tijdsperiode waar ik helemaal niet vertrouwd mee ben, en voor het uitermate leerzame en historische karakter.
Ik wil de uitgeverij voor dit aparte boek complimenteren en kan mijn waardering enkel onderschrijven met vijf sterren.
Meer leuke recensies te lezen op: www.indeboekenkast.com
June 20, 2017
July 1627. Ships are sighted in waters around Iceland. With Danish warships still to arrive, the villagers can do little to stop the Barbary corsairs who come ashore in search of slaves. Among the 4,000 captured are Reverend Ólafur Egilsson, his pregnant wife, and two young sons. Once at the slave market, he is separated from his family, and while they remain in Algiers, his captors free him to secure the ransom money. In his sixties, he travels by foot and boat through Europe to Denmark, but unable to raise the money, he arrives in Iceland almost a year later. A decade passes before 35 slaves are ransomed; only 27 of whom successfully survive the journey home.
After his return to Iceland, Egilsson wrote about this event, known in Iceland as the Tyrkjaránið (the Turkish Raid), but it has never been accessible to those unfamiliar with Icelandic. Now translated into English, his tale brings to life the horrors of that raid – one conducted not just by men born and raised in Algiers and Salé (Morocco), but also by Europeans who renounced their faith to join the ranks of the corsairs of North Africa and the Ottoman Empire. His story also tells of the voyage to Algiers, the devastating and humiliating experiences of being sold into slavery, his religious turmoil, and his travels and struggles to secure the necessary ransom to rescue his family and friends. In addition, he talks about the people and countries that he visited, providing readers with rare glimpses of 17th-century customs, religions, and ways of life.
To complement Egilsson’s work, the editors include five translated letters. One is a sheriff’s account of the raid; the others are from slaves. Maps and images are interspersed throughout the book, which also includes an index, suggestions for further reading, and four appendices. The latter contains information about Algiers, Salé, and Iceland at the time in which the Icelanders were taken; the sources used in translating the manuscript, which survives only as copies and copies of copies; and aspects of early modern Europe (famous people, religious and historical events, publications, and science) in Egilsson’s lifetime.
Footnotes enhance readers’ understanding of unfamiliar elements within the narrative. They sometimes provide help with pronunciation and compare Egilsson’s account with first-person accounts from contemporaries, such as Father Pierre Dan, a Trinitarian friar who redeemed captives in Algiers. The introduction gives an excellent grounding in events leading up to the attack and the world in which Egilsson lived. If Hreinsson and Nichols know what happened to any of the captives, they editors supply this information as well.
A seamless and riveting translation, The Travels of Reverend Ólafur Egilsson goes far beyond a mere sharing of experiences at the hands of the Barbary corsairs. This haunting account opens our modern eyes to the realities of the past and shows us that we’re not the only ones who struggle to overcome tragedy, adversity, and heartache.
After his return to Iceland, Egilsson wrote about this event, known in Iceland as the Tyrkjaránið (the Turkish Raid), but it has never been accessible to those unfamiliar with Icelandic. Now translated into English, his tale brings to life the horrors of that raid – one conducted not just by men born and raised in Algiers and Salé (Morocco), but also by Europeans who renounced their faith to join the ranks of the corsairs of North Africa and the Ottoman Empire. His story also tells of the voyage to Algiers, the devastating and humiliating experiences of being sold into slavery, his religious turmoil, and his travels and struggles to secure the necessary ransom to rescue his family and friends. In addition, he talks about the people and countries that he visited, providing readers with rare glimpses of 17th-century customs, religions, and ways of life.
To complement Egilsson’s work, the editors include five translated letters. One is a sheriff’s account of the raid; the others are from slaves. Maps and images are interspersed throughout the book, which also includes an index, suggestions for further reading, and four appendices. The latter contains information about Algiers, Salé, and Iceland at the time in which the Icelanders were taken; the sources used in translating the manuscript, which survives only as copies and copies of copies; and aspects of early modern Europe (famous people, religious and historical events, publications, and science) in Egilsson’s lifetime.
Footnotes enhance readers’ understanding of unfamiliar elements within the narrative. They sometimes provide help with pronunciation and compare Egilsson’s account with first-person accounts from contemporaries, such as Father Pierre Dan, a Trinitarian friar who redeemed captives in Algiers. The introduction gives an excellent grounding in events leading up to the attack and the world in which Egilsson lived. If Hreinsson and Nichols know what happened to any of the captives, they editors supply this information as well.
A seamless and riveting translation, The Travels of Reverend Ólafur Egilsson goes far beyond a mere sharing of experiences at the hands of the Barbary corsairs. This haunting account opens our modern eyes to the realities of the past and shows us that we’re not the only ones who struggle to overcome tragedy, adversity, and heartache.
September 5, 2018
This is the first book I’ve read/listened to by these authors and I would gladly listen to another.
The first 40 minutes is an introduction to the travels explaining some background and context to expand upon the peoples involved.
Next is Reverend Olafur’s travel book which comprises less than two hours. He does not just write a blow by blow of his trials to get home. Interestingly, his notes are his comments and interpretations about the places and peoples he comes in contact with, and acknowledgements of those who helped him.
The last four hours of the book is broken into two parts. The first part involves letters written by captives and eye-witnesses that avoided capture, as well as information to expand upon the letters. The second part is the appendices broken into three parts: 1. Algiers 2. Seventeenth century Iceland, Olafur and information about currencies 3. General discussion of the times and beliefs.
All the rest of the book is not wasted time however. I love all the extra information, history and letters. They round out the story wonderfully and questions that arose in my mind listening to the travel book were graciously answered in the appendix.
A discrepancy I found is the beginning of the book mentions 40 people killed and 400 captured. The end of the book mentions 40 people killed, 240 captured and initial island population of 400.
This is the first book I’ve listened to by this narrator (Bruce Kramer) and I would listen to another. He does a good job narrating. It feels like I’m sitting down in an audience listening to a college professor (an interesting one). I don’t speak Icelandic, but his pronunciations of Icelandic names sounded fluid.
There are no explicit sex scenes, excessive violence or swearing.
I was given this free review copy audiobook at my request and voluntarily left this unbiased review.
Please feel free to comment on whether you found my review helpful.
Story 5/5
Performance 5/5
The first 40 minutes is an introduction to the travels explaining some background and context to expand upon the peoples involved.
Next is Reverend Olafur’s travel book which comprises less than two hours. He does not just write a blow by blow of his trials to get home. Interestingly, his notes are his comments and interpretations about the places and peoples he comes in contact with, and acknowledgements of those who helped him.
The last four hours of the book is broken into two parts. The first part involves letters written by captives and eye-witnesses that avoided capture, as well as information to expand upon the letters. The second part is the appendices broken into three parts: 1. Algiers 2. Seventeenth century Iceland, Olafur and information about currencies 3. General discussion of the times and beliefs.
All the rest of the book is not wasted time however. I love all the extra information, history and letters. They round out the story wonderfully and questions that arose in my mind listening to the travel book were graciously answered in the appendix.
A discrepancy I found is the beginning of the book mentions 40 people killed and 400 captured. The end of the book mentions 40 people killed, 240 captured and initial island population of 400.
This is the first book I’ve listened to by this narrator (Bruce Kramer) and I would listen to another. He does a good job narrating. It feels like I’m sitting down in an audience listening to a college professor (an interesting one). I don’t speak Icelandic, but his pronunciations of Icelandic names sounded fluid.
There are no explicit sex scenes, excessive violence or swearing.
I was given this free review copy audiobook at my request and voluntarily left this unbiased review.
Please feel free to comment on whether you found my review helpful.
Story 5/5
Performance 5/5
September 8, 2020
Wat een fantastisch leuk boekje!
Uiteraard speelt mee dat ik net naar IJsland geweest ben, ook op de Westmaneilanden. En het gegeven van de Barbarijse kapers en de mensenroof op IJsland daar waren we tijdens onze reis door Marokko al eens op gestuit (Bron: Marokko door Nederlandse ogen – Benali & Obdeijn). Dat maakt dat alle beschrijvingen uit dit boek wel heel dichtbij komen, dat is extra leuk.
Dit boekje illustreert zeer levendig en uit de eerste hand de ervaringen van de IJslandse slachtoffers, door de stem van Olafur Egilsson, de gekaapte dominee van de Westmaneilanden. En van zijn eenzame terugreis door Europa, naar IJsland, via het hof in Denemarken waar het hem niet lukt losgeld te verkrijgen voor de achtergebleven slachtoffers, waaronder zijn vrouw en kinderen.
In de epiloog wordt een heel duidelijke connectie gelegd met Nederland, d.w.z. met een aantal Nederlanders in het bijzonder, namelijk de Nederlandse kaperkapiteins die in Barbarijse dienst traden. Wie dat waren en waarom ze dat deden. ’Wist ik niet.
En het herinnert mij aan het gesprek dat we in Marokko hadden met een Marokkaan die niet wilde aannemen dat er vanuit de Marokkaanse havenstad Sale (nu versmolten met Rabat) kapers uit voeren om in de Noordelijke wateren te roven. En al helemaal niet dat die dan terug kwamen met (onder meer Nederlandse) gevangenen/slaven. (Waarvan een deel weer vrij gekocht werd door Michiel de Ruyter.)
Als wij slaven nodig hadden, was zijn claim, dan stapten ze gewoon op hun kameel, reden met de karavaan naar het zuiden en haalden daar de slaven op. Een schip optuigen, bemanning ronselen en naar het koude noorden varen? Onzin! (En hij maakte een wegwerp gebaar.) En dan, mij streng aankijkend, 'Je moet wel kritisch naar je bronnen kijken!'
Het was een zeer vermakelijk gesprek, waarbij zijn slotopmerking, op zich, wel terecht was, natuurlijk.
Uiteraard speelt mee dat ik net naar IJsland geweest ben, ook op de Westmaneilanden. En het gegeven van de Barbarijse kapers en de mensenroof op IJsland daar waren we tijdens onze reis door Marokko al eens op gestuit (Bron: Marokko door Nederlandse ogen – Benali & Obdeijn). Dat maakt dat alle beschrijvingen uit dit boek wel heel dichtbij komen, dat is extra leuk.
Dit boekje illustreert zeer levendig en uit de eerste hand de ervaringen van de IJslandse slachtoffers, door de stem van Olafur Egilsson, de gekaapte dominee van de Westmaneilanden. En van zijn eenzame terugreis door Europa, naar IJsland, via het hof in Denemarken waar het hem niet lukt losgeld te verkrijgen voor de achtergebleven slachtoffers, waaronder zijn vrouw en kinderen.
In de epiloog wordt een heel duidelijke connectie gelegd met Nederland, d.w.z. met een aantal Nederlanders in het bijzonder, namelijk de Nederlandse kaperkapiteins die in Barbarijse dienst traden. Wie dat waren en waarom ze dat deden. ’Wist ik niet.
En het herinnert mij aan het gesprek dat we in Marokko hadden met een Marokkaan die niet wilde aannemen dat er vanuit de Marokkaanse havenstad Sale (nu versmolten met Rabat) kapers uit voeren om in de Noordelijke wateren te roven. En al helemaal niet dat die dan terug kwamen met (onder meer Nederlandse) gevangenen/slaven. (Waarvan een deel weer vrij gekocht werd door Michiel de Ruyter.)
Als wij slaven nodig hadden, was zijn claim, dan stapten ze gewoon op hun kameel, reden met de karavaan naar het zuiden en haalden daar de slaven op. Een schip optuigen, bemanning ronselen en naar het koude noorden varen? Onzin! (En hij maakte een wegwerp gebaar.) En dan, mij streng aankijkend, 'Je moet wel kritisch naar je bronnen kijken!'
Het was een zeer vermakelijk gesprek, waarbij zijn slotopmerking, op zich, wel terecht was, natuurlijk.
September 9, 2018
What a fascinating listen! I knew nothing of this event in history, and this was a very well put-together collection, and it told a very tragic and heartwarming story of a group (the Barbary Corsairs) who raided Iceland, killing many and abducting even more to be sold into slavery... .including Lutheran minister Reverend Olafur Egilsson. He writes of his time during this event, including poignant and beautiful descriptions of the people and the surroundings. He struggles with what he sees and how to reconcile that with his religious beliefs.
After an introduction, The Reverend's story is told, followed by the reading of letters written by others caught up in the experience, and those who were able to escape the initial capture, and then more expanded information about the area in question and those who lived there during that period.
This was a very well-rounded book and I very much enjoyed learning about this event. It's definitely a story that should be told, and lessons learned.
I thought the narration was very well done, it really gave the story that extra added effect and I really enjoyed this one. Highly recommended :)
I was given this free review copy audiobook at my request and have voluntarily left this review.
After an introduction, The Reverend's story is told, followed by the reading of letters written by others caught up in the experience, and those who were able to escape the initial capture, and then more expanded information about the area in question and those who lived there during that period.
This was a very well-rounded book and I very much enjoyed learning about this event. It's definitely a story that should be told, and lessons learned.
I thought the narration was very well done, it really gave the story that extra added effect and I really enjoyed this one. Highly recommended :)
I was given this free review copy audiobook at my request and have voluntarily left this review.
August 4, 2020
Absolutely fascinating account of a man abducted from Iceland by Barbary along with his family and over 300 villagers in the early 1600s. This is his published journal of his travail recently translated to English. They were taken to Algiers and sold on the block. He was given a chance to return to Iceland then part of part of Denmark to try to raise money for the ransom of his family. The story of his travels back are detailed in the journal. Very meticulously researched additional material is included. Highly recommended.
November 4, 2021
This book provides fascinating and undeniable insight into the human condition. It also portrays how the struggles we face today are, in many ways, so easy compared to those our ancestors faced, and, in many ways, just as horrifying. Throughout history, the battle within us, and between us, has raged on. Different stage. Different players. Same human inclinations and emotions. This obscure book, which I learned about while visiting Iceland, has given me a lot to think about. This book would make for an interesting screenplay.
November 24, 2019
Een bijzonder verslag over een IJslandse dominee die volkomen onverwachts met vrouw, kinderen en heel veel ander IJslanders wordt ontvoerd door "Turken". Maar bij dit alles is er een verrassende rol voor de Nederlanders weggelegd.
Meer weten over mijn leeservaring? Neem een kijkje op mijn boekenblog: http://www.theonlymrsjo.nl/boek-revie...
Meer weten over mijn leeservaring? Neem een kijkje op mijn boekenblog: http://www.theonlymrsjo.nl/boek-revie...
June 29, 2019
Ons jubileumboek. De kroon op 12,5 jaar en de honderdste publicatie van Uitgeverij de Brouwerij
May 22, 2021
A smashing find.
January 3, 2021
Het begint eigenlijk al bij de eerste aanraking van dit prachtig gebonden jubileumboek. Je voelt het hart ervan kloppen. Goeie genade wat een ongekend bijzonder getuige- en reisverslag. In verrassend simpele bewoordingen vertelt de eerwaarde Ólafur Egilsson over de aanval op zijn eiland aan de zuidkust van IJsland, zijn ontvoering en onvrijwillige en dramatische terugreis vanuit de havenstad Algiers terug naar Denemarken en later IJsland om losgeld in te zamelen zodat hij zijn gevangen genomen gezin kan vrijkopen uit de handen van de Barbarijse moslim-piraten uit Marokko en Algerije. Turken werden deze islamitische piraten en slavenhandelaars veelal onjuist in de 17e eeuw genoemd. Alleen al vanwege de herkomst van de piraten voel ik een grote affiniteit met het verhaal. Het is alsof ik de vertelling van deze donkere geschiedenis door mijn aderen voel kruipen. Een soort verwantschap met het volk van mijn voorouders.
Het verhaal begint met dat het eilandje Heimaey waar eerwaarde Ólafur Egilsson woonde op 17 juli 1627 werd overrompeld door honderden ‘Turken’ die afschuwelijk moordend en plunderend het eiland teisterden. Ólafur Egilsson werd samen met zijn gezin en honderden andere gevangen naar Algiers gebracht. Hier werden deze gevangen als slaven verkocht. Kapitale losgeldbedragen konden verdiend worden door gevangenen (in dit geval eerwaarde Ólafur Egilsson) met een in meerdere talen opgestelde vrijbrief terug te laten keren naar waar vandaan ze ontvoerd waren om het losgeld in te zamelen. Deze weerzinwekkende reis door Europa en o.a. ook Nederland werd door eerwaarde Ólafur Egilsson op een uiterst klinische, bijna ijzige manier opgetekend. Er is reeds veel bekend over piraterij uit Noord-Afrika maar dit verhaal doet er nog een extra boekje over open. Mijn opa had on-Marokkaanse blauwgrijze ogen. Er zijn vele Noord-Afrikaanse Riffijnen met helblauwe ogen en blond haar. Het epiloog geeft verheldering. We zijn nauwer verbonden met elkaar dan men denkt of weet. Wat een onvergelijkelijk verhaal.
De totstandkoming van dit jubileumboek is overigens een opmerkelijk verhaal op zich. Uitgever Henriette Faas van Uitgeverij de Brouwerij | Brainbooks vertelt hierover. Aanrader!
Het verhaal begint met dat het eilandje Heimaey waar eerwaarde Ólafur Egilsson woonde op 17 juli 1627 werd overrompeld door honderden ‘Turken’ die afschuwelijk moordend en plunderend het eiland teisterden. Ólafur Egilsson werd samen met zijn gezin en honderden andere gevangen naar Algiers gebracht. Hier werden deze gevangen als slaven verkocht. Kapitale losgeldbedragen konden verdiend worden door gevangenen (in dit geval eerwaarde Ólafur Egilsson) met een in meerdere talen opgestelde vrijbrief terug te laten keren naar waar vandaan ze ontvoerd waren om het losgeld in te zamelen. Deze weerzinwekkende reis door Europa en o.a. ook Nederland werd door eerwaarde Ólafur Egilsson op een uiterst klinische, bijna ijzige manier opgetekend. Er is reeds veel bekend over piraterij uit Noord-Afrika maar dit verhaal doet er nog een extra boekje over open. Mijn opa had on-Marokkaanse blauwgrijze ogen. Er zijn vele Noord-Afrikaanse Riffijnen met helblauwe ogen en blond haar. Het epiloog geeft verheldering. We zijn nauwer verbonden met elkaar dan men denkt of weet. Wat een onvergelijkelijk verhaal.
De totstandkoming van dit jubileumboek is overigens een opmerkelijk verhaal op zich. Uitgever Henriette Faas van Uitgeverij de Brouwerij | Brainbooks vertelt hierover. Aanrader!
July 5, 2023
" ... κάτω απ'την εξουσία των Τούρκων, αυτών των ολετήρων ..."
Το θαυμάσιο αυτό ισλανδικό βιβλίο δίνει μία γλαφυρότατη περιγραφή των συνεπειών της Tyrkjaranid στους Ισλανδούς που αιχμαλωτίστηκαν σε επιδρομή πειρατών απ'τη Μπαρμπαριά (Τούρκων) και σε όσα υπέφεραν ζώντας σε καθεστώς σκλαβιάς, κυρίως στο Αλγέρι. Οι παράλληλες επιδρομές 2 ομάδων πειρατών είχαν ως αποτέλεσμα την αιχμαλωσία 350 κατοίκων (άλλοι δίνουν τον αριθμό των 400) οι οποίοι μεταφέρθηκαν και πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα του Αλγερίου και του Σαλέ. Επιπλέον, 40 τουλάχιστον Ισλανδοί (άλλοι πιστεύουν πολλοί περισσότεροι) δολοφονήθηκαν από τους Τούρκους κατά την επιδρομή. Οι επιστολές και οι αναφορές που βρίσκονται στο βιβλίο περιγράφουν σκηνές απίστευτης κτηνωδίας με βιασμούς, δολοφονίες κατάκοιτων, κατατεμαχισμούς ενώ στο τέλος, φεύγοντας οι Τούρκοι αφήνουν κλεισμένους στις αποθήκες του λιμανιού τους πιο ηλικιωμένους και ανήμπορους, τις οποίες και πυρπολούν, καίγοντας τους ζωντανούς!
Οι επιστολές - κάποιες γραμμένες από δύστυχους σκλάβους που ζητούν να μαζευτούν λύτρα για την απελευθέρωση τους - περιγράφουν μια οικτρή ζωή μέσα σε κακουχίες, προσβολές, ύβρεις και βασανιστήρια, μιας πόλης (Αλγέρι) που ζει από την πειρατεία. Ένας αιχμάλωτος δίνει τον αριθμό των 120 κουρσευμένων πλοίων σε διάστημα 2.5 ετών. Η πρακτική αυτή φαίνεται ότι δικαιολογούνταν από τις ερμηνείες που έδιναν στο Κοράνι, θεωρώντας ότι τους δίνει το ελεύθερο να σκλαβώνουν και να πωλούν ανθρώπους άλλων θρησκευμάτων - μία πρακτική ήδη γνωστή για αιώνες στην Ελλάδα. Οι γενίτσαροι δε αναφέρονται πολλές φορές στο βιβλίο - ειδικά δε και κάποιος Έλληνας που τούρκεψε.
Δεν είναι παράξενο λοιπόν πως πολλοί Ισλανδοί πέθαναν αναμένοντας τα λύτρα της απελευθέρωσης, ενώ πάνω από 100 άτομα - κυρίως νέοι και παιδιά - μεταστρέφονται στο Ισλάμ για να γλιτώσουν. Καθώς δε περνούν τα χρόνια οι επιστολές γίνονται όλο και πιο απελπισμένες, οργισμένες και επιθετικές εξαιτίας των κακουχιών της σκλαβιάς. Αρκούσαν λίγα μόνο χρόνια σκλαβιάς για να διαπιστώσουν και οι Ισλανδοί τι ακριβώς σημαίνει η "τούρκικη ανεχτικότητας και ειρηνική συνύπαρξη" για την οποία μας πιπιλίζουν τα αυτιά διάφοροι νεοθωμανολάγνοι, αποδομητές (ψευτο)ιστορικοί.
Το βιβλίο τέλος δίνει ακόμη μία διάσταση του ευρύτατου και κατά πολλούς αιώνες πιο εκτεταμένο και ευρύτερο εμπόδιο σκλάβων στο Ισλάμ (που συνεχίζεται έως σήμερα https://cognoscoteam.gr/archives/3034...) και το οποίο αφορούσε εκττός από διάφορες αφρικανικές φυλές, και όλες τις χώρες της Ευρωπής και εκτείνονταν από τη Μπαρμπαριά και την Οθωμ. Αυτοκρατορία έως την Κεντρική Ασία, την Κίβα και τη Μπουχάρα. Δουλεμπόριο που αφορούσε σε μεγάλο βαθμό τους λαούς της Ευρώπης, οι οποίοι έπεφταν θύματα μουσουλμάνων δουλεμπόρων και δουλοκτητών. Ένα ζήτημα που αγγίζεται ελάχιστα από τα ΜΜΕ και τις ακτιβιστικές ομάδες επειδή συγκρούεται με την κυρίαρχη προπαγάνδα.
Η έκδοση του (παλαιο)βιβλιοπωλείου Λαβιρύνθου είναι εξαιρετική και πολύ φροντισμένη. Στα θετικά πρέπει να προσμετρηθεί και η προσθήκη δεκάδων εικόνων από χαρακτικά που δίνουν μια εικόνα των πόλεων και των αντιλήψεων που είχαν διαμορφωθεί για την πειρατεία και το δουλεμπόριο στην Μπαρμπαριά.
Το θαυμάσιο αυτό ισλανδικό βιβλίο δίνει μία γλαφυρότατη περιγραφή των συνεπειών της Tyrkjaranid στους Ισλανδούς που αιχμαλωτίστηκαν σε επιδρομή πειρατών απ'τη Μπαρμπαριά (Τούρκων) και σε όσα υπέφεραν ζώντας σε καθεστώς σκλαβιάς, κυρίως στο Αλγέρι. Οι παράλληλες επιδρομές 2 ομάδων πειρατών είχαν ως αποτέλεσμα την αιχμαλωσία 350 κατοίκων (άλλοι δίνουν τον αριθμό των 400) οι οποίοι μεταφέρθηκαν και πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα του Αλγερίου και του Σαλέ. Επιπλέον, 40 τουλάχιστον Ισλανδοί (άλλοι πιστεύουν πολλοί περισσότεροι) δολοφονήθηκαν από τους Τούρκους κατά την επιδρομή. Οι επιστολές και οι αναφορές που βρίσκονται στο βιβλίο περιγράφουν σκηνές απίστευτης κτηνωδίας με βιασμούς, δολοφονίες κατάκοιτων, κατατεμαχισμούς ενώ στο τέλος, φεύγοντας οι Τούρκοι αφήνουν κλεισμένους στις αποθήκες του λιμανιού τους πιο ηλικιωμένους και ανήμπορους, τις οποίες και πυρπολούν, καίγοντας τους ζωντανούς!
Οι επιστολές - κάποιες γραμμένες από δύστυχους σκλάβους που ζητούν να μαζευτούν λύτρα για την απελευθέρωση τους - περιγράφουν μια οικτρή ζωή μέσα σε κακουχίες, προσβολές, ύβρεις και βασανιστήρια, μιας πόλης (Αλγέρι) που ζει από την πειρατεία. Ένας αιχμάλωτος δίνει τον αριθμό των 120 κουρσευμένων πλοίων σε διάστημα 2.5 ετών. Η πρακτική αυτή φαίνεται ότι δικαιολογούνταν από τις ερμηνείες που έδιναν στο Κοράνι, θεωρώντας ότι τους δίνει το ελεύθερο να σκλαβώνουν και να πωλούν ανθρώπους άλλων θρησκευμάτων - μία πρακτική ήδη γνωστή για αιώνες στην Ελλάδα. Οι γενίτσαροι δε αναφέρονται πολλές φορές στο βιβλίο - ειδικά δε και κάποιος Έλληνας που τούρκεψε.
Δεν είναι παράξενο λοιπόν πως πολλοί Ισλανδοί πέθαναν αναμένοντας τα λύτρα της απελευθέρωσης, ενώ πάνω από 100 άτομα - κυρίως νέοι και παιδιά - μεταστρέφονται στο Ισλάμ για να γλιτώσουν. Καθώς δε περνούν τα χρόνια οι επιστολές γίνονται όλο και πιο απελπισμένες, οργισμένες και επιθετικές εξαιτίας των κακουχιών της σκλαβιάς. Αρκούσαν λίγα μόνο χρόνια σκλαβιάς για να διαπιστώσουν και οι Ισλανδοί τι ακριβώς σημαίνει η "τούρκικη ανεχτικότητας και ειρηνική συνύπαρξη" για την οποία μας πιπιλίζουν τα αυτιά διάφοροι νεοθωμανολάγνοι, αποδομητές (ψευτο)ιστορικοί.
Το βιβλίο τέλος δίνει ακόμη μία διάσταση του ευρύτατου και κατά πολλούς αιώνες πιο εκτεταμένο και ευρύτερο εμπόδιο σκλάβων στο Ισλάμ (που συνεχίζεται έως σήμερα https://cognoscoteam.gr/archives/3034...) και το οποίο αφορούσε εκττός από διάφορες αφρικανικές φυλές, και όλες τις χώρες της Ευρωπής και εκτείνονταν από τη Μπαρμπαριά και την Οθωμ. Αυτοκρατορία έως την Κεντρική Ασία, την Κίβα και τη Μπουχάρα. Δουλεμπόριο που αφορούσε σε μεγάλο βαθμό τους λαούς της Ευρώπης, οι οποίοι έπεφταν θύματα μουσουλμάνων δουλεμπόρων και δουλοκτητών. Ένα ζήτημα που αγγίζεται ελάχιστα από τα ΜΜΕ και τις ακτιβιστικές ομάδες επειδή συγκρούεται με την κυρίαρχη προπαγάνδα.
Η έκδοση του (παλαιο)βιβλιοπωλείου Λαβιρύνθου είναι εξαιρετική και πολύ φροντισμένη. Στα θετικά πρέπει να προσμετρηθεί και η προσθήκη δεκάδων εικόνων από χαρακτικά που δίνουν μια εικόνα των πόλεων και των αντιλήψεων που είχαν διαμορφωθεί για την πειρατεία και το δουλεμπόριο στην Μπαρμπαριά.
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 20, 2025
Wow! What a story and it's part of history.
In 1627, "Turks" but likely Moroccans or Algerians traveled to the coast of Iceland and captured more than 200 people and killed others. These captives were taken to what is now called Algiers and sold as slaves. The Reverend Olafur Egilsson was one of the captives but he was able to become a free man so he traveled back to Iceland in a roundabout way. First he went to Italy then to Holland and Denmark before returning to Iceland. This is his memoir.
After his memoir, there is a small collection of letters written by other Icelandic slaves in Algiers to their family in Iceland. These letters explain the conditions of their slavery (some not so bad and some who were tortured) and the status by name of others who were captured.
Reverend Egilsson was hoping that the Danish king would send a ransom to Algiers so the other captives could be freed but this didn't happen. He went back to Iceland without his son and wife who were also captives. His memoir doesn't explain what eventually happened to them but history (in the footnotes) say otherwise.
The Icelandic captives were all very religious people who would not give up their Christian ways. For this, some of the captives (slaves) were beaten. In his memoirs, Rev Egilsson usually ended each section with " Whatever happens, we are the Lord's" or something similar to this. In the letters from the other captives, they always started off their letters to praising and thanking God. They were all very pious.
I wonder if this is required reading in Iceland. If not, it really ought to be. It's part of their history.
Good book.
In 1627, "Turks" but likely Moroccans or Algerians traveled to the coast of Iceland and captured more than 200 people and killed others. These captives were taken to what is now called Algiers and sold as slaves. The Reverend Olafur Egilsson was one of the captives but he was able to become a free man so he traveled back to Iceland in a roundabout way. First he went to Italy then to Holland and Denmark before returning to Iceland. This is his memoir.
After his memoir, there is a small collection of letters written by other Icelandic slaves in Algiers to their family in Iceland. These letters explain the conditions of their slavery (some not so bad and some who were tortured) and the status by name of others who were captured.
Reverend Egilsson was hoping that the Danish king would send a ransom to Algiers so the other captives could be freed but this didn't happen. He went back to Iceland without his son and wife who were also captives. His memoir doesn't explain what eventually happened to them but history (in the footnotes) say otherwise.
The Icelandic captives were all very religious people who would not give up their Christian ways. For this, some of the captives (slaves) were beaten. In his memoirs, Rev Egilsson usually ended each section with " Whatever happens, we are the Lord's" or something similar to this. In the letters from the other captives, they always started off their letters to praising and thanking God. They were all very pious.
I wonder if this is required reading in Iceland. If not, it really ought to be. It's part of their history.
Good book.
March 13, 2022
In the early 17th Century, raiders from North Africa sailed to Iceland specifically to abduct men, women and children for the purpose of selling them into slavery. Around three hundred souls were taken back to Africa; of those demeaned worthless, or difficult to subdue, most were brutally massacred were they stood; the farms, houses and church burnt to the ground.
The Reverend Egilsson, in his sixties, is one taken along with his wife and children. Perhaps being so old, he is sent out soon after arriving in Algiers, without resources, to find his way to the king of Denmark to petition ransom money to secure the freedom of his family, and maybe a few others.
It’s an astonishing historical event to learn about if a bit underwhelming in its account. Reverend Egilsson original writings have long been lost and we’re told what exists may be flawed by copyists’ errors. I found it a bit matter-of-fact, rather in the style of a transcript of evidence given unenthusiastically to an authority.
The book is saved a great deal by the explanatory notes, and the introductory chapter, written by the historians; and by the translations of heartfelt letters written by some of the enslaved Icelanders. The final part of the book gives context to the cultures of the slavers, of Iceland, and, interestingly, the wider contemporary world and some of its key players.
The Reverend Egilsson, in his sixties, is one taken along with his wife and children. Perhaps being so old, he is sent out soon after arriving in Algiers, without resources, to find his way to the king of Denmark to petition ransom money to secure the freedom of his family, and maybe a few others.
It’s an astonishing historical event to learn about if a bit underwhelming in its account. Reverend Egilsson original writings have long been lost and we’re told what exists may be flawed by copyists’ errors. I found it a bit matter-of-fact, rather in the style of a transcript of evidence given unenthusiastically to an authority.
The book is saved a great deal by the explanatory notes, and the introductory chapter, written by the historians; and by the translations of heartfelt letters written by some of the enslaved Icelanders. The final part of the book gives context to the cultures of the slavers, of Iceland, and, interestingly, the wider contemporary world and some of its key players.
Read
May 21, 2023FASCINATING first person account of abduction into slavery by pirates that gives insight into seventeenth century mindset (particularly the comfort of religion in times of crisis)
- he invariably and understandably calls the pirates evil and yet they sound remarkably civilised of at least sensible with the “merchandise”, even stealing alcohol that they themselves don’t drink just for their prisoners
- the things he does not think to describe in his account…what do you mean, your wife gave birth after a few days on the ship? She was heavily pregnant when caught up in a terrifying raid and it didn’t cross your mind to mention that?
- he also complains far more about the journey home than the initial pirate ship journey; but overall there is astoundingly little complaining
- he invariably and understandably calls the pirates evil and yet they sound remarkably civilised of at least sensible with the “merchandise”, even stealing alcohol that they themselves don’t drink just for their prisoners
- the things he does not think to describe in his account…what do you mean, your wife gave birth after a few days on the ship? She was heavily pregnant when caught up in a terrifying raid and it didn’t cross your mind to mention that?
- he also complains far more about the journey home than the initial pirate ship journey; but overall there is astoundingly little complaining
September 30, 2025
Fantastic work of history, combining the harrowing account of Reverend Ólafur’s captivity by Barbary pirates with other contemporary writings and topped off with super helpful commentary! Will help us pray for our brothers and sisters in Christ suffering oppression and captivity.
Four Reasons Why I Gave it Four Stars:
+ Ólafur’s tale is riveting and heartfelt.
+ The additional letters from the other Icelandic captives are an EXCELLENT edition that puts this book well ahead of bare translation-work.
- The deliberate absence of accurately describing the terrible conditions Christian slaves endured is a shame. Giles Milton’s White Gold does an excellent job at this, it’s sadly missing from here.
+ The commentaries at the end of the book are super helpful and very succinct.
Four Reasons Why I Gave it Four Stars:
+ Ólafur’s tale is riveting and heartfelt.
+ The additional letters from the other Icelandic captives are an EXCELLENT edition that puts this book well ahead of bare translation-work.
- The deliberate absence of accurately describing the terrible conditions Christian slaves endured is a shame. Giles Milton’s White Gold does an excellent job at this, it’s sadly missing from here.
+ The commentaries at the end of the book are super helpful and very succinct.
September 11, 2021
The Travels section and the other letters of people who experienced the Turkish Raid are interesting and sobering. What felt forced was the appendices' attempts to explain religious belief to the "modern secular reader." It almost felt like the authors who contributed to the additional 21st century material on the background of the world of 1627 believe that religious belief was a quaint and unenlightened characteristic of the people of that time. This seems to me an attempt to gain favor with modern secular readers at the expense of Christians who read in these Travels a theodicy and a sure dependence on the Lamb of God.
October 22, 2023
I read this after reading The Sealwoman's Gift by Sally Magnusson which was based mainly on it. It is the journal of an Icelandic religious leader during the time he and his family were kidnapped into slavery along with about 400 others and taken to present day Algeria and the few years after when he was allowed to leave to ask for a ransom for the captives and travelled up Europe for an audience with the King of Denmark-Norway and then made his way home. It also includes several letters from the time. Although it is written by a 17th Century reverend in his sixties (elderly for the time) it is surprisingly readable. Many of his comments viewing the world outside his homeland are insightful. He was a rational man trying to put the momentous events that occurred to him, his family and his fellow islanders into a religious context and his belief in his God. Human beings are shown at their worst, but there is kindness too.
April 29, 2024
An interesting read if you have some curiosity about the time (late 1620s) and events described. Piracy in the Mediterranean and Atlantic was big business for several hundred years, and slaves have been a valuable commodity for thousands of years. Vikings sacked Arab Seville in 844, but I doubt the Barbary pirates had revenge in mind. Egilsson adds his religious musings into the story, which are unfortunate but easily skimmed. The writing is matter-of-fact and not expert but quite readable.
The free copy at archiv.org has pages duplicated and scrambled.
The free copy at archiv.org has pages duplicated and scrambled.
December 21, 2020
Such a cool travel book by an Icelandic priest kidnapped by Islamic pirated (led by Dutch pirates who converted to Islam) all the way to Algiers. Then he gets sent to Copenhagen for a ransom to get the Icelandic slaves back to freedom. He stops in Italy, Marseille and Enkhuizen and comments on all the different cultures. And when he finally arrives at the Danish court, he can't get them to give him any money because they're in a very expensive war! Poor guy! At least he has God.
Displaying 1 - 30 of 44 reviews