„Ja, undir einhverjum áhrifum er hann,“ þrefaði lögginn. „KONNráð,“ gaggaði kellingin, „hefurðu verið að ÞEFA af SOKKUNUM þínum?“ „Nei, ég er hættur því eins og ég lofaði,“ tautaði ég. „Herra lögregluþjónn,“ sagði mamma við hann í trúnaðartón, „ég hélt hann væri heima hjá prestssyninum að lita í litabókina sína.“ Ég starði á þá gömlu. Með hverjum hélt hún eiginlega? MÉR?
Mætir Konráð skilningi hjá móður sinni? Nei. Hann finnur það nú bara bezt þegar hún rífur græjurnar hans úr sambandi á næturnar.
Svo hittir Konráð huggulega stelpu úr Hafnarfirði. En skánar lífið við það? Nei, því Lillu finnst ólíklegt að heimsendir komi fyrir jól og svo heldur mamma hans að Landleiðir gefi henni gulúr fyrir það eitt að fjármagna Konráð í strætó.
Heimurinn stendur sameinaður gegn Konráði, meira að segja löggan fer með hann heim, alsaklausan, grunaðan um ölvun á Hallærisplaninu.
Auður Haralds er íslenskur rithöfundur. Fyrsta skáldsaga hennar, Hvunndagshetjan: þrjár öruggar aðferðir til að eignast óskilgetin börn árið 1979, vakti mikla athygli sem opinská grátbrosleg lýsing á hlutskipti kvenna við upphaf ákveðins kafla í kvennabaráttu á Íslandi. Hún fylgdi henni eftir með Læknamafían árið 1980 og Hlustið þér á Mozart? 1982. Skömmu síðar komu út þrjár bækur hennar um Elías sem byggðu á innslögum sem hún skrifaði fyrir Stundina okkar, sem Sigurður Sigurjónsson lék, og unglingabókin Baneitrað samband á Njálsgötunni. 1987 kom svo út síðasta skáldsaga hennar til þessa, Ung, há, feig og ljóshærð.
Ofboðslega fyndin saga um samband drengs og móður í skugga kalda stríðsins. Endalausu þráhyggjur Konráðs fyrir heimsendinum voru svo melódramatískar þegar enginn tók undir þær og stríðsyfirlýsing móðurinnar tóku mig alveg út. Flissaði út í eitt að hlusta á lestur Sigurðs Þórs, sem var einstaklega frábær. Með betri bókum sem ég hef lesið í ár.
Ég held svei mér þá að þetta sé skemmtilegasta bók Auðar sem ég hef lesið hingað til. Ég hló upphátt oftar en einu sinni og oftar en fimm sinnum. Mæli mjög með hljóðbókinni! Hún er alveg frábær
This is the best book! It had me crying with laughter. I was in the car, trying to read it out loud to my mother, and we were both laughing so much she had to stop the car.