Thea Beckman (1923-2004) was born in Rotterdam. She began writing in 1947, but it was not until her children were grown that she devoted herself to writing full time. Crusade in Jeans was first published in 1973. It became an overnight success, making her one of the most popular authors of juvenile books in the Netherlands. Ms. Beckman is fascinated by history and wrote books about many historical periods.
Jeugdsentiment, het zijn een blijven mijn favoriete kinder herinneringen, voorgelezen, zelf gelezen , voorgelezen aan kinderen in de huisbibliotheek en nu gaat het nu verder op reis via het kinderzwerfboek,. Dat er nog vele van moge genieten.
I liked reading about a treasure hunt. This was a very easy and gripping book to read. However I didn't like the end, it was to short and was rushed. Overall good.
Dit was echt zo’n leuk boek. Het was een kinderboek maar zo geschreven dat ik me nu ook echt niet verveelde. Lekker makkelijk voor tussendoor maar echt feel good
As this is quite a short story, my review of it won’t be very long either to prevent any spoilers. De Verloren Schat (The Lost Treasure) is a children’s book and therefore very easy and quick to read. The story line is simple and no one would have any trouble following it.
The story itself is quite exciting. Who doesn’t love a good treasure hunt? Unfortunately reading it, didn’t make me very excited for the story. Somehow the text and the story don’t match very well. The excitement the characters should feel isn’t portrayed too well through words in this book. Perhaps due to the fact that it’s a little older, though that’s usually not a problem for me (never has been before).
The characters however, are numerous and interesting. Sure, there’s the main character and her friend, but also a mother, a baron, a grandmother, a kitchen worker, two ‘scientists’, and some more that I can’t think of at the top of my head. Most of them are quite unique, though there are of course some stereotypical characters in there, but it’s not bothersome at all.
There is one last (small) thing that annoyed me a bit. The end is ridiculously fast, in the last chapter suddenly it is all solved. I think it would’ve been nice to have a bit more written about what was all going on then, and not just this one chapter.
De verloren schat is een relatief onbekende jeugdroman van Thea Beckman, uit 1993.
Wat doe je als dorpskind van 13 tijdens de paasvakantie? Dan verveel je je te pletter. En dus ga je zelf voor leven in de brouwerij zorgen. Dat doet Mickey. Ze ziet een vreemde advertentie in het lokale sufferdje: "Dr. W. de Vries en dr. E. Burger, bezig met een onderzoek naar de geschiedenis van Koekeloren, vragen ieder die iets weet over de verloren gegane schat van de d'Autrebèves, zich te veerwogen bij het Watpen van Koekeloren om hierover inlichten te verstrekken." Een verloren gegane schat, dát is natuurlijk reuze interessant! En dus vliegt Mickey erop af. Voor ze het weet, zit ze tot over haar oren in de schatzoekerij. Maar ze is niet de enige.
Een aardig boekje, daar niet van hoor, maar persoonlijk houd ik meer van de historische jeugdromans van Beckman.
De verloren schat was een van de eerste boeken die ik las (eigenlijk: luisterde). In tegenstelling tot de meeste van haar boeken speelt dit zich niet in het verleden af, al is er natuurlijk wel een hint naar het verleden, want er wordt toch een schat gezocht. Dit is niet echt een van mijn favoriete boeken van Thea Beckman, maar leuk om te lezen vond ik ze allemaal!