What do you think?
Rate this book
فکر دموکراسیِ اجتماعی در نهضت مشروطیت ایران
review: این کتاب از دوقسمت تشکیل شده قسمت اول مربوط به دموکراسی اجتماعی و فرقه های اجتماعیون و ترقی فکر اجتماعی و کارنامه فرقه دموکرات می باشد
قسمت دوم که برای من جالب تر است بررسی اندیشه های محمد امین رسول زاده و معرفی جهار رساله از اوست که بلندی فکر رسول زاده و درک گسترده او را...more این کتاب از دوقسمت تشکیل شده قسمت اول مربوط به دموکراسی اجتماعی و فرقه های اجتماعیون و ترقی فکر اجتماعی و کارنامه فرقه دموکرات می باشد
قسمت دوم که برای من جالب تر است بررسی اندیشه های محمد امین رسول زاده و معرفی جهار رساله از اوست که بلندی فکر رسول زاده و درک گسترده او را از جهان نشان می دهد
قسمت دوم که برای من جالب تر است بررسی اندیشه های محمد امین رسول زاده و معرفی جهار رساله از اوست که بلندی فکر رسول زاده و درک گسترده او را...more این کتاب از دوقسمت تشکیل شده قسمت اول مربوط به دموکراسی اجتماعی و فرقه های اجتماعیون و ترقی فکر اجتماعی و کارنامه فرقه دموکرات می باشد
قسمت دوم که برای من جالب تر است بررسی اندیشه های محمد امین رسول زاده و معرفی جهار رساله از اوست که بلندی فکر رسول زاده و درک گسترده او را از جهان نشان می دهد
290 pages, Hardcover
First published January 1, 1974
2 people are currently reading
75 people want to read
About the author
فریدون آدمیت
17 books46 followersFereydun Adamiyat or Fereidoon Adamiyat was a leading social historian of contemporary Iran and particularly the Qajar era. He was the son of Abbasquli Adamiyat, a pioneer of the Iranian Constitutional Revolution. Fereydun Adamiyat received his B.A. from the University of Tehran and his Ph.D. in diplomatic history from the London School of Economics. He is known for his original works on various aspects of the social and political history of Persia, most of them dealing with the ideological foundations of the Iranian Constitutional Revolution. Believing firmly in history's "Rational Movement" , Adamiyat saw no conflict between normative judgement and claims to objectivity.
Although predominantly published in Persian, he is often cited by Western scholars. His most famous book was Amir Kabir and Iran.
Adamiyat was also a diplomat, serving as Iran's ambassador to the Netherlands and India. He also worked for the United Nations in various capacities.
Although predominantly published in Persian, he is often cited by Western scholars. His most famous book was Amir Kabir and Iran.
Adamiyat was also a diplomat, serving as Iran's ambassador to the Netherlands and India. He also worked for the United Nations in various capacities.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
April 13, 2020
فکر دموکراسی اجتماعی در مشروطه ایران
فریدون آدمیت
کتاب ادمیت دو بخش دارد .بخش اول به بررسی اندیشه های سوسیال دموکراسی در انقلاب مشروطه و در بخش دوم به بررسی اندیشه های محمد امین رسول زاده پرداخته است .بخش دوم بنظر من اهمیت بالاتری داشت.
محمد امین رسول زاده از بادکوبه(منطقه قفقاز) شعبه ای از حزب دموکرات ان منطقه را در ایران بنا نهاد که با تغییراتی حزب”همت” نام گرفت و دارای دو گرایش سوسیال دموکراسی و سوسیال انقلابی بود.
چند سال بعد از امضا مشروطه به فشار روسیه تزاری تقی زاده و رسول زاده از کشور اخراج شدند و رسول زاده بعد از جابجایی هایی در ترکیه اقامت گزید،کشوری که موجب تحولات عمیق در اندیشه های او شد.
در آن دوره دو اندیشه پرداز هدایت ایده های سوسیالیستی جهان را عهده دار بود:مارکس و پرودن. و شناخت از ایده های ان دو در شناخت ما از رسول زاده کمک بسیاری میکند.
انترناسیونال اول توسط مارکس بوجود آمد و از استقبال کمی از طرف طبقه کارگر در جهان برخوردار بود و نقش پرودن در ان قوی گردید. بعد از سقوط کمون پاریس و سال ۱۸۷۲ انترناسیونال دوم توسط انگلس شکل گرفت و در همه عمر خود تا ۱۹۱۴ سوسیال دموکراتها و پرودن در ان نقش بسیار داشتند و در سازماندهی طبقه کارگر جهان نقش بالایی داشتند.جمهوری ”وایمار ” المان در این دوره بوجود امد. بعد از جنگ اول انترناسیونال سوم (کمینترن)توسط لنین بوجود امد و بر مسیر رشد انترناسیونال ضربه سهمگینی وارد کرد.لنین وظیفه این نهاد جهانی را الگو قرار دادن شوروی تعیین کرد و این امر موجب تشتت در احزاب کمونیست جهان شد و استالین برای دلجویی متحدان غربی خود در جنگ دوم مجبور به انحلال آن د سال ۱۹۴۳ شد.).بعد از جنگ اول اولین دولت سوسیال دموکرات جهان یعنی دولت ”وایمار” با کمک کائوتسکی در آلمان بوجود آمد که مرزبندی روشنی با نظرات انقلابی لنین داشت و بدین خاطر لنین کايوتسکی را مرتد نامید.دوران شکست پیش بینی های مارکس مدتها بود که فر ا رسیده بود.مارکس به خانواده، ملت، وطن و دولت اعتقاد نداشت و حتی به جنگ ملتها و دولتها نیز باورمند نبود .در جنگ اول طبقات کارگر جهانی زیر لوای دولتهایشان به جنگ با دیگز ملتها و دولتها جنگ کرده بودند و دولتهای سو سیال دموکرات بودجه ان جنگها را تصویب کرده بودند.برخلاف نظر مارکس ناسیونالیسم آنچنان قدرتی داشت که استالین هم جنگ دوم را جنگ میهنی خوانده بود.مارکس در اواخر عمرش شاهد بود که وضع طبقه کارگر رو به بهبودی است ،سرمایه داری بجای بحران به اصلاح رو آوزده و سرمایه های کوچک بلعیده نشده بودند و قوی تر و پایدار ماندند.او در اواخر عمر بسیاری از نظراتش را رد کردو خود را تنها محقق اوضاع بشر میدانست
لنین بشدت با جمهوری ”وایمار ”به مبارزه برخاست و سوسیال دموکراتها را دشمن سعادت بشری نامید و از ناسیونال سوسیالیستها که بعد از جنگ در حال رشد در المان بودند خواست که برعلیه سوسیال دموکراتها وارد عمل شوند و انها را نابود کنند .او معتقد بود که بسرعت فاشیستها را نیز روی آنها در گورستان تاریخ دفن خواهد کرد ولی با نابودی جمهوری ”وایمار” فاشیستها رزا لوکزامبورگ و لیبکنخت را که دیکتاتوری شوروی را وحشتناکتر از استبداد تزاری ””می دانستند را کشتند و اجساد انها را در رودخانه برلین انداختند.در این زمان فرانسه بخشی از المان را گرفت و عملا پیمان ورسای را زیر پا گذاشت که در بی کفایت جلوه دادن سوسیال دموکراسی و پشت فاشیستها اجتماع کردن مردم آلمان نقش بسیاری داشت..
استالین در ۱۹۲۴ سوسیال دموکراتها را جناح معتدل فاشیستها میدانست و در سال ۱۹۳۱ به همه احزاب کمونیست جهان دستور داد که با فاشیستها بر علیه سوسیال دموکراتها همدستی کنند .او. هم همانند لنین نابودی فاشیستم را نوید دهنده ماتریالیسم تاریخی می دانست.
پرودن از ابتدا با مطلق گرایی مارکس مرز بندی داشت و مکرر به او میگفت که با نفی ایدئولوژی های دیگر نباید ایبن و ایديولوژی خدشه ناپذیر دیگر بوجود آورد. پرودن به جنگ طبقاتی معتقد نبود و تحول را در همگرایی همه طبقات میدانست.بنظر او لنین با ایجاد حزب طبقه کارگر بر ارزشها و حقوق دهقانان که ۸۰درصد جمعیت را تشکیل میدادند خط بطلان کشیده بود .دولت از نظر او نه عامل قدرت طبقه ای برعلیه طبقات دیگر ، بلکه عامل اداره کشور بود و برخلاف نظر مارکس خود بخود از بین نمیرفت.
او در شکل گیری اصول جمهوری ”وایمار ”نقش بسیار داشت و برخلاف مارکس به پاک کردن دین در جامعه اعتقاد نداشت .این جمهوری از وحدت دو جریان سوسیال دموکرات و سوسیال مسیحی بوجود آمده بود.
محمد امین رسول زاده
از اثار مخرب سوسیالیستهای انقلابی متاثر از قفقاز در جنبش مشروطه بسیار نوشته شده استو آدمیت نیمه اول کتابش به توصیف تاثیرات مخرب آنها پرداخته است.سوسیالیستهای انقلابی قفقاز همان نقشی را که در انقلاب کشور خود ایفا کردند در انقلاب مشروطه نیز ادامه دادند و با ترورهای گسترده شاهان و علمای دینی مردم و عوامل دولت موجب رشد ترس در مردم شدند و عامل سرکوب انقلاب مشروطه توسط قدرتمندان و روسیه شدند .
رسول زاده همراه تقی زاده به همین جناح تعلق داشت ولی اخراج او از ایران و اقامتش در ترکیه فرصت مغتنمی بود تا با حفظ ارتباطش با سوسیال دموکراتهای جهان ،به نظاره انقلاب اکتبر از خارج بنشیند و نقدهای بسیار جدی در رساله هایش برآن بنویسد.. او طرفدار سوسیال دموکراسی بود و از اندیشه های پرودن دفاع میکرد .او وطن را زبان، دین، هنر ، ادبیات و نشانه های نیاکان و هویت هر فرد میدانست و حقوق ملتها را هم طراز با حقوق افراد می دانست .
او از ۱۹۲۶ یعنی دو سال بعد از مرگ لنین نقدهایش بر شوروی را نوشت و سرنگونی دولت کرنسکی سوسیال دموکرات را خطای فاحش او شمرد . او گفته پلخانف را تکرار میکرد که لنین همان درک لویی چهاردهم را از دولت دارد : دولت منم .
او شوروی را سرمایه داری دولتی میدانست که با قطع برنامه نوین اقتصادی”نپ” بسوی دیکتاتوری حزب طبقه کارگر و نه این طبقه، گام برداشت.
فریدون آدمیت
کتاب ادمیت دو بخش دارد .بخش اول به بررسی اندیشه های سوسیال دموکراسی در انقلاب مشروطه و در بخش دوم به بررسی اندیشه های محمد امین رسول زاده پرداخته است .بخش دوم بنظر من اهمیت بالاتری داشت.
محمد امین رسول زاده از بادکوبه(منطقه قفقاز) شعبه ای از حزب دموکرات ان منطقه را در ایران بنا نهاد که با تغییراتی حزب”همت” نام گرفت و دارای دو گرایش سوسیال دموکراسی و سوسیال انقلابی بود.
چند سال بعد از امضا مشروطه به فشار روسیه تزاری تقی زاده و رسول زاده از کشور اخراج شدند و رسول زاده بعد از جابجایی هایی در ترکیه اقامت گزید،کشوری که موجب تحولات عمیق در اندیشه های او شد.
در آن دوره دو اندیشه پرداز هدایت ایده های سوسیالیستی جهان را عهده دار بود:مارکس و پرودن. و شناخت از ایده های ان دو در شناخت ما از رسول زاده کمک بسیاری میکند.
انترناسیونال اول توسط مارکس بوجود آمد و از استقبال کمی از طرف طبقه کارگر در جهان برخوردار بود و نقش پرودن در ان قوی گردید. بعد از سقوط کمون پاریس و سال ۱۸۷۲ انترناسیونال دوم توسط انگلس شکل گرفت و در همه عمر خود تا ۱۹۱۴ سوسیال دموکراتها و پرودن در ان نقش بسیار داشتند و در سازماندهی طبقه کارگر جهان نقش بالایی داشتند.جمهوری ”وایمار ” المان در این دوره بوجود امد. بعد از جنگ اول انترناسیونال سوم (کمینترن)توسط لنین بوجود امد و بر مسیر رشد انترناسیونال ضربه سهمگینی وارد کرد.لنین وظیفه این نهاد جهانی را الگو قرار دادن شوروی تعیین کرد و این امر موجب تشتت در احزاب کمونیست جهان شد و استالین برای دلجویی متحدان غربی خود در جنگ دوم مجبور به انحلال آن د سال ۱۹۴۳ شد.).بعد از جنگ اول اولین دولت سوسیال دموکرات جهان یعنی دولت ”وایمار” با کمک کائوتسکی در آلمان بوجود آمد که مرزبندی روشنی با نظرات انقلابی لنین داشت و بدین خاطر لنین کايوتسکی را مرتد نامید.دوران شکست پیش بینی های مارکس مدتها بود که فر ا رسیده بود.مارکس به خانواده، ملت، وطن و دولت اعتقاد نداشت و حتی به جنگ ملتها و دولتها نیز باورمند نبود .در جنگ اول طبقات کارگر جهانی زیر لوای دولتهایشان به جنگ با دیگز ملتها و دولتها جنگ کرده بودند و دولتهای سو سیال دموکرات بودجه ان جنگها را تصویب کرده بودند.برخلاف نظر مارکس ناسیونالیسم آنچنان قدرتی داشت که استالین هم جنگ دوم را جنگ میهنی خوانده بود.مارکس در اواخر عمرش شاهد بود که وضع طبقه کارگر رو به بهبودی است ،سرمایه داری بجای بحران به اصلاح رو آوزده و سرمایه های کوچک بلعیده نشده بودند و قوی تر و پایدار ماندند.او در اواخر عمر بسیاری از نظراتش را رد کردو خود را تنها محقق اوضاع بشر میدانست
لنین بشدت با جمهوری ”وایمار ”به مبارزه برخاست و سوسیال دموکراتها را دشمن سعادت بشری نامید و از ناسیونال سوسیالیستها که بعد از جنگ در حال رشد در المان بودند خواست که برعلیه سوسیال دموکراتها وارد عمل شوند و انها را نابود کنند .او معتقد بود که بسرعت فاشیستها را نیز روی آنها در گورستان تاریخ دفن خواهد کرد ولی با نابودی جمهوری ”وایمار” فاشیستها رزا لوکزامبورگ و لیبکنخت را که دیکتاتوری شوروی را وحشتناکتر از استبداد تزاری ””می دانستند را کشتند و اجساد انها را در رودخانه برلین انداختند.در این زمان فرانسه بخشی از المان را گرفت و عملا پیمان ورسای را زیر پا گذاشت که در بی کفایت جلوه دادن سوسیال دموکراسی و پشت فاشیستها اجتماع کردن مردم آلمان نقش بسیاری داشت..
استالین در ۱۹۲۴ سوسیال دموکراتها را جناح معتدل فاشیستها میدانست و در سال ۱۹۳۱ به همه احزاب کمونیست جهان دستور داد که با فاشیستها بر علیه سوسیال دموکراتها همدستی کنند .او. هم همانند لنین نابودی فاشیستم را نوید دهنده ماتریالیسم تاریخی می دانست.
پرودن از ابتدا با مطلق گرایی مارکس مرز بندی داشت و مکرر به او میگفت که با نفی ایدئولوژی های دیگر نباید ایبن و ایديولوژی خدشه ناپذیر دیگر بوجود آورد. پرودن به جنگ طبقاتی معتقد نبود و تحول را در همگرایی همه طبقات میدانست.بنظر او لنین با ایجاد حزب طبقه کارگر بر ارزشها و حقوق دهقانان که ۸۰درصد جمعیت را تشکیل میدادند خط بطلان کشیده بود .دولت از نظر او نه عامل قدرت طبقه ای برعلیه طبقات دیگر ، بلکه عامل اداره کشور بود و برخلاف نظر مارکس خود بخود از بین نمیرفت.
او در شکل گیری اصول جمهوری ”وایمار ”نقش بسیار داشت و برخلاف مارکس به پاک کردن دین در جامعه اعتقاد نداشت .این جمهوری از وحدت دو جریان سوسیال دموکرات و سوسیال مسیحی بوجود آمده بود.
محمد امین رسول زاده
از اثار مخرب سوسیالیستهای انقلابی متاثر از قفقاز در جنبش مشروطه بسیار نوشته شده استو آدمیت نیمه اول کتابش به توصیف تاثیرات مخرب آنها پرداخته است.سوسیالیستهای انقلابی قفقاز همان نقشی را که در انقلاب کشور خود ایفا کردند در انقلاب مشروطه نیز ادامه دادند و با ترورهای گسترده شاهان و علمای دینی مردم و عوامل دولت موجب رشد ترس در مردم شدند و عامل سرکوب انقلاب مشروطه توسط قدرتمندان و روسیه شدند .
رسول زاده همراه تقی زاده به همین جناح تعلق داشت ولی اخراج او از ایران و اقامتش در ترکیه فرصت مغتنمی بود تا با حفظ ارتباطش با سوسیال دموکراتهای جهان ،به نظاره انقلاب اکتبر از خارج بنشیند و نقدهای بسیار جدی در رساله هایش برآن بنویسد.. او طرفدار سوسیال دموکراسی بود و از اندیشه های پرودن دفاع میکرد .او وطن را زبان، دین، هنر ، ادبیات و نشانه های نیاکان و هویت هر فرد میدانست و حقوق ملتها را هم طراز با حقوق افراد می دانست .
او از ۱۹۲۶ یعنی دو سال بعد از مرگ لنین نقدهایش بر شوروی را نوشت و سرنگونی دولت کرنسکی سوسیال دموکرات را خطای فاحش او شمرد . او گفته پلخانف را تکرار میکرد که لنین همان درک لویی چهاردهم را از دولت دارد : دولت منم .
او شوروی را سرمایه داری دولتی میدانست که با قطع برنامه نوین اقتصادی”نپ” بسوی دیکتاتوری حزب طبقه کارگر و نه این طبقه، گام برداشت.
August 16, 2024
این اولین کتابی است که برای فهم مشروطه میخوانم و بله انتخاب خوبی برای شروع نیست، البته از معدود کتابهایی است که در مورد اجتماعیون عامیون و سوسیالیستهای ماورای قفقاز و تاثیرشان بر مشروطه حرف میزند.
بخش دوم کتاب هم که بررسی ۳ مقاله از رسولزاده است جدای از جذابیتش، فایدهی علمی هم دارد.
پ.ن. کتاب پنجم تابستان ۱۴۰۳
بخش دوم کتاب هم که بررسی ۳ مقاله از رسولزاده است جدای از جذابیتش، فایدهی علمی هم دارد.
پ.ن. کتاب پنجم تابستان ۱۴۰۳
October 24, 2009
این کتاب از دوقسمت تشکیل شده قسمت اول مربوط به دموکراسی اجتماعی و فرقه های اجتماعیون و ترقی فکر اجتماعی و کارنامه فرقه دموکرات می باشد
قسمت دوم که برای من جالب تر است بررسی اندیشه های محمد امین رسول زاده و معرفی جهار رساله از اوست که بلندی فکر رسول زاده و درک گسترده او را از جهان نشان می دهد
قسمت دوم که برای من جالب تر است بررسی اندیشه های محمد امین رسول زاده و معرفی جهار رساله از اوست که بلندی فکر رسول زاده و درک گسترده او را از جهان نشان می دهد
May 17, 2020
فریدون آدمیت به درستی و استناد به مدارک گوناگون نشان میدهد در دوران مشروطه چه روشنفکران و مبارزان بلند اندیشی داشتهایم که از تغییر قانون به سود مردم و زارعین، آزادی اندیشه، برابری اجتماعی و حقوق زنان و جدایی روحانیت از سیاست سخن میگفتند. افسوس که نوشتههای آنان ناخوانده ماند و کارهای آنان بی ثمر. اما دانستن تاریخ اندیشه مبارزاتی مشروطه برای هر ایرانی علاقمند به تاریخ معاصر خواندنی خواهد بود. سپاس از فریدون آدمیت که کاغذپارهها را گرد آورد و جریان درست مشروطه را به ما نشان داد پاک از دروغهای گوناگون رایج.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews