นิรมิต

by แก้วเก้า

เรื่องราวของภูวงกับจินตนาการของเขา ที่สร้างขึ้นเพื่อทดแทนความต่างในชีวิตซึ่งตนไม่มี ด้วยอำนาจพิเศษที่เขาทำให้ภาพวาดจินตนาการเป็นตัวเป็นตนขึ้นมาได้ แต่แล้วกลับควบคุมมันไม่ได้ และมันกลับก้าวเข้ามาหาเขาเพื่อที่จะทำลายเขาลงเสียเอง

Genres: Fantasy

Paperback

About the author

แก้วเก้า เป็นหนึ่งในนามปากกาของ รองศาสตราจารย์ ดร.คุณหญิง วินิตา ดิถียนต์ ป.ม., ท.ช., ต.จ., จ.ภ.
โดยเป็นนามปากกาที่ใช้สำหรับเขียนนวนิยายแนวจินตนิยาย และเรื่องเหนือธรรมชาติ

เป็นบุตรคนเดียวของนายวัลลภและนางกาญจนี วินิจฉัยกุล และต่อมาสมรสกับนายสมพันธ์ ดิถียนต์ มีบุตรสาว 2 คน

เธอจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย มัธยมศึกษาปีที่ 5 จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จบปริญญาตรีจากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับปริญญาอักษรศาสตรบัณฑิต ซึ่งหลังจากนั้นได้บรรจุเป็นอาจารย์ประจำภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม และได้ไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา จนจบปริญญาเอกสาขาหลักสูตรและการสอนวรรณคดีจาก University of Northern Colorado แล้วกลับมารับราชการ ภาควิชาภาษาไทย คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากรอยู่ถึง 25 ปี

กระทั่งลาออกมาเป็นข้าราชการบำนาญ มีตำแหน่งทางวิชาการเป็นรองศาสตราจารย์ระดับ 9 ปัจจุบันเป็นอาจารย์พิเศษ สาขาภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการสื่อสารและการพัฒนา สอนนักศึกษาปริญญาโทของสถาบันวิจัยภาษาฯ มหาวิทยาลัยมหิดล

คุณหญิงวินิตามีผลงานด้านการเขียนมากมาย ไม่ว่าจะเป็น ด้านนวนิยาย เรื่องแปล บทวิจารณ์ บทความทางวิชาการ ซึ่งบางเรื่องกลายมาเป็นละครโทรทัศน์โด่งดัง ซึ่งทำให้ได้รับรางวัลวรรณกรรมจากภาครัฐและภาคเอกชน

คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ นับเป็นนักเขียนนวนิยายชั้นแนวหน้าคนหนึ่งของไทยที่นักอ่านสนใจติดตามผลงานอย่างสม่ำเสมอ เพราะมีความทันสมัย สอดแทรกความรู้ทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม ประเพณี วรรณคดี ศิลปะ และยังนําสัจธรรมทางพุทธศาสนามาสื่อไว้อย่างเหมาะสม ผลงานจึงได้รับรางวัลและได้รับการยกย่องจากองค์กรต่างๆ มากมาย ทั้งยังเป็นผู้นําเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ให้เกิดประโยชน์ในวงวรรณกรรมอีกด้วย การสร้างสรรค์งานของ คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ จึงไม่ได้มีคุณค่าเพียงแค่ให้ความบันเทิงเท่านั้น แต่ยังเติมเต็มคุณภาพชีวิตให้แก่ผู้อ่านอีกด้วย

คุณหญิงวินิตา ดิถียนต์ จึงได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติ์เป็นนศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลปะ ในปีพุทธศักราช 2547

Reviews

[Rujibelle · Rating 5 out of 5]

ในบรรดาเรื่องของแก้วเก้าที่ได้อ่านมา(ยังไม่ครบทุกเรื่อง)คิดว่า นิรมิต เป็นเรื่องที่ "ว้าว"มาก

สุดยอดของจินตนาการอันบรรเจิดของคุณหญิงวินิตาเลยค่ะ

มันสุดของการเรียบเรียงเรื่องราวเลย การสลับปัจจุบันกับอดีต ทั้งปริศนา ปมของตัวละคร คลายออกมาแบบหมดเปลือก สิ้นสงสัยได้อย่างสมเหตุสมผล ภาษาที่ลื่นไหล บรรยากาศของเรื่องที่ติดจะสลดหดหู่ใจก็ทำได้จริงจังมาก ยกเว้นตอนเจ้าภูวงเป็นเด็ก อันนั้นน่ารักค่ะ

อารมณ์ความรู้สึกของพระเอกเป็นอะไรที่ดิฉันเข้าถึงแก่นมาก น้ำตาไหลเพราะสงสารพระเอกทุกครั้งที่อ่าน สำหรับดิฉัน เจ้าภูวงเป็นพระเอกที่น่าเห็นใจมากที่สุดเลยค่ะ มีชาติกำเนิดที่ยิ่งใหญ่แต่อาภัพ มีความสามารถที่อัศจรรย์แต่ไร้ค่าสำหรับตัวเอง

ไม่น่าแปลกที่เรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่ได้รางวัลดีเด่นประเภทนวนิยาย จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ(ซึ่งรางวัลดีเด่นนี้ได้ยากมาก)

เป็นงานที่ดีมากๆๆๆๆ อยากให้ได้แปลเป็นภาษาต่างประเทศเลยค่ะ จะได้รู้ว่านิยายแฟนตาซีไทยไม่แพ้ใครในโลก สนุกน่าติดตามและลึกด้วย(อ่านแล้วได้พัฒนาจิตวิญญาณ)

ชอบเจ้าภูวงสมัยเด็กมากมาย น่ารักซะไม่มีเลย

[Phuwong · Rating 5 out of 5]

เรื่องราวของ ภูวง เจ้าชายหนุ่มจากแคว้นเล็ก ๆ ทางตอนเหนือของประเทศไทยผู้มีความสามารถเหนือธรรมชาติในการ "นิรมิต" สิ่งที่วาดลงบนกระดาษให้มีชีวิตจิตใจ มีตัวตนขึ้นมาจริง ๆ ด้วยเหตุนี้ภูวงจึงสร้างตัวแทนของเขาขึ้นมาอีก 2 คน คือ ภังคี และ ไทวัน ให้เป็นตัวแทนของความโหดร้ายและตัวแทนของความดี เพื่อเติมเต็มในสิ่งที่เขาขาดและไม่สามารถเป็นได้ แต่ปัญหาของความสามารถพิเศษนี้อยู่ตรงที่ภูวงไม่สามารถควบคุมและรู้วิธีทำลายสิ่งที่นิรมิตขึ้นมาได้ ด้วยเหตุนี้เอง "ตัวตน" ที่เขานิรมิตขึ้นจึงย้อนกลับมาทำร้ายเขาจนแทบเอาชีวิตไม่รอด และด้วยความช่วยเหลือจาก ใกล้รุ่ง หญิงสาวชาวไทยผู้มีสัมผัสพิเศษจึงทำให้ภูวงสามารถยุติปัญหาทั้งหมดได้

นวนิยายเรื่องนี้เป็นจินตนิยายเรื่องเดียวของแก้วเก้าที่ฝ่าด่านคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติไปคว้ารางวัลชนะเลิศนวนิยายดีเด่นปี 2539 เมื่ออ่านจบก็รู้สึกว่าดีงามสมรางวัล นวนิยายเรื่องนี้มีความสมบูรณ์แบบทั้งด้านการวางโครงเรื่อง ฉาก ตัวละคร แก่นเรื่อง และสารประโยชน์ เป็นสุดยอดงานของแก้วเก้าที่ทำเรารู้สึกอัศจรรย์ใจและทึ่งกับความสามารถของผู้เขียนอย่างมากเมื่ออ่านจบ ผู้เขียนเลือกที่จะเปิดบทแรกโดยใช้ "ตัวตน" ที่สามของพระเอกดึงผู้อ่านเข้าไปทำความรู้จักกับความลึกลับของตัวละคร และความขัดแย้งทางการเมืองในประเทศสาระ ก่อนที่จะเล่าย้อนอดีตถึงที่มาที่ไปของปมปัญหา ซึ่งสำหรับเรารู้สึกว่าเป็นเทคนิคที่ยากมากในการเขียนนวนิยาย การเขียนที่ไม่ได้เรียงตามลำดับเวลา (Timeline) เช่นนี้หมายความว่าผู้เขียนต้องมีการวางโครงเรื่องที่รัดกุมและสอดคล้องเป็นเหตุเป็นผลกันมาเป็นอย่างดี ชอบนวนิยายเรื่องนี้มากครับ

[APAPANNEE S. · Rating 5 out of 5]

พลาดเรื่องนี้ไปได้ยังไงตั้งนาน อ่านงานอาจารย์วินิตามาก็หลายเรื่อง แต่เพิ่งมารู้จักเรื่องนี้ได้ไง !! ควรจะเป็นเล่มแรกๆ ที่ขึ้นแนะนำนิยายชั้นยอดของนามปากกา แก้วเก้า ด้วยซ้ำ !!

ชอบทุกอย่างในเรื่องนี้เลยค่ะ แบบว้าวพล็อตมาก สุดยอดมาก เจ้าภูวงพระเอกของเรื่องที่มีความสามารถพิเศษ วาดรูปสิ่งต่างๆ แล้วอธิษฐานให้เป็นจริงได้ !!

เจ้าภูวง ถ้าไม่ต้องรับผิดชอบกู้บ้านเมือง จะเป็นคนที่เพอร์เฟ็คมาก รูปหล่อ เรียนเก่ง กีฬาดี ศิลปะเลิศ อ่อนโยนและมีอารมณ์ขัน แต่กับหน้าที่ของเจ้าหอหน้าแล้ว กลายเป็นคนไม่เอาไหนเฉยเลย เพราะความเป็นเขา เจ้าภูวงที่เกลียดการใช้กำลัง แล้วยังมีปมเรื่องพ่อเรื่องพี่อีก ทั้งๆ ที่เป็นคนน่ารักมากแท้ๆ แต่ทุกคนไม่เห็นค่าเพียงเพราะเขาไม่ได้เป็นในสิ่งที่คนอื่นคาดหวัง เท่านั้นเอง

ใกล้รุ่ง นางเอกเรื่องนี้ สมกับที่เป็นดาราจริงๆ มีผู้ชายรุมเร้าเต็มไปหมด 55555 สวยแหละแน่นอน แต่ก็ดื้อใช้ได้เลย สังเกตว่าถ้าไม่ดื้อก็ไม่ได้เป็นนางเอก ดื้อดึงที่จะรู้ความจริง ดื้อรั้นที่จะพยายามช่วยพระเอกทุกวิถีทางแม้จะอันตรายมากก็ตาม (ตบมือ)

ชอบตัวละครในเรื่องหลายตัวมาก อย่างสุมาคำ เพื่อนต่างวัยของเจ้าภูวง ชอบที่คอยดูแลช่วยเหลือกันมาตลอด ชอบความผูกพันนี้มากๆ

ชอบบบบบบบบบ ถึงจะเล่มใหญ่มาก และอ่านช้ามาก เพราะภารกิจเยอะ 5555 แต่ก็ชอบ อยากให้ตอนจบมีฉากหวานๆ อีกนิดจังเลยยยยย

[WaterLily · Rating 3 out of 5]

เป็นเล่มที่ยาวมากเล่มหนึ่งของแก้วเก้า เนื้อเรื่องชวนติดตามและสลับกับเนือยๆบางช่วง แต่ปัญหาอยู่ที่ความสัมพันธ์พระนางไม่ค่อยอินเพราะมีหลายภาคในตัว

[Afternoon · Rating 3 out of 5]

เป็นแฟนนิยายแก้วเก้า เรื่องนี้ได้รับการตีพิมพ์หลายครั้งมาก แะมได้รับรางวัลอีกด้วย มีความคาดหวังก่อนอ่านสูงมาก….แต่เรื่องนี้โดยส่วนตัวไม่ชอบเลยใช้เวลาอ่านนานมาก เกริ่นก่อนว่าพล็อตเรื่องน่าสนใจมากๆ จบเล่มเกือบ700หน้าหนาเอาการ อ่านไป300กว่าหน้า ครึ่งเล่มนั้นหละแทบถอดใจว่าง มันมีความเรื่อยเปื่อย ความงง ความหงุดหงิดในตัวนางเอก จนถึงตอนที่มีการเล่าถึงปมทั้งหมดจึงรู้สึกว่าเราควรไปต่อ อ่านให้จบ แต่ในขณะอ่านก็ยังคงหงุดหงิดกับนิสัยนางเอกจนจบเรื่องทีเดียว ด้วยนิสัยที่มุทะลุ ดื้อด้านใดๆ อ่านแล้วอยากหยุมหัว แต่ถ้านางเอกไม่ดื้อแพ่งเรื่องทั้งหมดคงไม่ไปถึงไหนอะนะ พระเอกก็มีความเป็นมนุษย์คนหนึ่ง ดูเรียลดี แต่ในใจลึกๆก็รู้สึกว่าเป็นคนไม่เข้มแข็ง กล้าหาญเอาซะเลย แล้วติดอีกอย่างคือความพิเศษของพระเอกที่ทำให้เกิดเรื่องทั้งหมด น่าจะมีการกล่าวถึงที่มาที่ไป และในตอนจบน่าจะกล่าวถึงหน่อย แต่ในนิยายเหมือนทำให้เกิดเรื่องแล้วปล่อยทิ้งไว้เฉยๆ ตอน100หน้าสุดท้ายอ่านไวๆแบบผ่านตามาก น่าเบื่อเกินจะโฟกัสที่ละตัวอักษร