Ταχτσής - Δεν ντρέπομαι

by Τάκης Σπετσιώτης

Λογοτεχνικό χρονικό

Το βιβλίο δεν είναι μια τυπική βιογραφία του συγγραφέα Κώστα Ταχτσή αλλά μάλλον το πορτραίτο μιας ξεχωριστής προσωπικότητας και παράλληλα μια «ιδιόρρυθμη» διατριβή πάνω σε γενικότερα καλλιτεχνικά ή κοινωνικού ενδιαφέροντος θέματα της Αθηναϊκής ζωής των τελευταίων τριάντα χρόνων.

Γραμμένο πριν από δέκα χρόνια το «Ταχτσής - Δεν ντρέπομαι» και αναθεωρημένο από τον συγγραφέα, εκδίδεται από τον «Πολύχρωμο Πλανήτη» ως ένα κείμενο που συνεισφέρει σε μια πολυφωνική κριτική των ιδεών.

"Πήρε τ' αυτοκίνητό του απ' το συνεργείο και μπήκαμε ξανά. Το τρίτο κατά σειράν αυτοκίνητο που μπαίναμε μέσα σε μια ώρα. Τώρα για να "με πετάξει" κι εμένα ως το σπίτι μου.
Οδηγούσε καπνίζοντας, κοιτάζοντας έξω απ' τα παράθυρα, συμμετέχοντας μ' αλλεγκρία στην κίνηση και την ζωή του δρόμου. Σταματώντας σ' ένα φανάρι, πείραξε έναν ωραίο, νεαρό τροχονόμο: "Πότε θα με γράψεις να γνωριστούμε;" Εκείνος γέλασε - μια πλατιά σειρά, ολόλευκα δόντια. Το φανάρι άναψε. Ξεκινήσαμε.
"Ξέρεις, συνάντησα έναν "πρώην ωραίο", που λέμε, τις προάλλες. Μεσόκοπος πια τώρα. Με κοίταζε, τον κοίταζα, ώσπου δεν άντεξα και του λέω: "Δε μου λες, μήπως έχουμε παρθεί;" "Δεν με θυμάσαι", μου απαντάει, "ήμασταν στο στρατό μαζί". Τον κοίταζα προσπαθώντας να θυμηθώ. "Ποιος είσαι βρε παιδάκι μου;"
"Εγώ σε παρακολουθώ, σε θαυμάζω", μου λέει, "Μπράβο σου έχεις ανέβει πολύ ψηλά... Έλα μωρέ που δε θυμάσαι... ο Σούλης είμαι". "Σούλης, για στάσου. Ποιος Σούλης..." "Εσύ μπορεί να μη με ξέρεις, αλλά είμαι επώνυμος τώρα κι εγώ. Μη μου πεις ότι δεν έχεις δει τις επιγραφές: Σούλης, Θερμοσίφωνες!".

222 pages, Paperback

First published March 1, 1996

Reviews

[Dimitris · Rating 4 out of 5]

Δεν καταλαβαίνω την χαμηλή βαθμολογία. Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ, το βρήκα παθιασμένα προσωπικό μα συνάμα βαθειά τεκμηριωμένο, με τέσσερις σελίδες βιβλιογραφία όλων των άρθρων που γράφτηκαν για τον Ταχτσή από το 1974 έως το 1994. Δεν πρόκειται περί «αγιογραφίας» παρόλο που ο Σπετσιώτης γνώρισε τον συγγραφέα τα τελευταία 14 χρόνια της ζωής του, πήγε σπίτι του, στις πιάτσες του, είχε εκτενείς συνομιλίες μαζί του, προφανώς τον υπερθαύμαζε και αγαπούσε, επηρρεάστηκε από εκείνον. Τέλος, το χρονικό αυτό εμπεριέχει ανεκτίμητες πληροφορίες από πρώτο χέρι για την καλλιτεχνική, πνευματική μα και νυχτερινή ζωή στην Αθήνα την πρώτη δεκαετία της Μεταπολίτευσης. Ένας θησαυρός για όσους ενδιαφέρονται για ανορθόδοξες βιογραφίες.

[Christos · Rating 3 out of 5]

Ο Κώστας Ταχτσής μέσα από τα μάτια του νεαρού τότε σκηνοθέτη Τάκη Σπετσιώτη, μια όχι τυπική βιογραφία σε ένα ιδιόρρυθμο ύφος που αποτελεί κατά κάποιο τρόπο και αυτοβιογραφία του ίδιου του συγγραφέα για εκείνη την περίοδο.