فراخ زیستی سرمایه دارانه نه تنها رشوه ای است که به مردم داده می شود تا آزادی خود را در مقابلش واگذار کنند، بلکه رشوه ای کاذب نیز هست. فراخ زیستی و برخورداری در نظام سرمایه داری برطرف کننده نیازهای اصیل و واقعی نیست، بلکه نیازهای کاذبی را برآورده می کند که خود آفریده است، اما کاذب بودن آنها را از دیده مخفی می کند. موفقیت آن -پایداری آن در متن دموکراسی لیبرال- بستگی به چیزی دارد که در سنت مارکسیستی آگاهی کاذب خوانده می شود. بنابراین، پیدایش آگاهی کاذب بخش اساسی از سیستم است که به کمک صنعت تبلیغات و استفاده از رسانه های همگانی و علوم اجتماعی و روان شناختی حیلت ساز به دست می آید. صنایع سرگرمی ساز و پرکننده ی اوقات فراغت نیز نقش خود را -که نقش کم اهمیتی هم نیست- در تثبیت نظام ایفا می کنند و وقت آزاد کارگران را پر می کنند و نوعی رضایت خاطر ارزان و بی مایه و دست دوم برایشان فراهم می آورند. مارکوزه این فرایندهایی که مردم را با نظام آشتی می دهد "کودن سازی" می نامد. مردم با "مصرف گرایی" فاسد، کور و برده می شوند.
پوپر بر این نکته بسیار پای می فشارد که آنچه به ما امکان می دهد در صلح و آرامش زندگی کنیم عقلانیت و خردمندی است -"و نه تاکید غیرعقلانی بر عواطف و احساسات"، که پوپر آن را نیروی بس مخربی در قرن بیستم می داند. آنچه پوپر در اینجا می خواهد بگوید نه تنها مربوط به عواطف و احساسات آشکارا "منفی" مثل نفرت است، بلکه به عواطف و احساسات مثبت هم، مثل عشق و وفاداری، که برای ضرورت های سیاسی نامناسبند، مربوط می شود. چون ما نمی توانیم عشقی اصیل به همه ی انسان ها به یکسان داشته باشیم، آن خواهش های سیاسی که بر عواطف سخاوتمندانه ی ما می توانند تاثیر گذارند فقط مربوط به آنهایی هستند که ما می شناسیم، یعنی گروه اجتماعی خودمان. بنابراین توسل به عواطف، حتی به عشق، به جای آن که انسان ها را به هم نزدیک یا متحد کند، آنها را از هم جدا می سازد (و ناسیونالیسم مثال بارزی در صدق این مطلب است). این خرد است، و نه عشق، که می تواند از این جدایی ها فراتر رود و معیار مشترکی برای استدلال و بحث، بنیانی برای انسان دوستی همگانی، و برای مصالحه ی خردمندانه و توافق معقول و صلح و آرامش فراهم آورد.
A good book to dip into when you want an insight into some of the most recognisable philosophers of the 20th century. The authorhas substantial knowledge of the subjects and, as you would expect, has opinions of them that he doesn't fail to air. Good work Mr Lessnoff.