แววมยุรา

by พนมเทียน

‘“ผมรักคุณ ผมทำทุกอย่างเพื่อจะได้หัวใจคุณ มีอะไรอีกหรือที่คุณต้องการ ผมรู้ความเป็นไปของคุณทุกอย่าง ผมจะไม่บังคับ ฝืนใจ และจะยอมรับในความผิดหวังนั้น หากคุณไม่เลือกผม คุณมีอะไรจะบอกผมมั๊ย ขอให้คุณรู้ว่า ไม่ว่าคุณจะเลือกใคร ผมก็จะรักและบูชาในน้ำใจคุณตลอดไป”

“ดิฉันเลือก ‘ยาจก’ คนหนึ่งมาเป็นเจ้าของความรักของดิฉัน แทนที่จะเลือก ‘ราชา’ ผู้พรั่งพร้อมอย่างคุณ ฉันบูชาคุณ บูชาความดีของคุณ แต่ความรู้สึกเหล่านั้นไม่ใช่ความรัก ความรักที่แท้จริงสอนให้ดิฉันพึงพอใจและภาคภูมิใจในสิ่งที่ จักร กังวานไกล คนนั้นเป็น”

‘เงิน’ อาจซื้อทุกสิ่งทุกอย่างได้ ยกเว้น ‘หัวใจ’ ของผู้ที่หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรีแห่งตน!

Paperback

About the author

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ (23 พฤศจิกายน 2474 - 21 เมษายน 2563) นักเขียนนวนิยายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของไทย ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2540 เป็นเจ้าของนามปากกา พนมเทียน ผู้แต่ง เพชรพระอุมา

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ เกิดที่จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรคนสุดท้องของขุนวิเศษสุวรรณภูมิ กับนางสะอาด รัตนกุล เริ่มเขียนนวนิยายเรื่องแรกตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เรื่อง “เห่าดง” ลงในสมุดอ่านกันเล่น เมื่อ พ.ศ. 2484 นอกจากเขียนนวนิยายแล้ว ฉัตรชัยยังเป็นคอลัมนิสต์เขียนบทความเกี่ยวกับอาวุธปืน ในหนังสือพิมพ์และนิตยสารบางฉบับด้วย โดยใช้ชื่อจริง และนามปากกา "ก้อง สุรกานต์"

Reviews

[Mam Thailand · Rating 4 out of 5]

จำได้ว่าอ่านเรื่องนี้จากห้องสมุดที่โรงเรียน

[Laksamee Phanpradit · Rating 3 out of 5]

เป็นแนวพระเอกรวยแต่ปลอมตัวเป็นคนจนพิสูจน์รักแท้ สนุกดี คอยลุ้นว่าตกลงเมื่อไหร่นางเอกจะรู้ความจริง

[Pika Cruz · Rating 3 out of 5]

แวว มยุรา นางเอกของเรื่อง สวย เก่ง หยิ่งในศักดิ์ศรี สไตล์ผู้หญิงเก่ง เสาร์หลักของบ้าน แต่ใครว่าคนสวยแล้วดีเสมอไป ข้อเสียก็มีอย่างนางเอกเราไงคะ สมัครงานง่าย ได้งานง่ายก็จริงแต่เสี่ยงกับการถูกเล่นหูเล่นตา ถูกเจ้าหน้าเตาะบ้างละ ลากไปงานเลี้ยงสังสรรค์ บางคนก็ถึงขั้นขอแต่งงานกับเธอ คนพวกนี้เห็นเธอเป็นยังไง เป็นเครื่องประดับบารมีงั้นเหรอ แน่นอนพบเจอแบบนี้เธอไม่ทน ลาออกซะสิ้นเรื่อง ส่วนพระเอกเราโสด หล่อและรวยแบบเว่อร์มากค่ะ ปลอมตัวมาอยู่ในคราบ หนุ่มจนๆ คนหนึ่ง เจอนางเอกทีไรกวนประสาทอยู่เรื่อย แต่เขาก็เป็นคนเดียวที่เธอรู้สึกสบายใจ ถึงจะกวนชวนรำคาญก็เถอะ เจ้านายคนปัจจุบันของเธอก็แทบไม่ต่างจากคนอื่นที่ผ่านมา แม้ไม้เคยพบหน้าตากันมาก่อน เธอมั่นใจว่าเขาต้องเคยเห็นเธอ ถึงได้จ่ายเงินเดือนสูงลิบแต่แลกกับข้อตกลงในเอกสาร ที่เธอไม่สามารถแต่งงานกับใครได้ และเธอก็หยิ่งในศักดิ์ศรีพอที่จะปฏิเสธ เมื่อหัวใจมอบให้ชายหนุ่มจนๆคนนั้น ส่วนเขาที่ปลอมตัวมาก็ไม่เชื่อว่าผู้หญิงคนไหนจะมีรักจริงใจให้ ถ้าจะรักเขาก็คงรักที่เงินเขามากกว่า

[Pairash Pleanmalai · Rating 5 out of 5]

เป็นหนังสือที่แต่งในยุค 2500 การดำเนินเรื่องแบบช้าๆ ค่อยๆ ไหลไป สไตล์ อ.พนมเทียน
เรื่องนี้ผู้แต่งเน้นย้ำตลอดในเล่มว่าตัวเอกของเราสวยมาก
เนื้อเรื่องเดินแบบช้าๆ เรื่อยๆ เน้นทวนความ และพูดคุย สลับฉากน้อยมาก เหตุการณ์ในเล่มแรกแทบไม่มีอะไร
ซับพล็อตน้อยมาก เน้นค่อยๆสร้างความผูกพันธ์ระหว่างตัวเอก
เรื่องนี้ไม่มีตัวอิจฉา ไม่มีตัวร้าย จึงไม่แปลกถ้าเอาไปทำละครแล้วออกทะเล (เพราะคงแต่งเพิ่มเองเยอะ ใส่ตัวอิจฉา ตัวร้าย)
เรื่องนี้ทำเป็นหนังได้อย่างเดียวเลย
เข้าใจความรู้สึกของผู้อ่านในยุคนั้นเลย ค่อยๆเคลื่อนไหลไปตามบทพูด
และก็เหมือนเดิมตอนจบอยากให้เดินเรื่องต่อไปอีกหน่อย อยากเห็นภาพหลังจากนั้น