เคหาสน์ดาว

by วาณิช จรุงกิจอนันต์

พบกับเรื่องรัก ตรึงใจของ “จ๋อม” หรือ “ดาวส่อง” เธอเป็นสาวสวย อ่อนหวาน น่ารัก นิสัยดี ที่เป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย เธอเป็นนักเรียนทุนจบจากเมืองนอก แต่แม้จะสวยอย่างนี้ เธอก็หยิ่งทะนง ไว้ตัว ชอบทำอะไรด้วยตนเอง ด้วยไม่อยากให้ใครมาดูถูก เธอจึงทำงานหนัก แม้ว่าจะมีลูกเศรษฐีที่รวยมากมาจีบ แต่เธอก็เมินเฉย จ๋อมต้องการปลูกบ้านให้แม่ น้อง และตัวเองอยู่

เหตุนี้จึงทำให้เธอได้ไปรู้จักกับ “นายเขียว” ที่เป็นสถาปนิก คนฐานะกลางๆ รับราชการ เป็นคนค่อนข้างจะปล่อยชีวิตให้เลื่อนลอยไปตามแต่กระแสชีวิตจะพาไปข้างไหน เขาเป็นคนดีที่น่ารัก ไม่มีพิษภัย เป็นคนอารมณ์ขัน ไม่ปฏิเสธคน ค่อนข้างจะถูกเอาเปรียบได้ง่าย ไม่ค่อยเข้มแข็ง ใจอ่อน ขี้เกรงใจ จ๋อมกำลังปลูกบ้าน บ้านของเธอค่อยๆ เป็นชิ้นเป็นอัน พร้อมไปกับความสัมพันธ์ระหว่างคนต่างๆ มากมายในเรื่อง เต็มไปด้วย “รัก” ที่มีอารมณ์ขัน อ่านได้เพลินใจ ด้วยภาษาที่ดี แล้วคุณจะรู้ว่า ความรักนั้นไม่มีบทลงท้าย คนอ่านจึงได้จินตนาการวิถีความรักของคนต่างๆ ในเรื่องได้ด้วยตนเองเลยทีเดียว

247 pages, Paperback

First published March 1, 2004

About the author

เกิดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2491 เป็นคนจังหวัดสุพรรณบุรี จบการศึกษาจาก คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร มีผลงานมากมาย เริ่มมีชื่อเสียงจากการเขียนบทความ ชื่อ "จดหมายถึงเพื่อน" ตีพิมพ์เป็นประจำในนิตยสารลลนาระหว่างเดินทางไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา ผลงานที่มีชื่อเสียงอีกเรื่อง คือ นวนิยายเรื่อง แม่เบี้ย ตีพิมพ์ในนิตยสารลลนา เมื่อนำมารวมเล่มก็ได้รับความนิยม และถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์หลายครั้ง

วาณิช จรุงกิจอนันต์ ได้รับรางวัลซีไรต์ พ.ศ. 2527 จากนวนิยายเรื่อง ซอยเดียวกัน

นอกจากนี้ยังเขียนคอลัมน์ให้กับนิตยสารในเครือมติชน และเป็นกรรมการบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน)
วาณิช จรุงกิจอนันต์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ด้วยโรคลูคีเมียเฉียบพลัน

Reviews

[MT · Rating 5 out of 5]

- ชอบมาก แถมงานยังร่วมสมัยมากๆ อ่านแล้วทำให้นึกถึงอะไีรหลายอย่างในpop cultureไทยตอนนี้

- นึกถึงคนไทยยุคนี้ที่มีเกาหลีใต้เป็นmeasurementเกือบทุกสิ่ง โดยเฉพาะอุตสาหกรรมบันเทิง ซึ่งละครไทยก็ถูกเพ่งเล็งหนักมากเพราะเนื้องานวงวนอยู่ไม่กี่อย่าง(ไม่ผัวๆเมียๆ ก็แอ็คชั่น แพ็ก) พอk-dramaมาตีตลาดในไทย ทุกอย่างก็เปลื่ยนไป (ทำไมไม่ทำแบบเกาหลี นั้นนู่นี้ 1234 บลาๆ) พอมาอ่านเล่มนี้แล้วพบว่างานเล่มนี้มันมีพร้อมทุกอย่างที่k-dramaมีแถมมาก่อนกาลด้วยซ้ำ เรื่องราวและความสัมพันธ์ของเหล่า30 something ใส่ใจรายละเอียดอาชีพของตัวเอก แบ่งสัดส่วนเรื่องโรแมนติกกับงานได้ดี แต่คือประเทศฉันไม่ได้มุ่งผลิตงานanti-romanceแบบนี้ออกมาสม่ำเสมอไง คนgen xหมู่มากเขาคงเอ็นจอยกับงานในขนบน้ำเน่าแบบงานกฤษณา อโศกสิน คุณหญิงวิมล หรือ ว.วินิจ ละครไทยจึงมีmaterialวนอยู่แค่นี้ จนงานแบบนี้ตกหล่นไปแม้จะสร้างเป็นหนัง/ละครก็ตาม น่าเสียดายมากๆ

- ความสัมพันธ์ของเขียวกับแสนเสน่ห์ทำให้นึกหนังเรื่องthe worst person in the worldมากๆๆๆ แต่เรื่องนี้จะต่างออกไปตรงที่ความโลเลในใจไม่ได้เกิดกับฝ่ายหญิงนะ ฝ่ายชายก็มีสภาวะแบบนี้เหมือนกัน ซึ่งตรงกันข้ามกับคู่จูลีกับโทมัส ซึีงจูลีคือคนที่โลเล ส่วนโทมัสยังรักเธออยู่ ฉะนั้นค.สัมพันธ์ทั้งสองคนมันเลยช่างอิรุงตุนังมากๆ สิ่งที่ประทับใจในนค.สัมพันธ์นี้คือทั้งสองมีอำนาจต่อรองพอๆกัน แสนนั้นรวยและเพียบพร้อมทั้งฐานะและหน้าตา หล่อนต้องการคนที่ดูแลหล่อนได้ ซึ่งเขียวคือ”ตัวเลือก“แรกที่หล่อนจะเลือก แต่เขานั้นมีสถานะจนที่สุด(ไม่มีรถ อยู่แฟลต ทำงานข้าราชการ) เมื่อเทียบกับตัวเลือกอื่นๆที่แสนมี รวมถึงผชที่เธอควงอยู่ด้วย ! ส่วนเขียวไม่ได้แคร์แสนขนาดที่เขาจะรู้สึกเสียใจถ้าต้องเลิกคบหล่อน (บวกกับรำคานเพราะโดนตื้อหนัก) บวกกับเขียวมีคนที่ตนแอบปลื้ม(?)อย่างคุณจ๋อมแล้ว แต่ แต่มันไม่ได้หยุดแค่นั้น เพราะคุณวาณิชสร้างความย้อนแย้งให้เขียวไปอีก ดูผิวเผินเขียวไม่สนใจ แต่ลึกๆแล้วเขากลับยังรู้สึกดีกับแสนอยู่ แม้แสนจะเป็นคนที่ไม่ใช่ทางเขา !!! เราชอบที่คุณวณทำให้genreงานตัวเองมันดิ้นไปมาแบบนี้ ถ้าเป็นนิยายในขนบ ตัวเอกและคนอ่านจะปักธงในใจแล้วว่านางรองก็แค่ทางผ่านไม่ก็คือตัวเดินเรื่อง ไม่ควรจะใส่ใจแบบนางเอก แต่กับเรื่องนี้มันไม่เลือกแบบนั้น เราว่าแสนเสน่ห์ดูซับซ้อนกว่านั้น แต่แค่เรารู้จักเธอน้อยไป ซึ่งดีจังเลย มีงานแบบนี้ในไทยด้วยวะ คือจะมองว่าเหี้ยก็เหี้ยแหละ แต่ความเหี้ยมันคลุมเครือมาก เพราะไม่ใครชัดเจนกับใครเลยจริงๆ !

- บวกกับคนยุคนี้เน้นค.สัมพันธ์แบบคลุมเครือ ไม่อยากบอกสถานะ ไม่ชัดเจน ขอเป็นคนคุยไม่ใช่คนคบ นิยายเล่มนี้เกือบสี่สิบปีที่แล้วจึงกลายเป็นงานเขียนที่ร่วมสมัยไปโดยปริยาย อาจจะไม่ได้ระดับsally rooney แต่ก็ถือว่ามาก่อนกาลนาจา

- อยากให้เอามามารีเมคใหม่ ขัดเกลาบทตรงนั้นตรงนี้ ตัดบทคุณพ่อปิตาธิปไตยออก แล้วเอาอะไรที่ซับซ้อนกว่านั้นเข้าไปแทนก็สามารถเป็นงานยุคนี้ได้สบายๆ เพราะเป็นงานที่ไม่ต้องดัดแปลงอะไรเยอะดลย เพราะโครงเรื่องมันsolidอยู่แล้ว

- โดยรวมสนุก ประทับใจ แนะนำเลย ถ้าอยากอ่านงานวรรณกรรมรักไทยที่มีรสชาติและการเดินเรื่องใหม่ๆ

[Phuwong · Rating 4 out of 5]

อ่านนิยายเรื่องนี้จบก็ขอปวารณาตัวเป็น "ติ่ง" คุณวาณิชเพิ่มอีกหนึ่งคนทันที เป็นนักเขียนชายที่เราชื่นชอบในสำนวนมากที่สุดคนหนึ่ง เคยประทับใจกับแม่เบี้ยมาแล้ว สำหรับเรื่องนี้ก็ไม่ผิดหวังในเรื่องสำนวน แต่ออกจากผิดหวังนิดหน่อยที่เรื่องมันดูจะเรียบและสั้นไปสักนิด แต่ถึงอย่างนั้นเคหาสน์ดาวก็ยังเป็นนิยายที่อ่านได้เพลิน แฝงอารมณ์ขัน ตัวละครติดดิน จับต้องได้เหมือนอยู่รอบตัวเรานี่เอง พระเอกทึ่มแต่เป็นคนดีมากกกกกก ชอบผู้หญิงแต่แหยจนเราคิดว่านางเอกยังกล้ามากกว่าอีก นางเอกอุตส่าห์เปิดโอกาสให้หลายครั้งแล้วก็ยังไม่รู้เรื่องเลย 555+ เรื่องนี้เป็นงานนวนิยายเรื่องแรกของคุณวาณิช เขียนด้วย First Person Point of View ตลอดทั้งเรื่องซึ่งน่าชื่นชมมากว่าหาจุดที่หลุดไม่เจอเลย ใครที่ต้องการศึกษาเทคนิคการเขียนนวนิยายด้วยวิธีนี้แนะนำเล่มนี้อย่างยิ่งครับ

[Kanin Nitiwong · Rating 5 out of 5]

ไม่ได้อ่านนิยายรักมานาน ยิ่งเป็นนิยายที่คนไทยแต่งยิ่งไม่ได้อ่านมานานไปใหญ่ พอได้มาอ่านเรื่องนี้ก็ชอบจัง คงเป็นเพราะเราชอบเรื่องแนวพระเอกขี้แพ้แบบนี้อยู่แล้ว อารมณ์แนวดอกฟ้ากับนายกระจอก คาแรคเตอร์ของพระเอกที่หนังสือดำเนินเรื่องในฐานะมุมมองพระเอกก็ทำให้เราเอาใจช่วยแก อ่านเพลินๆ กุ๊กกิ๊ก สบายใจดี ไม่มีพลิกล็อค ดราม่าอะไร ถ้าจะให้ตินิดเดียว คงเป็นช่วงท้ายเรื่องที่ดูเร่งๆ จบไปหน่อย ได้เห็นฉากหวานๆ นิดเดียวเอง :)

[Srisurang · Rating 3 out of 5]

เรื่องรักของคนสองคนธรรมดา ที่ไม่เลิศเลอเพอร์เฟ็คเหมือนตัวละครในนวนิยายทั่วไป พล็อตและคาแรกเตอร์ไม่ซ้ำใครดีค่ะ

[Mam Thailand · Rating 4 out of 5]

ชอบนิยายเรื่องนี้ค่ะ เป็นเรื่องรักที่ไม่หวีอหวา แต่เรียบง่ายและอบอุ่น

[Moo Rose]

^_^

[Supachai]

very nice