What do you think?
Rate this book
Grote acht
Een meisje van zestien weet niet wat ze aan moet trekken voor de crematie van haar vader. Een meisje van elf raakt haar pony kwijt. Een meisje van acht moet vieze dingen eten. Een meisje van vierentwintig kleedt zich uit voor een oudere man in een hotelkamer, omdat ze wil beginnen met leven.
143 pages, Paperback
First published January 1, 2005
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
April 14, 2026
Verborgen parel. Ik wilde echt al jaren werk lezen van Vrouwkje Tuinman. Tot ik laatst haar debuut tegenkwam in een minibieb. Veel te lang mee gewacht.
Een dichter die een roman schrijft. Dan hoef je geen pageturner of dramatische plottwist te verwachten. Dan is elke zin, elk woord raak. Dat maakt Grote Acht ook zo meedogenloos.
De korte hoofdstukken beschrijven traumatische gebeurtenissen tussen een tirannieke vader en zijn dochter. Tuinman laat zien wat de impact is op het gevoelsleven van de jonge ik-figuur.
Wat ik zo knap vind is dat het boek ver boven de gebeurtenissen uitstijgt. Volgens mij is de niet-chronologische opbouw van het boek daarin cruciaal. Je springt heen en weer in de tijd. Van de twaalfjarige ik naar de achtjarige. En dan weer naar de twintiger. Op die manier zie je dat er geleidelijk een patroon ontstaat. Van de verknipte vader met z’n vieze huis, onredelijke regels en meer. Maar ook van de dochter met al haar angsten. Naast de vreselijk terreur van pa, tiranniseert ze zichzelf ook met al haar gedachten. Dat doet ze niet alleen als klein meisje of puber maar ook als student — als de vader al lang dood is.
Trauma heeft haar op een bepaalde manier stilgezet. Alsof ze gevangen zit in zichzelf. Na al die ellende heeft ze geen vader meer nodig om vast te lopen.
Meedogenloos boek.
Waarom vier sterren en geen vijf? De brieven aan een vriendin zijn tenenkrommend. En ik vond sommige conclusies die een schoolkind kan trekken wel erg volwassen. Spijkers op laag water. Fantastisch boek.
Een dichter die een roman schrijft. Dan hoef je geen pageturner of dramatische plottwist te verwachten. Dan is elke zin, elk woord raak. Dat maakt Grote Acht ook zo meedogenloos.
De korte hoofdstukken beschrijven traumatische gebeurtenissen tussen een tirannieke vader en zijn dochter. Tuinman laat zien wat de impact is op het gevoelsleven van de jonge ik-figuur.
Wat ik zo knap vind is dat het boek ver boven de gebeurtenissen uitstijgt. Volgens mij is de niet-chronologische opbouw van het boek daarin cruciaal. Je springt heen en weer in de tijd. Van de twaalfjarige ik naar de achtjarige. En dan weer naar de twintiger. Op die manier zie je dat er geleidelijk een patroon ontstaat. Van de verknipte vader met z’n vieze huis, onredelijke regels en meer. Maar ook van de dochter met al haar angsten. Naast de vreselijk terreur van pa, tiranniseert ze zichzelf ook met al haar gedachten. Dat doet ze niet alleen als klein meisje of puber maar ook als student — als de vader al lang dood is.
Trauma heeft haar op een bepaalde manier stilgezet. Alsof ze gevangen zit in zichzelf. Na al die ellende heeft ze geen vader meer nodig om vast te lopen.
Meedogenloos boek.
Waarom vier sterren en geen vijf? De brieven aan een vriendin zijn tenenkrommend. En ik vond sommige conclusies die een schoolkind kan trekken wel erg volwassen. Spijkers op laag water. Fantastisch boek.
Displaying 1 of 1 review