Εθισμός στη νικοτίνη

by Thanassis Valtinos, Θανάσης Βαλτινός

Νεοελληνική πεζογραφία - Διηγήματα
"Είχαμε σταθεί στην είσοδο του πάρκου και κουβεντιάζαμε περί έρωτος. Τότε ακούστηκε βουή αυτοκινήτου και από τη γωνιά του "Σεραγιού" παρουσιάστηκε ένα παλιό ανατρεπόμενο καμιόνι, σαν αυτά των εργολάβων. Καβάλησε το ρείθρο της πλατείας, έφτασε στο κέντρο της, έκανε μια ολόκληρη στροφή επιτόπου και σταμάτησε, με τη μηχανή του αναμμένη. Από μπροστά κατέβηκε ένας λοχίας με παλάσκες και τόμιγκαν. Η καρότσα άρχισε να σηκώνεται σιγά σιγά, κι όταν έφτασε στο κατάλληλο ύψος, είδαμε να πέφτουν από μέσα της πτώματα. Ήμασταν οι πρώτοι που πήγαμε κοντά. Σε λίγο φυσικά ο κύκλος μεγάλωσε. Το καμιόνι έμεινε με την καρότσα τεντωμένη εκεί πάνω και μπροστά μας είχε σχηματιστεί μια μικρή πυραμίδα από νεκρούς άντρες. Η μοναδική γυναίκα ανάμεσα τους έκλεινε μπρούμυτα την κορυφή της πυραμίδας. Η φούστα της είχε τραβηχτεί μέχρι τους γλουτούς και στο εξωτερικό μέρος του αριστερού μηρού υπήρχε ένα τρύπημα από ξιφολόγχη. Παρά την ανατριχίλα του θανάτου στο δέρμα της, που ο χειμωνιάτικος ήλιος τη δυνάμωνε, ένιωσα έναν άγριο ερεθισμό."

Genres: Greece

143 pages, Paperback

First published January 1, 2003

About the author

Thanassis Valtinos (Greek: Θανάσης Βαλτινός) was born in an Arcadian village in the Peloponnesus in 1932. He first achieved national recognition with the publication of his widely read novellas The Descent of the Nine (1963) and The Book of Andreas Kordopatis (1964).
In addition to his novels, novellas and short stories, he has translated classical Greek drama for the Art Theater of the late Karolos Koun, and written film scripts in collaboration with film director Theodoros Angelopoulos, most notably the award-winning Voyage to Kythira (Cannes Film Festival, 1984)
His novel Data from the Decade of the Sixties won the National Book Award for Best Novel in 1990 and was short-listed for the Aristeion European Literature Prize in 1991. He was awarded the Cavafy Prize (2001), the Petros Haris Prize, conferred by the Academy of Athens for lifetime achievement (2002), and the Gold Cross of Honour of the President of the Greek Republic (2003).
He served as president of the Society of Greek writers from 1990–1994, and again from 2005–2009. In 2008 he was elected a member of the Greek Academy.

Reviews

[Sotiris Karaiskos · Rating 4 out of 5]

Περισσότερο μία συλλογή στιγμών παρά μία συλλογή διηγημάτων. Βέβαια μέσα από τις περιγραφές αυτών των ξεχωριστών στιγμών ο συγγραφέας αρκετές φορές πηγαίνει στο παρελθόν μου είναι άμεσα συνδεδεμένο με συγκεκριμένους τόπους και έτσι γίνεται μία μεγαλύτερη αφήγηση. Το πρώτο διήγημα μου άρεσε πάρα πολύ και μου έδωσε αισιοδοξία για τη συνέχεια αλλά μετά από αυτό αρκετά από τα διηγήματα μου φάνηκαν πολύ μικρά και πολύ αποσπασματικά για να μου μεταδώσουν οποιοδήποτε συναίσθημα. Ευτυχώς μέσα σε αυτά είναι και μερικά αρκετά μεγαλύτερα που μπορώ να πω ότι τα συμπάθησα αρκετά αλλά και πάλι δεν μου προκάλεσαν ιδιαίτερο ενθουσιασμό. Τις τελικές εντυπώσεις, όμως, τις δημιούργησε το τελευταίο εξαιρετικό διήγημα που μπορώ να πω ότι είναι ένα από τα καλύτερα που έχω διαβάσει, όποτε μπορώ να πω ότι κάτι μου έμεινε από την ανάγνωση αυτού του βιβλίου.

[Elina · Rating 4 out of 5]

Αξίζουν να διαβαστούν αυτά τα διηγήματα!
Συστήνεται ανεπιφύλακτα!

[Kostas 78 · Rating 5 out of 5]

Ο Βαλτινός έχει καθιερώσει το δικό του ιδιαίτερο συγγραφικό σύμπαν από την αρχή της πορείας του. Αναδεικνύοντας έναν κόσμο άρρηκτα δεμένο με την πατρογονική γή, την Ιστορία και την παράδοση, πολλά από τα διηγήματα κι εδώ αφορούν τις ιδιαίτερες πατρίδες του (Αρκαδία, Τρίπολη) και αποπνέουν έναν βαθύ και γνήσιο πατριωτισμό.
Η γλώσσα του Βαλτινού είναι όπως πάντα ντοκιουμαντερίστικη και αποστασιοποιημένη ή αποδραματοποιημένη, από τη μια μεριά, αλλά και πλούσια σε "πατριωτικό λυρισμό" από την άλλη (δημοσιές, ξερολίθια, γκορτσιές, και ευθυτενείς στιβαροί γέροντες με πελεκητά πρόσωπα που δεν κατηφορίζουν αλλά "ροβολάνε"). Μια γλώσσα ίσως λίγο εγκεφαλική, παρ'όλο το λυρισμό, μιας και δεν στοχεύει σε εύκολες δραματοποιήσεις ή στο συναισθηματικό έλεγχο του αναγνώστη. Και ίσως γι'αυτό είναι μάλλον λιγότερο ευπώλητος από άλλους συναδέλφους του. Η Ακαδημία Αθηνών βέβαια έχει φροντίσει να αποκαταστήσει αυτή τη μικρή αδικία...
Το πρώτο από τα διηγήματα περιέχει μερικές από τις πιό δυνατές σκηνές που έχουν γραφτεί για τον Εμφύλιο. Και στα υπόλοιπα παρουσιάζεται μια ελεγεία για την απώλεια, τη μοναξιά, το θάνατο, το χαμένο έρωτα. Με αλλαγές ύφους και στυλ από διήγημα σε διήγημα, αν και στα περισσότερα διατηρώντας τα χαρακτηριστικά του στοιχεία γραφής, που τον καθιστούν πραγματικά μοναδικό.

[Γιώργος Μαντάς · Rating 3 out of 5]

Άλλη μία πολύ καλή συλλογή διηγημάτων.
Εδώ ο συγγραφέας πειραματίζεται αρκετά με τον τρόπο γραφής και δίνει κάποια πολύ δυνατά σύντομα κείμενα.
Τα διαβάζεις κι αμέσως πλάθονται οι εικόνες στο μυαλό σου, κάποια εξ αυτών είναι σαν μικρά σενάρια, δεν χάνουν όμως τη λογοτεχνικότητά τους.
Αγαπημένα μου από την πρώτη ανάγνωση έγιναν τα εξής: ''Agnes: τριάντα καρέ'' (υποκλίνομαι καθώς πρόκειται και για ένα κλείσιμο του ματιού στην αγάπη του συγγραφέα για τον κινηματογράφο), ''Ήλιος και βροχή'', ''Αναδρομή'', ''Ως ωραίοι οι πόδες της ευαγγελιζομένης την αγάπη, της ευαγγελιζομένης τον έρωτα'' (τι αισθησιακό διήγημα, πόσο όμορφα έγραφε ο Βαλτινός για τον έρωτα και τον σαρκικό πόθο), ''το αίμα γυρεύει αίμα''(δυνατοί διάλογοι, ωραία περιγραφή, σκληρό θέμα, άνετα γινόταν ταινία μικρού μήκους).
Μην ξεχάσω και την καλαίσθητη έκδοση, εντάξει εκδόσεις Εστία, εξυπακούεται ότι θα ήταν προσεγμένο βιβλίο μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια.

[Moushine Zahr · Rating 2 out of 5]

This is the first book I've read from Greek author Thanassis Valtinos. The book is composed of 12 short stories occurring in Greece during the first half of the 20th century. The title is a metaphore about being accustomed to death. In deed, all the short stories are about death during WWI, WWII, and other wars or about passing of time leading to natural death. The stories are not interesting, are monotonous and lugubrous, but they do make a point still of actuality today. People have been accustomed to death in all its forms, all locations, all the time and even in fiction, that no death seems unusual.

[Eliza · Rating 3 out of 5]

Δε μου άρεσε όσο αλλά βιβλια του αν και είχε τη γλώσσα και την αναγνωρισιμη γραφή του Βαλτινού, που μου αρέσει πολύ! Σκεφτόμουν οτι με βαριά καρδιά θα του εβαζα 2 αστέρια αλλά με αποζημιωσε η τελευταια ιστορία και μετα απο αυτη δε θα μπορουσα πλεον να βάλω μονο 2!

[Francois]

Petites nouvelles d'un auteur grec contemporain... quelques nouvelles fort intéressantes sur certains contes et légendes du pays.... d'autres nouvelles un peu moins enlevantes.