Weg

by Minke Douwesz

Verliefd worden is vrij eenvoudig; de liefde onderhouden kost veel tijd en energie; maar uit elkaar gaan is het moeilijkste wat er is. Dit motief is de leidraad van Weg, de langverwachte tweede roman van Minke Douwesz, die in 2003 succesvol debuteerde met haar roman Strikt (10.000 exemplaren verkocht).

Weg speelt zich af tussen april en juli 2002, toen Nederland rondom de Tweede Kamerverkiezingen 'de onschuld verloor' als gevolg van de moord op de politicus Pim Fortuyn. Hoofdpersoon Edith Heringa is een 40-jarige, hardwerkende gynaecologe. De weinige vrije tijd die zij heeft, besteedt ze aan de afronding van haar proefschrift. Hierin wil zij het verband aantonen tussen eetstoornissen bij pubermeisjes, met name anorexia, en het ontwaken van hun vrouwelijke seksualiteit, wat moeilijker blijkt dan zij had vermoed.

Zo mogelijk nog lastiger is Ediths relatie met Norma Pekel, een vrouw met wie zij al drie jaar samenwoont in een idyllisch gelegen boerderijtje. Edith beseft dat zij en Norma volledig uit elkaar zijn gegroeid en beëindigt de relatie. Maar dan begint het gedonder. De boerderij staat op haar naam, de vrouwen zijn niet in de echt verbonden, dus vroeg of laat

Zal Norma haar biezen moeten pakken. Dit verdomt zij; ze verzet zich met hand en tand tegen haar vertrek. Het is hier dat het eigenlijke thema van de roman zichtbaar wordt: het onvermogen van mensen om te voorkomen dat zij elkaar het leven tot een hel maken.

575 pages, Paperback

First published January 1, 2009

About the author

Minke Douwesz (1962) is werkzaam als psychiater. In 2003 debuteerde zij met de omvangrijke roman Strikt, die binnen een jaar vier drukken beleefde. Haar tweede roman Weg verscheen in 2009.

Zie ook www.minkedouwesz.nl

Reviews

[Lieke Polak · Rating 4 out of 5]

Heerlijke vuistdikke roman, perfect voor op de bank in de kerstvacay (ik ga nu klassieke muziek luisteren en Tsjechov lezen) 😚 - “doordrenkt van alledaagsheid”, net als Het laatste voorjaar, die vond ik ook prach-tig

[José Muylaert · Rating 5 out of 5]

Ik vond het een fantastisch boek. Het gaat over de teloorgang van een relatie, welke ze haarfijn fileert. Er zit een behoorlijke spanningsboog in het boek, wat mij betreft, en ik heb sommige stukken echt haast ademloos zitten lezen. Ik vind haar schrijfstijl erg mooi, en na/tijdens het lezen van dit boek kreeg ik ook wel zin in nog meer leesvoer, Russische schrijvers, en naar klassieke muziek luisteren...

Enkele mooie zinnen/passages:

"Pff, Titanic-romantiek. Als je zestien bent kun je nog geloven dat iemand altijd van je zal blijven houden, wat er ook gebeurt. In werkelijkheid mag je hooguit rekenen op iemands niet aflatende bereidheidwilligheid je eigenaardigheden te gedogen."

"Vrijheid lokt als je veel te doen hebt, het blikveld vernauwd door discipline. Maar had je eenmaal zeeën van tijd, dan werd je overvallen worden door een gevoel van nutteloosheid, overbodigheid, dat moeilijk te verdragen was."

[Janneke · Rating 4 out of 5]

'Ik ben net in Oorlog en vrede begonnen. Fijn dat het zo dik is, ik ben nu al aan sommige mensen gehecht.'

'Boeken lezen helpt, andermans gedachten, andermans lotgevallen bieden soelaas. De troost van kennis, de geborgenheid van taal.'

'Iedereen was raar, ook normale mensen.'

Bewaard voor het juiste moment, en nu mocht ik van mezelf dan eindelijk de tweede roman van Minke Douwesz lezen. Van Strikt heb ik intens genoten twee jaar geleden, en nu heb ik het ook weer een flink aantal uren goed naar mijn zin gehad.
Als ik één puntje van kritiek moet noemen, dan is het dat er te vaak op rare plekken komma's staan.

[Arina · Rating 5 out of 5]

'Wat lees je nu?' vroeg Loes, loom van de wijn en de late zon.
'Niks, eerst moet mijn proefschrift af.' Loes schoot overeind.
'Maar er is toch altijd een boek om te lezen!'

[Elisa Goudriaan · Rating 3 out of 5]

Tot mijn vreugde zag ik vandaag dat Minke Douwesz het twee dagen geleden verschenen boek ‘Zij/haar. Een ABC van lesbische literatuur’ redigeerde. Niet dat ik nu op dat specifieke boek zo zat te wachten, maar het betekent wel dat zij weer erg actief met haar schrijversleven bezig is. Na romans in 2003, 2009 en 2023 geeft dat hoop op spoedig weer een nieuw boek. Ik ben namelijk half verslaafd geraakt aan haar boeken, sinds ik 'Het laatste voorjaar ontdekte'. Wel moet gezegd worden dat ik ‘Weg’ (2009) van haar oeuvre de minste vond. De personages leefden minder in mij (en waren ook minder verwant aan mij) dan in 'Strikt' en 'Het laatste voorjaar'. Waar ik in 'Strikt' af en toe nog dacht dat Idske en Judith echt bestonden en ik helemaal in de wereld van Idskes huis, vrienden en werk verzeild geraakt was, voelden de gebeurtenissen in ‘Weg’ veel meer als een geconstrueerd verhaal. Het feit dat Edith en Loes op een gegeven moment zelf een (niet zo spannend Russisch-getint) verhaal aan elkaar gaan schrijven, versterkte dat effect nog. De relatie tussen Edith en haar vertrekkende vriendin Norma vond ik wel weer mooier weergegeven. Alle kronkels van bij elkaar raken en jezelf dan weer te moeten ontwarren van elkaar, als het niet langer gaat. Wat niet bij beide op gelijke snelheid gaat. Ik verheug me op een mooie nieuwe roman over enkele jaren.

[Annders De Haes · Rating 5 out of 5]

Een boek waar je het liefst zo lang mogelijk wil over doen, zelfs al is onderwerp niet heel prettig.

[Cecile · Rating 4 out of 5]

Met alle ellende eigenlijk toch een hoopvol boek

[Lalagè · Rating 5 out of 5]

Edith filosofeert af en toe over haar leven en de dingen om haar heen. Ik denk dat iedereen zich wel kan herkennen in het zoeken naar het juiste gedrag in de omgang met anderen, bijvoorbeeld bij de beginnende vriendschap met Loes en het aftasten dat daarbij hoort. Afgewisseld met de uitgebreide beschrijvingen van de gang van zaken en de spanning door de breuk met Norma vind ik het continu interessant om te lezen.

https://lalageleest.wordpress.com/201...

[Jeanine · Rating 5 out of 5]

https://watleestjeanine.wordpress.com...

[Rijn van Well · Rating 5 out of 5]

Prachtig boek. Ook hier weer verdrietig toen het uit was.

[Jeroen Nijs · Rating 4 out of 5]

In Trouw werd dit boek 'relatiegeëmmer op de vierkante millimeter' genoemd, en voor een gedeelte is dat waar. Heerlijk om te lezen, vooral als je vrijblijvend vanaf de zijlijn commentaar kunt leveren over wat de hoofdpersoon allemaal niet goed aanpakt. Maar dat is slechts een deel van het verhaal. Ik ken namelijk weinig boeken die zo gedetailleerd (er wordt bij wijze van spreke geen afwas overgeslagen) en aanstekelijk beschrijven hoe het was om als hoogopgeleide in het Nederland van de jaren nul te leven. Dat maakt het boek zo verslavend om te lezen.

Het enige minpuntje is de ex, Norma. Zij is zo'n beerput van negativiteit dat ze bijna een karikatuur wordt. De momenten dat ze in beeld verschijnt vergaat je de lust om verder te lezen. Gelukkig zijn haar optredens over het algemeen kort.

[Ellen de Jager · Rating 3 out of 5]

Het boek is behoorlijk pragmatisch geschreven. Er wordt precies gezegd wat nodig is. Wel wordt er een prachtige enscenering gecreëerd; het leven op de boerderij met de twee ezels en de teckel Lodewijk. Het boek verloopt wat sloom, maar hierdoor is er veel ruimte voor details. Het langzaam uit elkaar gaan van twee geliefden wordt erg raak beschreven.

[Marjon · Rating 3 out of 5]

Bc
Okt 2013
7-