𝗶𝗸 𝗯𝗲𝘀𝘁𝗮 𝗺𝗶𝘀𝘀𝗰𝗵𝗶𝗲𝗻 𝗻𝗶𝗲𝘁, 𝗺𝗮𝗮𝗿 𝗶𝗸 𝗯𝗲𝗻 𝗲𝗿 𝘄𝗲𝗹.
dit is het boek waar ik het meest naar uit keek dit jaar, waardoor ik hoge verwachtingen had. het leek bijna onmogelijk, maar zelfs die zijn overtroffen. dit boek is op momenten zo grappig, wat precies was wat ik nodig had met de soms wat heftige materie. Ik heb met tranen in mijn ogen gezeten, maar ook verschillende keren hardop moeten lachen. dit is zoveel meer dan woorden op papier, een verhaal zoals dit is de reden waarom ik van literatuur hou. zo slim en uniek, dat ik het niet weg kon leggen, maar tegelijkertijd het idee van het uitlezen een nachtmerrie was. het was een feest om met chabot op reis te gaan, en er was geen zin die me deed denken dat het beter was geweest die weg te laten. ik vergat op momenten dat ik aan het lezen was, en voelde me zo genesteld in het brein van ons hoofdpersonage, dat diens gedachten voelde als de mijne. er is veel stof tot nadenken, en ik heb het boek dan ook meerdere keren moeten sluiten om mezelf de tijd te gunnen te zitten met mijn gedachten. dit boek is een ode aan het leven en de liefde, op de meest mooie, tedere en echte manier. mijn favoriete boek van dit jaar, en de makkelijkste 5 sterren die ik in tijden heb gegeven. als lezer werk je toe naar een einde wat voldoening geeft, bij de afsluiting leek alles te kloppen. de details en voorafschaduwing door het verhaal heen maakte dit alles waar ik op gehoopt had, en meer. met een schrijfstijl waar ik geen genoeg van kon krijgen, en een personage zo liefdevol en echt, dat alles extra hard binnen kwam. het lezen van dit boek voelt als het leiden van een leven dat niet eens de jouwe is, maar bij het sluiten van het boek wel met je mee draagt alsof het altijd al een deel van je heeft uitgemaakt. ik wilde meer, maar het was goed dat het voorbij was.