What do you think?
Rate this book
Getekend door een sekte
Christine is vijf jaar oud als haar ouders zich aansluiten bij een extreme afsplitsing van een sekte waar rituelen, kindermisbruik en geweld aan de orde van de dag zijn. Ze wordt regelmatig naar een kolonie gestuurd waar kinderen uit de sekte worden gehersenspoeld en misbruikt. Maar ook thuis is ze verre van veilig...
Door haar ijzeren wilskracht ontsnapte ze uit de hel van haar jeugd, maar dat ging niet zonder slag of stoot. Christine is nu een stoere, dappere vrouw die het heft in eigen hand nam, maar door haar traumatische verleden getekend blijft voor het leven.
Door haar ijzeren wilskracht ontsnapte ze uit de hel van haar jeugd, maar dat ging niet zonder slag of stoot. Christine is nu een stoere, dappere vrouw die het heft in eigen hand nam, maar door haar traumatische verleden getekend blijft voor het leven.
242 pages, Kindle Edition
Published September 3, 2022
2 people are currently reading
32 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
November 5, 2025
4 sterren voor dit indrukwekkende, pijnlijke en soms moeilijk te verkroppen verhaal, waarvan 1 voor mezelf omdat ik dit boek als luisterboek heb gelezen en de stemmetjes van de voorlezer echt tenenkrommend irritant waren
September 2, 2025
Wat een heftig verhaal.. Soms bijna te walgelijk om te luisteren. Ongelofelijk dat dit iemands leven is.
December 8, 2023
Dit boek heb ik in de afgelopen dagen als luisterboek gelezen, uit nieuwsgierigheid. Tot de conclusie gekomen dat luisterboeken echt niet voor mij zijn.
Maar dat staat los van de inhoud. Het is onvoorstelbaar dat dit soort dingen gebeuren, geen woorden voor te vinden. Een aangrijpend verhaal.
Maar dat staat los van de inhoud. Het is onvoorstelbaar dat dit soort dingen gebeuren, geen woorden voor te vinden. Een aangrijpend verhaal.
October 5, 2022
Het waargebeurde Getekend door een sekte van Annette van Luyk neemt de lezer mee in het wrede leven van Christine (een pseudoniem). Vanaf haar vijfde woonde ze in een sektarische geloofsgemeenschap nabij de Utrechtse Heuvelrug. Hoewel haar ouders in hun godsdienstwaanzin ervan overtuigd waren dat ze binnen de sekte een goed leven en paradijselijke toekomst voor zichzelf en hun kinderen bewerkstelligden, maakten Christine en haar epileptische zus Ingrid er de vreselijkste dingen mee. Bij ongehoorzaamheid deed de sekte beroep op een groot netwerk van kolonies in binnen- en buitenland. Hier werd Christine onder het mom van ‘vakantie’ vaak naartoe gestuurd. Wie de sekte verlaat, kan rekenen op ernstige bedreigingen van spionnen met kidnappings tot gevolg.
Wil je mijn volledige recensie lezen? Ga dan naar elineschrijfthier.nl.
Wil je mijn volledige recensie lezen? Ga dan naar elineschrijfthier.nl.
September 26, 2025
Christine is vijf jaar oud als haar ouders zich aansluiten bij een sekte waar rituelen, kind misbruik en geweld de normaalste zaak van de wereld zijn.
Door haar ijzeren wilskracht weet ze te ontsnappen. Maar dat ging niet zonder slag of stoot.
Ik kijk en lees alles als het gaat om sektes. Ik vind het altijd ontzettend fascinerend.
Ik had liever gezien dat dit boek waargebeurd was en niet losjes gebaseerd op. Maar hopelijk is het dan in elk geval vrij realistisch.
De manier waarop dingen beschreven worden in het boek is ronduit walgelijk. Echt behoorlijk grof, dus daar moet je wel tegen kunnen.
Dat kan ik gelukkig en het zorgt er voor dat het extra binnenkomt bij mij.
De volgorde van het boek was wat gek. Eerst een deel heden en verleden afgewisseld. Toen ineens alleen verleden.
Ik vond het boek luguber en eigenlijk veel meer dan ik had durven dromen.
Ik wil zeggen: heb hiervan genoten. Misschien niet helemaal gepast, maar jullie snappen me vast wel!
Door haar ijzeren wilskracht weet ze te ontsnappen. Maar dat ging niet zonder slag of stoot.
Ik kijk en lees alles als het gaat om sektes. Ik vind het altijd ontzettend fascinerend.
Ik had liever gezien dat dit boek waargebeurd was en niet losjes gebaseerd op. Maar hopelijk is het dan in elk geval vrij realistisch.
De manier waarop dingen beschreven worden in het boek is ronduit walgelijk. Echt behoorlijk grof, dus daar moet je wel tegen kunnen.
Dat kan ik gelukkig en het zorgt er voor dat het extra binnenkomt bij mij.
De volgorde van het boek was wat gek. Eerst een deel heden en verleden afgewisseld. Toen ineens alleen verleden.
Ik vond het boek luguber en eigenlijk veel meer dan ik had durven dromen.
Ik wil zeggen: heb hiervan genoten. Misschien niet helemaal gepast, maar jullie snappen me vast wel!
December 20, 2022
Recensie van:
Getekend door een sekte
Auteur:
Annette van Luyk (1962) komt uit Den Haag. Ze werkte jarenlang als purser bij KLM. Haar eerdere romans kunnen het beste worden omschreven als avontuurlijk met een flinke dosis spanning en een vleugje romantiek. “Met haar sprankelende schrijfstijl zet Annette van Luyk dit actuele thema messcherp neer.” Marelle Boersma over ‘Een Perfecte Illusie’. (2018) “Origineel en voortdurend onderhoudend.” Passievoorboeken.com over ‘Roadtrip Italia’ (2020) “Heerlijke feelgood met diepgang.” Hanneke van de Water op Hebban.nl over ‘De Bucketlist’. (2021)
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar ontvangen van Davey Jones Publishing in ruil voor mijn recensie
Uitgeverij: Davey Jones Publishing
Genre: non-fictie
(noot van de auteur uit het voorwoord: dit verhaal is waargebeurd met uitzondering van de stukken die ik compleet verzonnen heb)
Cover en flaptekst:
Een jong meisje zit met haar hoofd weggedoken tussen haar knieën met haar armen om zich heen. Alsof ze naderend onheil wil afweren of onzichtbaar wil zijn.
Flaptekst:
Hartverscheurend intens.
Quote:
Fragment uit het boek:
Christine laat haar fiets staan en bereikt via de achterpoort de verlaten straat. Het is een bewolkte, winderige nacht en het gedempte licht van de lantaarnpalen schijnt spookachtig op de zwiepende takken van de kastanjebomen. Toch is ze niet bang. Ze is zo vaak in het donker op pad geweest met haar vader en ze voelt zich veiliger in haar eentje. De pijn in haar onderbuik negerend, loopt ze stevig door, dwars door het parkje aan het begin van het dorp, langs de spoorlijn, over landelijke wegen door het bosrijke gebied van de Utrechtse heuvelrug, op weg naar een station een paar dorpen verderop. De duisternis van de bomen en struiken die haar omringen geeft haar vreemd genoeg juist troost.
Na bijna twee uur aan één stuk door gelopen te hebben, besluit ze een pauze in te lassen. Hijgend stopt ze in een rustig laantje. In een donker hoekje gaat ze op de stoep zitten en pakt een flesje water uit haar tas. Ze moet zuinig zijn met het rantsoen aan water en eten dat ze de afgelopen weken heeft verzameld, maar ze heeft de energie nu extra hard nodig. Daarom besluit ze een blikje bruine bonen open te trekken en ze eet de plakkerige koude bonen met een vork die ze ooit in een opwelling uit de keukenla heeft gepakt. Ze veegt haar mond af aan een zakdoekje en klokt met een ferme teug het flesje water leeg. Een nieuwe adrenalinerush trekt door haar lichaam en ze besluit verder te lopen, totdat ze bij het klein stationnetje aankomt waar de eerste trein naar Utrecht stopt.
Als Christine uitgeput op een bank in het boemeltreintje neerploft, voelt ze een kleine triomf. Ze heeft het gedaan! Het moeilijkste onderdeel van haar vlucht is voorbij. Ze kijkt naar het voorbij zoevende landschap bij de opkomende zon, en voelt zich voor het eerst in lange tijd vrij. Wat er verder ook met haar zal gebeuren, dit gevoel zal haar nooit meer afgenomen worden. De pijn in haar vagina is slechts een zeurend ongemak op de achtergrond, maar haar overlevingsdrang is oersterk. Ze heeft het altijd al geweten, van kleins af aan: ze kunnen haar niet breken! Er komt een dag dat ze vertrekt en haar tong uitsteekt naar iedereen die haar pijn heeft gedaan. Die dag is nu aangebroken, en het voelt zó goed! Bron: Zeister magazine
Indrukwekkende teksten:
“Wanneer je de duisternis aan het licht brengt, zal het zijn kracht verliezen.”
Yvonne van Riemsdijk
“Freedom is an illussion. It always codes at a price.”
Jonathan Stroud
“You must save yourself or you will remain unsaved.”
Flor Edwards
“After climbing a great hill, one only finds that there are many more hills to climb.”
Nelson Mandela
“Keep your friends close, but your enemies closer”
Michael Corleone
Het verhaal:
Christine is vijf jaar oud als haar ouders zich aansluiten bij een extreme afsplitsing van een sekte waar rituelen, kindermisbruik en geweld aan de orde van de dag zijn. Ze wordt regelmatig naar een kolonie gestuurd waar kinderen uit de sekte worden gehersenspoeld en misbruikt. Maar ook thuis is ze verre van veilig… Door haar ijzeren wilskracht ontsnapte ze uit de hel van haar jeugd, maar dat ging niet zonder slag of stoot. Christine is nu een stoere, dappere vrouw die het heft in eigen hand nam, maar door haar traumatische verleden getekend blijft voor het leven.
Mijn leesbeleving:
Gelijk in het voorwoord stelt de auteur twee doelstellingen:
1. Het levensverhaal opschrijven van een echte overlever dat leest als een spannende roman.
2. Aandacht vragen voor minderjarige slachtoffers, satanisme, en (seksueel) misbruik in het algemeen.
Van sommige verhalen zeg je achteraf dat het een prachtig verhaal was. Met mooie zinsneden, metaforisch, uitstekend opgebouwd, plotwendingen en een fantastisch plot.
Bij dit verhaal ligt dat anders.
Dit verhaal is gruwelijk, heftig, rauw, complex en onaards. Maar toch greep het me bij de keel. Nadat ik was begonnen met lezen kon ik niet meer stoppen. Niet met als doel om alle ellende van de hoofdpersoon te absorberen. Maar meer omdat het verhaal mij diep raakte.
Een echte overlever mag Christine met recht genoemd worden. Dat komt ook glashelder naar voren in dit verhaal. Dat dit verhaal, hoe vreselijk ook, verteld wordt is fantastisch. Hopelijk kunnen in de toekomst minderjarige slachtoffers gered en geholpen worden. Christine breekt voor hen een lans. Zij is met dit verhaal een lichtend baken van hoop aan het einde van een gitzwarte duisternis. Al vraag ik mij af of de duisternis ooit weer uit je verdwijnt na zulke praktijken. Het begin is dit openhartige verhaal.
Dit verhaal ging aan de haal met mijn gevoel. Boosheid hoe het mogelijk is dat dit straffeloos gebeurd. Dat deze gemeenschap zo hecht is dat iedereen in een ijzeren ban zit. Om het ultieme doel hoog te houden en dat daarbij alle middelen geoorloofd zijn. Hoe krijg je het als volwassene in je hoofd om minderjarigen dit aan te doen? Is dat bewust of ben je verblind door de sekteleider en ben je zijn of haar marionet? Zie je het dan niet helder meer? Treft het alleen kwetsbare mensen met een gevoelige psyche. Moeilijke vragen. Waar geen eenduidig antwoord op mogelijk is.
Toch slaagt de auteur erin om dit te laten zien aan de lezer zonder er doekjes om te winden. Dat is niet leuk lezen maar wel noodzakelijk om dit verhaal recht te doen. Ook voelde ik een groot verdriet, medelijden en de intense angst van het continu opgejaagd worden. Het overal alert zijn op gevaar. Zo triest dat het zelfs in je slaap niet gegund is om uit te rusten zonder de heftige levensechte nachtmerries.
De opbouw is in dit boek als een wispelturige wind. Je moet alert en rustig lezen om de wisselingen in tijd en plaats te begrijpen. Maar ik vind het ook een geslaagde weergave hoe het werkt in het brein van een zwaar getraumatiseerde persoon. En net zoals makkelijke prachtige boeken een kans krijgen om gelezen te worden verdienen waargebeurde verhalen dit ook. En een waargebeurd verhaal van dit kaliber zeker.
Natuurlijk kan niet alle smerigheid verdreven worden uit de wereld maar het is van groot belang om deze verhalen van schandelijke lichamelijke en geestelijke mishandeling aan de kaak te stellen. Om mensen met zeer schadelijke, demonische, godsdienst waanzin met een totaal verknipt beeld van de werkelijkheid tot de orde te roepen. Ze waar mogelijk te stoppen door het recht te laten zegevieren. Het uit de anonimiteit te halen. Zodat er geen mensen meer gebroken worden in de bloei van hun ontluikende leven. Zodat zij niet voor het leven beschadigd raken.
Dit is ook een prachtig verhaal maar dan niet in de letterlijke zin van het woord. Prachtig om de vechtlust, ijzeren wilskracht, tijgerachtige moederliefde, het verzet en het doorzettingsvermogen te zien van een vrouw die ongelooflijk geleden heeft. Hoe zij haar liefde voor paarden en andere dieren tentoon spreidt en daarin voorziet in haar levensbehoeften. Samen met haar dierbaarste bezit haar prachtige zonen.
Voor mij is de auteur erin geslaagd om de twee doelstellingen krachtig te verwoorden in haar boek. Ik lees graag meer verhalen van haar,
Met dit boek geeft zij mensen die zelf geen stem meer hebben doordat zij door misbruik monddood of murw geslagen zijn een stem en een podium.
Mijn mening:
Ik geef 4 sterren.
Dit verhaal verdient het om gelezen te worden, daarbij moet niet gehamerd worden op opbouw, correcte tijds wisselingen, plotwendingen of een zinderende plot. Hier dient gekeken te worden naar het verhaal van Christine. Haar openhartigheid, haar durf, haar wilskracht moeten een podium krijgen door dit verhaal te lezen. Zodat deze problematiek in kaart gebracht kan worden door professionals zodat hopelijk andere mensen behoed worden voor zeer traumatische schade. Laat je leiden door de zeer indrukwekkende, beeldende, heftige, openhartige woorden. Geef haar de aandacht die zij verdient.
Getekend door een sekte
Auteur:
Annette van Luyk (1962) komt uit Den Haag. Ze werkte jarenlang als purser bij KLM. Haar eerdere romans kunnen het beste worden omschreven als avontuurlijk met een flinke dosis spanning en een vleugje romantiek. “Met haar sprankelende schrijfstijl zet Annette van Luyk dit actuele thema messcherp neer.” Marelle Boersma over ‘Een Perfecte Illusie’. (2018) “Origineel en voortdurend onderhoudend.” Passievoorboeken.com over ‘Roadtrip Italia’ (2020) “Heerlijke feelgood met diepgang.” Hanneke van de Water op Hebban.nl over ‘De Bucketlist’. (2021)
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar ontvangen van Davey Jones Publishing in ruil voor mijn recensie
Uitgeverij: Davey Jones Publishing
Genre: non-fictie
(noot van de auteur uit het voorwoord: dit verhaal is waargebeurd met uitzondering van de stukken die ik compleet verzonnen heb)
Cover en flaptekst:
Een jong meisje zit met haar hoofd weggedoken tussen haar knieën met haar armen om zich heen. Alsof ze naderend onheil wil afweren of onzichtbaar wil zijn.
Flaptekst:
Hartverscheurend intens.
Quote:
Fragment uit het boek:
Christine laat haar fiets staan en bereikt via de achterpoort de verlaten straat. Het is een bewolkte, winderige nacht en het gedempte licht van de lantaarnpalen schijnt spookachtig op de zwiepende takken van de kastanjebomen. Toch is ze niet bang. Ze is zo vaak in het donker op pad geweest met haar vader en ze voelt zich veiliger in haar eentje. De pijn in haar onderbuik negerend, loopt ze stevig door, dwars door het parkje aan het begin van het dorp, langs de spoorlijn, over landelijke wegen door het bosrijke gebied van de Utrechtse heuvelrug, op weg naar een station een paar dorpen verderop. De duisternis van de bomen en struiken die haar omringen geeft haar vreemd genoeg juist troost.
Na bijna twee uur aan één stuk door gelopen te hebben, besluit ze een pauze in te lassen. Hijgend stopt ze in een rustig laantje. In een donker hoekje gaat ze op de stoep zitten en pakt een flesje water uit haar tas. Ze moet zuinig zijn met het rantsoen aan water en eten dat ze de afgelopen weken heeft verzameld, maar ze heeft de energie nu extra hard nodig. Daarom besluit ze een blikje bruine bonen open te trekken en ze eet de plakkerige koude bonen met een vork die ze ooit in een opwelling uit de keukenla heeft gepakt. Ze veegt haar mond af aan een zakdoekje en klokt met een ferme teug het flesje water leeg. Een nieuwe adrenalinerush trekt door haar lichaam en ze besluit verder te lopen, totdat ze bij het klein stationnetje aankomt waar de eerste trein naar Utrecht stopt.
Als Christine uitgeput op een bank in het boemeltreintje neerploft, voelt ze een kleine triomf. Ze heeft het gedaan! Het moeilijkste onderdeel van haar vlucht is voorbij. Ze kijkt naar het voorbij zoevende landschap bij de opkomende zon, en voelt zich voor het eerst in lange tijd vrij. Wat er verder ook met haar zal gebeuren, dit gevoel zal haar nooit meer afgenomen worden. De pijn in haar vagina is slechts een zeurend ongemak op de achtergrond, maar haar overlevingsdrang is oersterk. Ze heeft het altijd al geweten, van kleins af aan: ze kunnen haar niet breken! Er komt een dag dat ze vertrekt en haar tong uitsteekt naar iedereen die haar pijn heeft gedaan. Die dag is nu aangebroken, en het voelt zó goed! Bron: Zeister magazine
Indrukwekkende teksten:
“Wanneer je de duisternis aan het licht brengt, zal het zijn kracht verliezen.”
Yvonne van Riemsdijk
“Freedom is an illussion. It always codes at a price.”
Jonathan Stroud
“You must save yourself or you will remain unsaved.”
Flor Edwards
“After climbing a great hill, one only finds that there are many more hills to climb.”
Nelson Mandela
“Keep your friends close, but your enemies closer”
Michael Corleone
Het verhaal:
Christine is vijf jaar oud als haar ouders zich aansluiten bij een extreme afsplitsing van een sekte waar rituelen, kindermisbruik en geweld aan de orde van de dag zijn. Ze wordt regelmatig naar een kolonie gestuurd waar kinderen uit de sekte worden gehersenspoeld en misbruikt. Maar ook thuis is ze verre van veilig… Door haar ijzeren wilskracht ontsnapte ze uit de hel van haar jeugd, maar dat ging niet zonder slag of stoot. Christine is nu een stoere, dappere vrouw die het heft in eigen hand nam, maar door haar traumatische verleden getekend blijft voor het leven.
Mijn leesbeleving:
Gelijk in het voorwoord stelt de auteur twee doelstellingen:
1. Het levensverhaal opschrijven van een echte overlever dat leest als een spannende roman.
2. Aandacht vragen voor minderjarige slachtoffers, satanisme, en (seksueel) misbruik in het algemeen.
Van sommige verhalen zeg je achteraf dat het een prachtig verhaal was. Met mooie zinsneden, metaforisch, uitstekend opgebouwd, plotwendingen en een fantastisch plot.
Bij dit verhaal ligt dat anders.
Dit verhaal is gruwelijk, heftig, rauw, complex en onaards. Maar toch greep het me bij de keel. Nadat ik was begonnen met lezen kon ik niet meer stoppen. Niet met als doel om alle ellende van de hoofdpersoon te absorberen. Maar meer omdat het verhaal mij diep raakte.
Een echte overlever mag Christine met recht genoemd worden. Dat komt ook glashelder naar voren in dit verhaal. Dat dit verhaal, hoe vreselijk ook, verteld wordt is fantastisch. Hopelijk kunnen in de toekomst minderjarige slachtoffers gered en geholpen worden. Christine breekt voor hen een lans. Zij is met dit verhaal een lichtend baken van hoop aan het einde van een gitzwarte duisternis. Al vraag ik mij af of de duisternis ooit weer uit je verdwijnt na zulke praktijken. Het begin is dit openhartige verhaal.
Dit verhaal ging aan de haal met mijn gevoel. Boosheid hoe het mogelijk is dat dit straffeloos gebeurd. Dat deze gemeenschap zo hecht is dat iedereen in een ijzeren ban zit. Om het ultieme doel hoog te houden en dat daarbij alle middelen geoorloofd zijn. Hoe krijg je het als volwassene in je hoofd om minderjarigen dit aan te doen? Is dat bewust of ben je verblind door de sekteleider en ben je zijn of haar marionet? Zie je het dan niet helder meer? Treft het alleen kwetsbare mensen met een gevoelige psyche. Moeilijke vragen. Waar geen eenduidig antwoord op mogelijk is.
Toch slaagt de auteur erin om dit te laten zien aan de lezer zonder er doekjes om te winden. Dat is niet leuk lezen maar wel noodzakelijk om dit verhaal recht te doen. Ook voelde ik een groot verdriet, medelijden en de intense angst van het continu opgejaagd worden. Het overal alert zijn op gevaar. Zo triest dat het zelfs in je slaap niet gegund is om uit te rusten zonder de heftige levensechte nachtmerries.
De opbouw is in dit boek als een wispelturige wind. Je moet alert en rustig lezen om de wisselingen in tijd en plaats te begrijpen. Maar ik vind het ook een geslaagde weergave hoe het werkt in het brein van een zwaar getraumatiseerde persoon. En net zoals makkelijke prachtige boeken een kans krijgen om gelezen te worden verdienen waargebeurde verhalen dit ook. En een waargebeurd verhaal van dit kaliber zeker.
Natuurlijk kan niet alle smerigheid verdreven worden uit de wereld maar het is van groot belang om deze verhalen van schandelijke lichamelijke en geestelijke mishandeling aan de kaak te stellen. Om mensen met zeer schadelijke, demonische, godsdienst waanzin met een totaal verknipt beeld van de werkelijkheid tot de orde te roepen. Ze waar mogelijk te stoppen door het recht te laten zegevieren. Het uit de anonimiteit te halen. Zodat er geen mensen meer gebroken worden in de bloei van hun ontluikende leven. Zodat zij niet voor het leven beschadigd raken.
Dit is ook een prachtig verhaal maar dan niet in de letterlijke zin van het woord. Prachtig om de vechtlust, ijzeren wilskracht, tijgerachtige moederliefde, het verzet en het doorzettingsvermogen te zien van een vrouw die ongelooflijk geleden heeft. Hoe zij haar liefde voor paarden en andere dieren tentoon spreidt en daarin voorziet in haar levensbehoeften. Samen met haar dierbaarste bezit haar prachtige zonen.
Voor mij is de auteur erin geslaagd om de twee doelstellingen krachtig te verwoorden in haar boek. Ik lees graag meer verhalen van haar,
Met dit boek geeft zij mensen die zelf geen stem meer hebben doordat zij door misbruik monddood of murw geslagen zijn een stem en een podium.
Mijn mening:
Ik geef 4 sterren.
Dit verhaal verdient het om gelezen te worden, daarbij moet niet gehamerd worden op opbouw, correcte tijds wisselingen, plotwendingen of een zinderende plot. Hier dient gekeken te worden naar het verhaal van Christine. Haar openhartigheid, haar durf, haar wilskracht moeten een podium krijgen door dit verhaal te lezen. Zodat deze problematiek in kaart gebracht kan worden door professionals zodat hopelijk andere mensen behoed worden voor zeer traumatische schade. Laat je leiden door de zeer indrukwekkende, beeldende, heftige, openhartige woorden. Geef haar de aandacht die zij verdient.
November 26, 2024
Allereerst moet ik zeggen dat de gebeurtenissen die daadwerkelijk hebben plaats gevonden in dit boek meer dan gruwelijk zijn.
Maar omdat de schrijver zelf aangeeft dat zij de vrijheid heeft genomen om er zelf een roman van de maken, en er zelf verzonnen stukken aan toe te voegen, trekt dat voor mij de geloofwaardigheid van het verhaal in twijfel.
Zoals ik schreef, mocht dit werkelijk op ware gebeurtenissen zijn gebaseerd, dan neem ik mijn woorden terug.
Ik ben op zoek gegaan naar sekten in Nederland waar gruwelijk misbruik plaats vond en kom dan steeds uit bij de sekte van Sipke Vrieswijk.
Maar voor zover ik weet was die alleen gevestigd in Nederland en had geen netwerk in het buitenland waar in dit boek wel naar wordt verwezen.
Zo zijn er kinderkolonies geweest door heel Europa waar het hoofdpersonage regelmatig werd heen gestuurd en waar ze misbruikt werd.
Maar na research kan ik daar niets over terug vinden.
Ik ben vooral op zoek gegaan naar feiten rond deze zaak.
Want al met al komt het op mij toch wat ongeloofwaardig over.
Met name het stuk over het offeren van baby's.
Ik denk dat wanneer de schrijfster het verhaal echt auto biografisch geschreven zou hebben, het veel meer waarheidsgetrouw zou zijn geweest.
Dat neemt niet weg dat het boek dat op de ervaringen van een bestaande vrouw zijn geschreven is, niet waar zouden zijn.
Het is een wonder dat deze vrouw uiteindelijk een, voor zover je dat na zo'n trauma nog kan, normaal leven kan leiden.
Christine wordt als klein meisje misbruikt door verschillende mannen, inclusief haar eigen vader.
Die levert haar bovendien regelmatig uit aan mannen die met haar mogen doen wat ze willen.
Dat alles wordt afgedaan als haar liefde bewijzen aan Jezus, dat door de sekte leden wordt misbruikt om deze handelingen te kunnen verrichten met kinderen.
Er is niemand die Christine in vertrouwen kan nemen en zij ondergaat alles in een trance en buiten haar lichaam treden op momenten dat het gebeurd.
Wanneer Christine uiteindelijk weg weet te komen, loopt zij tegen de uitdagingen van een normaal leven aan.
Toch weet zij een bestaan op te bouwen met alle moeilijkheden die zij tegenkomt.
Bovendien laten de sekteleden haar niet met rust, inclusief haar eigen familie.
Op allerlei manieren proberen zij Christines verblijfplaatsen te achterhalen, proberen zij haar te overtuigen om terug te komen bij de geloofsgemeenschap, of sturen haar bedreigingen
Maar omdat de schrijver zelf aangeeft dat zij de vrijheid heeft genomen om er zelf een roman van de maken, en er zelf verzonnen stukken aan toe te voegen, trekt dat voor mij de geloofwaardigheid van het verhaal in twijfel.
Zoals ik schreef, mocht dit werkelijk op ware gebeurtenissen zijn gebaseerd, dan neem ik mijn woorden terug.
Ik ben op zoek gegaan naar sekten in Nederland waar gruwelijk misbruik plaats vond en kom dan steeds uit bij de sekte van Sipke Vrieswijk.
Maar voor zover ik weet was die alleen gevestigd in Nederland en had geen netwerk in het buitenland waar in dit boek wel naar wordt verwezen.
Zo zijn er kinderkolonies geweest door heel Europa waar het hoofdpersonage regelmatig werd heen gestuurd en waar ze misbruikt werd.
Maar na research kan ik daar niets over terug vinden.
Ik ben vooral op zoek gegaan naar feiten rond deze zaak.
Want al met al komt het op mij toch wat ongeloofwaardig over.
Met name het stuk over het offeren van baby's.
Ik denk dat wanneer de schrijfster het verhaal echt auto biografisch geschreven zou hebben, het veel meer waarheidsgetrouw zou zijn geweest.
Dat neemt niet weg dat het boek dat op de ervaringen van een bestaande vrouw zijn geschreven is, niet waar zouden zijn.
Het is een wonder dat deze vrouw uiteindelijk een, voor zover je dat na zo'n trauma nog kan, normaal leven kan leiden.
Christine wordt als klein meisje misbruikt door verschillende mannen, inclusief haar eigen vader.
Die levert haar bovendien regelmatig uit aan mannen die met haar mogen doen wat ze willen.
Dat alles wordt afgedaan als haar liefde bewijzen aan Jezus, dat door de sekte leden wordt misbruikt om deze handelingen te kunnen verrichten met kinderen.
Er is niemand die Christine in vertrouwen kan nemen en zij ondergaat alles in een trance en buiten haar lichaam treden op momenten dat het gebeurd.
Wanneer Christine uiteindelijk weg weet te komen, loopt zij tegen de uitdagingen van een normaal leven aan.
Toch weet zij een bestaan op te bouwen met alle moeilijkheden die zij tegenkomt.
Bovendien laten de sekteleden haar niet met rust, inclusief haar eigen familie.
Op allerlei manieren proberen zij Christines verblijfplaatsen te achterhalen, proberen zij haar te overtuigen om terug te komen bij de geloofsgemeenschap, of sturen haar bedreigingen
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 28, 2022
Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
Ik las eerder al ‘Een perfecte illusie‘, ‘Roadtrip Italia‘ en ‘De bucketlist‘ en was over alle boeken erg enthousiast. Dus toen ik zag dat Annette van Luyk een nieuw boek ging uitbrengen, hoefde ik niet lang na te denken, ook dit boek wilde ik lezen. Toen ik ook nog eens zag dat deze roman op waargebeurde feiten gebaseerd was, werd ik helemaal enthousiast. Ik houd van waargebeurde verhalen. Dus het duurde mij eigenlijk te lang voordat ik dit boek kon gaan lezen, maar omdat wij altijd de volgorde van binnenkomst aan houden, of er moeten andere afspraken gemaakt worden, kon ik niet meteen gaan lezen. Maar uiteindelijk was ‘Getekend door een sekte’ dan toch aan de beurt. Ik begon enthousiast te lezen. Wat ik altijd fijn vind, is als het boek ook tegelijkertijd te luisteren is via Kobo Plus. Dit was nu ook het geval. Dan komt het verhaal op de een of andere manier intenser binnen.
Het verhaal begint met een voorwoord. Hierin vertelt Annette waar het boek over gaat en hoe ze te werk is gegaan met dit boek. Het mooiste vind ik toch wel de laatste regel in het voorwoord.
Dus… dit verhaal is waargebeurd. Met uitzondering van alle stukken die ik compleet verzonnen heb.
Hierna krijgen we de proloog. In deze proloog lezen we dat de ik-persoon (Christine) in de kelder zit en hoort dat papa de kelder binnen komt. Haar zus Ingrid verstijfd meteen. Christine heeft meteen in de gaten dat het mis is en dat ze hun vader moeten vrezen. De toon is meteen gezet en ik wil snel doorlezen. Wat is hier aan de hand? Wat gebeurt er met Christine en Ingrid?
Annette van Luyk heeft met ‘Getekend door een sekte’ een ander boek geschreven dan haar voorgaande boeken. Waren haar voorgaande boeken spannende romans met een toch wel luchtig onderwerp, dit boek is serieuzer en donkerder dan de voorgaande boeken van haar hand. Echter bewijst ze met dit boek dat ze ook dit ontzettend goed en respectvol weet te omschrijven. Doordat dit verhaal is gebaseerd op waargebeurde feiten en Van Luyk hier omheen bepaalde zaken heeft moeten verzinnen om de hiaten op te vullen, merk je dat ze zich echt in het verhaal van Christine verdiept heeft. Ondanks dat Van Luyk zegt dat ze geen journalist is, merk je dat ze echt wel goede research gedaan heeft naar dit onderwerp. De invloed die de sekte op Christine blijft houden, maar zeker ook de afschuwelijke maatregelen die de sekte treft om Christine weer ’thuis’ te krijgen, zijn op zo’n manier opgeschreven dat je de kriebels krijgt en je afvraagt hoe ouders zo gehersenspoeld kunnen worden. Maar is dit dan alleen een boek over de heftige dingen die Christine meegemaakt heeft? Absoluut niet en dat zorgt net voor het mooie en unieke aan dit verhaal. Ondanks alle heftige dingen die zij meegemaakt heeft, blijft ze hoop houden en ziet ze steeds een zonnestraal, waarop zij haar leven kan bouwen en zie je dat ze ondanks alles niet breekt. Dit laat zien hoe sterk Christine is, als kind, als ze besluit om zelf te overleven in de Ardennen, maar ook als volwassenen vrouw, als ze een eigen paardenstal bezit. Deze mooie momenten geven hoop en laten zien wat voor krachtig mens Christine is.
Met ‘Getekend door een sekte’ heeft Annette van Luyk voor mij zich nogmaals bewezen dat ze een auteur van de bovenste plank is. Ze weet zo’n heftig onderwerp zo te brengen dat je gewoon verder moet lezen en dit onderwerp moet gewoon onder de aandacht komen, want dit soort zaken gebeuren nog steeds en kan pas stoppen als er ruchtbaarheid aan gegeven wordt. Dit boek is voor mij één van de beste boeken van dit jaar.
Ik las eerder al ‘Een perfecte illusie‘, ‘Roadtrip Italia‘ en ‘De bucketlist‘ en was over alle boeken erg enthousiast. Dus toen ik zag dat Annette van Luyk een nieuw boek ging uitbrengen, hoefde ik niet lang na te denken, ook dit boek wilde ik lezen. Toen ik ook nog eens zag dat deze roman op waargebeurde feiten gebaseerd was, werd ik helemaal enthousiast. Ik houd van waargebeurde verhalen. Dus het duurde mij eigenlijk te lang voordat ik dit boek kon gaan lezen, maar omdat wij altijd de volgorde van binnenkomst aan houden, of er moeten andere afspraken gemaakt worden, kon ik niet meteen gaan lezen. Maar uiteindelijk was ‘Getekend door een sekte’ dan toch aan de beurt. Ik begon enthousiast te lezen. Wat ik altijd fijn vind, is als het boek ook tegelijkertijd te luisteren is via Kobo Plus. Dit was nu ook het geval. Dan komt het verhaal op de een of andere manier intenser binnen.
Het verhaal begint met een voorwoord. Hierin vertelt Annette waar het boek over gaat en hoe ze te werk is gegaan met dit boek. Het mooiste vind ik toch wel de laatste regel in het voorwoord.
Dus… dit verhaal is waargebeurd. Met uitzondering van alle stukken die ik compleet verzonnen heb.
Hierna krijgen we de proloog. In deze proloog lezen we dat de ik-persoon (Christine) in de kelder zit en hoort dat papa de kelder binnen komt. Haar zus Ingrid verstijfd meteen. Christine heeft meteen in de gaten dat het mis is en dat ze hun vader moeten vrezen. De toon is meteen gezet en ik wil snel doorlezen. Wat is hier aan de hand? Wat gebeurt er met Christine en Ingrid?
Annette van Luyk heeft met ‘Getekend door een sekte’ een ander boek geschreven dan haar voorgaande boeken. Waren haar voorgaande boeken spannende romans met een toch wel luchtig onderwerp, dit boek is serieuzer en donkerder dan de voorgaande boeken van haar hand. Echter bewijst ze met dit boek dat ze ook dit ontzettend goed en respectvol weet te omschrijven. Doordat dit verhaal is gebaseerd op waargebeurde feiten en Van Luyk hier omheen bepaalde zaken heeft moeten verzinnen om de hiaten op te vullen, merk je dat ze zich echt in het verhaal van Christine verdiept heeft. Ondanks dat Van Luyk zegt dat ze geen journalist is, merk je dat ze echt wel goede research gedaan heeft naar dit onderwerp. De invloed die de sekte op Christine blijft houden, maar zeker ook de afschuwelijke maatregelen die de sekte treft om Christine weer ’thuis’ te krijgen, zijn op zo’n manier opgeschreven dat je de kriebels krijgt en je afvraagt hoe ouders zo gehersenspoeld kunnen worden. Maar is dit dan alleen een boek over de heftige dingen die Christine meegemaakt heeft? Absoluut niet en dat zorgt net voor het mooie en unieke aan dit verhaal. Ondanks alle heftige dingen die zij meegemaakt heeft, blijft ze hoop houden en ziet ze steeds een zonnestraal, waarop zij haar leven kan bouwen en zie je dat ze ondanks alles niet breekt. Dit laat zien hoe sterk Christine is, als kind, als ze besluit om zelf te overleven in de Ardennen, maar ook als volwassenen vrouw, als ze een eigen paardenstal bezit. Deze mooie momenten geven hoop en laten zien wat voor krachtig mens Christine is.
Met ‘Getekend door een sekte’ heeft Annette van Luyk voor mij zich nogmaals bewezen dat ze een auteur van de bovenste plank is. Ze weet zo’n heftig onderwerp zo te brengen dat je gewoon verder moet lezen en dit onderwerp moet gewoon onder de aandacht komen, want dit soort zaken gebeuren nog steeds en kan pas stoppen als er ruchtbaarheid aan gegeven wordt. Dit boek is voor mij één van de beste boeken van dit jaar.
March 20, 2023
Ze is pas vijf jaar oud wanneer de ellende begint en Christine terechtkomt in een onvoorstelbare situatie. Ze heeft niet eens de leeftijd om te beseffen hoé slecht mensen kunnen zijn. Haar ouders hebben zich bij een sekte aangesloten waardoor Christine ten prooi valt aan (ritueel)seksueel misbruik, mishandeling en indoctrinatie. Iedereen lijkt warrig van wat niet deugd, er gebeuren misselijkmakende dingen met Christine en andere kinderen.
De keuzes die haar ouders maken zijn wanstaltig en haast onvoorstelbaar; maar het is jarenlang wél de werkelijkheid waarmee het meisje te maken heeft. Al die tijd kan ze alleen maar dromen over vrijheid, met niemand te maken hebben, alleen zijn met paarden in de bergen, ver weg van deze zieke omgeving.
Op haar veertiende bereikt ze een dieptepunt en maakt ze plannen om te ontsnappen aan het stelselmatig misbruik waarmee ze te maken heeft. Ze kan niemand vertrouwen, de tentakels van de sekte reiken ver. Waar moet ze heen?
Christine is een meisje dat niets liever wil dan naar school gaan, spelen en vriendjes maken. Ze is gek op dieren; die doen haar geen pijn, mensen wel. Een kind in alle onschuld en puurheid, zoals het zou moeten zijn is ze dan ook niet, die luxe heeft ze niet. In 'Getekend door een sekte' maken we in eerste instantie kennis met een volwassen Christine die in een situatie terecht is gekomen die vraagt om het maken van moeilijke keuzes. Door middel van flashbacks komen we steeds meer te weten over wat haar allemaal is overkomen en wat haar te doen staat. Je vraagt je af hoe én wanneer ze op een punt zal komen dat ze haar grenzen gaat stellen; of ze die kracht in zichzelf kan vinden.
Uit alles, zowel vroeger als in het heden, blijkt echter een onwaarschijnlijk doorzettingsvermogen en vechtlust. Terwijl het héél goed voor te stellen is dat iemand in zo'n situatie als het ware juist bevriest en geen verzet toont. Tijdens het lezen groeide het respect richting deze vrouw per pagina.
Je leert Christine goed kennen. De auteur heeft daar waar het verhaal om vroeg de vrijheid genomen dit met fictie aan te vullen maar dat doet gevoelsmatig niets af aan wie Christine is en wat haar is aangedaan.
Dit boek leest vlot weg, het is zowel fascinerend als verdrietig. De auteur beschrijft een indringend levensverhaal dat met momenten zó binnenkomt dat de brok in je keel niet meer lijkt weg te gaan.
Als je zo beschadigd bent is het nagenoeg onmogelijk iemand ooit nog te vertrouwen. Het niet worden geloofd, de eenzaamheid, de tegenstrijdige gedachten. Hoe moeilijk het is om je los te weken van iets dat je vanaf je 5e tot 17e je leven heeft bepaald en nooit echt ver weg was. De argwaan ten opzichte van de 'ongelovigen'; te bizar voor woorden, om erg kwaad van te worden ook.
Het enige dat Christine wil is gelukkig zijn. Is dat nou zoveel gevraagd?
De keuzes die haar ouders maken zijn wanstaltig en haast onvoorstelbaar; maar het is jarenlang wél de werkelijkheid waarmee het meisje te maken heeft. Al die tijd kan ze alleen maar dromen over vrijheid, met niemand te maken hebben, alleen zijn met paarden in de bergen, ver weg van deze zieke omgeving.
Op haar veertiende bereikt ze een dieptepunt en maakt ze plannen om te ontsnappen aan het stelselmatig misbruik waarmee ze te maken heeft. Ze kan niemand vertrouwen, de tentakels van de sekte reiken ver. Waar moet ze heen?
Christine is een meisje dat niets liever wil dan naar school gaan, spelen en vriendjes maken. Ze is gek op dieren; die doen haar geen pijn, mensen wel. Een kind in alle onschuld en puurheid, zoals het zou moeten zijn is ze dan ook niet, die luxe heeft ze niet. In 'Getekend door een sekte' maken we in eerste instantie kennis met een volwassen Christine die in een situatie terecht is gekomen die vraagt om het maken van moeilijke keuzes. Door middel van flashbacks komen we steeds meer te weten over wat haar allemaal is overkomen en wat haar te doen staat. Je vraagt je af hoe én wanneer ze op een punt zal komen dat ze haar grenzen gaat stellen; of ze die kracht in zichzelf kan vinden.
Uit alles, zowel vroeger als in het heden, blijkt echter een onwaarschijnlijk doorzettingsvermogen en vechtlust. Terwijl het héél goed voor te stellen is dat iemand in zo'n situatie als het ware juist bevriest en geen verzet toont. Tijdens het lezen groeide het respect richting deze vrouw per pagina.
Je leert Christine goed kennen. De auteur heeft daar waar het verhaal om vroeg de vrijheid genomen dit met fictie aan te vullen maar dat doet gevoelsmatig niets af aan wie Christine is en wat haar is aangedaan.
Dit boek leest vlot weg, het is zowel fascinerend als verdrietig. De auteur beschrijft een indringend levensverhaal dat met momenten zó binnenkomt dat de brok in je keel niet meer lijkt weg te gaan.
Als je zo beschadigd bent is het nagenoeg onmogelijk iemand ooit nog te vertrouwen. Het niet worden geloofd, de eenzaamheid, de tegenstrijdige gedachten. Hoe moeilijk het is om je los te weken van iets dat je vanaf je 5e tot 17e je leven heeft bepaald en nooit echt ver weg was. De argwaan ten opzichte van de 'ongelovigen'; te bizar voor woorden, om erg kwaad van te worden ook.
Het enige dat Christine wil is gelukkig zijn. Is dat nou zoveel gevraagd?
March 4, 2024
Wat een heftig verhaal. En dat er echt niemand iets gedaan heeft. Bizar
Displaying 1 - 10 of 10 reviews