ปกรณัมความปวกเปียก

by ภู กระดาษ

เรื่องสั้นก๊อกๆ แก๊กๆ ไม่แยแสชั้นเชิงวรรณศิลป์จำนวน 33 ชิ้น ของภู กระดาษ

พร้อม 8 เรื่องสั้นแปลอังกฤษโดย 3 นักแปล

-ปาลิน อังศุสิงห์
-เสาวนีย์ ตรีรัตน์ อเล็กซานเดอร์
-ไทเรล ฮาร์เบอร์คอร์น

400 pages, Paperback

First published December 1, 2022

Reviews

[Pawarut Jongsirirag · Rating 4 out of 5]

ในเมื่อเขาพีอาร์ว่าเล่มนี้คือ รวมเรื่องสั้นก๊อกๆ แก๊กๆ ผมก็เลยขอเขียนถึงเล่มนี้เเบบก๊อกๆ แก๊กๆ ซักหน่อย

เล่มนี้เป็นงานชิ้นเเรกที่ผมได้อ่านของภู กระดาษ ไม่ได้ภาพจำหรืออะไรว่างานของภูกระดาษเป็นยังไงบ้าง มาเปิดโลกกันกับเล่มนี้เลย

ในภาพรวมผมคิดว่าผมชอบนะ มันเป็นงานเขียนเเบบก๊อกๆ แก๊กๆ เหมือนที่จั่วหัวไว้เลย โดยมีความก๊อกๆ แก๊กๆ อยู่สามอย่างที่น่าสนใจครับ

ก๊อกๆ แก๊กๆ เเรก คือ เนื้อหามันก๊อกๆ แก๊กๆ มากเลย เรื่องสั้นเเต่ละเรื่องไม่ได้มีโครงเรื่องอะไรยิ่งใหญ่ทั้งนั้น กินข้าว เดินๆไปเดินมา กินขี้ปี้เยี่ยว เหมือนอยากพูดก็พูดถึง ผีก็มี ตลกก็มา การเมืองก็เจอ เบลอๆอะไรไม่รู้นี่เยอะ ตัวเอกบางตัวยังไม่มีชื่อเลย อ่านๆไป อ้าวจบละ ที่อ่านมาคืออะไร พูดไปทำไม ไม่รู้เรื่องเลย 55555 ซึ่งผมดันชอบอะไรเเบบนี้นะ บางทีก็ไม่ได้อยากอ่านอะไรที่ชัดเจน เส้นเรื่องตรงไปตรงมา อยากอ่านอะไรเเบบลอยๆถอดหัวสมองมานั่งอ่านได้อย่างสบายๆ เป็นความเพลิดเพลินไปอีกเเบบ

ก๊อกๆ แก๊กๆ สอง คือ เป็นงานภาษาเเบบก๊อกๆ แก๊กๆ ไม่ได้ใช้ภาษายิ่งใหญ่หรือวิจิตรอะไร เป็นภาษาบ้านๆทั่วไปที่ซอมเเซมด้วยภาษาอีสานที่ช่วยให้อ่านได้มันมากยิ่งขึ้น บางคำที่เป็นคำที่ไม่เคยเจอเลยนะ ซึ่งอ่านจนจบเล่มเเล้วก็ยังไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไรอยู่ดี 5555

ก๊อกๆ แก๊กๆ สุดท้าย คือ รูปเล่มครับ เป็นรูปเล่มที่ไม่ได้เห็นในวงการหนังสือของไทยทุกวันนี้เลย ส่วนมากจะเจอเเต่เเบบสวยงาม ทำไว้ให้เก็บสะสม เเต่อันนี้คือทำมาเพื่อเอาไว้อ่านโดยเเท้ กระดาษนิ่มๆ ปกนิ่มๆ ม้วนปกม้วนเล่มอ่านได้เเบบสบายใจ เออชอบเเบบนี้นะ อยากเห็นหนังสือบ้านเราทำเเบบนี้อีกเยอะๆหน่อย (เเต่พี่ลดราคาลงอีกนิดด้วยนะครับ ผ่ามๆ)

ก๊อกๆ แก๊กๆ ทิ้งท้ายอีกนิด คือ เป็นฟิลลิ่งเเปลกๆที่รู้สึกว่าการอ่านเล่มนี้ ถ้าไปอ่านในห้าง ในเมือง รถไฟฟ้าไรงี้ มันไม่ได้ฟิวไม่อินเลย ต้องไปอ่านเเบบกลางทุ่งนา ในสวนในป่า ชมนกชมไม้ เเล้วจะอ่านสนุกขึ้นยังไงไม่รู้ น่าจะเพราะเนื้อเรื่องที่มีความบ้านๆผ่าเขาลำเนาไพรหน่อยๆที่ทำให้เป็นเเบบนั้น พอบวกกับภาษาบ้านๆทั่วไปอีก เลยเสริมกันไปจนรู้สึกว่าอ่านในเมืองนี่เเม่งไม่ได้จริงๆ

พูดมาซะยาวจนดูไม่ก๊อกๆ แก๊กๆ เเบบที่เกริ่นมาซะเเล้ว งั้นขอตัดจบไปเเบบก๊อกๆ แก๊กๆ ไม่มีสรุปเเบบที่การเขียนที่ดีควรจะมีละกันครับ บัยยยยยยย