Er is wellicht geen Vlaming die de voorbije halve eeuw zo vaak naar de Oriënt is getrokken als Dirk Tieleman. Hij maakte voor de VRT reportages over het hele Midden-Oosten en reisde daarvoor zelfs tot in Afghanistan, Rusland en China. “Kuifje bij de moslims”, merkte iemand wel eens schertsend op toen hij Tieleman op tv zag met op de achtergrond een of andere moskee, maar zo werd hij wel de man die een diepe en brede kijk kreeg op het stuk van de wereld dat ons exotisch, maar ook gevaarlijk lijkt, en waar het om de haverklap hommeles is. Over al zijn reizen, van de eerste naar Iran in 1969 tot de laatste naar datzelfde Iran in 2016, waar hij op de luchthaven meteen gearresteerd werd en op een vliegtuig terug naar huis werd gezet, schreef hij een boek. Een legaat noemt Tieleman het zelf, omdat hij in Waarom we niets van de Oriënt begrijpen en waarom we dat wel zouden moeten doen iets wil nalaten aan de wereld. “Ik heb een halve eeuw door de Oriënt getrokken en heb daarbij verbanden gezien die weinig onderstreept worden,” zegt hij, “Het heeft vooral te maken met onze nieuwsvoorziening die alleen uit westerse bronnen bestaat. Toen ik in 1967 bij de BRT begon vroeg ik waarom we ons alleen baseerden op Westerse persbureaus en niet op TASS uit de Sovjetunie. Dat bureau is bevooroordeeld, kreeg ik te horen, alsof Reuters en AFP dat niet waren. Zo staan we ook tegenover de Oriënt, met als gevolg dat we er praktisch niets over weten.” Lees Tieleman en je zal er iets over weten, veel zelfs.