995 μ.Χ.: Ο βασιλιάς των Βουλγάρων Σαμουήλ επιτίθεται στη Θεσσαλονίκη· σκοτώνεται ο φρούραρχος της πόλης, αιχμαλωτίζεται ο γιος του Ασώτης μαζί με τον φίλο του Αλέξιο και οδηγούνται στην Αχρίδα. Στη συνέχεια, όμως, ο βουλγαρικός στρατός κατατροπώνεται από τον στρατηγό Νικηφόρο Ουρανό· μόλις που προφταίνουν να σωθούν λαβωμένοι ο Σαμουήλ κι ο γιος του, Ρωμανός. Στις διαπραγματεύσεις συνθηκολόγησης που ακολουθούν, η κόρη του Σαμουήλ, Μιροσλάβα, του αποκαλύπτει τον έρωτα της για τον Ασώτη και ο πατέρας της επιτρέπει τον γάμο αυτό. Τα χρόνια περνούν, ο Σαμουήλ αναδιοργανώνει το στρατό του κι αρχίζει πάλι τις εχθροπραξίες εναντίον του Βυζαντίου. Τότε, ο Αλέξιος, ο Ασώτης και η Μιροσλάβα επιστρέφουν στην Κωνσταντινούπολη, όπου ο Αλέξιος, με εντολή του Αυτοκράτορα, αναλαμβάνει μια επικίνδυνη αποστολή για να σωθεί το Δυρράχιο από τους Βουλγάρους. Θα τον ακολουθήσει η αγαπημένη του Θέκλα, σε ένα ταξίδι ηρωικό, στο οποίο η αγάπη για την πατρίδα θα υπερβεί κάθε άλλο αίσθημα... Η Πηνελόπη Δέλτα εξέδωσε το 1909 το έργο της "Για την πατρίδα" -ένα ιστορικό μυθιστόρημα με περιπετειώδη πλοκή-, αποσκοπώντας, όπως έχει πει η ίδια, να δώσει "στα παιδιά μας να διαβάσουν κάτι ελληνικό όπου διασκεδάζοντας να μάθουν και λίγη Ιστορία".
Για όσους/όσες δεν το γνωρίζουν, το «Για την Πατρίδα» θα μπορούσε να θεωρηθεί prequel του «Στον καιρό του Βουλγαροκτόνου», εφόσον, ουσιαστικά, παρακολουθούμε τις περιπέτειες του Αλέξιου και της Θέκλας, των γονιών της Αλεξίας που εμφανίζεται στον καιρό του Βουλγαροκτόνου. Το διάβασα μετά τον Βουλγαροκτόνο, που με συγκλόνισε, και το βρήκα πιο αδύναμο. Πρόκειται βέβαια για δύο βιβλία με τεράστια διαφορά στην έκταση, το ένα είναι μυθιστόρημα και το άλλο ίσα που ξεπερνά τις εκατό σελίδες. Θα μπορούσε να θεωρηθεί μια πολύ καλή επιλογή για εισαγωγή στον τρόπο με τον οποίο η Δέλτα γράφει τα «πολεμικά» και ιστορικά της μυθιστορήματα, που ξεφεύγουν από τη λογική του Μάγκα, του Τρελαντώνη και του Παραμυθιού Χωρίς Όνομα.
Τα βασικά της συγγραφέως χαρακτηριστικά είναι πάντα εκεί. Γοργός λόγος, λιτός και ικανός να παρασύρει, γρήγορες εξελίξεις και ανατροπές, παράλληλη προσπάθεια πληροφόρησης για το ιστορικό πλαίσιο- η Δέλτα έχει έναν μαγικό τρόπο να εντάσσει στην εποχή και τα γεγονότα χωρίς να κουράζει. Θα ήθελα ίσως μια πιο λεπτομερή περιγραφή του ταξιδιού των δύο πρωταγωνιστών (αποτελεί το κέντρο της πλοκής άλλωστε), αλλά κατανοώ πως το αφήγημα προοριζόταν να είναι μικρή εκτάσεως. Ιδανικό για παιδιά δημοτικού, θα τα συναρπάσει σίγουρα.
Κρατώ το «Εἷς οἰωνὸς ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης» και το βάζω σιμά με το «Νικά ο Αετός».
Κι ένα «Τη ζωή σου δεν έχεις δικαίωμα να τη σπαταλήσεις ή να την πετάξεις. Ξόδεψέ την, δώσε την, μα με τρόπο να ωφελήσει.», που έγινε μάθημα και μου θύμισε γιατί η Δέλτα δεν θα πάψει ποτέ να με συγκλονίζει, όσα χρόνια κι αν περάσουν από τη στιγμή που έκλεισα για πρώτη φορά δακρυσμένη τον «Μάγκα» της.
*4,5 " Παντού και πάντα μπορεί κανείς να υπηρετήσει την πατρίδα του, έλεγε ο Αλέξιος. Και τη ζωή σου δεν έχεις δικαίωμα να τη σπαταλήσεις ή να την πετάξεις. Ξόδεψε την δώσε την, μα με τρόπο που να ωφελήσει. Δεν χρησιμεύει να πεθάνουμε από αγάπη ή από λύπη για την πατρίδα. Πρέπει ο θάνατος μας να ωφελήσει σε κάτι. Ειδεμή είναι άχρηστος."
Το πρώτο μου βιβλιο της Πηνελόπης Δέλτα και έχω να πω πως ειμαι σοκαρισμένη!Σίγουρα δε περίμενα τέτοιο τέλος..τόσες θυσίες μάταιες.Τοσες αθώες ζωές καταστράφηκαν,ο Αλέξιος πέθανε και η Θέκλα κλείστηκε σε μοναστήρι.Σε μια από τις αξιολογήσεις διάβασα πως το συγκεκριμένο βιβλίο θα μπορούσε να θεωρηθεί prequel του βολγαροκτόνου και πως η Αλεξία είναι κόρη των συγκεκριμένων πρωταγωνιστών!θα κρατήσω αυτό το τέλος στο μυαλό μου,πως τουλάχιστον η Θέκλα είχε κάτι δικό του,την Αλεξία.Περνάει πολλά μηνύματα και τελειωσα το βιβλιο μεσα σε κάτι ώρες.Ο τρόπος που περιγράφει την πίστη σε ιδανικά αλλα και τη δύναμη της ψυχής να συνεχίσεις όταν δεν σου απομένει πλέον τίποτα είναι εξωπραγματικός!Σίγουρα όχι το τέλος που περίμενα αλλά ένα βιβλίο που μου έδωσε πολλή τροφή για σκέψη!
This entire review has been hidden because of spoilers.
Το είχα διαβάσει μικρός και είχα συγκλονιστεί, τώρα που το ξαναδιάβασα μεγαλύτερος κατάφερε να με συγκινήσει ξανά. Η ιστορία της Θέκλας και του Αλέξιου, που θυσιάζεται χωρίς κανένα δισταγμό για να επιτύχει η αποστολή του, είναι από τις πιο δυνατές και φορτισμένες που έχω διαβάσει.
Η γραφή της Πηνελόπης Δέλτα είναι εξαιρετική, γνωρίζει πολλά για την εποχή που έχει επιλέξει να τοποθετήσει την ιστορία της και αυτό φαίνεται μέσα στο έργο. Είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα που καταφέρνει να σε μεταφέρει νοερά στην εποχή όπου εκτυλίσσεται και αυτό είναι επιτυχία της συγγραφέως. Ένα ακόμα συν του βιβλίου είναι το συνοπτικό του μέγεθος, καταφέρνει να μεταφέρει το μήνυμα του, να αφηγηθεί την ιστορία του μέσα σε λίγες σελίδες, χωρίς να πλατειάζει καθόλου.
Μια πολύ ωραία ιστορία. Απλά δοσμένη με ωραία μηνύματα που με συγκίνησε. Σίγουρα ένα βιβλίο νεανικό για την περίοδο του σχολείου. Ίσως αν το είχα διαβάσει τότε να μην με είχε στεναχωρήσει τόσο και να είχα σταθεί σε άλλα σημεία του.
Πίστευα ότι το βιβλίο αυτό απευθύνεται σε παιδιά γιατί το τελευταίο που διάβασα από τη συγγραφέα ήταν στην εφηβεία μου. Δεν περίμενα να με συγκινήσει τόσο ... το συστήνω ανεπιφύλαχτα σε όλες τις ηλικίες.
Κλασσικό διαμαντάκι! Τα λατρεύω αυτά τα βιβλία και ιδιαίτερα όσα αναφέρονται στο Βυζάντιο. Απλά είναι πολύ παιδικό για τα δεδομένα μου αλλά ήταν ένας διακαής μου πόθος να το διαβάσω.
Υπέροχο βιβλίο! Μου θύμισε για ποιους λόγους αγαπω τα βιβλία και τη λογοτεχνία…ότι καλύτερο έχω διαβάσει εδώ και καιρό! Ανυπομονω να συνεχίσω με « τον καιρό του βουλγαροκτονου»
Τη Δέλτα ποτέ δεν την αγάπησα πραγματικά... Με εξαίρεση το Παραμύθι χωρίς όνομα, το οποίο είναι καταπληκτικό, όλη αυτή η βυζαντινή ιστορία δεν με εμπνέει. Ξεκινήσαμε να το διαβάζουμε με τα παιδιά επειδή το ζήτησαν, παρακολουθώντας την ιστορία του Αλέξιου να μεταφέρει ένα μήνυμα στον βασιλιά. Ωστόσο και τα ίδια τα παιδιά μου ζήτησαν τελικά να διαβάσουμε κάτι άλλο, καθώς τους φάνηκε κουραστικό και βαρετό. Κι έτσι το εγκαταλείψαμε...
Πρόκειται για μια διασκευή του βιβλίου σε απλοποιημένη μορφή, κατάλληλη για μαθητές που μαθαίνουν ελληνικά σαν ξένη γλώσσα. Απευθύνεται κυρίως σε μαθητές επιπέδου γλωσσομάθειας Β2–Γ1 σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Αναφοράς για τις Γλώσσες (CEF). Στόχος της διασκευής είναι να βοηθηθούν οι μαθητές να χαρούν ένα από τα ωραιότερα βιβλία της ελληνικής λογοτεχνίας, και συγχρόνως να βελτιώσουν τα ελληνικά τους.