Civilization, 1914-1917

by Georges Duhamel, Catherine Savage Brosman (Introduction)

Civilization, 1914–1917 is a largely autobiographical narrative of the Great War written by a remarkable observer—a French physician, poet, and novelist who treated the wounded and performed some two thousand operations in mobile hospital units during the war. First published in 1918 and translated into English the following year, the book was awarded the Prix Goncourt and a special award of the Académie Française. Out of print for ninety years, Georges Duhamel’s account is available once more in this Joseph M. Bruccoli Great War Series edition featuring a new introduction by Catharine Savage Brosman, which offers a biographical sketch of Duhamel and places his work within the context of French narratives of World War I. Duhamel’s book comprises sixteen vignettes in which character rather than plot remains the constant focus. Each tale is presented in the first person but with varying narrators. The settings are often field medical units just miles away from the bombardments. Here the stench of blood, plight of the wounded, and efforts of well-intentioned doctors bring to the fore the realities of war as Duhamel knew them to be. Pathos, anger, and frustration are more plentiful than any sense of glory, duty, or honor in these circumstances. In lieu of the political and nationalistic considerations of war that dominate the writings of some of his contemporaries, Duhamel’s narratives offer instead the historical and literary merits of his keen attention to details—particularly concerning combat medicine—and his rich development of the varied tones, characters, and locations of his sketches. Throughout the book Duhamel pits those characters and efforts meant to preserve and mend humanity against an overarching machine age and its armored acolytes intent on human destruction. The resulting collection works to bear authoritative witness to the war on the Western Front and to extract from the author’s experiences some measure of poetic truth about the nature of civilization in our modern age.

Genres: French Literature, Nonfiction, France, Biography

288 pages, Paperback

First published April 1, 1918

About the author

Georges Duhamel was a French author. Duhamel trained as a doctor, and during World War I was attached to the French Army. In 1920, he published Confession de minuit (ISBN 2-7152-1793-5), the first of a series featuring the anti-hero Salavin. In 1935, he was elected as a member of the Académie française.

Reviews

[Gert De Bie · Rating 4 out of 5]

"Civilisatie, beschaving, is niet in al die afgrijselijke rotzooi te vinden, en als ze niet in het hart van de mens is te vinden, nou, dan is ze nergens te vinden."

Dat is de indrukwekkende slotzin van de verhalen die Georges Duhamel publiceerde op basis van zijn ervaringen als arts in de Eerste Wereldoorlog. Duhamel had een diploma geneeskunde, maar geen praktijkervaring toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak. Hij meldde zich aan en bracht vier jaar door in veld- en andere hospitalen in de frontlinie of achter de linies.

Duhamel schrijft in Civilisatie 1914-1917 verschillende aangrijpende ooggetuigen verslagen van zijn ervaringen met gewonden en oorlogsslachtoffers. De klinische, heldere beschrijvingen verraden zijn achtergrond als arts, de stijl, blik op het gebeuren en de ruimere context, verraden zijn bekwaamheid als auteur.

Nergens spreekt hij echt een oordeel uit over de oorlog, maar toch schemert in elke verhaal de afschuw door voor de moderne oorlogsmachine en hoe die de lichamen van 'Frankrijks mooisten' genadeloos verwond. Het boek passeerde de militaire censuur, maar daarvan merk je als lezer niets. Terecht bekroond met de Pirx Goncourt in 1918.
Om stil van te worden. Zoals van al die literaire oorlogsgetuigenissen in de reeks Oorlogsdomein.

[Trounin · Rating 3 out of 5]

Война — самое ужасное горе, которое только может представить человек. Словно бы на законных основаниях одна часть людей решает себя достойной добиваться разрешения политического кризиса путём убийства и разрушения. Другая часть — не желает принимать то за допустимое, уже себя считая вправе наносить аналогичный урон противнику. А если таких частей более двух, разворачиваются масштабные боевые действия, в результате которых начинают гибнуть миллионы людей. Именно в Первую Мировую войну человечество отметило обострение данной проблемы. Вполне очевидно, почему укрепилось мнение, насколько необходимо избегать таких конфликтов. Но это всё мысли наперёд, когда за короткий срок между двумя Мировыми войнами случится время для осмысления недопустимости столь масштабного кровопролития. Пока же следовало показать, насколько опасными становятся именно современные войны. Жорж Дюамель отразил события с новой для читателя стороны, показав будни полевого хирурга.

(c) Trounin

[Bernard Prigent · Rating 4 out of 5]

Retrouvé dans les livres de mes grands-parents. Paru en 1918 . Un regard très sévère et émouvant sur la tragédie humaine des soldats de la première guerre mondiale.