Death and Desire: Psychoanalytic Theory in Lacan's Return to Freud

by Richard Boothby

Presents, in Lacanian terms, an integration of psychoanalytic theory in which the battery of key Freudian concepts - from the dynamics of the Oedipus complex to the ego, id, and super-ego - are seen to intersect in Freud's most far-reaching and speculative formulation of a drive towards death.

Genres: Psychoanalysis, Psychology, Philosophy

266 pages, Paperback

First published September 6, 1991

Reviews

[Riley Holmes · Rating 4 out of 5]

Excellent read. Boothby analyzes Lacan's take on:
-The relationship of the imaginary, symbolic, and real realms.
-Narcissistic drives and the fundamental alienation of the ego
-Oedipal crisis as the subject's entry into the world of signification
-The drive to destruction that takes us "beyond the pleasure principle": not towards death but towards dissolution of rigid ego structures.
Just when the author gets way too abstract and theoretical, talking about the interpretation of castration anxiety in the Oedipal drama, he grounds it back in reality. Page 156 makes a brilliant illustration using the memoirs of none other than Helen Keller, whose broken doll only caused her to cry after she had acquired an understanding of symbolism.

[Ida Ir · Rating 5 out of 5]

کتاب به فارسی با ترجمه ی بسیار خوب علی رستمیان توسط نشر بیدگل منتشر شده. کتاب درباره ی نظریه روانکاوی ست. نویسنده در این کتاب بر تعریف فرویدی رانه ی مرگ ،و بازتعریف یا بازنگری ژاک لکان از این مفهوم، متمرکز میشود.

[Христо · Rating 5 out of 5]

This is an absolute must, if one is to understand the cause of events leading to, the death drive in Freud, and Lacan's re-elaboration. This will also clear much of the Lacanian edifice. To read alongside Dall'Aglio's "A Lacanian Neuropsychoanalysis".

[Nima · Rating 5 out of 5]

این اثر کوششی است در بازخوانی روانکاوانه رانه مرگ، با چرخشی بازگشتی به متون بنیادین فروید و تحلیلی بر مدولاتورهای نظریه لکان. ثاناتوس، نهاد بنیادین و ذاتی در روان انسان، به منزله نیرویی فرارونده که در تقابل دیالکتیکی با رانه زندگی، اروس، عمل می‌کند، معرفی می‌گردد و در نهایی‌ترین سطح، به بازگشت به وضعیت غیرارگانیک، به نوعی خلا وجودی پیش‌ارگانیک، تمایل دارد. مولف نخست، به بازنمایی و نظریه‌پردازی در باب رانه مرگ می‌پردازد، و نشان می‌دهد که چگونه این رانه، نه تنها در روانکاوی سنتی فرویدی، بلکه در خوانش‌های نوین لکانی، به مثابه وجهی تکان‌دهنده و انقلابی ظاهر می‌شود. در ادامه، متن با فراتر رفتن از اصل لذت فرویدی، بر بازاندیشی در خصوص اروس و ظرفیت‌های ژوئیسانس سوژه متمرکز می‌شود، و سپس به تحلیل نظری لکان می‌پردازد، جایی که رانه مرگ در سه ساحت نمود می‌یابد، خیالی، نمادین و واقعی. در نهایت، اثر با متافیزیک‌زدایی و همزمان بازمتافیزیکی کردن رانه مرگ، به حوزه فلسفی می‌رسد، خوانشی چهارصدایی از فلاسفه، هگل، که مرگ را نقطه عزیمت خودآگاهی دیالکتیکی می‌بیند، شوپنهاور، که آن را در قلمرو امر والا و فراتر از تمایلات فردی می‌نشاند، نیچه، که مرگ را با دیونسوس پیوند می‌زند و هایدگر، که مرگ را در پرسپکتیو برون‌رفت از نااصیل بودن دازاین و تحقق هستی اصیل می‌نگرد.

چند نقل قول از کتاب:

"به همین دلیل است که لکان میتواند بگوید: فروید زندگی را به پرسش می گیرد، نه برای اینکه بگوید هیچ معنایی ندارد، برای اینکه بگوید که تنها یک معنا دارد که در آن میل متحمل مرگ است."

"وقتی که به کنه این زندگی راه می بریم در پس گذر مشقت بار به وجود چیزی نمی یابیم جز زندگی که همبسته شده با مرگ، دیالکتیک فرویدی ما را به اینجا رهنمون میکند."

[Ali ghasemi · Rating 4 out of 5]

غرقه در بیهودگی و بی تفاوتی با دلشغولی به امور بیهوده و بی ارزش خود را در خیالی محبوس کرده ایم، هیچ چیز نمی تواند زندگی مان را به جنبش در آورد حتی عمیق و بنیادین ترین لذت هایمان صرفا به منظور اتلاف وقت است .این کتاب به گونه ای روشنگر می تواند پاسخی به چرایی سرگردانی ما و حیات هماره متلاطم ما در بر داشته یاشد.

[Katrinka · Rating 5 out of 5]

This has got to be the clearest exposition of Lacan I've ever read.