Sait Faik Abasıyanık (18 November 1906 - 11 May 1954) was one of the greatest Turkish writers of short stories and poetry. Born in Adapazarı, he was educated at the Istanbul Erkek Lisesi. He enrolled in the Turcology Department of Istanbul University in 1928, but under pressure from his father went to Switzerland to study economics in 1930. He left school and lived for three years in Grenoble, France - an experience which made a deep impact on his art and character. After returning to Turkey he taught Turkish in Halıcıoğlu Armenian School for Orphans, and tried to follow his father's wishes and go into business but was unsuccessful. He devoted his life to writing after 1934. He created a brand new language and brought new life to Turkish short story writing with his harsh but humanistic portrayals of labourers, fishermen, children, the unemployed, the poor. A major theme was always the sea and he spent most of his time in Burgaz Ada (one of the Princes' Islands in the Marmara Sea). He was an honorary member of the International Mark Twain Society of St. Louis, Missouri.
Sait Faik mostly published under the name Sait Faik, other pen names being Adalı ("Island dweller"), Sait Faik Adalı, and S. F..
There is an award for his name which is given every year on his death anniversary: Sait Faik Hikâye Armağanı
Sait Faik'in şimdiye kadar hep hikayelerini okuduğumdan belki, şiirleri de hikaye gibi geldi. Şiir seçen bir insan olarak Sait Faik'in hikayelerini okumayı tercih ederim. Kitaptan beğendiğim tek şu oldu: "Uyusam, Kendimi bir son vapurda sansam.. Peşimizde yıldızlar Peşimizde uskur Uyusam.."
Sana nasıl bulsam, nasıl bilsem Nasıl etsem, nasıl yapsam da Meydanlarda bağırsam Sokak başlarında sazımı çalsam Anlatsam şu kiraz mevsiminin Para kazanmak mevsimi değil Sevişme vakti olduğunu...
Bir kere duyursam hele güzelliğini, tadını, Sonra oturup hüngür hüngür ağlasam Boş geçirdiğim bağırmadığım sustuğum günlere Mezarımda bu güzel, uzun kaşlı boyacı çocuğunun Oğlu bir şiir okusa Karacaoğlan'dan Orhan Veli'den Yunus'tan, Yunus'tan...
o ve ben, mektup I ve II, deli çay, köprü ve söyliyemiyorum* adlı şiirleri beğenerek okudum. kitap bana ait olsa çizerdim altlarını. yine de yazarın öykülerini tercih ederim.
*başlık bu şekilde yazılmış.
**elimdeki eski bir derleme olduğundan bendeki versiyonu bulamadım, belirttiğim şiirler bu versiyonda bulunmayabilir.