Leonard Helena Sylvain Nolens was een Vlaamse dichter en dagboekschrijver. Hij kreeg in 1997 de Constantijn Huygensprijs, en in 2012 de Prijs der Nederlandse Letteren voor zijn gehele oeuvre.
Vierde Nolens-bundel die ik dit jaar bij wijze van postume hommage herlees. 'Bres' is en blijft een indrukwekkende kroniek van een tijdsgeest en een (dichters)leven. Hij liet het geheel groeien in zijn voorafgaande bundels, zodat ik heel wat gedichten al met een zekere vertrouwdheid las.
Boeiend zijn de verschillende registers die Leonard Nolens hier bespeelt, waardoor elke afdeling haar eigen toon en vorm krijgt. Tegelijk zorgt zijn herkenbare dichtersstem voor de overkoepelende verbinding waarmee hij inzoomend en uitzoomend tussen o.a. het wereldnieuws, de beweging van de soixante-huitards, de onontkoombaarheid van een katholieke opvoeding, zijn geboortegrond Bree versus zijn dichtersnest Antwerpen, de liefde en zijn ars poëtica deze caleidoscopisch bundel samenhoudt. Krachtig en ambachtelijk, zeg maar, en dus vintage Nolens.
Wij leefden bij brood en Rimbaud In ascetische burgersalons. Wij dronken de tongkus van zielenpijn zwart Als Hadewijch. Wij waren jullie zwakke plek van haar. Daar vonden wij elkaar in het geniep.