Conjeturas sobre un sable

by Claudio Magris, J.Á. González Sainz (Translator)

Magris reconstruye en este libro uno de los episodios más rocambolescos y menos conocidos de la Segunda Guerra Mundial, protagonizado por un viejo general cosaco, Piotr Krasnov, que, después de haber combatido a los bolcheviques como oficial zarista, cambió en el exilio el sable por la pluma y escribió varias novelas históricas.

A finales de 1944, el obcecado anciano se unió con su inverosímil ejército a las tropas de Hitler, que había prometido establecer una nueva patria cosaca en la región fronteriza de Carnia, en el límite oriental de Italia con Austria y Eslovenia. La tragicomedia de este combatiente, revivida en la minuciosa investigación de un sacerdote que conoció a algunos de sus protagonistas, dibuja una brillante parábola sobre las trampas de la historia y sobre la ingenuidad de quienes creen manejar los hilos cuando son en realidad arrastrados por un destino ciego.

Genres: War, Roman, History

106 pages, Paperback

First published January 1, 1984

About the author

Claudio Magris was born in Trieste in the year 1939. He graduated from the University of Turin, where he studied German studies, and has been a professor of modern German literature at the University of Trieste since 1978.

His most well known book is Danubio (1986), which is a magnum opus. In this book Magris tracks the course of the Danube from its sources to the sea. The whole trip evolves into a colorful, rich canvas of the multicultural European history.

He's translated the works of Ibsen, Kleist and Schnitzler, among others, and he also published essays about Robert Musil, Jorge Luis Borges, Hermann Hesse and many others.

Reviews

[Jadranka Milenković · Rating 5 out of 5]

Nedavno sam završila čitanje nevelikog romana "Nagađanja o jednoj sablji" velikog italijanskog pisca Klaudija Magrisa, čiji mi je "Dunav" bio jedan od najsnažnijih čitalačkih doživljaja 2016. godine. Otad sam želela da pročitam još nešto od ovog majstora pisane reči današnjice, jednog od retkih koji može da parira velikim imenima svetske književnosti XIX i XX veka. Na Sajmu knjiga u Beogradu kupila sam dve njegove knjige u izdanju Arhipelaga: "Nagađanja o jednoj sablji" i "Drugo more".
"Nagađanja o jednoj sablji" knjiga je koja se, uslovno rečeno, bavi istorijskom tematikom, problematizujući (služeći se, naravno, literarnim sredstvima) ulogu Kozaka na severu Italije, u Drugom svetskom ratu. Ipak, to nije istorijski roman u klasičnom smislu te reči, pa pred čitaoca nije iznet veliki broj podataka o ovoj temi, nego se sve prelama kroz svest ostarelog sveštenika, koji u vidu pisama osvežava uspomenu na to vreme.
Naime, Kozaci o kojima je reč učestvovali su u ratu na strani Nemačke, nadajući se da će, kad Nemačka dobije rat, i oni dobiti deo teritorije gde će se moći nastaniti, jer su Rusiju napustili kao žestoki protivnici socijalizma, kao izgnanici ili samoizgnanici, postavši ljudi bez domovine, ali još uvek junačni i spremni da se bore. Autor pokušava da odgovori na pitanje kako je moguće da neko ko je hrabar, sposoban za dobrotu i plemenitost, u nekom trenutku načini pogrešan izbor, prenebregne posledice koje će njegove akcije imati po druge ljude, i prigrli neku pogrešnu ideju, spreman da za nju gine i ubija.
Tema je teška i odgovor na to pitanje nije definitivno zaokružen, iako su se mnogi bavili time, sa naučnog ili umetničkog aspekta. Vršena su mnoga istraživanja u novije vreme, i rezultati su poražavajući. Prema rezultatima tih istraživanja, veoma je lako skliznuće ka pogrešnoj ideji koja pritom ostavlja utisak da je borba za dobro - za dobro čitavih grupa, naroda, ili verskih zajednica. Kada se stvari tako postave, kolateralna šteta postane nešto što se smatra normalnim, te se o tome više i ne misli. Čovek koji nekoj zajednici ili ideji preda svoju dušu, predaje joj (tako se nada) i svoju odgovornost, pa sebe više ne vidi kao nekog ko mora da se dvoumi i odlučuje pri svakom novom koraku.
Osim toga, vidimo da se i danas, u XXI veku, fašizam može pronaći svuda u svetu, u svim najrazličitijim oblicima ispoljavanja, prikrivenim, ali dovoljno prisutnim da se usled njega podmuklo vlada masama ljudi, servirajući im to kao njihov lični interes, plašeći ih prikazivanjem onoga što čine drugi, od njih različiti, njima suprotstavljeni. Na taj način se i danas vlada: ostrašćene mase hipnotisano slušaju velike vođe, drhteći pred njima i neprijateljskim svetom, ne uspevajući nikad da izađu iz začaranog kruga, da se osveste, da pročiste svoja shvatanja prepuna predrasuda, i da drugog čoveka dožive kao bitnog i kao bližnjeg.
Zato su ovakve knjige i dalje važne. Autor u knjizi ne brani nijednog od aktera, naprotiv, ali na više mesta naglašava da smo svi mi materijal od koga je moguće oblikovati i onog ko će se prikloniti pogrešnog strani, kao što smo materijal i za dobro, za život koji stremi ka ljubavi i smislu.
Zbog svega toga, i zbog jedinstvenog stila Klaudija Magrisa, knjiga "Nagađanja o jednoj sablji" svakako je jedna od značajnijih pročitanih u prethodnoj godini. Preporuka za čitanje.

[Andrea Iginio Cirillo · Rating 4 out of 5]

Magris è uno di quegli autori che affascina principalmente chi ama essere immerso in un ambiente quasi accademico (nel senso buono del termine), ricco di elucubrazioni e note a margine che aprono altri orizzonti di ricerca. E proprio questo compie questo libricino, che apre per l'appunto una piccola porta sulla storia di un popolo, narrata attraverso la storia dei singoli durante uno degli eventi più sanguinosi del secolo scorso. Il popolo è quello dei cosacchi; un popolo al tramonto, che deve arrendersi all'incedere del progresso e i cui comandanti sono immersi in un'aura vanamente eroica da romanzo russo, totalmente disillusi oppure donchisciottescamente combattivi. Ed è interessantissimo leggere (quasi ascoltare, perché in forma di epistola Magris ci fa sentire quasi la voce del vecchio prete che scrive) di fatti avvenuti dietro le quinte della Storia, e poi andare ad approfondire. Anche in questo senso la non lunghezza (75 pagine) dell'opera pare quasi giusta: dice ciò che è necessario, non appesantisce il lettore nonostante un linguaggio molto articolato, lancia spunti di ricerca non solo sulla storia in sé, ma anche sulla funzione della storia stessa, in cui gli uomini si muovono come personaggi di romanzi da essi stessi creati, imperfetti nel bene e nel male.

[jpm · Rating 5 out of 5]

Resto sempre ammirato dalla mirabile capacità narrativa di Magris; leggere le vicende che narra è sempre, per me, una magnifica esperienza.

[Massimiliano · Rating 3 out of 5]

Per quanto sia scritto bene (Magris e il suo linguaggio accademico...), troppo breve per riuscire ad apprezzarlo veramente.
Notevole comunque riuscire a raccontare (ma forse, proprio per la brevità, sarebbe meglio dire accennare) la poco conosciuta vicenda dei cosacchi in Carnia attraverso quello che è un memoir sotto forma di lettera.
Eh si, solo Magris può scrivere certe cose.

[Oğuz Kayra · Rating 4 out of 5]

Anlamak bağışlamaktır.

[Thomas · Rating 4 out of 5]

"In one of his novels he had portrayed an old Jewish woman, who appeared as a sacred symbol of the suffering of the world; whereas for Krasnov himself the Jews were poisonous snakes, guilty of universal conspiracies and plots, contaminators of reality. He would have been horrified to be told that he, through his own actions and choices, was behaving like the butchers in a pogrom - like the murderers of that old Jewess. Something similar, I think, has happened to other famous people, including much more intelligent ones than him, and they too not without nobility of soul. In my younger days, you'll recall, I used to read Hamsun a lot, and I revered him too, as for that matter many of our generation did. Well, I believe that Hamsun was swept to his nemesis - to fascism - by a process not much less primitive and wretched. Whether or not we are good at heart, we are always cruel when we cannot be far-sighted and think in the plural: when, like the apostle Thomas, we only know that a creature exists by seeing and touching, and we don't succeed in truly realising that there are other creatures as well, creatures of flesh and blood whom we never see but who are as real as ourselves and those we try and help. So often we are only capable of taking the commandment to love our neighbor literally, all too literally, and recognizing as our neighbor only whoever is materially, physically, animally close to us, we abandon the ones we can't see to languish in their hell. Once, in a novel, the truth that all are equal in God's sight had slipped even from Krasnov's pen: everyone - the Tzar and the shepherd, the Christian and the heathen who worships idols. But this truth could not help him; if we are to save ourselves, it's not enough to grasp this truth just once - we must understand it always, at every moment, and feel it with our whole being. 'And Krasnov,' as Father Caffaro said, 'didn't understand anything any more: he only felt something stormy and incomprehensible, which he, with his vainly eloquent gestures, tried to dress in a semblance of dignity.'"

[Burak Akbay · Rating 3 out of 5]

yazarın gerçek ve kurmaca sınırını bulanıklaştırmak için kullandığını düşündüğüm coğrafya ve kişi adları karmaşasının yoruculuğu dışında güzel bir metin. taraf olmak, kendi kaderini tayin, onur, hile, azınlık olma... savaşın çevresinde dolaşan kavramlara yönelttiği felsefe, sorduğu sorular zihin açıcı. bunu bir rahip üzerinden mektuplar yoluyla iz sürmek formunda kurgulaması da edebi lezzeti arttırmış. fakat -belki benim özelimde- "bu kimdi?" "burası neresiydi?" diye sormaktan kısacık metin eziyet oldu zaman zaman.

[Mete · Rating 2 out of 5]

Tanışma kitabıydı. Kısa olmasına özellikle dikkat etmiş, beğenmesem bile elimde çok oyalamadan bitirmeyi istemiştim. Kitaptan hiç beklentim olmaması hayal kırıklığı yaşamama engel olmadı. "Evet'iniz evet, hayır'ınız hayır olsun." dışında bir cümle kalmadı aklımda.

[Kruiti · Rating 3 out of 5]

El llibre està bé però no he connectat amb ell, igual em costa tornar-lo a llegir més endavant

[millie ✿ · Rating 4 out of 5]

*4.5*

[Clara Mazzi · Rating 2 out of 5]

Sicuramente le due stelline sono io che devo prenderle, perchè non riesco proprio ad afferrare, a trovarmi in sintonia con Claudio Magris, intellettuale eccelso, uomo dalla cultura sconfinata che vola decisamente troppo in alto per me. Un'altra volta mi ritrovo ad annegare in questo mare di parole, di pensieri profondi ma evanescenti, dietro un racconto che non vuole essere il protagonista dei suoi scritti, quando un pretesto per lasciar scorrere liberamente una serie di riflessioni. Pensieri importanti, cruciali ma che se non sono ancorati ad una chiara vicenda, almeno nel mio caso diventano fin troppo evanescenti. Mi auguravo di apprendere di più su un'altra (triste) pagina della storia del nostro paese e invece chiudo il libro con riflessioni (vaghe) sul senso della vita in generale e un abbraccio a tutta l'umanità, compresi i cosacchi nonostante le loro malefatte ai friulani, come ad abbracciarci ecumenicamente tutti quanti. Sarò cattiva e limitata ma non posso trattenermi: non poteva, già che c'era, includere anche i nazisti, in questo suo abbraccio finale? Perchè a rigore, se siamo tutti umani, lo sono stati anche loro. Ma lo so, io sono limitata e per tanto non riesco ad abbracciare poi tutti tutti.

[Eugenio Tena · Rating 4 out of 5]

Esta novela corta de Magris, aunque parece ciencia ficción por su personaje principal es una historia muy real: se trata de Piotr Krasnov, cosaco del Don, soldado ruso durante la rebelión de los Bóxers, corresponsal militar en Japón a principios del siglo XX, héroe zarista y comandante de la Segunda División Cosaca en la Primera Guerra Mundial, luego ruso blanco, enemigo jurado de los bolcheviques, exiliado, escritor medianamente exitoso de novelas históricas y finalmente cabecilla de los cosacos reclutados por los nazis al final de la Segunda Guerra Mundial, invasor de Carnia al norte de Italia, con intención de fundar la Kosakia, una patria para sus jinetes esteparios, engañados por los Nazis.

Su paso por Italia m deja un sable y cientos de leyendas tras de sí que Magris desentraña en una magnífica narración corta.

Dos de dos con Magris…

[Zafar GANIEV · Rating 3 out of 5]

C'est plutôt un roman qu'un livre d'histoire. Ce sont les réflexions philosophiques de l'auteur (un vieux pr��tre)sur l'impermanence des choses de ce monde qui sont intéressantes à lire