โดดเด่นกว่าเล่มอื่น เพราะมีบทวิเคราะห์เรื่องจากทั้งฝั่งผู้อ่านชาวญี่ปุ่น และฝั่งไทย (นักแปล) บางเรื่องคือ มันไปได้ขนาดนั้นเลยหรือฟระ (ผ้าเช็ดหน้า / อาคุตะกาว่า) บางเรื่องก็อิหยังวะ ประหนึ่งพระบิดาของมุราคามิ (อาเบะ โคโบ) ฯลฯ
ส่วนเรื่องที่ชอบสุด เราให้เรื่องสุดท้าย "ภาพริมสระน้ำ" ของโชโนะ จุนโซ มีทั้งความซีนีมาติค ความแซะระบบสังคมครอบครัวของญี่ปุ่นยุคสร้างชาติ โดยเฉพาะซีนใกล้จบ นี่พาลให้นึกถึงฉากที่ชุนจิ อิวาอิช็อคคนดูเบาๆ ในลิลลี่เลย แล้วพอมันจบจริงๆ ก็ยังทำเรานึกไปถึงฉากจบของบทละครของปราบดา the invisible waves ได้อีกด้วย
ถ้าไม่ติดว่า เหมือนงานเร่งออกไปหน่อยจะชอบมากกว่านี้ เพราะผู้แปลคัดเลือกเรื่องมาดีมาก ดูตั้งใจในส่วนนี้มากๆ ครับ