What do you think?
Rate this book
Gesammelte Schriften #II
The Psychoanalysis of Children
This work has been selected by scholars as being culturally important and is part of the knowledge base of civilization as we know it. This work is in the public domain in the United States of America, and possibly other nations. Within the United States, you may freely copy and distribute this work, as no entity (individual or corporate) has a copyright on the body of the work. Scholars believe, and we concur, that this work is important enough to be preserved, reproduced, and made generally available to the public. To ensure a quality reading experience, this work has been proofread and republished using a format that seamlessly blends the original graphical elements with text in an easy-to-read typeface. We appreciate your support of the preservation process, and thank you for being an important part of keeping this knowledge alive and relevant.
404 pages, Paperback
First published January 1, 1932
34 people are currently reading
663 people want to read
About the author
Melanie Klein
169 books231 followersAn Austrian-born British psychoanalyst who devised novel therapeutic techniques for children that had a significant impact on child psychology and contemporary psychoanalysis. She was a leading innovator in theorizing object relations theory.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
December 4, 2016
دوستانِ گرانقدر، این کتاب یکی از ارزنده ترین آثار روانشناسی و روانکاویِ کودکان است که زنده یاد «ملانی کلاین» زحمات بسیاری در جهتِ فراهم نمودنِ این کتاب کشیده است و تلاش نموده تا از اندیشه هایِ «فروید» به بهترین نحو ممکن بهره برداری کرده باشد
چکیده ای از مسائل روانی مربوط به بازی کردنِ بچه ها را برایتان در زیر مینویسم
-------------------------------------------------
ملانی کلاین مینویسد: کودک، خیالات و کامها و آزمایشاتِ عملیِ خود را به وسیلهٔ بازی بیان میکند... بیانِ او بیانی است سمبولیک... همان زبانی است که در رویا به آن بر میخوریم و تنها زمانی میتوانیم درست آنها را فهم کنیم که موافقِ آموزه های «فروید» بدان بنگریم... هرگاه بازی ها را مانندِ رویا، تفسیر کنیم، آنها را دارایِ نظم و معنی خواهیم یافت
**********************
بازی، تجسم خواب و خیالاتِ انسان است... همه کس بویژه کودکان، اندیشه هایِ پنهانیِ خود را به کمکِ مکانیسمهایِ روانی از نهان خانهٔ خاطر بیرون میریزد و احساسِ سبکباری و آرامش و لذت میکند
**********************
عروسک بازی که یکی از سرگرمی هایِ شیرینِ کودکان است، نمایشاتِ بدونِ آرایش و پیرایه ای میباشد از تصورات خوش و ناخوشی که کودک از زندگیِ خانوادگی دارد... کودک همان لطف و مهربانی را که از پدر و مادر و خواهر و برادرِ خود دیده است، در "عروسک بازی" بروز میدهد و آنچه را که میخواهد ولی میترسد به دیگران بگوید و انجام دهد، به زبانِ عروسک ها جاری و بدستِ آنها عملی میسازد
*************************
وقتی که پسربچه "دکتر بازی" میکند، میخواهد به والدین و سرپرستانِ خویش اعلام دارد که: دیگر بزرگ شده است و قادر است، درست و نادرست را از یکدیگر تشخیص دهد و دیگر نیازی به امر و نهی بزرگترها ندارد
*************************
هنگامی که دختربچه، با عروسکهایِ خود، تشکیلِ خانواده میدهد، هدفش این است که از زیرِ فرمان و مقرراتِ خانوادهٔ خویش، رهایی یافته و به صورتِ مستقل زندگی کند
زمانی که دختربچه "عروسک بازی" میکند، به مادرش این پیغام را میرساند که: این من هستم که باید بچه داشته باشم و بچه داری کنم، نه تو
*************************
در برخی از بازیها، کودکان از مکانیسمِ "همانند سازی"، استفاده میکنند و برایِ رهایی از ترس و نگرانیِ درونی، خود را مانندِ منبعِ آن ترس و نگرانی درست میکنند... به عنوانِ مثال: برایِ آنکه خود را از ترس از "لولو" رهایی بخشند، خویش را به شکل و شمایلِ "لولو" درآورده و "لولو بازی" میکنند
*************************
امیدوارم این ریویو برایِ شما خردگرایانِ گرامی، مفید بوده باشه
در پایان ابیاتی از "مولانا" را برایتان مینویسم
«پیروز باشید و ایرانی»
-------------------------------------------------
خلق اطفالند جز مست خدا
نیست بالغ جز رهیده از هوا
گفت دنیا لعب و لهوست و شما
کودکیت و راست فرماید خدا
جنگ خلقان همچو جنگ کودکان
جمله بیمعنی و بیمغز و مهان
جمله با شمشیر چوبین جنگشان
جمله در لا ینفعی آهنگشان
جمله شان گشته سواره بر نیی
کین براق ماست یا دلدلپیی
چکیده ای از مسائل روانی مربوط به بازی کردنِ بچه ها را برایتان در زیر مینویسم
-------------------------------------------------
ملانی کلاین مینویسد: کودک، خیالات و کامها و آزمایشاتِ عملیِ خود را به وسیلهٔ بازی بیان میکند... بیانِ او بیانی است سمبولیک... همان زبانی است که در رویا به آن بر میخوریم و تنها زمانی میتوانیم درست آنها را فهم کنیم که موافقِ آموزه های «فروید» بدان بنگریم... هرگاه بازی ها را مانندِ رویا، تفسیر کنیم، آنها را دارایِ نظم و معنی خواهیم یافت
**********************
بازی، تجسم خواب و خیالاتِ انسان است... همه کس بویژه کودکان، اندیشه هایِ پنهانیِ خود را به کمکِ مکانیسمهایِ روانی از نهان خانهٔ خاطر بیرون میریزد و احساسِ سبکباری و آرامش و لذت میکند
**********************
عروسک بازی که یکی از سرگرمی هایِ شیرینِ کودکان است، نمایشاتِ بدونِ آرایش و پیرایه ای میباشد از تصورات خوش و ناخوشی که کودک از زندگیِ خانوادگی دارد... کودک همان لطف و مهربانی را که از پدر و مادر و خواهر و برادرِ خود دیده است، در "عروسک بازی" بروز میدهد و آنچه را که میخواهد ولی میترسد به دیگران بگوید و انجام دهد، به زبانِ عروسک ها جاری و بدستِ آنها عملی میسازد
*************************
وقتی که پسربچه "دکتر بازی" میکند، میخواهد به والدین و سرپرستانِ خویش اعلام دارد که: دیگر بزرگ شده است و قادر است، درست و نادرست را از یکدیگر تشخیص دهد و دیگر نیازی به امر و نهی بزرگترها ندارد
*************************
هنگامی که دختربچه، با عروسکهایِ خود، تشکیلِ خانواده میدهد، هدفش این است که از زیرِ فرمان و مقرراتِ خانوادهٔ خویش، رهایی یافته و به صورتِ مستقل زندگی کند
زمانی که دختربچه "عروسک بازی" میکند، به مادرش این پیغام را میرساند که: این من هستم که باید بچه داشته باشم و بچه داری کنم، نه تو
*************************
در برخی از بازیها، کودکان از مکانیسمِ "همانند سازی"، استفاده میکنند و برایِ رهایی از ترس و نگرانیِ درونی، خود را مانندِ منبعِ آن ترس و نگرانی درست میکنند... به عنوانِ مثال: برایِ آنکه خود را از ترس از "لولو" رهایی بخشند، خویش را به شکل و شمایلِ "لولو" درآورده و "لولو بازی" میکنند
*************************
امیدوارم این ریویو برایِ شما خردگرایانِ گرامی، مفید بوده باشه
در پایان ابیاتی از "مولانا" را برایتان مینویسم
«پیروز باشید و ایرانی»
-------------------------------------------------
خلق اطفالند جز مست خدا
نیست بالغ جز رهیده از هوا
گفت دنیا لعب و لهوست و شما
کودکیت و راست فرماید خدا
جنگ خلقان همچو جنگ کودکان
جمله بیمعنی و بیمغز و مهان
جمله با شمشیر چوبین جنگشان
جمله در لا ینفعی آهنگشان
جمله شان گشته سواره بر نیی
کین براق ماست یا دلدلپیی
October 24, 2017
I would be lying if I said I enjoyed reading this book. It took me ages to finish it, as I am not at all conversant with much of the psychoanalytic theories and the language used. However, I think I did learn quite a few new concepts, and certainly some of her earlier chapters with exemplifications, helped navigating the second more theoretical part of the book.
October 20, 2025
Melanie Klein é uma das maiores expoentes da análise infantil, pela via psicanalista. Se Freud é o pai da psicanálise, Melanie Klein é a filha rebelde, e digo literalmente pois ela vem pra discordar com a cara e coragem de ideias de Freud e sua filha Anna Freud. A principal ideia é que diferente de Freud que acreditava que crianças não poderiam ser confiadas devido a sua fantasias, portanto não poderiam ser analisadas. Para Freud a fase infantil só poderia ser analisada posteriormente na vida adulta, utilizando do inconsciente para buscar no passado a razão por neuroses e traumas do presente.
Melaine acreditava que a terapia não precisava ser de caráter restaurador, mas poderia ser preventiva, através de diversas técnicas, poderia ser sim possível extrair informações de crianças pequenas, com brincadeiras e jogos que alcançariam seu inconsciente mais profundo. Com isso sendo possível evitar problemas futuros que precisaram ser consertados.
É exatamente nessa linha que Melaine Klein mais se destaca para mim, até mais do que Freud, partilho de muito de seus ideais e propostas.
Contudo acredito que essa questão que circunda os psicanalistas, essa obsessão por sexo e fezes, complexo de édipo, complexo de castração as vezes é exagerada, e me parece até mesmo um pouco forçada. Por muitas vezes soando um pouco ridículo, acredito que sim são questões importantes e pertinentes, mas discordo que sempre será a causa, como muitos gostam de apresentar.
Mas em geral um ótimo livro, e muito essencial para a preservação da infância e saúde mental. Precisamos ser gratos a Melaine Klein e suas inovações a psicanálise e psicologia como um todo.
"Com respeito ao adulto, a função da psicanálise é clara. Serve para corrigir o curso mal-sucedido que o seu desenvolvimento psicológico tomou. A fim de conseguir isso, ela deve ter por alvo harmonizar seu ID com as exigências do seu superego." - Melaine Klein. 1932.
Melaine acreditava que a terapia não precisava ser de caráter restaurador, mas poderia ser preventiva, através de diversas técnicas, poderia ser sim possível extrair informações de crianças pequenas, com brincadeiras e jogos que alcançariam seu inconsciente mais profundo. Com isso sendo possível evitar problemas futuros que precisaram ser consertados.
É exatamente nessa linha que Melaine Klein mais se destaca para mim, até mais do que Freud, partilho de muito de seus ideais e propostas.
Contudo acredito que essa questão que circunda os psicanalistas, essa obsessão por sexo e fezes, complexo de édipo, complexo de castração as vezes é exagerada, e me parece até mesmo um pouco forçada. Por muitas vezes soando um pouco ridículo, acredito que sim são questões importantes e pertinentes, mas discordo que sempre será a causa, como muitos gostam de apresentar.
Mas em geral um ótimo livro, e muito essencial para a preservação da infância e saúde mental. Precisamos ser gratos a Melaine Klein e suas inovações a psicanálise e psicologia como um todo.
"Com respeito ao adulto, a função da psicanálise é clara. Serve para corrigir o curso mal-sucedido que o seu desenvolvimento psicológico tomou. A fim de conseguir isso, ela deve ter por alvo harmonizar seu ID com as exigências do seu superego." - Melaine Klein. 1932.
March 8, 2023
Muito girlboss, ela não teve medo de criticar abertamente a Anna Freud (e o pai) e de aprofundar o estudo da psicanálise através da análise das crianças - o que supostamente não era possível; a parte dos casos práticos é bastante divertida, e a parte da teoria é ok, acho que a teoria das posições e os objetos parciais são contributos muito mais interessantes do que as teorias super-edipianizadas desenvolvidas neste livro.
Read
August 27, 2019打不了分 这本太难了 我一点没懂 客体关系学派打扰了
June 25, 2023
Very informative, very important work in the history of child therapy
May 5, 2025
la hagra anna freud et mélanie klein je l’avais pas vu venir celle la (pire que billies a châtelet)
October 25, 2022
Bien que les textes qui composent ce livre permettent de poser les bases de la pensée de Klein, ils ne font cependant pas partie, à mon avis, de ses meilleurs (à l'exception de "L'importance de la formation du symbole dans le développement du moi"). J'ai (de loin) préféré la lecture de Sur l'enfant (Petite Biblio Payot), oeuvre qui m'a profondément marquée.
July 25, 2023
La Mente dei Bambini Secondo la Klein
Una grande rivoluzione può iniziare anche con un piccolo libro. Almeno, questo è quello che Melanie Klein ci fa pensare con la sua opera "La psicoanalisi dei bambini". Questo libricino di psicoanalisi ci invita ad addentrarci nel labirinto dell'infanzia, mettendo in risalto i giochi della mente, le angosce nascoste e la formazione dell'Io e del Super-Io. Insomma, una sorta di "Alice nel Paese delle Meraviglie" per chi si avventura nella psiche infantile, ma con meno Conigli Bianchi e più angosce edipiche.
Per essere onesti, è un libro che ti spinge ad andare avanti, proprio come un bambino curioso che si avventura per la prima volta in un parco giochi. L'autrice, con grande competenza, ci guida attraverso le fasi dello sviluppo psichico del bambino, dalla più tenera infanzia fino all'epoca della pubertà. Melanie Klein ci prende per mano e ci conduce in questo viaggio, come una guida turistica molto preparata... e un po' troppo seria.
Dobbiamo ammettere che la Klein non scherza quando si tratta di esplorare l'infanzia. E non si risparmia nemmeno quando si tratta di terminologia tecnica. Preparatevi a una vera e propria carrellata di termini come "angoscia", "conflitto edipico", "Io" e "Super-Io". Ma tranquilli, dopo le prime cento pagine, vi sentirete come dei veri Freud in miniatura.
Tuttavia, c'è un però. Il tono del libro è spesso molto formale e a tratti accademico. Non aspettatevi una lettura scorrevole come un romanzo di J.K. Rowling. Inoltre, per quanto la Klein si sforzi di renderlo accessibile, la psicoanalisi resta un campo complesso e non sempre facile da comprendere per i non addetti ai lavori. Non c'è da sorprendersi se, a un certo punto, vi ritroverete a rimpiangere l'assenza di qualche figura illustrata o di una mappa del tesoro per trovare la via d'uscita dal labirinto della mente infantile.
Ma nonostante questi limiti, "La psicoanalisi dei bambini" offre una prospettiva affascinante e originale sulla psicologia dell'infanzia. Klein, con la sua analisi accurata e dettagliata, riesce a far luce su aspetti della psiche infantile spesso trascurati o sottovalutati. E per questo, va dato merito alla Klein: per averci fatto vedere il mondo attraverso gli occhi dei bambini, con tutto il loro tumulto interiore e la loro meraviglia.
In sintesi, il libro è un viaggio interessante ma impegnativo. Una lettura per coloro che non temono di addentrarsi nel territorio a volte turbolento della psicoanalisi infantile e che sono disposti a fare i conti con la severità e la complessità del linguaggio accademico. Insomma, un'avventura non adatta a tutti, ma che può riservare piacevoli sorprese a chi decide di intraprenderla.
Una grande rivoluzione può iniziare anche con un piccolo libro. Almeno, questo è quello che Melanie Klein ci fa pensare con la sua opera "La psicoanalisi dei bambini". Questo libricino di psicoanalisi ci invita ad addentrarci nel labirinto dell'infanzia, mettendo in risalto i giochi della mente, le angosce nascoste e la formazione dell'Io e del Super-Io. Insomma, una sorta di "Alice nel Paese delle Meraviglie" per chi si avventura nella psiche infantile, ma con meno Conigli Bianchi e più angosce edipiche.
Per essere onesti, è un libro che ti spinge ad andare avanti, proprio come un bambino curioso che si avventura per la prima volta in un parco giochi. L'autrice, con grande competenza, ci guida attraverso le fasi dello sviluppo psichico del bambino, dalla più tenera infanzia fino all'epoca della pubertà. Melanie Klein ci prende per mano e ci conduce in questo viaggio, come una guida turistica molto preparata... e un po' troppo seria.
Dobbiamo ammettere che la Klein non scherza quando si tratta di esplorare l'infanzia. E non si risparmia nemmeno quando si tratta di terminologia tecnica. Preparatevi a una vera e propria carrellata di termini come "angoscia", "conflitto edipico", "Io" e "Super-Io". Ma tranquilli, dopo le prime cento pagine, vi sentirete come dei veri Freud in miniatura.
Tuttavia, c'è un però. Il tono del libro è spesso molto formale e a tratti accademico. Non aspettatevi una lettura scorrevole come un romanzo di J.K. Rowling. Inoltre, per quanto la Klein si sforzi di renderlo accessibile, la psicoanalisi resta un campo complesso e non sempre facile da comprendere per i non addetti ai lavori. Non c'è da sorprendersi se, a un certo punto, vi ritroverete a rimpiangere l'assenza di qualche figura illustrata o di una mappa del tesoro per trovare la via d'uscita dal labirinto della mente infantile.
Ma nonostante questi limiti, "La psicoanalisi dei bambini" offre una prospettiva affascinante e originale sulla psicologia dell'infanzia. Klein, con la sua analisi accurata e dettagliata, riesce a far luce su aspetti della psiche infantile spesso trascurati o sottovalutati. E per questo, va dato merito alla Klein: per averci fatto vedere il mondo attraverso gli occhi dei bambini, con tutto il loro tumulto interiore e la loro meraviglia.
In sintesi, il libro è un viaggio interessante ma impegnativo. Una lettura per coloro che non temono di addentrarsi nel territorio a volte turbolento della psicoanalisi infantile e che sono disposti a fare i conti con la severità e la complessità del linguaggio accademico. Insomma, un'avventura non adatta a tutti, ma che può riservare piacevoli sorprese a chi decide di intraprenderla.
June 22, 2015
Е, не е книга за всеки, това трябва да се напише отпред с големи букви.
Книгата е за хора, които искат да се задълбочат в разбиранията на Мелани Клайн за психичния живот в най-дълбоките му слоеве. Теорията на Клайн е матрица, доста изчерпателна, на несъзнаваните фантазии, чрез които се организира психичният живот в предсъзнаваната и несъзнаваната му част в началото на живота и до пубертета (а дори и след това, Мелани Клайн не се ограничава само до периода на детството, въпреки заглавието). Някои от идеите й ще ми бъде интересно доколко са споделени от психоаналитичната об��ност, която се орпеделя като последователи на Клайн, като например идеята, че хомосексуалната насоченост, може чрез анализа да се превърне в хетеросексуална или идеята, че по-голямата част от децата в детството си преживяват ситуации на сексуални занимания с връстници, които забравят (като взаимна мастурбация, фелацио и дори коитус).
Най-ценното в това да прочета тази книга за мен беше да имам подробен поглед върху мисленето на Клайн (макар и не изчерпателен, тъй като то се обогатява в годините след това) и как тя мисли повечето психични конфликти.
Малко в книгата може да се открие за техниката на интерпретация или подходя към детето от чисто техническа гледна точка.
Интересен е възгледът й върху причинителите на невротичните и психотични конфликти. В началната част от книгата, която е клинична и описва няколко нейни случая, по много моменти личи, че средата на детето оказва съществено влияние върху психиката на малкото дете и дори Клайн разглежда няколко такива винетки.
Обаче, когато стига до теоретичната част, която е доста по обемна, тя твърди най-вече другото - че психичните характеристики на аза, свръх-аза, ранния садизъм и несъзнаваните фантазии, са основната причина за психичните заболявания и трудности при децата (респективно и тези на възрастните)
Интересно четиво, освен образователно
Книгата е за хора, които искат да се задълбочат в разбиранията на Мелани Клайн за психичния живот в най-дълбоките му слоеве. Теорията на Клайн е матрица, доста изчерпателна, на несъзнаваните фантазии, чрез които се организира психичният живот в предсъзнаваната и несъзнаваната му част в началото на живота и до пубертета (а дори и след това, Мелани Клайн не се ограничава само до периода на детството, въпреки заглавието). Някои от идеите й ще ми бъде интересно доколко са споделени от психоаналитичната об��ност, която се орпеделя като последователи на Клайн, като например идеята, че хомосексуалната насоченост, може чрез анализа да се превърне в хетеросексуална или идеята, че по-голямата част от децата в детството си преживяват ситуации на сексуални занимания с връстници, които забравят (като взаимна мастурбация, фелацио и дори коитус).
Най-ценното в това да прочета тази книга за мен беше да имам подробен поглед върху мисленето на Клайн (макар и не изчерпателен, тъй като то се обогатява в годините след това) и как тя мисли повечето психични конфликти.
Малко в книгата може да се открие за техниката на интерпретация или подходя към детето от чисто техническа гледна точка.
Интересен е възгледът й върху причинителите на невротичните и психотични конфликти. В началната част от книгата, която е клинична и описва няколко нейни случая, по много моменти личи, че средата на детето оказва съществено влияние върху психиката на малкото дете и дори Клайн разглежда няколко такива винетки.
Обаче, когато стига до теоретичната част, която е доста по обемна, тя твърди най-вече другото - че психичните характеристики на аза, свръх-аза, ранния садизъм и несъзнаваните фантазии, са основната причина за психичните заболявания и трудности при децата (респективно и тези на възрастните)
Интересно четиво, освен образователно
December 28, 2012
An excellent book - probably the best place to start with Klein. Gives you a really good understanding of where she was coming from.
January 6, 2016
An excellent exemplification of the development of her psychoanalytic ideas, namely, 'object relations theory', and her notions of the 'good' and 'bad' mother and father introjected objects.
Displaying 1 - 12 of 12 reviews