Het heerlijkste, bestgevulde en aanstekelijkste boek over eten, koken en sprankelende avonden!
Van groentefestijnen tot tafelmanieren, van de zin van pinda's of eten met goede vrienden tot hoe je de beste lunch voorbereidt, en wat iets schijnbaar eenvoudigs als de citroen voor je levensgeluk betekent. In een waaier van smakelijke onderwerpen brengt De Vos het plezier van goed eten terug op
'Niet voor niets bestaat er zoiets als verleidelijk eten. Niet voor niets voeren geliefden elkaar lekkere hapjes. Niet voor niets zijn moeders gelukkig als ze hun kinderen goed zien eten. Als je er zo over nadenkt, dan is praten over eten niet gauw gezeur, al kan het dat gerust worden. Eten verdient onze aandacht, en zelf plukken, zelf koken, zelf slachten, zelf braden, vullen, blussen, op smaak maken en versieren vergroot die aandacht. Tijd aan koken en eten besteed is, mits er niet overdreven wordt, niet gauw verspilde tijd. Koken is belangrijk.'
Marjoleine de Vos (1957) is redacteur kunst bij NRC Handelsblad. Ze schrijft over kunst, literatuur en koken, en heeft een tweewekelijkse column op de opiniepagina. Een selectie uit deze columns werd gebundeld in Nu en altijd: bespiegelingen (2000). In 2000 verscheen haar eerste poëziebundel Zeehond graag, in 2003 gevolgd door Kat van sneeuw. Beide bundels werden zeer goed ontvangen;Zeehond graag werd genomineerd voor de VSB Poëzieprijs 2002. In 2008 verscheen de eveneens goed besproken bundel Het Waait. In januari 2013 is haar recentste bundel Uitzicht genoeg verschenen.
Heerlijk boek. Een bundeling van haar columns in het NRC. Erg goed en met veel humor geschreven. Ik heb met regelmaat zitten schaterlachen. Marjoleine de Vos schrijft met veel ironie en vilein over de welhaast dagelijks veranderende voedselwaarschuwingen en wat ze noemt 'voedselgelovigen'. Maar vooral zijn de stukjes, telkens zo'n twee, drie bladzijden, een ongoing onderzoek naar hoe we met eten omgaan: eettrends, eten & gezondheid, smaak, wel/geen vlees eten, wel/niet volgens recept en ook: wat zegt wat we eten en hoe we eten over ons. Door de zelfspot niet uit de weg te gaan, wordt het nergens schoolmeesterig en blijft het luchtig. Je bent bereid om al lezend je eigen eet- en kookpraktijk eens onder de loep te nemen. En voor je het weet sta je in de schappen bij AH naar fleur de sel te zoeken.
Vanavond heb ik Marjoleine de Vos geïnterviewd in de Groningse sociëteit De Harmonie, over haar boek. Het was, vond ik, een mooie avond, over een heel aardig eetboek.