Wijsbegeerte, zei Bertrand Russell, is een hardnekkige poging om zo helder en redelijk mogelijk te denken. De rivier van Herakleitos bespreekt de geschiedenis van de westerse wijsbegeerte met Russells omschrijving als rode draad. Plato, Aristoteles, Descartes, Spinoza, Popper, Rorty en vele anderen passeren de revue en worden in hun context geplaatst. Bovenal maken de auteurs duidelijk welke problemen deze filosofen bezighielden en hoe ze die probeerden op te lossen. De ontwikkeling van de experimentele methode in de zeventiende eeuw maakte het mogelijk om veel wijsgerige problemen wetenschappelijk aan te pakken. Dat betekende niet dat de wijsbegeerte overbodig werd. Tot vandaag zijn er talloze problemen van ethische, politieke en kennistheoretische aard, waarvan men niet weet hoe men ze strikt wetenschappelijk kan oplossen. Sommigen leiden hieruit af dat onze antwoorden steeds relatief zijn. Maar het behoort net tot de taak van de filosofie op zoek te gaan naar een rationele en objectieve aanpak, ondanks het gebrek aan een wetenschappelijke methode. Tegelijk moet het wijsgerig onderzoek aantonen hoe drogredenen ontstaan, hoe kennis soms verkeerd of onvoldoende gefundeerd wordt en hoe men tot onterechte conclusies komt en verkeerde verbanden legt. De rivier van Herakleitos beschrijft, op eigenzinnige wijze, hoe de grootste filosofen dat deden en daarbij vaak gebruikmaakten van, of zich spiegelden aan, de wiskunde en wetenschappen van hun tijd.
Compleet samengevat en van buiten geleerd voor het examen aan de UGent in 2011: 17/20. Hoera!
De onderlinge verbanden tussen de stromingen mochten wat meer in de verf gezet worden. Lees hiervoor bijvoorbeeld eens het boekje van Luc Ferry (ergens in mijn boekenlijst). Hier en daar wollig taalgebruik. Een beetje humor zou ook niet misstaan hebben. De lessen van Braeckman waren ontegensprekelijk beter dan het boek!
Vermeersch en Braeckman geven een duidelijk overzicht van de kern gedachten die zijn gepasseerd in de evolutie van de wijsbegeerte. Hierin staat voornamelijk de relatie tussen wetenschap, religie, maatschappij en wijsbegeerte centraal. In dit boek gaan ze minder in op de kunstzinnige en literaire aspecten die overeenkomen met de filosofische stromingen van de bespreekte periodes.
de eerste helft was leesbaar en interessant, de tweede helft was gewoon wikipedia gekopieerd maar dan over de saaiste onderwerpen ooit, die niets met filosofie te maken hebben, blijven doorratelen. Hedendaagse filosofen als Žižeck en Ayn Rand zijn nooit vermeld dus je zou evengoed een boek van 1950 over de westerste filosofie hebben kunnen lezen en er een betere tijd mee gehad
Ik las dit boek voor een vak dat ik opnam, maar ik las het wel dus dan mag het op goodreads, toch? Al is het maar om de afstand tussen wat ik las in 2024 en wat ik me voornam te lezen in 2024 te verkleinen. Fijne oudejaar lieve leesvrienden.
So I needed to read this book for my philosophy course and actually, I quite liked the book. It wasn’t the most fun to read, but it was understandable and it wasn’t to hard to read. Philosophy is a interesting subject and I think it’s good for everyone to get to know it a little better. A good book to start your philosophy adventure.