虹の岬の喫茶店

by Akio Morisawa

[THE TEAHOUSE OF THE RAINBOW CAPE] by Morisawa Akio illustrates a special teahouse on the beach where happiness is created and souls are cured with a cup of coffee and a song Affecting story about the owner Esko and patrons who can meet themselves swift by the rough waves of life and they are better than they were yesterday. In Korean. Annotation copyright Tsai Fong Books, Inc. Distributed by Tsai Fong Books, Inc.

Genres: Japanese Literature

Tankobon Hardcover

First published June 1, 2011

About the author

Associated Names:
* Akio Morisawa
* 森沢 明夫 (Japanese Profile)
* โมริซาวะ อากิโอะ (Thai Profile)

Reviews

[Mirai · Rating 5 out of 5]

เรื่องราวของคาเฟ่ลึกลับที่ตั้งอยู่สุดปลายแหลมสายรุ้งในที่ลับตาคน มีแต่คนหลงทางเท่านั้นที่จะค้นพบคาเฟ่แห่งนี้ แต่เชื่อเถอะ ถ้ามีโอกาสได้มาเยือนที่แห่งนี้ ได้ลิ้มลองกาแฟชั้นเลิศ ได้ฟังเพลงที่หญิงชราเจ้าของร้านเลือกสรรให้แล้วล่ะก็ ความฝันและความหวังที่เคยเลือนหายไปจากชีวิตจะหวนกลับมาอีกครั้งอย่างแน่นอน

เป็นนิยาย feel good ค่ะ อ่านแล้วรับรู้ได้ถึงความธรรมดาที่ไม่ธรรมดาของเล่มนี้ทันที เนื้อเรื่องแบ่งออกเป็น 6 บท โดยมีตัวละหลักของแต่ละบท มีบทเพลงเป็นธีมหลักของแต่ละเรื่อง

ตัวละครทั้งหลายล้วนแต่เป็นคนหลงทางเสียทั้งสิ้น แต่เป็นการหลงทางในชีวิต บางคนก็อยู่ท่ามกลางทางแยก บางคนก็อยู่ตรงจุดมืดบอดที่มองไม่เห็นแสงสว่าง แต่ละคนล้วนแต่พยายามไขว่คว้าหาทางออกด้วยวิธีต่างๆ แต่ไม่สำเร็จ จนกระทั่งได้พบร้านคาเฟ่ลับแห่งนี้ ได้พบหญิงชราเจ้าของร้าน ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนความเห็น ได้นั่งมองท้องฟ้าได้เสพบรรยากาศ คาเฟ่แห่งนี้จึงเปรียบเสมือนจุดพักใจ ให้เหล่าตัวละครหยุดคิดหยุดเครียดสักประเดี๋ยว ลองทำใจนิ่งๆ แล้วไตร่ตรองดีๆ ทางออกของชีวิตก็จะปรากฎขึ้นมาเอง

ชอบเลยนะ ดีกว่าที่คิดมาก สาเหตุที่ชอบคงเพราะเล่มนี้ดู 'ธรรมดา' สุดๆ คือไม่มีเวทมนต์ ไม่มีย้อนเวลา ไม่มีแฟนตาซีอะไรๆ ทั้งนั้น เพราะความธรรมดาๆ ของตัวละครและสถานที่ ทำให้เรารู้สึกใกล้ชิดและอินกับปมตัวละครดี สรุปก็คือชอบนั่นแหละ ชอบ 100% 5555

[Kat Sira · Rating 4 out of 5]

ร้านกาแฟธรรมดา ฉากธรรมดาๆ การเดินเรื่องมีความเป็นนิยายนิดหน่อย แต่หลายเหตุการณ์จบแบบธรรมดาๆ แต่ความธรรมดาๆนี้แฝงความสบายใจในการอ่านไว้ด้วย

ทุกบทจะมีเพลงประจำบท อ่านไปเปิดเพลงฟังคลอๆไปด้วย ก็รู้สึกดีไปอีกแบบ

อ่านได้เรื่อยๆ มีประโยคให้คิด แต่ก็ไม่ได้ว้าวอะไรค่ะ


******* สปอยมั้งคะ ********
บทที่ชอบที่สุดคงเป็นตอนแอบรัก คุณตาแอบบรักคุณยายแต่ไม่กล้าบอก คุณยายก็แอบบเนียนทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ชอบตอนคนแก่จีบกัน น่ารักดี ตอนจบก็ real ดี

อีกตอนที่ชอบคือตอนนักดนตรี อ่านแล้วเห็นถึงการเติบโตของตัวละคร ถ้าเราเป็นนักเขียน เราคงจะให้จบแบบ happy ending แต่อันนี้จบแบบ good ending ซึ่งทำให้เราชอบมากกว่าเดิมอีก

ชอบบทสุดท้ายที่เล่าถึงความไม่จีรังของชีวิต นั่งอ่านเรื่องโคจิสร้างร้านมาตั้งแต่บทแรกๆ สรุป เปิดร้านได้แค่ไม่กี่ปีก็ต้องปิดตัวลง แต่ระหว่างทางที่ทำร้านก็เกิดเรื่องขึ้นมากมาย…. ชอบที่คุณยายมั่นคงกับสามีที่เสียไป

[Mook Woramon · Rating 5 out of 5]

เรื่องราวธรรมด๊า ธรรมดา ของผู้คนที่ผ่านมาแวะเวียนคาเฟ่แหลมสายรุ้ง
และเพราะความธรรมดานี่แหละที่ช่วยปลอบประโลมใจได้เป็นอย่างดี

ชีวิตก็แบบนี้แหละเนอะ เจออุปสรรค เจอทางแยก เจอการพลัดพราก เจอการสูญเสีย แต่ก็ยังมีความหวังอยู่เสมอ

อ่านเล่มนี้ทำให้อยากไปเที่ยวทะเลญี่ปุ่นบ้าง ไปญี่ปุ่นมาแล้วสามรอบยังไม่เคยไปดูทะเลญี่ปุ่นเลย อยากเห็นจัง

ป.ล. จดชื่อคนเขียนไว้แล้ว ทำเราเสียน้ำตา จะลงโทษด้วยการตามซื้อทุกเล่ม

[Sammm · Rating 4 out of 5]

>[List of food in this book (in Chinese)]<

4.875? Damn it! It was just going to be a 4 for 4.25! But I actually cried during the very last chapter! Not fair! lol

Review WIP

[Bighead_Monster · Rating 4 out of 5]

ร้านกาแฟลึกลับตั้งอยู่ในพื้นที่แปลกตา แต่กลับดึงดูดผู้คนที่กำลังเผชิญปัญหาชีวิต ราวกับโชคชะตานำพา #กรุ่นความหวังกลิ่นกาแฟณคาเฟ่แหลมสายรุ้ง เป็นเล่มที่อ่านแล้วเต็มไปด้วยความสบายใจ ผ่อนคลาย ฟีลกู๊ด80% แม้ว่าจะมีเรื่องเศร้าปะปนแต่ยังคงคอนเซปต์อบอุ่น เหมือนกาแฟที่คุณป้าเจ้าของร้านเสิร์ฟ ขมนะแต่หวานด้วย
.
ณ ร้านกาแฟแห่งหนึ่งเป็นอาคารไม้สีน้ำเงิน ตั้งอยู่ตรงแหลมเขาเห็นวิวทะเล ที่มีทั้งลูกค้าประจำ+คนที่บังเอิญได้ไปเยือน เพราะร้านตั้งอยู่แบบว่าโผล่จากอุโมงค์ไปแล้วจะเห็นทันที จนผู้คนอาจจะขับเลยไปได้ ที่นี่มีหมาน้อยสีขาวแสนรู้คอยต้อนรับ กับคุณยายเอ็ตสึโกะที่นำกาแฟรสชาติดีมาเสิร์ฟ+เปิดเพลงได้ตรงใจตรงชีวิตคุณลูกค้าเสมอ

ประกอบไปด้วยเรื่องราวของตัวละคร6คนกับ6เรื่องสั้น ด้วยมุมมองบุคคลที่หนึ่ง (มุมมองเจ้าของตอน) สำนวนแปลภาษาสละสลวยนะแต่กลับอ่านง่ายลื่นไหลดี บนความ Slice of life ของผู้คนซึ่งเชื่อมโยงกันในคาเฟ่ที่ตั้งห่างไกลแต่กลับเป็นสถานที่พักใจ ซึ่งลูกค้าแต่ละคนต่างก็กำลังมีปัญหาที่ต้องเผชิญอยู่ในใจ

เปิดตอนแรกมาก็เศร้าเรียกน้ำตา เรื่องของคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่สูญเสียภรรยา เหลือตัวคนเดียวกับลูกสาว ช่วงที่คุณพ่อบรรยายถึงความยากลำบาก ใจเจ็บมาก ๆ แต่ภาพรวมของตอนนี้ประทับใจมากที่ว่าเหมาะแก่การเปิดเล่มและแนะนำภาพรวมคาเฟ่ของคุณเอ็ตสึโกะ ก่อนจะไล่เรียงเรื่องราวลูกค้าคนอื่น ๆ ตามมา

มีทั้งหนุ่มนศ.ที่กำลังหางานทำ ใจสับสนแต่ก็รู้สึกไม่อยากยอมแพ้ /โจรย่องมาปล้นร้านแต่เรื่องราวกลับมีอะไรมากกว่านั้น ซึ้งๆ ได้ข้อคิดได้พลังฮึดสู้อย่างยิ่งยวด/เพื่อนวัยเกษียณที่แอบชอบคุณยาย ตอนนี้น่ารักดี55 /เจ้าหนุ่มที่อยากรวมตัวกับเพื่อน เพื่อเล่นดนตรีด้วยกันอีก /ปิดจบด้วยเรื่องของคุณเอ็ตสึโกะ (คุณเขานิสัยน่ารัก)

ทั้งเล่มเต็มไปอิ่มเอมใจ คาเฟ่ที่แม้จะตั้งอยู่ห่างไกล แต่กลับมีชีวิตชีวาและก็แสนจะใส่ใจผู้คนที่มาเยือนเสียเหลือเกิน อบอุ่นใจเพลิน ๆ จากกาแฟ+เพลงที่เปิด (ชื่อเพลงก็ถูกนำมาตั้งเป็นชื่อตอน) ชอบภาพรวมของเล่มที่เขียนเรื่องราวชีวิตขมออกมาในโทนสามัญธรรมดา แต่กลับติดตรึงตรงเข้ากระทบหัวใจคนอ่านได้

เล่มนี้ดีให้เราได้มีมุมมองต่อชีวิตของคนอื่นดูบ้าง บางทีก็ขมลึกแต่ก็ขอให้มองสิ่งดี ๆ ที่มี ชีวิตหนักก็ควรปล่อยวางเช่นการได้มาฟังเพลง+จิบกาแฟในเรื่อง ทำใจให้เบาใจ ให้รู้สึกดีขึ้น เมื่อชีวิตอ่อนล้าเหมือนหมดทางไป มองไม่เห็นทางข้างหน้า หากถอยออกมาพักแล้วมองให้ชัดขึ้น ก็จะสามารถขับเคลื่อนชีวิตต่อไปได้

วรรคที่ชอบ

- คิดว่าการเลือกมีชีวิตโดยไม่ไล่ตามความฝันก็ต้องใช้ความกล้าหาญพอสมควรเหมือนกัน

- เสรีภาพนั้นไม่คุ้มค่าที่จะมี หากมันไม่ได้รวมเสรีภาพแห่งการทำพลาดเอาไว้ด้วย -คานธี

- เพราะโตเป็นผู้ใหญ่แล้วนี่แหละ ถึงมีความฝันไม่ได้ง่าย ๆ อีกต่อไปแล้วไงครับ

[VEDAMANEE · Rating 3 out of 5]

จงอร่อย จงอ��่อย คือเคล็ดลับที่ทำให้กาแฟของคาเฟ่ที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ห่างไกลผู้คน แต่ใกล้ชิดธรรมชาติสุดๆ เป็นสถานที่ที่ช่วยเติมเต็ม หาคำตอบ หรือปลดปล่อยของผู้คนที่ล้วนแต่มีเรื่องให้ปวดหนึบอยู่ในใจ เรื่องราวดำเนินไปเรื่อยๆ จะว่าต่อเนื่องกันเสียทีเดียวก็ไม่ใช่ จะว่าแยกบทกันไปแต่ละตัวละครเลยก็ไม่ใช่เองอีกแหละ เลยกลายเป็นหนังสือธรรมดาที่มีเนื้อเรื่องกลางๆกับปมตัวละครที่พบได้ทั่วไปในชีวิตประจำวัน คำตอบที่เจ้าของร้านรอคอยก็เบาไปหน่อยถ้าเทียบกับปมที่ทิ้งไว้ให้สงสัยกลางเรื่อง

[Kornkanok Sukserm · Rating 5 out of 5]

the story is simple, but meaningful
the simplicity of the life is conveyed slowly but surely. although those are related to the way life is. i can’t deny that it’s still make me full of emotions. i felt both sad and happy, lonely and relieved at the same time. anyway, i feel like it soothes my soul.

[Somee · Rating 3 out of 5]

잔잔하게 괜찮은 책이다.
이런 종류의 다른 책들처럼 마음이 따뜻해지는...
조금 더 착하게 살고 싶게 만드는...
그래도 더른 책들보다 별점 수가 낫아진건, 이론 책들을 이제 너무 많이 읽어서인 거 같다.

[Kanyada Kongtrakool · Rating 4 out of 5]

ส่วนที่ชอบที่สุดของเล่มนี้ คือ เรื่องการใช้ภาษา บทบรรยายที่คัดสรรคำที่สวยงามหลากหลาย มาบรรยายเรื่องธรรมดาๆได้เป็นอย่างดี

เรื่องราวของคาเฟ่ลับ ที่ตั้งอยู่ที่ปลายแหลม เจ้าของคือ หญิงชราชื่อ เอ็ดสึโกะ ที่บริการกาแฟอร่อยๆพร้อมเสียงเพลงให้กับลูกค้าแต่ละรายในสถานการณ์ที่แตกต่างกัน

อยากยกเนื้อหาบางส่วนในตอนที่ชอบที่สุด คือ ตอนแรก ที่เริ่มเรื่องมาด้วยคู่พ่อลูกที่เพิ่งสูญเสียภรรยาไปจากโรคร้าย และกำลังผจญภัยตามหาสายรุ้งตามคำชวนของลูกสาว ทั้งคู่ได้มาเจอกับภาพสายรุ้งที่ตามหา ทั้งยังได้ค้นพบสิ่งที่มีคุณค่ามากที่สุดในชีวิตจากร้านคาเฟ่แห่งนี้ เป็นตอนที่อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างมาก

ในตอนอื่นๆ ก็จะเป็นเรื่องของลูกค้าที่เข้ามาที่คาเฟ่แห่งนี้ และได้รับการเปลี่ยนแปลงในชีวิต โดยที่ไม่มีอะไรแฟนตาซีเลย เป็นเรื่องธรรมดากับคำพูดดีดีที่ได้จากเอ็ดสึโกะ หรือ พลังดีๆจากรูปภาพ และเสียงเพลงในคาเฟ่แห่งนี้ รวมถึงเราจะค่อยค่อยได้รู้เรื่องราวของเอ็ดสึโกะเองด้วย

ถึงแม้ว่าเนื้อหาจะดูเนิบนาบ แต่อยากให้อ่านจนจบ เพราะเป็นอีกหนึ่งหนังสือที่ดีที่ควรค่าแก่การอ่าน

[Justreadalot · Rating 5 out of 5]

Movie: Cape Nostalgia (2014)