آشکار سازی، علم و خیال پردازی، فاصله های کیهانی، اندازه و تعداد اشیاء آسمانی، اسطوره های کیهان شناختی، گذار از اسطوره ها به علم نوین، گرانش و نسبیت عام، انحنای فضا، تعمیم قوانین، سرابهای کیهانی، اثر دوپلر و انتقال به سرخ، انتساط عالم، مدلهای عالم، ماده تاریک، تابش زمینه ی کیهانی، هلیوم و دوتریوم، مدل مهبانگ و مشکلات آن، نمایش فیلم آفرینش عالم، اصل وجود انسان، مدلهای تورمی، نماید
رضا منصوری دیپلم خود را در سال ۱۳۴۴ از دبیرستان رهنمای تهران گرفت و در همان سال مشغول به تحصیل در دانشکده فنی دانشگاه تهران شد. وی به علت علاقه به رشته نجوم راهی دانشگاه وین شد و در سال ۱۳۵۱ مدرک دکترای نجوم خود را دریافت کرد. رضا منصوری در سال ۱۳۵۸ به ایران بازگشت و به عضویت هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف درآمد. او یکی از بنیانگذاران پژوهشگاه دانشهای بنیادی و مرکز تحصیلات تکمیلی در علوم پایه در زنجان و مرکز نشر دانشگاهی است. همچنین فعالیتهایی هم در فرهنگستان زبان و ادب فارسی داشتهاست. او از بنیانگذاران انجمن فیزیک ایران پس از انقلاب است و چند دوره ریاست آن را نیز برعهده داشتهاست. رضا منصوری از سال ۱۳۶۱ و به مدت ۲۵ سال مدیر مسؤول مجلهٔ فیزیک مرکز نشر دانشگاهی و از آغاز انتشار مجله نجوم در سال ۱۳۷۰، تاکنون مدیر مسؤول این ماهنامه بودهاست. منصوری یکی از پیشگامان همکاری ایران با سرن (سازمان اروپایی پژوهشهای هستهای) در پروژهٔ الاچسی بوده است. او در دورهٔ ریاست جمهوری محمد خاتمی معاون پژوهشی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری بود.
بعضی چیزا رو از صفر با یه مقدمهی طولانی و هزارتا تمثیل و استعاره توضیح میده، بعضی وقتای دیگه میگه «راستی اون نظریهی پیچیدهی انیشتین بود؟»، و تو میگی نه؟! و اون میگه آره، همون، و شروع میکنه یه سری چیزای تودرتویی رو توضیح میده که تو نمیفهمیشون چون اساسش همون نظریهی پیچیدهی انیشتین بوده. ضمن این که فکر کنم حتی اگر همهچیز خوب توضیح داده شده بود هم زیاد مهم نبود چون کتاب سال ۷۸ منتشر شده و اطلاعاتش مال یه برنامهی تلویزیونین از حتی قبلتر از اون. با خوشحالی اما خوندمش (بیشتر از همه به خاطر اینکه اسم کتاب از حافظه، به همین راحتی میشه مخ من رو زد). بزرگترین فایدهی خوندن این کتاب این بود که متوجه شدم واقعاً دلم برای دوران طفولیتم که چسمثقال دانش علم تجربی داشتم تنگ شده، و دوست دارم برگردم به اون دوران شکوهمند.